JavaScript devre dışı. Daha iyi bir deneyim için, önce lütfen tarayıcınızda JavaScript'i etkinleştirin.

Konuya cevap cer

Mesaj: <blockquote data-quote="genc_kalem" data-source="post: 174375" data-attributes="member: 15919">CESUR OLALIM  Hayat yolu zikzaklıdır, inişli ve çıkışlıdır. Uzundur, çetindir, engebelidir. Düşmanları çoktur. Cesaretlerini kaybedenler bu yolun ağır yükü altında ezilir,emaneti son ana kadar rahatça götüremezler. Cesaret, gözü budaktan esirgememek demektir. Zorluklar, sıkıntılar, ıztıraplar cesaretle göğüslenir. Cesaretlerini kaybedenlerin dayanabilecekleri nokta kalmaz. Büyük edebiyatçı Goethe,”Malını kaybeden sadece bir şeyini kaybetmiştir. Şerefini kaybeden her şeyini kaybetmiştir,”der. Hayat cesaretle omuzlanır. Cesaretini kaybeden insan peşin peşin mağlubiyeti hak etmiştir. Mücadele verebileceği bir şey yoktur. Cesaret zaferdir. Cesaretin yenemeyeceği kuvvet yoktur. Cesaret başarıdır, ümittir. Cesur insanlar ölümden bile korkmazlar. Onu da gülerek karşılarlar. Cesaret imanın meyvesidir. Bütün güzel huylar gibi o da imandan kaynaklanır. İYİLİK İÇİN ÇIRPINALIM  Bir zaman zenginin birisi onulmaz bir hastalığa tutulmuş. Bedeninde hiçbir rahatsızlık olmadığı halde, kalbini bir sıkıntı sarmış. Ne yaptıysa kurtulamamış doktorlarda çare bulamamışlar. Derken, yediği içtiği boğazından geçmemiş, iğne iplik olmuş. Sonunda uğradığı bir maneviyat adamı onu bu sıkıntılardan kurtarmış. Reçete şuymuş:“İyilik yapın” Meğer ki, adam cimriymiş. Maneviyat adamı da bu manevi hastalığını bildiği için ona bu tavsiyede bulunmuş. Gerçekten, adam bir müddet sonra sıkıntıdan kurtulmuş. Başlangıçta vermekte biraz güçlük çekmiş, ama sonradan alışmış. İyilik yaptığı yoksulların yüzlerindeki sevinci görünce gönlünü bir mutluluk sarmış. İyilik yaptıkça yapmış ve tamamen sıkıntıdan kurtulmuş. Maneviyat adamı bunun sebebini şöyle açıklamış: “Allah her iyilik içine bir lezzet koymuştur. Cimrilikte ise manevi bir huzursuzluk vardır. İyiliğin lezzeti, ateşi söndüren su gibi huzursuzluk vardır. İyiliğin lezzeti, ateşi söndüren su gibi cimriliğin sıkıntısını yok eder. Bu lezzet istinasız bütün iyilikler için geçerlidir. Maddi ve manevi bütün iyiliklerde bu manevi zevk gizlidir. İnsan bu zevke erince hep iyilik için koşar. Kur’an da bizleri iyilik yarışına çağırır, “İyilikte yarışanlar yarışsınlar!” buyurur.  Bu yarışın en güzelini ilk Müslümanlar vermişlerdir. Hz.Ömer yoksulları araştırırken kenar bir semtte yaşlı birini bulmuş. Düşkün ihtiyarın ihtiyaçlarını karşılamaya başlamış. Bir de ne görsün, her gittiğinde ihtiyaçları karşılamaya başlamış mı? Şaşırmış “Kim bu hayır sahibi ki, benden önce davranıyor?” Sonunda öğrenmiş ki, Hz.Ebu Bekir’miş.  İnsan menfaatlerini aşabildiği, başkalarının yardımına koşabildiği ölçüde insanlıkta yükselir. Menfaatinden başka bir şey düşünmeyen insanlar küçüktürler. Menfaatlerini ayakları altına alabilenler ise büyüktürler. Cenap Şehabettin, “Menfaatler sandalyeye benzer. Başında taşırsan seni küçültür, ayağının altına alırsan seni yükseltir,” der. Menfaat insanı her kılığa sokar, her dilden konuşturur. Gösteriş ve iki yüzlülüğün kuklası yapar. Zenginlik menfaat için değil, iyilik için çırpınmaktır. Peygamberimiz, “Bir kimsenin gerçek zenginliği, dünyada yaptığı iyiliklerdir.” Ve, “Asıl sermayen ahirete gönderdiklerindir.” Buyurmuştur. “Ahirette seni kurtaracak bir eserin