JavaScript devre dışı. Daha iyi bir deneyim için, önce lütfen tarayıcınızda JavaScript'i etkinleştirin.

Konuya cevap cer

Mesaj: <blockquote data-quote="Tarihci19" data-source="post: 55080">Çocukluğumdan beri dar mekanlardan sıkılır ve bu tür yerlerden feryat edercesine uzaklaşırdım. ileri yaşlarda bunun bir hastalık oldugunu anlamış, fakat bu illetten bir türlü kurtulamamıştım. Oysa ki o dar mekanlara, şimdi ister istemez girecektim. Beni sarıp sarmalamışlar ve uzunca bir tabuta yerleştirmişlerdi. Çevremde dolaşanların sesini gayet iyi duyuyor ve gözlerim kapalı olmasına rağmen, her nasılsa onları görebiliyordum. - Genç yaşta öldü zavallı, diyorlardı. Halbuki yapacak ne kadar çok iş vardı. Gerçekten de birçok işim yarım kalmıştı. Mesela oğluma iyi bir işyeri açamamış, araba ile renkli televizyonun taksitlerini henüz bitirememiştim. Büyük bir firma kurup dostlarımı orada toplamak da hayal olmuştu. Üstelik kış çok yaklaştığı halde odun-kömür işini halledememiş ve çatının akan yerlerini aktaramamıştım. Yarıda kalan işlerimi arka arkaya sıralarken kulaklarımı çınlatan bir sesle irkildim. Sanki mikrofonla söylenen bu ses beynimin en ücra köşelerinden yankılanıyor ve: " GEÇTİ ARTIK GEÇTİ", diyordu. içimden "keşke geçmemiş olsaydı" diyordum. Nereden başıma gelmişti o kaza bilmemki? Halbu ki ne kadar da iyi araba kullanırdım. Olup bitenleri hatırlamaya çalışırken dostlarımın çevremi sardığını ve içinde bulunduğum tabutun kapağını örtmeye çalıştıklarını farkettim. Onları engellemek için avazım çıktığı kadar bağırmak ve çırpınmak istediğim halde ne kımıldayabiliyor, ne de bir ses çıkartabiliyordum. Biraz sonra koyu bir karanlıkta kalmış ve gözlerimi tabutun tahtaları arasında sızan ışığa çevirmiştim. Dehşet içinde: - Amam Allah'ım, dedim. Ne olacak şimdi halim? Korkudan hiç bir şey düşünemiyordum. Bu arada omuzlara kaldırılmış ve sallana sallana götürülmeye başlanmıştım. Dışardaki seslerden yağmur yağdığı belli oluyor ve su damlacıklarının sesi, tabutumun gıcırtısına karışıyordu. Cenaze namazı için camiye gidiyor olmalıydık. Camii denince aklıma gelmişti. * Çok yakınımızda olmasına ve her gün 5 defa davet edilmeme rağmen bir türlü vakit bulup gidememiştim. Ama her zaman söylediğim gibi 50 yaşına gelince namaza başlıyacak ve herkesin şikayet ettigi kötü alışkanlıklarımı terk edecektim. Evet evet, şu kaza olmasaydı, ileride ne iyi bir insan olacaktım. Daha önce duyduğum ve nerden geldiğini kestiremedigim ses; "GEÇTİ ARTIK, GEÇTİ" diye tekrarladı, bitti artık. Biraz sonra namazım kılınmış ve tekrar omuzlara kaldırılmıştım. Mahallemizdeki kahvenin önünden geçerken, hergün iskambil oynadığımız arkadaşlarım neşeli kahkahalarını işitiyor ve "Herhade ölüm haberimi duymamış olacaklar" diye düşünüyordum. Sesler iyice uzaklaştığında eğik bir şekilde taşındığımı hissederek mezarlığa, çıkan yokuşu tırmandığımızı anladım. şiddetle yağan yağmurun tabuttaki çatlaklardan sızarak, kefenimi yer yer ıslattığınında farkındaydim. Buna rağmen dışardan konuşulanlara kulak verdim. Dostlarımın bir kısmı piyasadaki durgunluktan bahsediyor, bir kısmı da milli takımın son oyununu methediyordu. Tabutumu taşıyan diğer biri ise yanındakinin kulağına fısıldayarak; "Rahmetli tamda ölecek zamanı buldu diyordu. "Sırıl sıklam olduk birader!;..." Duyduklarım herhalde yanlış olmalıydı. Yoksa bunlar uykularımı onlar için feda ettiğim dostlarım değilmiydi? Yolculuğum bir müddet sonra bitmiş ve tabutum Yere indirilmişti.kapak tekrar açıldı ve cansız vücudumu yakalayan kollar beni dibine su toplamış olan çukura doğru indirdi.Boylu boyunca yattığım yerden etrafıma baktım Aman Allah'ım bu kabir değilmiydi? O ana kadar buraya gireceğimi neden düşünmemiştim? Sessiz feryatlarımı kimseye duyuramıyor ve ve dostlarımın üzerimi örtmek için yarıştığını hissediyordum.zifiri karanlıkta kalmış ve bütün acizliğimle dua etmeye başladım.yarabbi, diyordum. Bir fırsat daha yokmu, senin istediğin gibi bir kul olayım. . ve kabrimi, cennet bahçelerinden bir bahçeye çevireyim? Aynı ses her zamankinden daha şiddetli olarak: " GEÇTİ ARTIK, GEÇTİ" diye tekrarladi. "Herşey bitti artık" mezarımı örten tahtaların üzerime atılan toprakların çıkardığı ses gökgürültüsünü andırıyor ve bütün benliğimi sarsıyordu. Son bir gayretle yerimden firlayarak gözlerimi açtım, odamdaki rahat yatağımda yatıyor, fakat korkunç bir kabus görüyorum. Bitişik dairede oturan doktor arkadaşım beni ayıltmaya çalışarak: "GEÇTİ ARTIK, GECTİ" diye bağırıp duruyordu. "Geçti bak hiç bir şeyin kalmadı". Yattığım yerden yavaşça doğruldum terden sırılsıklam olmuş ve sanki 20 kilo birden vermiştim. Dışarıda sağanak halde yağmur yağıyor, şimsek ve gökgürültüsünden bütün ev sarsılıyor. Etrafimdakilerin şaşkin bakışları arasında kendimi toparlamaya çalışırken: - Ya rabbi sana zerrelerim adedince şükürler ya bir fırsat daha vermeseydin..!!!!,,</blockquote>

Adı

İnsan doğrulaması: Peygamber Efendimiz a.s.v.'ın kabri nerededir? (Sadece şehir adını küçük harfler ile giriniz)