JavaScript devre dışı. Daha iyi bir deneyim için, önce lütfen tarayıcınızda JavaScript'i etkinleştirin.

Konuya cevap cer

Mesaj: <blockquote data-quote="Garib" data-source="post: 28433" data-attributes="member: 1249">3-SEBAT VE METANET ESASI 1-  «Mesleğimizde, ihlâs-ı tâmmeden sonra en  büyük esas, sebat ve metanettir.»  (Kastamonu Lâhikası sh: 248) Sebat etmek hasletini kazanmak yolu: 2- «Meselâ,  şiddetli bir inatla, ehemmiyetsiz, zâil, fâni umurlara karşı hissiyatını sarf  eder. Bakar ki, bir dakika inada değmeyen birşeye bir sene inat ediyor. Hem  zararlı, zehirli birşeye inat namına sebat eder. Bakar ki, bu kuvvetli his  böyle şeyler için verilmemiş onu onlara sarf etmek, hikmet ve hakikate  münâfidir. O şiddetli inadı, o lüzumsuz umur-u zâileye vermeyip, âli ve bâki  olan hakaik-i imaniyeye ve esâsât-ı İslâmiyeye ve hidemât-ı uhreviyeye sarf  eder. O haslet-i rezile olan inad-ı mecazî, güzel ve âli bir haslet olan hakikî  inada, yani hakta şiddetli sebata inkılâp eder.» (Mektubat sh: 33) 3- «“Acaba,  Risale-i Nur şakirdlerindeki bu cehd ve kuvvetin, bu feragat ve fedakârlığın ve  bu derece sebat ve sadakatın sebebi nedir?” diye bir sual sorulursa, bu  sualin cevabı muhakkak ki şu olacaktır: Risale-i Nur’daki cerh edilmez yüksek  hakikatler, iman hizmetinin yalnız ve yalnız rızâ-yı İlâhî için yapılması ve  Bediüzzaman Hazretlerinin âzamî ihlâsıdır.» (Tarihçe-i Hayat sh: 166) Hizmetin neticelerine kanaat etmemek  sebatkârlığı zayıflatır: 4- «Onlar da  ehemmiyetsizliklerimi bildikleri vakit inkisar-ı hayale uğrarlar, belki  hizmette fütura düşerler. Gerçi umur-u uhreviyede hırs ve kanaatsizlik bir  cihette makbuldür. Fakat mesleğimizde ve hizmetimizde, bazı ârızalarla,  inkisar-ı hayal cihetiyle, şükür yerine, meyusiyetle şekvâ etmeye sebep olur  belki de hizmetten vazgeçer. Onun için, mesleğimizde kanaat, daima şükrü ve  metaneti ve sebatı netice verdiği için, ihlâs dairesinde, hizmet noktasında çok  hırs ve kanaatsizlik gösterdiğimiz halde, neticelerine ve semeratına karşı  kanaatle mükellefiz.» (Emirdağ Lâhikası-l sh: 90) Sebatkârlar, hareketsizleri  hareketlendirir: 5- «Sizin  faaliyetiniz ve sebatkârâne çalışmanız,  Risale-i Nur  dairesinin zembereği hükmünde bizleri ve çok yerleri harekete getiriyorsunuz.  Allah sizden ebeden razı olsun. Bin âmin, âmin.» (Kastamonu Lâhikası sh: 105) 6- «Risale-i  Nur Külliyatının mazhar olduğu İlâhî fütuhat, hep bu enbiya mesleğinde sebat  kahramanlığının şaheser misali ve harikulâde neticesidir.»  (Tarihçe-i Hayat sh:  14) 7- «Dalâlet  cereyanlarının karşısında ehl-i iman fedakârlarından büyük bir şahs-ı mânevî  meydana çıkararak, muhkem bir sedd-i Kur’ânî ve imanî tesis edip mü’minlerin  nokta-i istinadı olmasıdır. İnandığı kudsî dâvâya gösterdiği azim ve  sebatla, mü’minlerin kalblerini ihtizaza vererek, ruhlarda İslâmî aşk ve  heyecanı uyandırmasıdır. » (Tarihçe-i Hayat sh: 23) 8- «Aziz,  sıddık kardeşlerim, Sizin  sebat ve metanetiniz, masonların  ve münafıkların bütün plânlarını akîm bırakıyor.» (Şualar sh: 302) 9- «Evet,  azim ve sebâtınız ve ihlâs ve ciddiyetiniz, ehl-i  dünyayı mağlûp etmiş ve ediyor. Yoksa, birtek Tesettür Risalesiyle yüz yirmi adamı tevkif edenleri, yüz otuz  risaleyle birtek adamı tevkif edemediklerinin sebebi, ihlâsınız ve  metanetinizdir, hükmediyor.» (Kastamonu Lâhikası sh: 143) 10- «Ey birader!  