JavaScript devre dışı. Daha iyi bir deneyim için, önce lütfen tarayıcınızda JavaScript'i etkinleştirin.

Konuya cevap cer

Mesaj: <blockquote data-quote="NuruAhsen" data-source="post: 191376" data-attributes="member: 857">Nifak, dostlukları bitiren ve  kalbleri birbiriyle vuruşturan çok tehlikeli bir virüstür. Bu sebeple  Kur'an, çok yerde mü'minleri, münafıklara ve nifaka karşı ikaz eder.  Muhlis mü'minlerin tam mukabili olan münafıkları Kur'ân şöyle resmeder:  "Münafık erkek ve münafık kadınlar da birbirlerindendir. Kötülüğü  emreder, iyiliğe engel olurlar ve cimrilikte bulunurlar. Onlar Allah'ı  unuttular (bu yüzden) Allah da onlara unutma muamelesinde bulundu.  Doğrusu münafıklar, fasıkların tâ kendileridir." (Tevbe Sûresi, 9/67)  Görüldüğü gibi, âyet münafıklar için "dost" tabirini kullanmıyor ve  sadece birbirlerinden olduklarını haber veriyor. Çünkü münafıklar  arasında hiç kimseye karşı dostluk söz konusu değildir. Onları birbirine  bağlayan tek bağ menfaattir. Menfaatlerine zerre kadar zarar gelecek  olsa, hemen aynı gruplar arasında kıyasıya vuruşma başlar. Onun için  âyet, gayet veciz ve mucizevî bir ifade ile onların ruh hâletlerini ele  verir ve "bazısı, bazısından" der. Yani onların hepsi de aynı  habislerdir.  Onların bir diğer ortak vasıfları ise, "onlar münkerâtı emrederler".  Yaptıkları müstehcen neşriyatla, ele geçirdikleri sinema ve televizyon  aracılığı ile gençleri manyetize edercesine sürekli kötülük telkininde  bulunurlar; insanlar da âdeta onların emirlerine boyun eğerler. Zira  propaganda vasıtaları, insanları tesir altına alacak kadar güçlü ve  kuvvetlidir. Başı dönmüş ve bakışı bulanmış güruh ve yığınlar,  münafıkların asla vazgeçmeyecekleri piyonları ve sömürü  vasıtalarıdırlar. Sömürü güçlerini ayakta tutabilmek için vermeyecekleri  taviz ve insanlığa karşı yapmayacakları hiçbir mel'anet yoktur. Çünkü  onlar münafıklardır ve dünyanın neresinde olurlarsa olsunlar, bu ayırıcı  vasıflarıyla derhal tanınırlar. Onların ortak vasıflarının ikincisi, "marufu engeller, iyiliğe mani  olurlar". Cemiyeti psikolojik bir baskı altına alarak, faziletli yaşamak  isteyen herkesi "gerici"likle yaftalarlar. Namaz kılan, oruç tutan,  onların nezdinde mürteci; kadınların onlardan farklı olan giysileri ve  başlarına taktıkları, onlara göre en korkunç irtica alâmeti ve bir  uğursuzluk emâresidir. Millet sevgisinden mi bahsettiniz; artık siz  onlara göre birer faşistsiniz.  Bütün güzel şeyler onların yanında münkerdir. Âdeta milletin maruf (iyi  ve güzel) kabul ettiği her şeye karşı onların alerjisi vardır; vardır  çünkü bu, nifakın bir muktezasıdır.. ve nifak iç-dış bütünlüğüne  eremeyen insanların düştüğü derekedir. "Onlar cehennemin en dibine  namzet zavallılardır; hayır, hayır onlar hayvan değil, hayvandan da  aşağıdırlar." (A'raf, 7/179)  İSRAİLOĞULLARI'NI BİTİREN NEYDİ?  Bu itablarla mü'minler, bu duruma düşmekten korumak için sürekli  birbirlerine iyiliği emredip ona teşvikte bulunmalı kötülüklerden de  birbirlerini sakındırıp onlardan vazgeçirmeye çalışmalıdırlar. Zaten,  huzurlu bir toplum olabilmek için, münkerin en küçüğünün dahi yaşamasına  fırsat verilmemelidir. İçtimaî bozukluklar hep küçük görünen münkerâtın  yaygınlaşmasından meydana gelmiştir. Tarihe bu zaviyeden baktığımızda,  tekerrürü aynı akıbeti doğuracak nice içtimaî tefessühler görmemiz  mümkündür. Zikredeceğimiz şu hadîs, bu tür kokuşmaların tarihî tahlili  açısından çok mühimdir.  