JavaScript devre dışı. Daha iyi bir deneyim için, önce lütfen tarayıcınızda JavaScript'i etkinleştirin.

Konuya cevap cer

Mesaj: <blockquote data-quote="Garib" data-source="post: 28431" data-attributes="member: 1249">-ihlâs Düsturu Ve Esasi-İHLÂS DÜSTURU VE ESASIİhlâsın Tarifi:1- «İhlâsı  kazandıran,  harekâtındaki sebebi sırf bir emr-i İlâhî ve neticesi rıza-yı  İlâhî olduğunu düşünmeli ve vazife-i İlâhiyeye karışmamalı.» (Lem’alar sh: 133)2- «İbadetin  ruhu, ihlâstır. İhlâs ise, yapılan ibadetin yalnız emredildiği için  yapılmasıdır. Eğer  başka bir hikmet ve bir fayda ibadete illet gösterilse, o ibadet  bâtıldır. Faydalar, hikmetler yalnız müreccih olabilirler, illet  olamazlar.» (İşarat-ül  İ’caz sh: 85)3- Kur’an (2: 22) ayetinde geçen «  kelimesi...   ibadetin ancak ihlâs ile ibadet olduğuna ve ibadetin mahzan  vesile olmayıp maksud‑u bizzat olduğuna ve ibadetin sevap ve ikab için  yapılmaması lüzumuna işarettir.»  (İşarat-ül İ’caz sh: 99)İhlâs hakkındaki mezkûr tarife göre  yapılan bir hareketin ibadet ve hizmetin makbul olması için önce dinde emir  veya tavsiye edilmiş olması şarttır. O halde kişi, kendi düşünce ve temayülü  ile bir hizmet, bir hareket yapıyorsa, mezkûr İhlâs tarifine girmez. Evet,  yapılan hizmetin kitabta yeri olmadığı halde İhlâstan dem vurmak, aldanmak veya  aldatmaktır.  Yapılan bir işin emredilip  emredilmediği de ancak kitabtan öğrenilir.4- Evet, «Gafletle, kendi hesabına bir iş  yaptığın zaman, haddini tecavüz etme. Eğer Mâlikin hesabına olursa, istediğin  şeyi al ve yap—fakat izin ve meşiet ve emri dairesinde olmak şartıyla. İzin  ve meşîetini de şeriatından öğrenirsin.»  (Mesnevî-i Nuriye sh: 82)Kezalik Kur’anda bizzat Resulullaha  (a.s.m.) ve dolayısiyle de bütün ümmete (emrolunduğu gibi hareket etmeyi)  kat’i bir tarzda beyan eden şu ayette Peygamberimiz  (a.s.m.):5- «<a href="http://www.tevhid.gen.tr/#_ftn8" target="_blank">[8]</a> emrini tamamıyla  imtisal ettiği için, bütün ef’al ve akval ve ahvâlinde istikamet, kat’î bir  surette görünüyor.» (Lem’alar sh: 60)Hem, Resulullaha (a.s.m.) ittibaen bu  emrin imtisalinde, bu fitne asrında mânen vazifeli olan Üstad Bediüzzaman, bu  istikameti Risale-i Nura atfederek diyor ki:6- «On dördüncü  asırda Kur’ân’dan iktibas edip, istikametsiz sakim yollar içinde sırat-ı  müstakîmi gösterecek âsârı neşreden bir adamı, o hadsiz efrad içinde dahil  ediyor.Hem o  istikametin bir hususiyeti var ki, tarihiyle işaret ediyor. Halbuki, o asırda  şahsen istikamette mümtaz bir hususiyet kesb etmek çok uzaktır. Demek, şahsî istikamet  değil. Öyleyse, o adamın teşebbüsüyle neşredilen esrar-ı Kur’âniye, o  asırda istikamette imtiyaz kesb edecek. O adam  şahsen gayr-ı müstakim olduğu halde, müstakimler içine ithali, o imtiyaza  remzeder.» (Sikke-i Tasdik-i Gaybî sh:  163)Demek İhlâs, kitabın sarih hükümlerine  teslimiyeti iktiza eder ve o zaman yapılan hareket ibadet olur ve ibadet  hakikatini kazanır.7-  Evet  «Rıza-yı İlâhî  kâfidir. Eğer o yâr ise, herşey yârdır. Eğer o yâr değilse, bütün dünya  alkışlasa beş para değmez. İnsanların takdiri, istihsanı, eğer böyle  işte, böyle amel-i uhrevîde illet ise, o ameli iptal eder. Eğer  müreccih ise, o ameldeki ihlâsı kırar. Eğer müşevvik ise  saffetine izale eder. Eğer sırf alâmet-i makbuliyet olarak, istemeyerek,  Cenab-ı Hak ihsan etse, o amelin ve ilmin insanlarda hüsn-ü tesîri namına kabul  etmek güzeldir ki,  <a href="http://www.tevhid.gen.tr/#_ftn9" target="_blank">[9]</a> buna işarettir. Said» (Barla Lâhikası sh: 78)İhlâs Esastır:8- «Eğer  İslâmiyetin bir sırr-ı esası olan ihlâs ve rıza-yı İlâhî cihetinde,  Kur’ân-ı Hakîmin ders verdiği   ahkâm ve hakaik-i kudsiyeye dair harekât ve a’mâl ondan sudur etse,  lisan-ı hali mânen âyât-ı Kur’âniyeyi okusa, o vakit mânen âlem-i İslâmın herbir  ferdinin vird-i zebânı olan duasında  dahil olup  hissedar olur ve umumuyla  uhuvvetkârâne alâkadar olur.» (Mektubat sh:  413)9- «Faraza  hubb-u cahı kalbinden çıkarmazsa, fakat ihlâsı ve rıza-yı İlâhîyi  esas tutmak ve hubb-u  cahı hedef ittihaz etmemek şartıyla, bir nevi meşru makam-ı mânevî, hem  muhteşem bir makam kazanır ki, o hubb-u cah damarını kemâliyle tatmin eder.»  (Mektubat sh: 414)10- «Velâyet  yollarının ve tarikat şubelerinin en mühim esası, ihlâstır. Çünkü ihlâs  ile hafî şirklerden halâs olur. İhlâsı  kazanmayan, o yollarda gezemez.» (Mektubat sh: 450)11-  <a href="http://www.tevhid.gen.tr/#_ftn10" target="_blank">[10]</a>âyetiyle ve(ev  kemâ kàle) hadis-i şerifi, ikisi de ihlâs ne kadar İslâmiyette mühim bir  esas olduğunu  gösteriyorlar.» (Lem’alar sh: 148) 12- «Bu dünyada,  hususan uhrevî hizmetlerde en mühim bir esas, en büyük bir kuvvet, en  makbul bir şefaatçi, en metin bir nokta-i istinad, en kısa bir tarik-i  hakikat, en makbul bir dua-yı mânevî, en kerametli bir vesile-i makasıd, en  yüksek bir haslet, en sâfi bir ubudiyet, ihlâstır.» (Lem’alar sh: 149) 13- «En  kıymetli ve en lüzumlu esas, ihlâstır.» (Lem’alar sh: 201)   14- «Risale-i  Nur’un meslek-i esası, ihlâs-ı tam ve terk-i enâniyet...» (Şualar sh: 302)   15- «Kendimizi  satmak ve beğendirmek ve temeddüh etmek ve hodfuruşluk etmek  ise, Risale‑i Nur’un ehemmiyetli bir esası olan ihlâs sırrını bozmaktır.» (Şualar sh: 681) 16-  «Mesleğimizde, ihlâs-ı tâmmeden sonra en büyük esas, sebat ve  metanettir.» (Kastamonu Lâhikası sh: 248)  17-  «Mesleğimizin “hıllet” ve “ihlâs” ve “uhuvvet” esasları...» (Emirdağ Lâhikası-l sh: 166)  18- «Acip bir  riyakârlık olan şöhretperestlik ve câzibedar bir hodfuruşluk olan tarihlere şâşaalı geçmek  ve insanlara  iyi görünmek ise, Nurun bir esası ve mesleği olan ihlâsa  zıttır ve münafidir.» (Emirdağ  Lâhikası-l sh: 195)  19-  «Mesleğimizin esası, âzamî ihlâs ve terk-i enaniyettir. İhlâslı bir  dirhem amel, ihlâssız  yüz batman amele müreccahtır. İnsanların maddî mânevî hediyelerinden hürmet ve  teveccüh-ü âmmeden, şöhretten şiddetle kaçıyorum” der. Ziyaretçi kabul  etmemesinin bir hikmeti de bu sır olsa gerek.» (Tarihçe-i  Hayat sh: 699) İhlâsın lüzumu ve şartiyeti:20- «Madem çok  sevap istersin ihlâsı esas tut ve yalnız rıza-yı İlâhîyi düşün. Tâ ki senin  ağzından çıkan mübarek kelimelerin havadaki efradları, ihlâs ile ve niyet-i  sâdıka ile hayatlansın, canlansın, hadsiz zîşuurun  kulaklarına gidip onları nurlandırsın, sana da sevap kazandırsın.... Eğer  rıza-yı İlâhî ve ihlâs o havadaki kelimelere hayat vermezse, dinlenilmez. Sevap da yalnız  ağızdaki kelimeye münhasır kalır.» (Lem’alar sh: 152) 21- «A’mâl-i  salihanın ruhu, esası, ihlâs olduğunu derk etmiyor.» (Lem’alar sh: 157)22- «Bizler  imkân dairesinde bütün kuvvetimizle Lem’a-i İhlâsın düsturlarını ve hakikî ihlâsın sırrını mâbeynimizde ve  birbirimize karşı istimal etmek, vücup derecesine gelmiş.» (Şualar sh: 500) 23- «Niyette  öyle bir hâsiyet vardır ki, seyyiatı  hasenata ve hasenatı seyyiata tahvil eder. Demek, niyet bir ruhtur. O ruhun  ruhu da ihlâstır. Öyleyse, necat, halâs, ancak ihlâs  iledir.» (Mesnevî-i Nuriye sh:  70)24- «Duayı  ibadet kastıyla yapmayıp, matlubun tahsiline tahsis ettiğinden, aksülâmel  olur. O dua ibadetinde ihlâs kırılır, makbul olmaz.»  (Mesnevî-i Nuriye sh: 225)25- «Hâfız Ali  Efendi, kendine rakip olacak diğer bir kardeşimiz hakkında  gösterdiği hiss-i uhuvveti, çok kıymettar gördüğüm için size beyan  ediyorum:O zat  yanıma geldi ötekinin hattı, kendisinin hattından iyi olduğunu söyledim. “O  daha çok hizmet eder” dedim. Baktım ki, Hâfız Ali kemal-i samimiyet ve  ihlâsla, onun tefevvukuyla iftihar etti, telezzüz  eyledi. Hem Üstadının nazar-ı muhabbetini celb ettiği için memnun oldu. Onun  kalbine dikkat ettim, gösteriş değil, samimî olduğunu hissettim. Cenab-ı  Allah’a şükrettim ki, kardeşlerim içinde bu âli hissi taşıyanlar var. İnşaallah  bu his büyük hizmet görecek.»  (Barla Lâhikası sh: 125) Hazret-i Üstad bir talebesi için  diyor:26- «Ara sıra  birer bardak çay ısrar ediyordum, ilhâhıma karşı istinkâf ediyordu. “Niçin  böyle yapıyorsun?” derdim. “Hizmetimize maddî fayda girmeyip,  fîsebîlillâh, ihlâslı olmak istiyoruz” derdi.» (Barla Lâhikası sh: 200)27- «Haddinden  fazla fevkalâde hüsn-ü zan ve müfritane âlî makam vermek yerine, fevkalâde  sadakat ve sebat ve müfritane irtibat ve ihlâs lâzımdır. Onda terakki  etmeliyiz.» (Kastamonu  Lâhikası sh: 89)28- «Risale-i  Nur dairesine sıdk ve ihlâsla girenlerin kazançları pek azîm ve küllîdir.» (Kastamonu Lâhikası sh: 94)29- «Elbette,  bu büyük kazancı kaçırmamak için, takvâda, ihlâsta, sadakatte  çalışmak gerektir.» (Kastamonu Lâhikası sh: 96)30- «Bu acip  asrın bu acip hastalığına ve dehşetli marazına karşı Kur’ân-ı Mucizü’l-Beyânın  tiryak misâl ilâçlarının nâşiri olan Risale-i Nur dayanabilir ve onun metîn,  sarsılmaz, sebatkâr, hâlis, sâdık, fedakâr şakirdleri mukavemet edebilir.  Öyleyse, herşeyden evvel onun dairesine girmeli, sadakatle,  tam metanet ve ciddî ihlâs ve tam itimadla  ona yapışmak lâzım ki, o acip hastalığın tesirinden kurtulsun.»  (Kastamonu Lâhikası sh: 105)31- «Madem  mesleğimiz âzamî ihlâstır değil benlik, enaniyet, dünya saltanatı da  verilse, bâki bir mesele-i imaniyeyi o saltanata tercih etmek âzamî ihlâsın  iktizasıdır.»  (Emirdağ Lâhikası-ll sh: 246) 32-  İkinci  hizmet safhası: Hazret-i Üstad,«Van’da  inzivada iken garba nefyedilip Isparta’nın Barla  nahiyesinde ikamete  memur edildiği zamandan başlar ki, Risale-i Nur’un zuhuru ve intişarıdır.  Âzamî ihlâs, âzamî fedakârlık, âzamî  sadakat, metanet ve dikkat ve iktisat içinde Risale-i Nur’la giriştiği hizmet-i  imaniye ve mânevî cihad-ı diniyedir.» (Tarihçe-i Hayat sh: 27) 33- «Evet, Molla  Said’in istikbalde Risale-i Nur’la göreceği hizmet-i imaniyeyi kemâl-i  ihlâsla ifası ve bu hizmetin meydana gelebilmesi için “Uhrevî hizmetin  mukabilinde hiç bir şey talep etmemek” olan kudsî düsturun icmâlî bir  fihristesi, daha küçük yaşında iken rahmet-i İlâhiye tarafından ruhunda  yerleştirilmişti.» (Tarihçe-i Hayat sh: 31)34- «Haklı  şûrâ ihlâs ve tesanüdü netice verdiğinden, üç elif, yüz on bir olduğu gibi, ihlâs ve  tesanüd-ü hakiki ile, üç adam, yüz adam kadar millete fayda verebilir. Ve on adamın  hakikî ihlâs ve tesanüd ve meşveretin sırrıyla, bin adam  kadar iş gördüklerini, çok vukuat-ı tarihiye bize haber  veriyor.» (Hutbe-i Şamiye sh:  62)35- «Sual:  Herşeyden evvel bize lazım nedir?Sıdk,  ihlâs, sadakat, sebat, tesanüd.<a href="http://www.tevhid.gen.tr/#_ftn11" target="_blank">(*)</a> »  (Münazarat sh: 64)İhlâsı Kazanabilme Sebebleri:36-  «Hizmet-i  Kur’âniyede bulunana, ya dünya ona küsmeli veya o dünyaya  küsmeli—tâ, ihlâsla,  ciddiyetle hizmet-i Kur’âniyede bulunsun.» (Lem’alar sh: 42)37-  «İktisat ise,  kanaati intaç eder. ...  Kanaat vasıtasıyla insanlardan istiğnâ etmek cihetinde, teveccühlerini  aramaz. İhlâs kapısı açılır, riyâ kapısı  kapanır.» (Lem’alar sh:  146)38- «İşte bu  müthiş marazın merhemi, ilâcı, ihlâstır. Yani, hakperestliği  nefisperestliğe tercih etmekle ve hakkın hatırı, nefsin ve enâniyetin  hatırına galip gelmekle, <a href="http://www.tevhid.gen.tr/#_ftn12" target="_blank">[11]</a> sırrına mazhar olup,  nâstan gelen maddî ve mânevî ücretten istiğnâ etmekle ..... hüsnü kabul  ve hüsn-ü tesir ve teveccüh-ü nâsı kazanmak noktalarının Cenâb-ı Hakkın  vazifesi ve ihsanı olduğunu ve kendi vazifesi olan tebliğde dahil olmadığını  ve lâzım da olmadığını ve onunla mükellef olmadığını bilmekle ihlâsa  muvaffak olur. Yoksa ihlâsı kaçırır.»  (Lem’alar sh: 149)39- «Vahîm  neticeleri görmemenin yegâne çaresi, Dokuz Emirdir.1. Müsbet hareket etmektir ki, yani, kendi  mesleğinin muhabbetiyle hareket etmek. Başka mesleklerin adâveti ve  başkalarının tenkîsi, onun fikrine ve ilmine müdahale etmesin, onlarla meşgul  olmasın.2. Belki, daire-i İslâmiyet içinde, hangi  meşrepte olursa olsun, medar-ı muhabbet ve uhuvvet ve ittifak olacak çok  rabıta-i vahdet bulunduğunu düşünüp ittifak ederek,3. Ve  haklı her meslek sahibinin, başkasının mesleğine ilişmemek cihetinde  hakkı ise, “Mesleğim haktır,” yahut  “daha güzeldir” diyebilir. Yoksa, başkasının mesleğinin haksızlığını veya  çirkinliğini ima eden “Hak yalnız benim mesleğimdir” veyahut “Güzel benim  meşrebimdir” diyemez olan insaf düsturunu rehber etmek,4. Ve  ehl-i hakla ittifak, tevfik-i İlâhînin bir sebebi ve diyanetteki  izzetin bir medarı olduğunu düşünmekle,5. Hem ehl-i dalâlet ve haksızlık, tesanüd  sebebiyle, cemaat suretindeki kuvvetli bir şahs-ı mânevînin dehâsıyla hücumu  zamanında, o şahs-ı mânevîye karşı, en kuvvetli ferdî olan mukavemetin mağlûp  düştüğünü anlayıp, ehl-i hak tarafındaki ittifak ile bir şahs-ı  mânevî çıkarıp, o müthiş  şahs-ı mânevî-i dalâlete karşı hakkaniyeti muhafaza ettirmek,6. Ve  hakkı, bâtılın savletinden kurtarmak için,7. Nefsini ve enâniyetini,8. Ve  yanlış düşündüğü izzetini,9. Ve  ehemmiyetsiz, rekabetkârâne hissiyatını terk etmekle ihlâsı kazanır,  vazifesini hakkıyla ifa eder.» (Lem’alar sh: 151)40- «Tarîk-i  hakta gidenlere refakatle iftihar etmek ve arkalarından gitmek ve  imamlık şerefini onlara bırakmak ve o hak yolunda kim olursa  olsun kendinden daha iyi olduğunun ihtimaliyle  enâniyetinden vazgeçip ihlâsı kazanmak ..... tâbiiyeti dahi,  sebeb-i mes’uliyet ve hatarlı olan metbûiyete tercih etmekle o marazdan  kurtulur ve ihlâsı kazanır.» (Lem’alar sh: 153)41- «O ehl-i  hakkın kafilesine fedakârâne, samimâne iltihak etmektir, şahsiyetini  unutmakla riyâ ve tasannudan kurtulup ihlâsı elde etmektir.»  (Lem’alar sh: 154)42- «İnsaflı  hakperest, hakkın  hatırı için nefsin hatırını kırıyor. Hasmının  elinde hakkı görse, yine rıza ile kabul edip taraftar çıkar, memnun  olur.İşte  bu düsturu ehl-i din, ehl-i hakikat, ehl-i tarikat,  ehl-i ilim kendilerine rehber ittihaz etseler, ihlâsı kazanırlar.  » (Lem’alar sh: 158)43- «İhlâsı  kazanmak ve muhafaza etmek ve mânileri def etmek için, gelecek düsturlar  rehberiniz olsun.44- BİRİNCİ  DÜSTURUNUZ: Amelinizde rıza-yı İlâhî olmalı.....45-  İKİNCİ  DÜSTURUNUZ: Bu hizmet-i  Kur’âniyede bulunan kardeşlerinizi tenkid etmemek ve onların üstünde faziletfuruşluk nev’inden  gıpta damarını tahrik etmemektir.» (Lem’alar sh: 160)46- «ÜÇÜNCÜ  DÜSTURUNUZ: Bütün kuvvetinizi ihlâsta ve hakta bilmelisiniz. Evet, kuvvet  haktadır ve ihlâstadır. (Lem’alar sh:  161)47-  «DÖRDÜNCÜ  DÜSTURUNUZ: Kardeşlerinizin meziyetlerini şahıslarınızda ve  faziletlerini kendinizde tasavvur edip, onların şerefleriyle şâkirâne iftihar  etmektir... Kardeşler arasında buna tefânî denilir. Yani, birbirinde fâni olmaktır.  Yani, kendi hissiyat-ı nefsaniyesini unutup, kardeşlerinin meziyat ve  hissiyatıyla fikren yaşamaktır.» (Lem’alar sh: 162)48- «İhlâsı  kazanmanın ve  muhafaza etmenin en müessir bir sebebi, rabıta-i mevttir. Evet, ihlâsı  zedeleyen ve riyâya ve dünyaya sevk eden tûl-i emel olduğu gibi, riyâdan nefret veren  ve ihlâsı kazandıran, rabıta-i  mevttir. Yani, ölümünü düşünüp, dünyanın fâni olduğunu mülâhaza  edip, nefsin desiselerinden kurtulmaktır..... Evet, hiç hayale, faraza lüzum  kalmadan, bu kısa ömür ağacının başındaki tek meyvesi olan kendi cenazesine  bakabilir. Onunla yalnız kendi şahsının mevtini gördüğü gibi, bir parça öbür  tarafa gitse asrının ölümünü de görür daha bir parça öbür tarafa gitse  dünyanın ölümünü de müşahede eder, ihlâs-ı etemme yol açar.»  (Lem’alar sh: 163)49- «O kader-i  İlâhî, o ehl-i marifet adamın dostluk ümit ettiği yerden adâvet gösterdi ki,  hürmet yüzünden ilmi riyâya girmesin ve ihlâsı kazansın.» (Lem’alar sh: 174)50-  «Kardeşlerimin takvâ ve ihlâsları ve ziyaretçilerin hürmet ve hüsn-ü  zanları içinde, ben bilmeyerek, nefsim müftehirâne,  güya müteşekkirâne perdesi altında riyâkârâne bir enâniyet vaziyetini almak  istedi. Birden bu ehl-i dünyanın hadsiz hassasiyetle ve hattâ riyâkârlığın  zerrelerini de hissedebilir bir tarzda, birden bana iliştiler. Ben Cenâb-ı Hakka  şükrediyorum ki, bunların zulmü bana bir vasıta-i ihlâs oldu.»  (Lem’alar sh: 175)51- «Risale-i  Nur şakirdlerinde sırr-ı ihlâsın ne derece yüksek bir terk-i enaniyet ve  hazz‑ı nefsîden teberri etmek gibi, ihlâsın en yüksek  seciyeleri Risale-i Nur şakirdlerinde tezahür ediyor.»  (Kastamonu Lâhikası sh: 250)52- «Risale-i  Nur’un hakikî şakirdleri, hizmet-i imaniyeyi herşeyin fevkinde görür  kutbiyet de verilse ihlâs için hizmetkârlığı tercih eder»  (Kastamonu Lâhikası sh: 251)53-  «Hakikat-i ihlâs, benim için şan ve şerefe ve maddî ve mânevî  rütbelere vesile olabilen şeylerden beni men ediyor.... hâlis bir hâdim  olarak, hakikat-i ihlâs ile, herşeyin fevkinde hakaik-i imaniyeyi on adama  ders vermek, büyük bir kutbiyetle binler adamı irşad etmekten daha ehemmiyetli  görüyorum.» (Emirdağ  Lâhikası-l sh: 75)54- «Dünyada  muvakkat zevkler, kerametler tam nefsini mağlûp etmeyen insanlara bir maksat  olup, uhrevî ameline bir sebep teşkil eder, ihlâsı kırılır. Çünkü  amel-i uhrevî ile dünyevî maksatlar, zevkler aranılmaz aranılsa, sırr-ı  ihlâsı bozar.»  (Emirdağ Lâhikası-l sh: 86)55- «Dine, imana  hizmeti ve Risale-i Nur’u değil dünya siyasetine, belki kemâlât-ı mâneviyeye ve  makamat-ı âliyeye âlet edemediğim gibi, herkesin hoş gördüğü saadet-i  uhreviye ve Cehennemden kurtulmaya vesile etmemek ve yalnız emr-i İlâhî ve  rıza-yı İlâhîden başka hiçbir şeye âlet etmemek bu zamanda Nurun hakikî  kuvveti olan sırr-ı ihlâs-ı hakikîyi muhafaza etmeye beni mecbur etmiş.»  (Emirdağ Lâhikası-ll sh: 152)56- «“Benim  vazifem hizmet-i imaniyedir muvaffak etmek veya etmemek Cenab-ı Hakkın  vazifesidir” deyip ihlâs ile hareket etmeyiKur’ân’dan ders almışım.»  (Emirdağ Lâhikası-ll sh:  242)57-  «Bu zamanın  bir hastalığı daha var o da benlik, enaniyet, hodfuruşluk,  hayatını güzelce medeniyet fantaziyesiyle geçirmek iştihası,  tiryakilik gibi hastalıklardır. Risale-i Nur’un Kur’ân’dan aldığı dersin en  birinci esası benlik, enaniyet, hodfuruşluğu terk etmek lüzumudur. Tâ  ihlâs-ı hakikî ile imanın kurtarılmasına hizmet  edilsin.» (Emirdağ  Lâhikası-ll sh: 245)İhlası bozan şeyler:58- «Eğer  asılsız ve riyaya sebep ve ihlâsı kıracak bir şöhret-i  kâzibeyi  kırmak için teveccüh-ü âmmeyi hakkımda bozmak murad ise, onlara  rahmet! Çünkü teveccüh-ü âmmeye mazhar olmak ve halkların nazarında şöhret  kazanmak, benim gibi adamlara zarardır zannederim.» (Mektubat sh: 65)59- «Ben onlara  müracaat ve dehalet ettikçe âdil olan kader-i İlâhî, beni onların zalim eliyle  tâzip edecektir. Çünkü onlar diyanete merbutiyetimden beni sıkıyorlar  kader ise, benim diyanette ve ihlâsta noksaniyetim var, ara  sıra ehl-i dünyaya riyakârlıklarımdan için beni sıkıyor. Öyleyse,  şimdilik şu sıkıntıdan kurtuluşum yok. Eğer ehl-i dünyaya müracaat etsem, kader  der: “Ey riyakâr, bu müracaatın cezasını çek.” Eğer müracaat etmezsem, ehl-i  dünya der: “Bizi tanımıyorsun, sıkıntıda kal.”» (Mektubat sh:  74)60- «Keşf ü  keramet, ezvak u envar verildiği vakit, bir iltifât-ı İlâhî nev’inden kabul  edip setrine çalışıyorlar. Fahre değil, belki şükre, ubudiyete daha ziyade  giriyorlar. Çokları