Düşman hariçte olsa, insan, silâhsız o düşmanla geçinebilir. Fakat düşman kale  içine girse ve gizlense, o vakit o düşmana karşı silâhlanmak, zırh giymek ve  gayet dikkat etmek, hem pek ciddi sebat etmek lâzımdır. Ta  ki hayat-ı ebedîsini hafi darbelerden kurtarabilsin.» (Nurun İlk Kapısı sh: 143) 11-  « Hususan din derslerini kaldırıp Ezan-ı Muhammedîyi kaldırmak gibi dehşetli hücumlara karşı, âzamî  fedakârlık ve âzamî sebat ve metanet ve herşeyden istiğna etmek lüzumu karşısında ben bir sünnet-i  seniyye olan evlenmek âdetini terk ettim ki, tâ çok haramlara  girmeyeyim. Ve çok  vacipleri ve farzları yapabileyim.»  (Hanımlar Rehberi sh: 26) Hizmette sebat etmeye teşvik ve  sebatkârların manevî derecesi: 12- «Hizmet-i  Kur’âniyenin bir silsile-i kerameti ve o hizmet-i kudsiyenin etrafında izn-i  İlâhî ile nezaret eden ve himmet ve duasıyla yardım eden Gavs-ı  Âzamın bir nevi kerameti beyan edilecek. Tâ ki, bu  hizmet-i kudsiyede bulunanlar, ciddiyetlerinde, hizmetlerinde sebat  etsinler.» (Lem’alar sh: 40) 13- «Madem  İmam-ı Âzam gibi eâzım-ı müçtehidîn hapis çekmiş ve İmam-ı Ahmed ibni  Hanbel gibi bir  mücahid-i ekber, Kur’ân’ın birtek meselesi için hapiste pek çok azap verilmiş ve şekvâ  etmeyerek, kemâl-i sabırla sebat edip o meselelerde sükût  etmemiş. Ve  pek çok imamlar ve allâmeler, sizlerden pek çok ziyade azap verildiği halde,  kemâl-i sabır içinde şükredip sarsılmamışlar. Elbette sizler, Kur’ân’ın  müteaddit hakikatleri için pek büyük sevap ve kazanç aldığınız halde pek az  zahmet çektiğinize binler teşekkür etmek borcunuzdur.» (Lem’alar sh:  265) 14- «Cinnî ve  insî şeytanlar ve şerirler bu noktaya istinaden gayet zayıf  bir kuvvetle hadsiz bir kuvvete karşı dayanıp, ehl-i hak ve hakikatı Cenâb-ı  Hakkın dergâhına ilticaya ve kaçmaya her vakit mecbur ettiğinden, Kur’ân,  onları himaye için büyük tahşidat yapar. Doksan dokuz esmâ-i İlâhiyeyi onların  ellerine verir. O düşmanlara karşı sebat etmelerine çok şiddetli  emirler  verir.» (Şualar sh:  258) 15- «Bugün,  büyük ve merhum kardeşim Molla Abdullah ile Hazret-i Ziyaeddin hakkındaki malûmunuz muhavereyi tahattur  ettim. Sonra sizi düşündüm. Kalben dedim: Eğer perde-i gayb açılsa, bu  sebatsız zamanda böyle sebat gösterenve bu yakıcı, ateşli hallerden  sarsılmayan bu samimî dindarlar ve ciddî Müslümanlar eğer herbiri bir  velî, hattâ bir  kutup görünse, benim nazarımda şimdi verdiğim ehemmiyeti ve  alâkayı pek az ziyadeleştirecek ve eğer birer âmî ve âdi görünse, şimdi  verdiğim kıymeti hiç noksan