Allah Resûlü buyuruyor:  "İsrâiloğulları'na, içtimaî çöküntü şöyle girmiştir: Bir kişi diğerinde  gördüğü bir kötülük üzerine, "Ey filan, bu işi terk et, bu sana helâl  değildir" derdi. Ertesi gün de gelir, o adam aynı münkeri işliyor  olmasına rağmen, onunla dostluğunu devam ettirir; onunla beraber oturup  kalkar, beraber yer içerdi. Bunun üzerine Allah (celle celâluhu) onların  kalblerini birbirlerine çaldı." Sonra da Allah Resûlü (sallallâhu  aleyhi ve sellem):  "İsrâiloğullarından inkâr edenler, Davud'un ve Meryemoğlu İsa'nın  diliyle lânetlenmişlerdir. Bu, onların baş kaldırmaları ve aşırı  gitmelerinden dolayı idi. Onlar birbirlerinin yaptıkları fenalıklara  mani olmuyorlardı. Yapmakta oldukları bu iş ne kötü idi" (Mâide;  5/78,79) âyetini okuyarak şöyle buyurdu: "Hayır, vallahi, muhakkak  marufu emredip münkerden nehyetmelisiniz ve yine muhakkak zalimin  elinden tutup onu hak çizgisine getirmelisiniz."Burada, kötülüğe  pasaport veren bir kısım İsrâiloğulları'nın durumu dile getirilirken,  mü'minler aynı akıbetten sakındırılmakta ve böyle bir duruma düşmemeleri  için tenbihte bulunulmaktadır.Zaten bu gibi vak'aların rapor  edilmesinde her zaman bir kısım hikmetler söz konusudur.  Vak'a şu şekilde de tahlil edilebilir: İşlenen bir münker görülmüştür.  Münker işleyeni ikaz eden şahıs, zatında o münkerin karşısındadır.. ve  ilk gün o münker işleyeni ikaz etmiştir. Ancak, devamlılık ve sebat  isteyen böyle bir mevzuda o hiç de öyle davranmamış; münker işleyenin o  işte ısrar etmesine karşılık, diğeri metafizik gerilimini koruyamamış ve  o şahsa yanaşarak onunla yemiş-içmiş, sohbet etmiş ve dostluğunu devam  ettirmiştir. Kalbiyle buğzetme, îmanın varlığına son işaret ve alâmetken  o, bu kadarcık bir canlılık bile gösterememiştir. Böylece, karşısında  direnç gösterecek hiçbir unsur kalmadığı için, o kötülük de cemiyet  içinde yayılma zemini bulmuştur. Ve Cenâb-ı Hakk da onların kalblerini  birbirine çarparak eşitlemiş ve denkleştirmiştir. Hatta onların arasında  dâhilî sürtüşmeler meydana getirerek onları fırka fırka bölmüştür.  Evet, Allah (cc), inkâr eden Yahudinin kalbini birbirine çarpıp  eşitleyip nifak içine attı.. ve bir dönemde Hristiyan dünyasından  çekmedikleri cefa, maruz kalmadıkları hakaret kalmadı. Daha önce,  asırlarca Babil'de esaret hayatı yaşamış.. bir başka dönemde Şabur  tarafından işkencelerin en iğrencine uğratılmış ve hiçbir zaman rahat  yüzü görmemişlerdi. Böyle bir duruma düşmelerinin tek sebebi, aralarında  "emr-i bi'l-maruf, nehy-i ani'l-münker" yapmamaları idi ki, bu sebeple  kalblerinde ayrılık fitneleri gelişiyor ve yer yer temelden  sarsılıyorlardı. İşte Allah Resûlü (sas) böyle bir vak'ayı rapor  ederken, aynı akıbete düşmemeleri için, yapılması gereken şeylerin  baştan yapmaları gerektiği hususunu ümmetine ihtar ediyor ve toplum  hâlinde çökmemenin yol-yöntem ve tekniğini öğretiyordu.  1- Münafıklar arasında hiç kimseye karşı dostluk söz konusu değildir.  Onları birbirine bağlayan tek bağ menfaattir. Menfaatlerine zerre kadar  zarar gelecek olsa, hemen aynı gruplar arasında kıyasıya vuruşma başlar.  2- Bütün güzel şeyler onların yanında münkerdir. Milletin maruf (iyi,  güzel) kabul ettiği her şeye karşı onların alerjisi vardır; çünkü bu,  nifakın bir muktezasıdır.. ve nifak iç-dış bütünlüğüne eremeyen  insanların düştüğü derekedir. 3- Huzurlu bir toplum olabilmek için, münkerin (kötülük) en küçüğünün  dahi yaşamasına fırsat verilmemelidir. İçtimaî bozukluklar hep küçük  görünen münkerâtın yaygınlaşmasından meydana gelmiştir.   Fethullah GÜLEN ZAMAN - Kürsü  </blockquote>

Adı

İnsan doğrulaması: Peygamber Efendimiz a.s.v.'ın kabri nerededir? (Sadece şehir adını küçük harfler ile giriniz)