JavaScript devre dışı. Daha iyi bir deneyim için, önce lütfen tarayıcınızda JavaScript'i etkinleştirin.

Konuya cevap cer

Mesaj: <blockquote data-quote="Ali Said" data-source="post: 134261" data-attributes="member: 8283">Geçen yazımızda, İslâm’ı bünyesinde canlı yaşayan bir toplum  inşası mücadelesinde mütedeyyin câmianın erkeklerinin yorulma alâmetleri  gösterdiğini söylemiş ve bunun hayata etkisini dindar kadınlar üzerinden ele  almıştık. Bugün ise yorulmanın sebeplerine dair kanaatlerimizi bu köşenin  verdiği imkân dahilinde ele alacağımız sözünü vermiştik.İslâmî değerleri  hayata uyarlayan bir toplum modelini realize etmek çetin bir iştir. Çünkü  dünyanın en zor işi, "model toplum" inşa etmektir. Zaman ister, plan ve program  ister ve her şeyden önce de ruhen sağlam donanım ister. Câmia, uzun ve  meşakkatli bir yürüyüş için gerekli olan ilim, hikmet, sabır, kararlılık ve  istikâmet gibi manevî donanımları tam tedarik etmeden yola çıkmıştı. Kervanı  yolda dizme taktiği, şartların zorlamasının neticesiydi. Epey mesafe katedilmedi  değil hani. Ama yol uzadıkça engeller çoğaldı, engeller çoğaldıkça da dökülenler  arttı... Askerî darbelerin ve otoriter siyasi sistemin açtığı menfezlerden  soluklanmak durumunda kalan cemaatler mütemâdiyen yasaklarla mücadele etmek  durumunda kaldılar. Cemaatleşmeye izin verilmediği, kitapların yasak olduğu,  kanaat önderlerinin sıkı takibat altında tutulduğu ve hatta birkaç insanın bir  araya gelip kitap okunmasının bile suç sayıldığı bir vasatta, dindarlar  yasaklarla örselenecekti hep. Değerlerini öğretecek eğitim kurumlarını  kuramayan, çocuklarını inandığı eğitim ve terbiyeden geçiremeyen bir nesilden  bahsediyoruz. Bu şartlarda hayatın zorluklarına karşı uzun soluklu mücadele  azmine sahip bir neslin yetişmesi zordu elbet. Buna, dönemin kanaat  önderlerinin dünyada esen ve özü toplumsal mühendislik projesine dayanan tepeden  inmeci devrimci düşüncelerden etkilenmiş olmasını da katmamız gerekir. Şöyle  ki, devrimci düşünce toplumsal dönüşümün hızlı yaşanabileceğini öngörüyordu.  Değişim hızlı yaşanmıyorsa, katı beşerî müdahaleler devreye sokularak  hızlandırılabilirdi. Yani özünde hızlı toplumsal dönüşümleri esas almaktaydı  devrimci yaklaşım. Konjonktür, toplumsal dönüşümün uzun soluklu mücadeleye,  aceleye getirilmemiş plan ve programlara, dahası buna hazır kadrolara muhtaç  olduğu gerçeğini fazla önemsemiyordu. Sağcısı, solcusu ya da İslâmcısı ideolojik  olarak farklılaşmakla beraber yöntem olarak benzeşiyordu.Toplumsal dönüşüm  gecikince, câmiada yorulma emâreleri kendini hissettirmeye başladı. Câmianın  insanı bir dönem iyi okuma trendi yakalamıştı meselâ. Sağ ve sol kesimden  aydınlar bile buna imreniyordu. Böyle giderse entelektüel üstünlük dindarların  eline geçecek endişelerini gizlemiyorlardı. Bu trend maalesef yitirildi. Eskisi  kadar bilgiye aç değil insanımız. İslâmî bilgilenme süreci kitap, dergi ve  ev sohbetleri şeklinde örgütlenmiş ilmî halkalardan gazetelere, radyo  sohbetlerine ve televizyon programlarına kaydı. Birini diğerine kurban etmeden  bu imkânların tümünün istihdam edilmesi gerekirken, İslâmî düşüncenin kalbinin  attığı kitaplar ve ilmî dergiler önemli ölçüde terk edildi. Fikrî ve ilmî  arayışın istikâmetini bozması açısından bu nokta önemlidir. Böyle olunca da  kendisini yenileyemeyen, sığ, popüler tüketim kültürüne âşina tipler üredi. İlmî  bir yazı okuduğunda anlamakta zorlanan, kavramların dünyasına yabancı bir nesil  yetişti... Cemaatler uzun soluklu mücadeleye donanımsızdı derken, bunu  sadece yasaklardan doğan zorluklar anlamında anlamamak gerek. İnsan doğasında  saklı olan dünyevîleşme temâyülünü dizginleyecek mânevî donanım cihetiyle de  eksikti. Yerel ve küresel konjonktür, özellikle de 90’lı yıllardan  başlayarak cemaatlerin önüne siyasi ve ekonomik alanda yeni fırsatlar sundu.  Önemli siyasi ve ekonomik mevziler elde edildi, ama, elde edilen yeni mevziler  konformist bir duruşu da tetikledi. Türkiye’nin kendine has güç dengeleri,  yükselen dindar sınıfları, dinî yaşam tarzlarını arkaplana itmeyi zorluyordu.  Önceleri geçici kabul edilen bu durum zamanla içselleştirilmeye başlandı.  Zenginleşen mütedeyyin kesimin mânevî dünyası fakirleşmeye başladı. Dünyadan  nasibini unutmaması gereken Müslümanlar, geçici olan dünyaya çok bağlandılar.  Dünya malını misyonu için kullanması gerekirken, dünyalık biriktirmek misyon  oldu. Âhiret hayatındaki cennetten çok yeryüzündeki cenneti arzulamaya  başladılar. Nokta kadar dünyalık için virgül kadar eğilecek marazî tipler  türedi. Silik bir dindarlık belki bir taktikti, ama silik kişilikler bu  zeminde peydâ oldu. Siyaset ve ekonomideki başarılarına paralel, başı dik alnı  açık insanlar elbette vardır. Onlar her türlü takdiri hakediyorlar. Ama,  amacımız el-emru bi'l mâruf ve'n-nehyu ani'l-münker görevinden önemli ölçüde  kendisini soyutlamış yorgun dindar erkekleri ele almak bugün. Misyon  faaliyetlerinde ölü sesizliğine bürünen, dünyevî alanlarda ise gâyet hareketli  bir kesimi..İman, kalpte ve zihinde her daim canlı tutulması, beslenip  büyütülmesi gereken bir bilinç hâlidir. Her dâim ilim ve ibâdetle, tefekkür ve  teslimiyetle kuvvetlendirilmesi yaşam tarzı olmalıdır. Nefsi emmârenin, şeytan  vesvesesinin ve yozlaştırıcı dünyevî nimetlerin hakikati perdeleyememesi için bu  elzemdir.Serdar Demirel - Vakit</blockquote>

Adı

İnsan doğrulaması: Peygamber Efendimiz a.s.v.'ın kabri nerededir? (Sadece şehir adını küçük harfler ile giriniz)