etmeyecek diye karar verdim.» (Şualar sh: 307) 16- «Risale-i  Nur‘un o zahmet çekenlere kazandırdığı iman-ı tahkikî ve iman-ı tahkikî ile  hüsn-ü hâtime ve şirket-i mâneviye ile yüzer adam kadar a’mâl-i saliha o acı  zahmeti tatlı bir rahmete çevirdiğinden, bu iki neticenin fiyatı, sarsılmaz  bir sadakat ve sebatkârlıktır. Onun için, pişman olmak ve vazgeçmek, büyük  bir hasârettir. Şakirdlerin dünya ile alâkası olmayan veya pek az bulunanları  için bu hapis daha hayırlıdır, bir cihette hürriyet yeridir. Ve alâkası bulunan  ve idaresi yerinde olanlara, sarf edilen paraları muzaaf sadakalara ve  geçirilen ömür saatleri muzaaf ibadetlere çevirmesinden, şekvâ yerine şükür  etmeleri iktiza ediyor. Ve fakir ve zayıf kısmı ise, zaten hapsin haricinde  onlara faydasız sevaplar,  mes’uliyetli meşakkat verdiğinden, bu hayırlı, çok sevaplı, mes’uliyetsiz  ve arkadaşlarının mütekabil tesellileriyle hafifleşen meşakkat, onlar için  medar-ı şükrandır.» (Şualar sh: 316) 17- «Mahkemede  son söz olarak yüzlerine söylediğim bu cümle, “Milyonlar kahraman başlar  feda oldukları bir kudsî hakikate başımız dahi feda olsun” ile, bizim  nihayete kadar sebat edeceğimizi dâvâ etmişiz. Bu dâvâdan vazgeçilmez.  İçinizde vazgeçecek yok ümit ediyorum. Madem şimdiye kadar sabrettiniz,  “Daha kısmetimiz ve vazifemiz bitmedi” diye tahammül ve sabrediniz.»  (Şualar sh: 339) 18- «Bu defaki  mektubunuzun verdiği şevk ve sürurla derim ki: Ben, hizmet-i Kur’âniyedeki tam  sadakat ve gayret ve sebat ve metanetinizi gördükten sonra tam bir istirahat-i kalble  mevti ve eceli kabul eder, arkamda siz varsınız yeter diyerek dünyadan sürurla  vedaya hazırım.» (Kastamonu Lâhikası sh: 32) 19- «Haddinden  fazla fevkalâde hüsn-ü zan ve müfritane âlî makam vermek yerine, fevkalâde  sadakat ve sebat ve müfritane irtibat ve ihlâs lâzımdır. Onda terakki etmeliyiz.»  (Kastamonu Lâhikası sh: 89) 20- «Hem, yirmi  senedenberi tahribkârâne eşedd-i zulüm altında o derece ahlâk bozulmuş ve  metanet ve sadakat kaybolmuş ki, ondan, belki de yirmiden birisine itimat  edilmez. Bu acip hâlâta karşı çok fevkalâde sebat ve metanet ve  sadakat ve hamiyet-i İslâmiye lâzımdır yoksa akîm  kalır, zarar verir.» (Kastamonu  Lâhikası sh: 90) 21- «Bu acip  asrın bu acip hastalığına ve dehşetli marazına karşı Kur’ân-ı Mucizü’l-Beyânın  tiryak misâl ilâçlarının nâşiri olan Risale-i Nur dayanabilir ve onun metîn,  sarsılmaz, sebatkâr, hâlis, sâdık, fedakâr şakirdleri mukavemet  edebilir. Öyleyse, herşeyden evvel onun dairesine girmeli, sadakatle, tam  metanet ve ciddî ihlâs ve tam itimadla ona yapışmak lâzım ki, o acip  hastalığın tesirinden kurtulsun.» (Kastamonu Lâhikası sh: 105) 22- «Risale-i  Nur, kendi sâdık ve sebatkâr şakirdlerine kazandırdığı çok büyük kâr ve kazanç ve pek  çok kıymettar neticeye mukabil fiyat olarak, o şakirdlerden tam ve hâlis bir  sadakat ve dâimî ve sarsılmaz bir sebat ister. Evet, Risale-i Nur on beş  senede