o ahvâlin istitar ve inkıtâını istemişler, tâ ki  amellerindeki ihlâs zedelenmesin. Evet, makbul bir insan hakkında en mühim bir  ihsan-ı İlâhî, ihsanını ona ihsas etmemektir—tâ niyazdan naza ve şükürden  fahre girmesin.61- İşte bu  hakikate binaendir ki, velâyeti ve tarikati isteyenler, eğer velâyetin bazı  tereşşuhâtı olan ezvak ve kerâmâtı isterlerse ve onlara müteveccih ise ve  onlardan hoşlansa, bâki, uhrevî meyveleri fâni dünyada, fâni bir surette  yemek kabilinden olmakla beraber, velâyetin mayası olan ihlâsı kaybedip  velâyetin kaçmasına meydan  açar.» (Mektubat sh:  451)62-  «Hakaik-i  Kur’âniye nurdur, ziyadır. Tasannu, temellük, tezellül zulmetleriyle  birleşemiyor. Onun için, bu nurların hakikatlerinin meâli benden uzaklaşıyor  tarzında bulunarak bana yabanî görünüyor, yabanî kalıyordu. Cenâb-ı Haktan  niyaz ediyorum ki, bundan sonra Cenâb-ı Hak bana o hizmete lâyık ihlâs ihsan  etsin, ehl-i dünyaya tasannu ve riyâdan kurtarsın.» (Lem’alar  sh: 44)63- «Hırs,  ihlâsı kırar, amel-i uhreviyeyi zedeler. Çünkü, bir ehl-i takvânın hırsı varsa,  teveccüh-ü nâsı ister. Teveccüh-ü nâsı mürâât eden, ihlâs-ı tâmmı bulamaz.  » (Lem’alar sh: 146)64-  «Teveccüh-ü nâs istenilmez, belki verilir. Verilse de onunla hoşlanılmaz.  Hoşlansa ihlâsı kaybeder, riyâya girer. Şan ve şeref arzusuyla  teveccüh‑ü nâs ise, ücret ve mükâfat değil, belki ihlâssızlık yüzünden gelen  bir itab ve bir mücazattır. » (Lem’alar sh:  149)65- «Hizmet-i  diniyenin mukabilinde dünyada birşey istenilmemeli ki, ihlâs kaçmasın.  Çendan hakları var ki, ümmet onların maişetlerini temin etsin. Hem zekâta  da müstehaktırlar. Fakat bu istenilmez, belki verilir. Verildiği vakit de  “Hizmetimin ücretidir” denilmez.» (Lem’alar sh:  150)66-  «“Şakirdlerim ne için onun yanına gidiyorlar? Ne için onun kadar şakirdlerim  bulunmuyor?” diye, enâniyeti oradan fırsat bulup, mezmûm bir haslet olan  hubb-u câha temayül ettirir, ihlâsı kaçırır, riyâ kapısını  açar.67- İşte bu  hatanın ve bu yaranın ve bu müthiş maraz-ı ruhanînin ilâcı şudur ki:  Cenâb-ı Hakkın rızası ihlâs ile kazanılır kesret-i etbâ’ ile ve fazla  muvaffakiyetle değildir.» (Lem’alar sh: 152)68-  «Enâniyetten  tecerrüd edemedikleri için, ifrat ve tefrit yüzünden, ulvî bir menba-ı kuvvet  olan ittifakı kaybedip, ihlâs da kırılır. Ve vazife-i uhreviye de  zedelenir. Kolayca rıza-yı İlâhî de elde edilmez.» (Lem’alar sh: 153)69-  «Galebe  neticesinde ehl-i hak zillete ve mahkûmiyete ve tasannua ve riyâya düşüp  ihlâsı kaybeder. O nâmert, himmetsiz, hamiyetsiz bir kısım ehl-i dünyaya  dalkavukluk etmeye mecbur olur.» (Lem’alar sh: 155)70- «Bazı  hissiyat-ı süfliye ve menâfi-i cüz’iyenin hatırı için ihlâsı  kırmakla, hem  bu hizmetteki umum kardeşlerimizin hukukuna tecavüz, hem hizmet-i Kur’âniyenin  hürmetine taarruz, hem hakaik-i imaniyenin kudsiyetine hürmetsizlik etmiş  oluruz.» (Lem’alar sh:  160)71-  «İhlâsı kıran  ve riyâya sevk eden pek çok esbabdan iki üçünü muhtasaran beyan  edeceğiz.BİRİNCİSİ: Menfaat-i  maddiye cihetinden gelen rekabet, yavaş yavaş ihlâsı kırar..... sadaka ve  hediye gibi maddî menfaatlerle yardım edip hürmet etmişler. Fakat bu  muavenet ve menfaat istenilmez, belki verilir. Hem kalben arzu edip muntazır  kalmakla, lisan-ı hal ile dahi istenilmez. Belki  ummadığı bir halde verilir. Yoksa ihlâsı zedelenir. » (Lem’alar sh: 164)72-  «İHLÂSI KIRAN İKİNCİ MÂNİ: Hubb-u  cahtan gelen şöhretperestlik saikasıyla ve şan ve şeref perdesi  altında teveccüh-ü âmmeyi kazanmak, nazar-ı dikkati kendine celb  etmekle enâniyeti okşamak ve nefs-i emmâreye bir makam vermektir ki, en  mühim bir maraz-ı ruhî olduğu gibi, “şirk-i hafî” tabir edilen riyâkârlığa,  hodfuruşluğa kapı açar, ihlâsı zedeler.» (Lem’alar sh: 165)73-  «Temeddühü ve sevdirmesi ise, aksülâmelle istiskali celb eder, soğuk  düşürtür. Hem amel-i uhrevîde ihlâsı kaybeder, riyâyı  karıştırır.» (Lem’alar sh:  275)  74- «“Mustafa  Kemal sana üç yüz  lira maaş verip, Kürdistana ve vilâyât-ı şarkiyeye, Şeyh  Sinûsî yerine vâiz-i umumî yapmak teklifini neden  kabul etmedin?....   