JavaScript devre dışı. Daha iyi bir deneyim için, önce lütfen tarayıcınızda JavaScript'i etkinleştirin.

Konuya cevap cer

Mesaj: <blockquote data-quote="bizar" data-source="post: 184978" data-attributes="member: 12884">Manevî Eğitim (Seyr ü Sülük) yapmak isteyen kimse kendindeki bu istidadın farkına nasıl varabilir?Meşhur hikayedir: Bedevi Arap, problemini arz etmek üzere emirin huzuruna çıkacak. Fakat Sultana eli boş gitmek uygun olmadığı için bir de hediye götürmesi gerekiyor. Ne yapsın bedevi, ne götürsün? Çölde vahalarda birikmiş, üzerinde sineklerin dolaştığı suları toplayıp kırbasına doldurur. Bedevî aradığını bulmuştur. Hediye olarak çölde 70 derece sıcakta çok az bulunan sudan daha güzel ne olabilir?Kırbasını doldurur, mutlu bir şekilde emirin kapısına varır. Ne götürüyor? Su. En güzel şey. Daha ne olsun! Sonra sarayın önüne varınca bir de ne görsün? Emirin kapısının önünden Dicle akıyor. Dibinde rengarenk balıklar, üzerinde ötüşen kuşlar. Bedevi, bir akan Dicle'ye bakar, bir kırbasındaki derleme-toplama suya, 'Yok' der kendi kendine, 'Benim kırbamdaki su, emire hediye olamaz. Çünkü emirin kapısından Dicle akıyor.' Bedevî kırbasını ters çevirip suyu boşaltır ve kırbayı boş götürür. Bedevî kırbayı boş götürdü ki dolu getirsin. Şimdi bu sembolik hikayenin bazı kelimeleri üzerinde duralım:"Bedevî Arap" derviş olmak isteyen kişidir."Kırba" gönüldür."Kırbaya toplanılan su" ise kişinin daha önce edindiği çöpe atılması gerekli olan zahirî bilgileridir. Ehlullah'ın nazarında kuru-zâhirî bilgiler asla geçerli değildir. Önce bil, sonra bul, sonra da bildiğinle ol. Bilmek, şeriattır. Bulmak, tarikattir. Bilip bulduğunla olmak da hakikattir. Niyâzî ne buyurur:Unutup bildiğin nâdân olmak gerekBezm-ü vahdette ne ilim ne alim isterlerHalim isterler, kalb-i selim isterlerBildiklerini terk eyle, irfana erebilesinHak yolu belâlıdır, her kân cefalıdırCandan ümit kes, canana erebilesin.Canana erebilmek için illâ candan ümit mi kesmek gerekir. Yani sûfîlere özgü var oluşun (beka) yolu yok oluştan (fena) mı geçmektedir?Evet. Çünkü hayat, ölümün içinde saklıdır. Mülk suresinin başındaki ayette "önce ölümü, sonra hayatı yarattık." der. Amentü'nün içinde de bu vardır: "Vel-ba'sü bade'l-mevt." Toprak tohumu parçalar, dağıtır ve öldürür. Sonra öldürdüğünden yeni bir hayat fışkırır. Bir yeşil dal çıkar. Zahiren ölüm gibi algılama da gerçekte o bir varoluştur. Ölüş, oluşa gebedir. Gerçek imanı küfrün içinde, gerçek hayatı da ölümde bulmak lazım. Her şey, bir zıddına hamiledir. Var olmak için yokluğumuzun farkında olmamız gerekir.</blockquote>

Adı

İnsan doğrulaması: Peygamber Efendimiz a.s.v.'ın kabri nerededir? (Sadece şehir adını küçük harfler ile giriniz)