kazanılan kuvvetli iman-ı tahkikîyi on beş haftada ve bazılara on beş günde kazandırdığını, yirmi  senede, yirmi bin zat tecrübeleriyle şehadet ederler. Hem,  iştirak-i a’mâl-i uhreviye düsturuyla, herbir şakirdine, herbir günde binler  hâlis lisanlarla edilen makbul duaları ve binler ehl-i salâhatin işledikleri  a’mâl-i salihanın misil sevaplarını kazandırıp, herbir hakikî sâdık ve  sebatkâr şakirdini amelce binler adam hükmüne getirdiğine delil, kerametkârâne ve  takdirkârâne İmam-ı Ali Radıyallahü Anhü’nün üç ihbarı ve keramet-i gaybiye ve Gavs-ı Âzamdaki  (k.s.) tahsinkârâne ve teşvikkârâne beşareti ve Kur’ân-ı Mucizü’l-Beyânın kuvvetli  işaretiyle o hâlis şakirdler, ehl-i saadet ve ashab-ı Cennet olacaklarına  müjdesi pek kat’î ispat ederler. Elbette böyle bir kazanç, öyle bir fiyat  ister.» (Kastamonu  Lâhikası sh: 122) 23- «Çok mühim  ve mübarek kardeşimiz Hâfız Mustafa’nın bize  verdikleri ehemmiyetli hadise-i taarruziye haberi bizi hayrete düşürdü. Ve  Üstadımızın o zamanda endişelerinin ve heyecanının hikmetini anladık. Bir  hiss-i kablelvukuyla mütemadiyen bizlere der idi: “Dikkat ediniz, sebat  ediniz! Münafıklar, taarruz plânı çeviriyorlar” diye bizi ihtiyata sevk ediyor,  “Hem bir halt edemezler”» (Kastamonu  Lâhikası sh: 126) 24- «Sizler, ara  sıra, İhlâs ve İktisat Lem’alarını ve bazan  Hücumat-ı Sitte risalesini mâbeyninizde beraber okumalısınız. Sizin  şimdiye kadar fevkalâde sebat ve metanet ve tesanüd ve  ittifakınız, bu  memlekete medâr-ı iftihar olacak ve istikbalini kurtaracak  derecededir. Dikkat ediniz, bu yeni fırtına sizin tesanüdünüzü bozmasın.»  (Kastamonu Lâhikası sh:  223) 25- «Senin  ağlamana ve ağlayan mektubuna iştirak ettim. Evet,  sen de benim gibi, dünyayla iki cihetle alâkan kesiliyor. Hem öyle lâzım. Senin  gibi Risale-i Nur’un bir fedaisi alâkası olmamalı ve alâka peyda etmemeli.  Alâkalı olsa, fevkalâde bir sebat, bir ihlâsın lüzum ile beraber, bazı  ârızalar içinde sarsılır, tam fedakârlık edemez. O  havalinin kahramanları elhak müstesnadırlar. Alâkalar onları sarsmıyor. Fakat  bazıları, Hüsrev gibi, Said gibi ve Âtıf ve emsali  gibi bütün bütün alâkasız da bulunmak lâzım.» (Kastamonu Lâhikası sh: 231) 26-  «Isparta ve  havalisindeki Risale-i Nur şakirdlerinde fevkalâde bir sadakat ve  sebat ve uhuvvet ve ihlâs ve kahramanlık var ki, bu acip zamanda binler esbab-ı fesat  ve ifsat içinde vahdetlerini ve ittifaklarını ve hizmette ciddiyetlerini  muhafaza ediyorlar. Bu  kadar fırtınalı hadiseler içinde Risale-i Nur’u muattal bırakmadınız,  söndürmediniz belki öyle parlattınız ki, bizi de ışıklandırıp gayrete  getirdiniz.» (Kastamonu Lâhikası sh:  243) 27- «Bu şuhur-u  selâse-i mübarekenizi tebrik ediyoruz. Sizin kalemlerinizin yadigârları ve  Risale-i Nur’dan ayrılmamak ve sebat etmek senetleri  olan yazılarınızı ve dininizi dünyanın çok fevkinde tutmanıza  işaret veren dünya sureti üstündeki çizgilerinizi ve iman hizmetinde