JavaScript devre dışı. Daha iyi bir deneyim için, önce lütfen tarayıcınızda JavaScript'i etkinleştirin.

Konuya cevap cer

Mesaj: <blockquote data-quote="Huseyni" data-source="post: 204415" data-attributes="member: 27">Kanun teklifinin gerekçeleri  1939 senesinde Ceza Kanununun 526. maddesinde eklenen fıkralar  arasında Arapça ezan ve kamet okuyanların tecziye edileceklerine dair bir hüküm  bulunmaktadır. Bu hükmün sevkini gerektiren mucip sebeplerde : Diyanet İşleri  Reisliğinin, teşkilâta yaptığı bir tamimle ezan ve kamet okunmasını menettiği ve  buna muhalif hareket edenlerin 526. maddesin ilk fıkrasıyla tecziyeleri mümkün  ise de, memnu'iyetin fertlere şümulünü sağlamaya bu müeyyidenin kâfi  gelemeyeceği ve Arapça lisanın eski zihniyete ve eski ananelere bağlayan  tesirinden halkı kurtarmak için fıkradaki hükmün ve bunun müeyyidesi olan ezanın  konulmasına lüzum hasıl olduğu, belirtilmektedir.  Halbuki Anayasanın Türk vatandaşı için tabii hak saydığı vicdan  hürriyetinin dokunulmaz bir hak olarak hürmete lâyık görülmesi gerekir her türlü  müdahaleden âzade kalmak iktiza ederken ana kanunlarla korunmuş bulunan din ve  vicdan hürriyetinden vatandaşı herhangi bir şekilde kısmen veya tamamen mahrum  etmek ve bu hususu, kanuni ceza teyitleri altında bulundurmak doğru olmaz. Böyle  bir kayıtlama, Türkiye Devletinin esas vasıflarını gösteren Anayasanın 2.  maddesindeki lâiklik esasına da uygun düşemez. Din ile Devletin ayrılması ve  Devletin din işlerine karşı tamamen bitaraf kalmaları şeklindeki telâkkinin  ifadesi olan lâikliğin, ibadetin icra şekline taalluk eden herhangi bir faaliyet  veya faaliyet safhasında tadilini tazammum eder tarzda müdahalede bulunmamasını  zaruri kılan bir ana hüküm olarak muhafaza ve idame edilmesi zaruridir. Arapça  lisanın eski zihniyet ve ananelere bağlayan tesirinden halkı kurtarmak gayesinin  takip edildiğine taalluk eden görüşte de bugün için bir isabet mülahaza etmek  caiz olamaz. Kaldı ki: Kanunun tadilinden beri geçen uzun zaman içinde o zamanki  telâkki ve düşünüş şeklini değiştirecek mühim tebeddüller ve ilerlemeler husule  gelmiş ve bugün eski zihniyetin sadece bu gibi kanun müeyyideleriyle teminat  altına alınabilmesi mülahazası yerinde görülmemiştir.  Esasen, maddedeki cezai hükmün, ezan ve kametin yalnız Arapça  okunamayacağı ve fakat bunun dışında herhangi diğer lisanla okunabilmesindeki  cezai tazammum eden ifade şekli de bizatihi bir garabet arz etmekte bulunmuştur.  Bütün bu mülahaza ve sebeplerden başka, Müslüman Türklere  sebepsiz yere manevi huzursuzluk veren böyle bir yasağın demokrasi ile idare  olunan bir devlet nizamı içinde yer alabilmesi de müstahildir. Fıkranın tayyi  Müslüman Türklere muhakkak bir huzur ve vicdan rahatlığı verecektir.  