JavaScript devre dışı. Daha iyi bir deneyim için, önce lütfen tarayıcınızda JavaScript'i etkinleştirin.

Konuya cevap cer

Mesaj: <blockquote data-quote="pufucuk" data-source="post: 207280" data-attributes="member: 1007811">Dua'nin Gücü...Eğer sizin duanız olmazsa ne ise yararsınız ? buyurmakta Yüce Mevla.Duanın gücünü hepimiz hayatımızda bir şekilde yaşamışızdır. Büyüklerin  eli öpüldüğünde onlardan dua istenir. dua et yeter denilir. Kiminin  parası kiminin duası deyisinde de dikkat çekilmek istenen kelime Duadır.  Hayal bile edilemeyecek şeyleri gerçekleştiren, üzgün yüzlerin bile  gülümsemesine sebep olan yine Duanın gücüdür. Dua aslında yaratıcıyla  olan bağlantının teyidi bir yerde ispatidir. DUA yaptığın kadar kul,  kabul edildiği kadar sevgilisindir Rabbin katında.Duanın gücünü defalarca yasamışımdır hayatımda. Bunlardan birisi 1980'li  yıllarda basımdan geçti. Ailece Diyarbakır iline bağlı kaplıcaları ile  meşhur Çermik de idik. Annemler sıcak sulara gitmiş,babam ağabeyim civar  köylerden birine alış veriş yapmaya -et almaya- gitmişlerdi. Ben de  pansiyonda odamda oturmakta idim. Bir ara hafiften kendimden geçtim.  Uyku ile uyanıklık arasında bir halde iken söyle bir şey yaşadım..Babamlar alışverişten dönerken trafik kazası geçirmiş, olay bize intikal  ettiğinde alt üst olmuştuk. Bir anda üstüme tahmin edemiyecegim kadar  ağır bir yük binmişti. İçimde tarif edilemez bir acı duyuyordum.  Üzüntümün boyutu o kadar büyüktü ki acıdan yüreğimde ağrı duymaya  başlamıştım. Ama yapılacak bir şey yoktu. İki gözü iki çeşme ağlayarak  cenazeleri de yanımıza alarak İstanbul'a döndük.Ben duygularım alt üst olmuş bir şekilde ağlamaya devam ediyor devamlı  ağlıyordum. Cenaze yıkama, tekfin isleri bitmiş gerek babamın gerek  ağabeyimin çok sevdiği Fatih Çarşamba İsmail Ağa caminin musalla taşında  2 adet sandukaya bakarak ağlamaya devam ediyordum.O an çok içten gelen  duygularla, dilimi değil adeta yüreğimi konuşturarak su duayı ettiğimi  hatırlıyorum..Ey Rabbim senin gücünün ne kadar büyük olduğunu biliyorum ve senden  yardim talep ediyorum. Senden bütün bu yasadıklarımı rüya yapmanı  istiyorum. Senin buna gücün yeter. Rüya yap, rüya yap diye tekrarlıyor  adeta tespih çeker gibi bu sözleri ağlayarak tekrar ediyordum. Bu halde  iken çok derinlerden bir ses işittim.Hafız, hafız Bismillah de kendine gel diye.Bu ses Annemin -çok sevdiğim- ılık şefkatli sesi idi. Annem başımı  okşuyor beni teskin etmeye çalışıyordu. Ablam da gülümseyerek bana  bakıyor herhalde çok kötü bir rüya görmüş olmalısın diyordu. Nerdeyse  gömleğimin üst tarafları ağlamaktan ıslanmıştı.Şimdi ikinci bir şok yaşıyordum. Evet! her şey bir anda rüyaya  dönüşmüştü. Ve ben hala Çermikteydim. Derin bir nefes alarak -hayatımda  en içten söylediğim hamdlerden birini ederek-Elhamdülillah-dedim. Ancak babamlar hala dönmemişti . Abim de çok deli  araba kullanırdı.Yolların ne kadar düzensiz bozuk olduğu da bilinen bir  gerçekti. İç alemimde tarif edilmeyecek fırtınalar kopmaktaydı. Dış  dünyamda ise annemin bütün ısrarlarına rağmen konuşmayan, kulağı kirişte  -babamın tok sesli -Selamun aleykum cümlesini bekleyen birisi vardı.Duanın gücü ile kehanet arasında gidip geliyor, içimden Rabbim sana  inanıyorum diye diye duamı tekrar ediyordum.Asırlar kadar uzun süren bir  beklemeden sonra ALLAHu teala duamı kabul etmiş, müjdesini yollamıştı.  Babam, abim -eli kolu dolu- karşımda duruyor, babam hafif terli  gülümseyen yüzü ile Selamun aleykum diyordu. Evet tılsım tutmuş duam  kabul olmuştu. Babama ağabeyime sarılarak onları öptüm.Adeta tılsımı bozulur diye uzun bir zaman kimseye bu olaydan  bahsetmedim. Babam buzlu ayranını içerken - ağabeyimi kast ederek-  "Ağabeyin az kalsın bugün büyük bir kaza yapıyordu" diyerek alışverişten  dönerken ucuz ! atlattıkları kazayı bizlere anlatıyordu.siz siz olun dünyanın dualar üzerinde durduğunu sakın unutmayın ve ona göre yasayın.......alıntı</blockquote>

Adı

İnsan doğrulaması: Peygamber Efendimiz a.s.v.'ın kabri nerededir? (Sadece şehir adını küçük harfler ile giriniz)