daima  sebat etmenize, vesikalar hükmündeki imzalarınızı, kemâl-i memnuniyetle  aldık, kabul ettik. Cenab-ı Hak sizlere, hazine-i rahmetinden onların hurufatı  adedince defter-i a’mâlinize haseneler yazsın. Âmin.» (Kastamonu  Lâhikası sh: 246) 28- «Hasan  Âtıf’ın mektubunda, cesur ve  sebatkâr zâtlardan—ki “efeler” tâbir  ediyor—bahis var. Biz, o cesur, sebatkâr yeni kardeşlerimizi ruh u canla kabul ediyoruz. Fakat Risale-i  Nur dairesine girenler, şahsî cesaretlerini kıymetleştirmek için,  sarsılmaz bir sebat ve metanete ve ihvanlarının tesanüdüne cidden  çalışmaya sarf edip, o cam parçası hükmünde şahsî cesaretini, hakikatperestlik  sıddıkiyetindeki fedakârlık elmasına çevirmek  gerektir. Evet,  mesleğimizde, ihlâs-ı tâmmeden sonra en büyük esas, sebat ve  metanettir.  Ve o metanet  cihetiyle şimdiye kadar çok vukuat var ki, öyleler, herbiri yüze mukabil bu  hizmet-i Nuriyede muvaffak olmuş âdi bir adam ve yirmi otuz yaşında iken,  altmış yetmiş yaşındaki velîlere tefevvuk etmişler var.» (Kastamonu  Lâhikası sh: 248) 29- «İmam-ı  Ali’nin üç keramet-i gaybiyesiyle Risale-i Nur’dan haber vermesine  dairdir. Bu  sekiz parçayı Ankara ehl-i vukufu tetkik etmiş, itiraz etmemişler. Yalnız  demişler: “Bu yazılmamalıydı. Keramet sahibi, kerametini yazamaz.” Ben  de onlara cevap verdim ki: “Bu,  benim değil, Risale-i Nur’un kerametidir. Risale-i Nur ise, Kur’ân’ın malıdır  ve tefsiridir”  dedim. Onlar sustular, demek kabul ettiler. Gerçi bu çeşit ikramlar  yazılmasaydı daha münasipti, fakat bu kadar hadsiz muarızlar ve çok kuvvetli  ve kesretli düşmanlar karşısında az ve fakir ve zayıf olan bizlere kuvve-i  mâneviye ve gaybî imdat ve teşcî ve sebat ve metanet vermek  için mecburiyet‑i kat’iye oldu, ben de yazdım.»  (Emirdağ Lâhikası-l sh:  13) 30- «Bu yaz  mevsimi, gaflet zamanı ve derd-i maişet meşgalesi hengâmı ve şuhûr-u selâsenin çok sevaplı ibadet vakti ve zemin yüzündeki  fırtınaların silâhla değil, diplomatlıkla çarpışmaları zamanı olduğu cihetle,  gayet kuvvetli bir metanet ve vazife-i nuriye-i kudsiyede bir sebat  olmazsa, Risale‑i  Nur’un hizmeti zararına bir atâlet, bir fütur ve tevakkuf başlar.»  (Emirdağ Lâhikası-l sh:  43) 31- «Kemiyet  keyfiyete nisbeten ehemmiyetsiz olduğundan, hâlis bir hâdim olarak, hakikat-i  ihlâs ile, herşeyin fevkinde hakaik-i imaniyeyi on adama ders vermek,  büyük bir kutbiyetle binler adamı irşad etmekten daha ehemmiyetli  görüyorum. Çünkü  o on adam, tam o hakikati herşeyin fevkinde gördüklerinden, sebat  edip, o çekirdekler hükmünde olan kalbleri, birer ağaç  olabilirler.» (Emirdağ  Lâhikası-l sh: 75) 32- «Bize ezâ ve  cefâ edenlere karşı hiçbir talebemin kalbinde zerre kadar intikam emeli  beslememesini ve onlara mukabil Risale-i Nur’a sadakat ve sebatla  çalışmalarını tavsiye ederim.» (Emirdağ Lâhikası-ll sh: 81) Sebat edip etmeme cihetinde kaderin  imtihanı: 33-  «İşte bu  meselemizde elmaslar şişelerden, sıddık  fedakârlar mütereddit