Binaenaleyh, gerek büyük bir Müslüman vatandaş çoğunluğunu bu  huzur ve rahata eriştirmek ve gerekse Anayasa ile müeyyet lâiklik prensibine  Devletçe sadakat göstermiş olmak ve bilhassa ana hak ve hürriyetlerden olan  vicdan ve din serbestisini herhangi bir zorlama altında bulundurmamak  sebeplerinden ötürü Türk Ceza Kanununun 526. maddesinde mevcut ezan ve kametin  Arapça okunmasının memnu'iyeti hakkındaki hükmün kaldırılması gerekli  bulunmuştur.  Madde 1- Türk Ceza Kanununun 4055 sayılı Kanunla değiştirilmiş  olan 526. maddesi aşağıda yazılı şekilde değiştirilmiştir. Madde 526 - Salâhiyetli makamlar tarafından adli muameleler  dolayısıyla yahut âmme emniyeti ve âmme intizamı veya umumi hıfzısıhha  mülahazasiyle kanun ve nizamlara aykırı olmayarak verilen bir emre itaat etmeyen  veya bu yolda alınmış bir tedbire riayet eylemeyen kimse, fiil ayrı bir suç  teşkil etmediği takdirde, bir aya kadar hafif hapis veya 150 liraya kadar hafif  para cezasıyla cezalandırılır. Şapka iktizası hakkında 671 sayılı Kanunla Türk harflerinin  kabul ve tatbikine dair 1353 sayılı Kanunun koyduğu memnu'iyet veya  mecburiyetlere muhalif hareket edenler 3 aya kadar hafif hapis veya 30 liradan  600 liraya kadar hafif para cezasıyla cezalandırılır.  Madde 2--- Bu Kanun yayımı tarihinde yürürlüğe girer. Madde 3--- Bu Kanunun Bakanlar Kurulu yürütür. A. Menderes  (Başbakan), S Ağaoğlu (Devlet Bakanı,Başbakan Yardımcısı), Refik Ş. İnce (Milli  Savunma Bakanı), F. Köprülü (Dışişleri Bakanı), Z. Velibeşe (Eko. Ve Ticaret  Bakanı), N. Öz-san (G. Ve Tekel Bakanı), T. İleri (Ulaştır-ma Bakanı), H.  Özyörük (Adalet Bakanı), H. Ayan (Maliye Bakanı), F. Belen (Bayındırlık Bakanı), Dr. R. Belger (Sa. Ve So. Y. Bakanı), N. İyriboz (Tarım Bakanı), H. Polatkan  (Çalışma Bakanı), Muhlis Ete (İşletmeler Bakanı).  Adalet komisyonu teklifleri birleştirerek genel kurula  sunmuştur: Adalet Bakanlığınca hazırlanan ve Bakanlar Kurulunun 14/VI/1950  tarihli toplantısında karar verilen Arapça ezan okunması memnu'iyetini vazeden  Türk Ceza Kanununun 526. maddesinin değiştirilmesi hakkındaki kanun tasarısı ile  yine bu konuda Kayseri milletvekili General İsmail, Berkok ve 11 arkadaşının ve  yine Tokat milletvekili Ahmet Gürkan'ın ayrıca yüksek Başkanlığa sunduğu kanun  teklifleri komisyonumuza havale duyurulmakla Adalet Bakanlığı temsilcisi hazır  olduğu halde birleştirilerek incelendi.  Kanun tasarısı ve tekliflerinin gerekçe ve metinleri okunduktan  sonra esas itibariyle kabule şayan görülmüştür.  Hükümet gerekçesinde serdedildiği gibi, 1939 senesinde Türk Ceza  Kanununun 526. maddesine eklenen fıkralar arasında Arapça ezan ve kamet  okuyanların tecziye edileceklerine dair bir hüküm bulunduğu, bu hükmün sevkini  gerektiren mucip sebeplerde Diyanet İşleri Reisliğinin teşkilata yaptığı bir  tamimle ezan ve kametin okunmasını menettiği buna muhalif hareket edenlerin 526.  