olmadığı takdirde dünyada bıraktığın eserlere de kıymet verme” diyen Bediüzzaman da, gerçek sermaye edinmenin önemini belirtir. İnsan gerçek sermayesini arttırmada o derece gayretli olmalı ki, iyilik duygusu kan ve damarlarına kadar işlesin. O seviyeye gelmeli ki, kötülüğe bile iyilikle karşılıkta bulunabilsin. Hz. Peygamber öyleydi. Kendisine bin bir türlü kötülüğü reva görenleri bile affetmişti. Kur’an-ı Kerim, kötülüğü en iyi şekilde karşılamayı emreder. Düşmanlıklar bu suretle yok olur. Zaten Kur’an da bu emir verildikten sonra, “bir de bakarsın ki, seninle aranızda düşmanlık olan o kişi senin yakın bir dostun oluvermiştir.” Buyurulur. Bu hakikat Hz.İsa’nın dilinde şöyle formülleşir:“Kötülüğü kötülükle değil, iyilikle yen.” Hz.Ali de iyi insanla kötü insanın farkını belirtirken bu gerçeği dile getirir: “İnsanların en iyisi, kötülüğe karşı iyilik yapabilen, en kötüsü de iyiliği kötülükle karşılayandır.” Bu iş belki zor. Kıymetli oluşu da bundan ya! Ne demişler: “Kötülüğe kötülük her kişinin karı, kötülüğe iyilik er kişinin karı.” SEVGİ, SAYGI VE ŞEFKATLE DOP DOLU OLALIM  Sevgi. Kainatın mayası. Varlığa sebep. Sevgi ışık. Sevgi canlılık Kainat sevgiyle ayakta duruyor. Bir çiçek, bir kelebek, bir kuzu, bir çocuk, bir meyve, bir dağ, bir deniz ne kadar güzel yaratılmış. Hepsi de sevimli.Kainatı seviyoruz, tabiatı seviyoruz. Dünyayı, insanları, annemizi, babamızı, arkadaşımızı, kardeşimizi... seviyoruz. Ama unutulmaması gereken bir nokta var: Her şeyden önce sevme duygusunu Vereni sevmek! Çünkü herkesten çok sevgiye layık olan Odur. Önce Onu sevmek sonra da sevdiklerimizi Onun adına sevmek. Yunus Emre’nin dediği gibi, “Yaratılanı severiz, Yaratandan ötürü.” Sevgi kalbin gıdası. Mutluluk kaynağı. Kalp ne nispette Yaratıcısına sevgiyle dop dolu olur, başkalarını Onun adına severse, insan o nispette mutlu olur. Allah’a sonsuz sevgi besleyelim. Onun adına insanları sevelim. Onlara sevgi ve saygıyla davranalım. Bu insanlığın da gereğidir. Peygamberimiz, “Küçüklerimizi sevmeyen, büyüklerimizi saymayan bizden değildir,” buyurmuştur. İnananları, sevgi karşılıklı bağışlama ve şefkatte bir vücuda benzetmiş, vücudun bir yerindeki rahatsızlıktan dolayı bütün vücudun rahatsız olacağını belirtmiştir. O sevgiyle insan, daima insanların yardımına koşar.O sevgiyle canlı cansız bütün yaratıkları sever.O sevgiyle güçlükler yenilir, İşlerin üstesinden gelinir.O sevgiyle insan hayata bağlanır. Yerinde kullanılan sevgi insanı başarıya ulaştırır. Nerede bulunursak bulunulalım; sevgiyle yaşayalım, sevgiyle davranalım, sevelim sevilelim. Şefkat de sevgi kadar önemli. Hz. Ömer, çocuklarına sevgi ve şefkat göstermeyen bir vali adayını vali yapmaktan vaz geçmiştir. İnsan sevmeli, saymalı, acımalı ve şefkat duymalı. Şefkat sözden daha tesirlidir. Çoğu zaman sözün başaramadığını başarır. “Şefkat, öyle bir dildir ki, sağırda işitebilir, kör de okuyabilir,” der. Gönül almanın, tesirli olmanın yolu şefkatli olmaktan geçer. Şefkat asileri bile yola getirir. Büyüklerin şefkati nicelerini bataklıktan kurtarmıştır. Dale Carnegie ne güzel ifade etmiştir: “Zekanın karşısında insan eğilir. İyi davranış ve şefkat karşısında ise diz çöker.” Gönüllerde taht kurmak istiyorsak her zaman şefkatle davranmalıyız.</blockquote>

Adı

İnsan doğrulaması: Peygamber Efendimiz a.s.v.'ın kabri nerededir? (Sadece şehir adını küçük harfler ile giriniz)