sebatsızlardan ve hâlis muhlisler, benlik ve menfaatini  bırakmayanlardan ayrılmak için bu şiddetli imtihana girmemizin iki sebebi  var: Birisi:  Ehl-i dünya  ve siyasetin evhamlarına dokunan kuvvetli bir tesanüd ve ihlâsla fevkalâde  hizmet-i diniyedir. Zulm-ü beşer buna baktı. İkincisi:  Herkes  kendi başına bu kudsî hizmete tam ihlâs ve tam tesanüdle tam liyakat  göstermediğimizden, kader dahi buna baktı.» (Şualar sh: 300) Sebatkârları dağıtmak için münafıkların  planları: 34- «O plânların  en mühim bir esası, has, sebatkâr kardeşlerimizi soğutmak,  fütur vermek, mümkünse Risale-i  Nur’dan  vazgeçirmektir. Bu noktada o kadar acip yalanları ve desiseleri istimal  ediyorlar ki, Isparta ve havalisi, Gül ve Nur fabrikasının kahraman şakirdleri  gibi, çelik ve demir gibi bir sebat ve sadakat ve metanet  lâzım ki dayanabilsin. Bazı da dost suretinde  hulûl edip, korkutmak mümkünse, habbeyi kubbe edip  evham veriyorlar. “Aman, aman Said’e yanaşmayınız! Hükûmet tâkip  ediyor” diye zayıfları vazgeçirmeye çalışıyorlar. Hattâ bazı genç  talebelere, hevesatlarını tahrik için, bazı genç kızları  musallat ediyorlar. Hattâ Risale-i Nur erkânlarına  karşı da, benim şahsımın kusurâtını,  çürüklüğünü gösterip, zahiren dindar ehl-i bid’adan bazı şöhretli zatları  gösterip, “Biz de Müslümanız, din yalnız Said’in mesleğine mahsus değil”  deyip, bize karşı perde altında cephe alan zındıklara ve anarşilik hesabına o safdil  ehl-i diyanet ve hocaları âlet edip istimal ediyorlar. İnşaallah bunların  bu plânları da akîm kalacak.» (Emirdağ Lâhikası-l sh: 125) 35- «Mücmel bir  mânevî ihtar ile bir meseleyi kalbe geldiği gibi beyan edeceğim. Altı makamata  giden ve galebe eden müdafaatın cevabı gelmiş ve bize tecavüze çare  bulamamışlar. Yalnız bir makamın, gizli bir iş’ar ile, benim fedakâr  kardeşlerimi benden soğutmak ve şiddetli alâkalarını gevşetmek planı var. Zaten  çoktan beri, beni ihanetlerle ve iftiralarla ve tecritlerle, bu kudsî ve  uhrevî ve imanî alâkayı bozmaya çalıştılar, muvaffak olamadılar. Şimdi  Nurcuları ürkütmek,  zayıf bir damar bulup nazarlarını başka tarafa çevirmeye bazı  bahaneleri buluyorlar. İnşaallah, demir gibi metin Nurcuların kahramanane sebatları ve tahammülleri  ve mücahid-i ekber olan Nurun hakikatleri, onun elinde birer elmas kılıç  bulunan şakirdlerin şahs-ı mânevîsinin pek harika fedakârlığı, onların bu  plânını da akîm bırakacak. Evet, Cennet ucuz olmadığı gibi, Cehennem  dahi lüzumsuz değil. Sizlere  tekrarla beyan edilmiş: Eski zamanın kahraman mücahidlerine nispeten en az  zahmet, ağır şerait ve bu zamanın şiddet-i ihtiyaç cihetiyle çok sevap  kazanan, inşaallah halis Nurculardır. Ve boş boşuna, bâd-ı hevâ, belki günahlı,  zararlı giden birkaç sene ömrünü, böyle kudsî bir hizmet-i imaniye ve  Kur’âniyeye sarf eden ve onunla ebedî bir ömrü kazanan, Nur  talebeleridir. Ben,  kendi hisseme düşen bütün bu hücumlarına karşı, pek çok zaafiyetimle beraber  tahammüle karar verdim. İnşaallah, kuvvetli, fedakâr, genç, kahraman  kardeşlerim benden geri kalmaz ve kaçmazlar ve  kaçanları da geri çevirmeye, şimdiye kadar çalıştıkları  gibi çalışacaklar.»  (Tarihçe-i Hayat sh: 596) 36- «Sizin  fevkalâde sebat ve ihlâsınızın galebesi ve o musibeti def’inden sonra, ehl-i dünya  cepheyi değiştirdi. Zındıkanın desiseleriyle, bu havalide bizlere karşı perde  altında maddî ve manevî tahşidatı başlamış gayet dikkatle ve şeytancasına  şakirdlerin hakikî kuvvetleri olan tesanüdü bozmaya çalışıyorlar.  Sizlere risaleleri iade ettikleri halde, kurnazcasına dolaplar çevriliyor. Biz,  sizin bir şubeniz hükmünde olduğumuz halde, bizi asıl ve merkez telâkki  ettiklerinden, daha ziyade desiseleri bize karşı istimal ediyorlar.  Hâfız-ı Hakikî Cenab-ı Haktır. İnşaallah hiçbir zarar edemeyecekler. Fakat bu  şuhur-u mübârekenin eyyam ve leyâli-i mübarekesinde hâlis dualarınızla bize  yardım ediniz. Birşey yok fakat mümkün oldukça ihtiyatlı ve dikkatli olunuz.  Hazret-i Ali Radıyallahü Anh ve Gavs-ı Geylânî Kuddise Sirruhu gibi kahramanların mânevî  teminatı  ve  hitapları, bize her vakit cesaret ve kuvve‑i  mânevî veriyor.» (Kastamonu Lâhikası sh: 152) Düşmanların taarruzundan kurtulmak için  hizmetten çekilmek daha ziyade ezilmeye ve büyük mesuliyete sebebiyet  verir: 37- «Bu Cuma  gününde mühim bir hizb okurken siz hatıra geldiniz. “Bu musibetten kurtulmak  için ne yapacağız?” lisan-ı hâl ile dediniz. Benim kalbime bu geldi: Sıkı  bir tesanüdle, el ele, omuz omuza veriniz. Çünkü, birbirinden ve Risale-i  Nur’dan ve benden çekinmek ve inkâr etmek ve bizi ezmek isteyen gizli  kuvvete dalkavukluk etmek gibi  tedbirleri yapanların zarardan başka hiçbir menfaatleri yoktur. Sizi temin  ederim, eğer bilseydim ki benden teberri etmekle kurtulacaksınız, beni tahkir  ve ihanet ve gıybet etmeye izin verip helâl ederdim. Fakat, bizi ezmek  isteyen gizli kuvvet sizi biliyor, aldanmıyor za’fınızdan, teberrînizden cesaret alır,  daha ziyade ezer.»  (Tarihçe-i Hayat sh: 431) 38- «Aleyhimize  çevrilen dolaptan kurtulmak  imkânı bulmadık. Ben hissetmiştim, fakat çare yoktu. Bîçare merhum Şeyh  Abdülhakîm, Şeyh  Abdülbâki kurtulamadılar.  Demek bu musibette biz birbirimizden şekvâ etmek hem haksız, hem mânâsız, hem  zararlı, hem Risale-i Nur’dan bir nevi küsmektir. Sakın, sakın, has  rükünlerin gösterdikleri faaliyeti bu musibete bir sebep görüp onlardan gücenmek  ise, Risale-i Nur’dan çekilmek ve hakaik-i imaniyeyi öğrenmeden pişman  olmaktır. Bu ise, maddî musibetten daha büyük  bir mânevî musibettir.» (Şualar sh:  322) 39-  «Kardeşlerim, madem bir kısmın mâhiyetleri bu tarzdır onlara, o kısma teslim  olmak, bir nevi intihardır,  İslâmiyetten pişman olmaktır, belki dinden insilâh etmektir. Çünkü o derece  ilhadda taassup etmiş ki, bizim  gibilerden yalnız teslimiyetle ve tasannu ile razı  olmuyorlar.  “Kalbini ve vicdanını bırak, yalnız dünyaya çalış” derler. İşte bu vaziyete  karşı inayet-i Rabbâniyeye dayanıp metanet ve sabır ve tevekkül ederek  dört sandık Risale-i Nur eczaları o merkeze yetişip, kuvvetli hakikatlerle  galebe çalmasına dua etmekten başka çare yoktur. Biz birbirimizden  çekinmekle ve gücenmekle ve Risale-i Nur’dan  çekilmekle ve onlara teslim ve hattâ iltihak etmekle fayda vermediği  şimdiye kadar tecrübe edildi. Hem hiç merak etmeyiniz. O Vekilin o farfaralı  telâşı, zaafına ve tam korkusuna delâlet eder. Tecavüze değil, belki tedâfüe  mecburiyeti bildiriyor.» (Şualar sh: 335) 40- «Vehham ve  zarardan sakınmak için bizden uzaklaşan bazı dostların kuvve-i mâneviyelerini  te’yid için ve hizmetimizden bazı maksadlarla çekilen ve maksadlarının aksiyle  tokat yiyenleri, çok misâllerden yedi küçük misâl ile gösterir ki siperini  bırakıp kaçanlar, daha ziyade  yaralanırlar.» (Mektubat sh: 506) 41- «Hem, ey  kardeşlerim, çoğunuz askerlik etmişsiniz. Etmeyenler de elbette işitmişlerdir.  İşitmeyenler de benden işitsinler ki, en ziyade yaralananlar, siperini  bırakıp kaçanlardır. En az yara alanlar, siperinde sebat  edenlerdir.   (62:8) mânâ-yı  işarîsiyle gösteriyor ki, firar edenler, kaçmalarıyla ölümü daha ziyade  karşılıyorlar.» (Mektubat sh:  417) Hizmette sebatsızlık, hem hizmete, hem  hizmet ehlinin şevkine zarar olup mesuliyete sebebiyet  verir: 42-  «Kardeşlerim, herhalde bu kadar sıkıntı ve zararı çeken zayıf bir kısım aile  sahipleri, bir derece Risale-i Nur’dan ve bizden çekinmek, belki vazgeçmek için  bir mazeret olabilir zannıyla, tahliyeden sonra değişmek ihtimaline binaen  derim: Bu derece kıymettar bir mala bu maddî ve mânevî fiyat veren ve bu azabı  çeken, o maldan vazgeçmek büyük bir hasârettir. Hem herbirisi, Risale-i  Nur’un eczalarını ve alâkadarlarını ve bizi muhafaza ve yardım ve hizmeti  birden bıraksa, hem ona, hem bizlere lüzumsuz bir zarardır. Onun için,  ihtiyatla beraber, sadakatı ve irtibatı ve hizmeti  değiştirmemek lâzımdır.»  (Şualar sh: 342) 43- «Risale-i  Nur’un tesettür perdesinden çıkıp gayet büyük ve umumî bir meselede  kendi kendine merkezlerinde mübarezesi zamanında şakirdlerini arkasında  bulmak ve kaçmamakla sarsılmaz ve mağlûp olmaz bir hakikata bağlandıklarını mütereddit ve  mütehayyir ehl-i imana göstermesi gayet lüzumlu olduğunu dahi nazarınıza ve  meşveretinize alınız. Sakın, sakın birbirinizin kusuruna bakmayın.  Hiddet yerinde hürmet ediniz, itiraz yerinde yardım ediniz.» (Şualar sh: 327) Kur’an-ı Kerim lügatında beyan olunduğu  üzere sebat kelimesi, tezellül ve ızdırabın zıddı olan rasih, istikrarlı ve  sabit olmak mânâsına gelir. (Bak. İslâm Prensipleri Ansiklopedisi,  3940/11.p.) Sebat meziyetinin ehemmiyeti hakkında  Risale-i Nurdan alınıp yukarıda sıralanan sarih beyanlar, sebatın kuvvetli bir  esas olduğunu isbat eder.</blockquote>

Adı

İnsan doğrulaması: Peygamber Efendimiz a.s.v.'ın kabri nerededir? (Sadece şehir adını küçük harfler ile giriniz)