JavaScript devre dışı. Daha iyi bir deneyim için, önce lütfen tarayıcınızda JavaScript'i etkinleştirin.

Konuya cevap cer

Mesaj: <blockquote data-quote="Yaakarii" data-source="post: 66962" data-attributes="member: 3033">Forumda Zafer abimiz risale-i nur meslegi sahabe meslegidir deyince aklıma bu geldi.Gerçekten ne kadar yaramazlık yapsam,Rabbini tanımakla meşgul olması gereken kalbim ne kadar ondan uzak kalsa -gafleti çeken türlü türlü sebeblerle-bir sayfa risale-i nur okuyunca sanki sükünet iniyor kalbime :O Acaba bu sahabe meslegi olabilme vasfından,sırrından mı?<img src="http://img516.imageshack.us/img516/9361/hzebubekir1sg3.jpg" alt="" class="fr-fic fr-dii fr-draggable " style="" />Meselâ, nasıl ki dün geceki Leyle-i Kadre ulaşmak için iki yol var: Biri, bir sene gezip dolaşıp tâ o geceye gelmektir. Bu kurbiyeti kazanmak için bir sene mesafeyi tayyetmek lâzım gelir. Şu ise, ehl-i sülûkün mesleğidir ki, ehl-i tarikatin çoğu bununla gider. İkincisi, zamanla mukayyet olan cism-i maddî gılâfından sıyrılıp tecerrüdle ruhen yükselip, dün geceki Leyle-i Kadri öbür gün leyle-i îd ile beraber, bugünkü gibi hazır görmektir. Çünkü ruh zamanla mukayyet değil. Hissiyat-ı insaniye ruh derecesine çıktığı vakit, o hazır zaman genişlenir; başkalarına nisbeten mazi ve müstakbel olan vakitler, ona nisbeten hazır hükmündedir. Burdaki misali de düşününce ;evet diyorum o hemencecik ruhun okudugu şeyi sevmesi,nurların hakikati ;bugün gibi hazır görerek göstermesindendir diyorum.</blockquote>

İnsan doğrulaması: Peygamber Efendimiz a.s.v.'ın kabri nerededir? (Sadece şehir adını küçük harfler ile giriniz)