maddenin ilk fıkrasıyla tecziyeleri mümkün ise de, memnu'iyetin fertlere de  şümulünü sağlamaya, bir müeyyidenin kâfi gelemeyeceği ve Anayasanın Türk Vatandaşı için tabii hak saydığı vicdan  hürriyetinin dokunulmaz bir hak olarak hürmete lâyık görülmesi gerektiğine ve  bunun tabii bir icabı olan din serbestisinin her türlü müdahaleden âzade kalmak  iktiza ederken Ana Kanunlarla korunmuş bulunan din ve vicdan hürriyetinden  vatandaşı herhangi bir şekilde kısmen veya tamamen mahrum ederek kanuni ceza  kayıtları altında bulundurmanın doğru olmadığı, böyle bir kayıtlamanın Türkiye  Devletinin esas vasıflarını gösteren Anayasanın 2. maddesindeki lâiklik esasına  da uygun düşmeyeceği dinle devletin ayrılması ve devletin din işlerine  karışmaması ve devletle dinin birbirlerine karşı tamamen bitaraf kalmaları  şeklindeki telâkkilerin ifadesi olan lâikliğin, ibadetin icra şekline taalluk  eden herhangi bir faaliyet veya faaliyet sahasında tadilini tazammun eder tarzda  müdahalede bulunmamasını zaruri kılan bir ana hüküm olarak muhafaza ve idame  edilmesinin icap etmekte olduğu, Arapça lisanın eski zihniyeti ve ananelere  bağlayan tesirinden halkı kurtarmak gayesinin takip edildiğine taalluk eden  görüşte de bugün için bir isabet mülâhaza etmenin caiz olmadığı, kaldı ki  kanunun tadilinden beri geçen uzun zaman içinde o zamanki telâkki ve düşünüş  şeklini değiştirecek mühim tebeddüller ve ilerlemeler husule geldiği ve bugün  eski zihniyetin sadece bu gibi kanun müeyyideleri ile teminat altına  alınabilmesi de mülâhazanın yerinde olmadığı, esasen, maddedeki cezai hükmün,  ezan ve kametin yalnız Arapça okunmayacağı ve fakat bunun dışında herhangi bir  lisanla okunabilmesindeki cezai tazammum eden ifade şeklinin de bir garabet arz  ettiği anlaşılmıştır.  Bütün bu mülâhaza ve sebeplerden başka, Müslüman Türklere  sebepsiz ve mânevi huzursuzluk veren böyle bir yasağın demokrasi ile idare  olunan bir devlet nizamı içinde yer alabilmesinin doğru olmadığı ve fıkranın  tayyının Müslüman Türklere muhakkak bir huzur ve vicdan rahatlığı vereceğinin  anlaşıldığı, binaenaleyh Müslüman vatandaş çoğunluğunu rahata eriştirmek ve  Anayasaya sadakat göstermiş olmak ve vicdan ve din serbestisini herhangi bir  zorlama altında bulundurmamak amacı ile Türk Ceza Kanununun 526. maddesinin  tadili hakkındaki hükümet tasarısı komisyonumuzca aynen kabul edilmiştir. Tasarının hemen gündeme alınmasını ve ivedilik ve yeğlikle  görüşülmesinin Kamutayın yüce tasvibine arzına oybirliği ile karar verilmiştir. Yüksek Başkanlığa sunulur.  Osman Talât İltekin (Adalet komisyonu başkanı), Süleyman S.  Nasuhoğlu Kâtip (Kütahya), Hâmit Şevket İnce (Ankara), Vâcit Asena (Balıkesir), Lâtif Aküzüm (Kars) , Müfid Erkuyumcu Sözcü (Balı-kesir), Osman Şevki Çiçekdağ  (Ankara), Talât Vasfi Öz (Ankara), Muhittin Erener (İzmir), Şefik Tugay  (Malatya). (Sebilürreşad, C.6, S. 82, Haziran 1950, s. 100-103) Devam Edecek...</blockquote>

Adı

İnsan doğrulaması: Peygamber Efendimiz a.s.v.'ın kabri nerededir? (Sadece şehir adını küçük harfler ile giriniz)