Eğer o teklifi ben  kabul etseydim, hiçbir şeye âlet olamayan ve tâbi olmayan ve sırr-ı ihlâsı  taşıyan Risale-i Nur meydana gelmezdi. » (Şualar sh: 289)    <a href="http://www.tevhid.gen.tr/#_ftn13" target="_blank">(*)</a>75- «Hem  şimdi hükmeden öyle kuvvetli cereyanlar içinde siyasete girenlerden hiçbir  kimse,  istiklâliyetini ve ihlâsını muhafaza edemez. Herhalde bir  cereyan onun hareketini kendi hesabına alacak, dünyevî maksadına âlet edecek,  o hizmetin kudsiyetini bozacak.» (Şualar sh: 362)76- «Mahdud  birkaç arkadaşına bedel çok diplomatları kendisine taraftar kazanmak için zemin hazır  iken, sırf siyasete karışmamak ve ihlâsına zarar  vermemek ve hükûmetin nazarını kendine celb etmemek  ve dünya ile meşgul olmamak için, bütün arkadaşlarına yazıp ki, “Sakın  cereyanlara kapılmayınız, siyasete girmeyiniz, âsâyişe dokunmayınız”  dediği... » (Şualar sh: 374)77- «Siyasetten  ve siyasî mânâsını işmam eden maddî ve mânevî mertebelerden ihlâs sırrıyla  bütün kuvvetiyle kaçan...» (Şualar sh: 388)78- «Ben, değil  dünyevî makamatı ve şan ve şerefi şahsıma kazandırmak, belki mânevî büyük  makamat faraza bana verilse de, fakat hizmetteki ihlâsıma nefsimin  hissesi karışmak ihtimaline binaen korkarak o  makamatı da hizmetime feda etmeye karar verdiğim ve fiilen de öylece  hareket... » (Şualar sh: 395)79- «İbadetlerde  rekabet edilmemelidir. Olduğu takdirde ihlâsı kaybolur. Ve o rekabeti yapan,  halkın takdir ve tahsinleri gibi dünyevî bir mükâfatı düşünür. Zavallı  düşünmüyor ki, o düşünceyle amelini adem-i ihlâsla ibtal  eder. »  (Mesnevî-i Nuriye sh: 227)80- «Çok rica  ederim ki, gücenmeyiniz, hediyeyi kabul edemedim. Adem-i kabulün esbabı  çoktur. En mühim bir sebep, benim kardeşlerim ve talebelerimle olan  münasebetin samimiyetini ve ihlâsı zedelememektir.» (Barla Lâhikası-l sh: 122)81- «Hakaik-i  diniyenin fevâid-i  dünyeviyesi, yalnız müreccih (tercih edici) ve teşvik edici derecesinde  olabilir. Eğer illet derecesine çıksa ve o amel-i hayrın yapmasına sebep o  fayda olsa, o ameli ibtal eder lâakal ihlâsı kırılır, sevabı kaçar.»  (Kastamonu Lâhikası sh: 110)82-  «A’mâl-i  sâlihanın ücretleri, meyveleri, nurları berzahta, âhirettedir. O bâki  meyveleri bu dünyaya çekmek ve bu dünyada onları istemek, âhireti dünyaya  tâbi etmek demektir. O amel-i salihin ihlâsı kırılır, nuru gider.  Evet, o meyveler istenilmez, niyet edilmez. Verilse, teşvik için  verildiğini düşünüp şükreder.» (Kastamonu Lâhikası sh:  134)83-  «Risale-i Nur  dünya işlerine âlet olamaz, dünya işlerine siper edilmez. Çünkü, ehemmiyetli bir  ibadet-i tefekküriye olduğu cihetle, dünyevî maksatlar onunla kasten  istenilmez. İstenilse, ihlâs kırılır.... Eğer istemekle olsa, illet  olur, ihlâsı kırar, o ibadeti kısmen iptal eder. » (Kastamonu  Lâhikası sh: 262)84- «Benim iaşem  için her gün iki buçuk banknot, hem yeniden benim  için bir hane—mobilyasıyla beraber ve istediğim tarzda—yaptırmak için emir  gelmiş. Halbuki elli-altmış senelik bir düstur-u hayatım bunu kabul etmemek  iktiza eder..... Eğer kabul etsem, yetmiş senelik hayatım gücenecek ve bu  zamandan haber verip tama’ ve maaş yüzünden bid’alara giren ve ihlâsı  kaybeden âlimleri  tokatlayan İmam-ı Ali Radıyallahu Anh dahi benden küsecek ihtimali var ve  Risale-i Nur’un hakiki ve sâfi olan ihlâsı beni de ihlâssızlıkla itham  etmek ciheti var. » (Emirdağ Lâhikası-l sh: 24)85- «Neden, ne  dahilde, ne hariçte bulunan cereyanlara ve bilhassa siyasetli cemaatlere  hiçbir alâka peydâ etmiyorsun? Ve Risale-i  Nur ve şakirdlerini mümkün olduğu kadar o cereyanlara temastan men ediyorsun?  