JavaScript devre dışı. Daha iyi bir deneyim için, önce lütfen tarayıcınızda JavaScript'i etkinleştirin.

Konuya cevap cer

Mesaj: <blockquote data-quote="Garib" data-source="post: 28429" data-attributes="member: 1249">a) ESASLARDA İTTİFAK  ZARURİDİR1-Şöyle  ki:«Hak namına,  hakikat hesabına olan tesadüm-ü efkâr ise, maksatta ve esasta ittifakla beraber,  vesâilde ihtilâf eder. Hakikatin her köşesini izhar edip hakka ve  hakikate hizmet eder. Fakat tarafgirâne ve garazkârâne, firavunlaşmış nefs-i  emmâre  hesabına  hodfuruşluk,  şöhretperverâne bir tarzdaki tesadüm-ü efkârdan bârika-i hakikat değil, belki  fitne ateşleri çıkıyor.  Çünkü, maksatta  ittifak lâzım gelirken, öylelerin efkârının küre-i  arzda dahi nokta-i telâkîsi bulunmaz. Hak namına olmadığı için,  nihayetsiz müfritâne gider, kabil-i iltiyam olmayan inşikaklara  sebebiyet verir. Hal-i âlem buna  şahittir.»  (Mektubat sh: 268) 2- «S – Âlem-i  İslâmdaki ihtilâfı tâdil edecek çare nedir? C – Evvelâ:  Müttefekun aleyh olan makasıd-ı âliyeye nazar  etmektir. Çünkü, Allah’ımız bir, Peygamberimiz bir,  Kur’ân’ımız bir… Zaruriyat-ı diniyede umumumuz  müttefik… Zaruriyat-ı diniyeden başka olan teferruat  veya  tarz-ı telâkki veya tarik-i tefehhümdeki tefavüt, bu ittihad ve  vahdeti sarsamaz, râcih de gelemez. El-hubbu fillah düstur tutulsa, aşk-ı  hakikat harekâtımızda hâkim olsa—ki  zaman dahi pek çok yardım ediyor—o ihtilâfat sahih bir mecrâya sevk  edilebilir. Esefâ, gaye-i hayalden tenâsî veya nisyan olmakla, ezhan ene’lere dönüp  etrafında gezerler. İşte gaye-i hayal, maksad-ı âli bütün vuzuhuyla meydana atılmıştır.»  (Sünuhat Tuluât  İşârât sh: 83) 3- «BİRİNCİ  NÜKTE: “Kur’ân-ı Hakîmin esrarı bilinmiyor  müfessirler hakikatini anlamamışlar” diye beyan olunan fikrin iki yüzü var. Ve  onu diyen, iki taifedir. Birincisi:  Ehl-i hak ve ehl-i tetkiktir. Derler ki: “Kur’ân bitmez ve tükenmez bir  hazinedir. Her asır, nusus ve muhkemâtını teslim ve  kabul ile beraber, tetimmat kabilinden, hakaik-i  hafiyesinden dahi hissesini alır, başkasının gizli kalmış hissesine  ilişmez.” Evet,  zaman geçtikçe Kur’ân-ı Hakîmin daha ziyade hakaiki inkişaf eder demektir.  Yoksa—hâşâ ve kellâ—Selef-i Sâlihînin beyan  ettikleri hakaik-i zâhiriye-i Kur’âniyeye şüphe getirmek değil. Çünkü onlara iman  lâzımdır. Onlar nasstır,  kat’îdir, esastırlar, temeldirler. <a href="http://www.tevhid.gen.tr/#_ftn2" target="_blank">[2]</a> fermanıyla, mânâsı  vâzıh olduğunu bildirir. Baştan başa hitab-ı İlâhî o mânâlar üzerine döner,  takviye eder, bedâhet derecesine getirir. O mensus  mânâları kabul  etmemekten—hâşâ sümme hâşâ—Cenâb-ı Hakkı tekzip ve Hazret-i Risaletin fehmini  tezyif etmek çıkar. Demek, maânî-i mensûsa, müteselsilen menba‑ı  Risaletten alınmıştır. Hattâ İbni Cerîr-i Taberî, bütün  maânî-i Kur’ân’ı, muan’an senetle müteselsilen menba-ı Risalete îsal etmiş ve  o tarzda, mühim ve büyük tefsirini yazmış.» (Mektubat sh: 388) Kabul edilmemesi halinde küfrü netice  veren Kur’an’ın kat’î hükmü hakkında, Bediüzzaman Hazretlerinin örnek teşkil  eden bir izahı: 4- «Bundan  sonra zarurî ve gayr-ı zarurîyi tefrik edeceğiz. İşte, cevab‑ı Kur’ânîde olan  zarurî hükümler ki, inkârı kabul etmez,  şudur: Zülkarneyn müeyyedün min indillah bir şahıstır. Onun  irşad ve tertibiyle, iki dağ arasında bir sed bina edilmiştir: zâlimlerin ve  bedevîlerin def-i fesatları için... Ve Ye’cüc-Me’cüc, iki müfsit  kabiledirler. Emr-i İlâhî geldiği vakit sed harap olacaktır, ilâ âhirihî. Bu  kıyasla, ona Kur’ân delâlet eden hükümler, Kur’ân’ın zaruriyatındandırlar. Bir  harfin inkârı dahi kabil değildir. Fakat o mevzuat ve mahmulâtın  keyfiyatlarının teşrihatları ve mahiyetlerinin hududu ise, Kur’ân onlara  kat’iyyü’d-delâlet değildir.» (Muhakemat sh: 66) </blockquote>

Adı

İnsan doğrulaması: Peygamber Efendimiz a.s.v.'ın kabri nerededir? (Sadece şehir adını küçük harfler ile giriniz)