Halbuki, eğer temas etsen ve alâkadar olsan, birden binler adam Risale-i  Nur dairesine girip, parlak hakikatlerini  neşredeceklerdi hem bu kadar  sebepsiz sıkıntılara hedef olmayacaktın.86- Elcevap: Bu alâkasızlık ve içtinabın en  ehemmiyetli sebebi: Mesleğimizin esası olan ihlâs bizi men  ediyor.  Çünkü, bu  gaflet zamanında, hususan tarafgirâne mefkûreler sahibi, herşeyi kendi  mesleğine âlet ederek, hattâ dinini ve uhrevî harekâtını da o dünyevî mesleğe bir nevi âlet hükmüne  getiriyor. » (Emirdağ Lâhikası-l sh:  38)87-  «Kendimizi satmak ve beğendirmek ve temeddüh etmek,  hodfuruşluk etmek ise, Risale-i Nur’un ehemmiyetli bir esası olan  ihlâs sırrını bozmaktır.»  (Emirdağ Lâhikası-l sh: 52)88- «Tekellüfe  ve kıymetten ziyade kendimi göstermeye ve ziyade hüsn-ü zan edenlere karşı  hoş görünmek için kendimi makam sahibi göstermek ve sırr-ı ihlâsa tam  münâfi kendini büyük göstermek ve vakar  perdesi altında benliğin zararlı ve fâni zevkini aramak» (Emirdağ Lâhikası-l sh: 201)89- «Faraza  velâyet olsa da, bilerek, isteyerek makam yapmak tarzında, velâyetin  mahiyetindeki ihlâs ve mahviyete münafidir.  Nübüvvetin  vereseleri olan Sahabeler gibi izhar ve dâvâ edemezler onlara kıyas edilmez. »  (Emirdağ Lâhikası-l sh: 227)90- «Sırr‑ı  ihlâsa ve hiçbir şeye âlet olmamaya bina edilen hizmet-i imaniye ile şahsî  makam-ı mâneviyeyi aramamak iktiza ediyor. Harekâtında onları istememek ve  düşünmemek lâzımdır ki, hakikî ihlâsın sırrı bozulmasın. »  (Emirdağ Lâhikası-l sh: 244)91-  «Tarafgirlik damarı ihlâsı kırar, hakikati  değiştirir.» (Emirdağ Lâhikası-l sh: 272)92- «Kendim  sadaka ve yardımları kabul etmediğim gibi, öyle yardımlara da vesile  olamadığımdan, kendi elbisemi ve lüzumlu eşyamı satıp o parayla kendi  kitaplarımı, yazan kardeşlerimden satın alıyorum. Tâ Risale-i Nurun ihlâsına  dünya menfaatleri girmesin, bir zarar vermesin ve başka kardeşler de ibret  alıp hiçbir şeye âlet edilmesin.» (Emirdağ Lâhikası-l sh: 272)93- «İman dersi  için gelenlere tarafgirlik nazarıyla bakılmaz. Dost düşman, derste farketmez.  Halbuki siyaset tarafgirliği, bu mânâyı  zedeler, ihlâs kırılır. Onun içindir  ki, Nurcular emsalsiz işkencelere ve sıkıntılara tahammül edip Nuru hiçbir  şeye âlet etmediler. Siyaset topuzuna el atmadılar.» (Emirdağ Lâhikası-ll sh:  36)94-  «Risale-i Nur  gibi sırf imanî ve uhrevî bir hizmet-i kudsiyeyi dünyaya âlet etmemek ve  menâfi-i şahsiyeye vesile yapmamak için, o  makbul âdete ve o zararsız seciyeye karşı bana bir nefret ve bir kaçınmak ve  şiddet-i fakr ve zarureti kabul edip elini insanlara açmamak hâleti  verilmişti ki, Risale-i Nur’un hakikî bir kuvveti olan hakikî ihlâs  kırılmasın. Ve bunda bir işaret-i mânevî hissediyordum ki, gelecek zamanda  maişet derdiyle ehl-i ilmin mağlûbiyeti bu ihtiyaçtan gelecektir.» (Emirdağ Lâhikası-ll sh: 74)95-  «Mahkemelerce Nurun serbestiyet-i tâmmesi için karar vermek, hariç âlem-i  İslâmda Nurların hakikî ihlâsına böyle bir şüphe  gelecekti ki, ya Nurcular riyakârlığa mecbur olmuşlar veyahut böyle  medenîleşmek fikrinde olanlara ilişmiyorlar, zaaf  gösteriyorlar diye...» (Emirdağ Lâhikası-ll sh:  107)96-  «O gelecek  zatın ismini vermek, üç  vazifesi birden hatıra geliyor yanlış olur. Hem hiçbir şeye âlet olmayan  Nur’daki ihlâs zedelenir.» (Sikke-i Tasdîk-i Gaybî sh:10)Risale-i Nur Külliyatından nakledilen  yukarıdaki sarih ifade ve beyanların kati neticesi olarak ihlâs düsturu,  değişmez bir  esastır. Hatta yapılan  hizmetin makbuliyeti ve ibadet vasfını kazanması için ihlâs  şarttır.</blockquote>

Adı

İnsan doğrulaması: Peygamber Efendimiz a.s.v.'ın kabri nerededir? (Sadece şehir adını küçük harfler ile giriniz)