JavaScript devre dışı. Daha iyi bir deneyim için, önce lütfen tarayıcınızda JavaScript'i etkinleştirin.

Konuya cevap cer

Mesaj: <blockquote data-quote="Huseyni" data-source="post: 239664" data-attributes="member: 27">Cevap: Giriş - 3. 3 . Hz. Peygamber ve Ashâbı Hakkındaki AyetlerGiriş - 4. Allah Teâlâ’nın Hz.  Peygamber’in Ashâbı Hakkındaki Âyetleri:     Tevbe: 9/117-118, Fetih: 48/18-19, Tevbe: 9/100,  Haşr:  59/8-9, Zumer: 39/23, Secde: 32/15, 17, Şura: 42/26, 29, Ahzab:  33/23-24, Zumer:  39/9.   (Ey müslümanlar) Muhammed erkeklerinizden  hiçbirinizin  babası değildir. (Dolayısıyla peygamberliğinden önce evlâd  edindiği Zeyd’in de  öz babası değildir ki, onun boşadığı kadın  peygambere haram olsun). O, Allah’ın  Rasûlü ve peygamberlerin  sonuncusudur. Allah her şeyi bilendir. (Ahzâb: 33/40) Ey peygamber! Şüphesiz ki Biz seni şahid, müjdeleyici ve  uyarıcı olarak gönderdik. (Ahzâb:  33/46) (Ey Rasûlüm!) Şüphesiz ki Biz seni  (Kıyamette ümmetin  üzerine bir) şahid, (inananları cennetle)  müjdeleyici ve (inanmayanları da  cehennemle) korkutucu olarak  gönderdik.  (Fetih: 48/8)   Ki (siz mü’minler) Allah’a ve O’nun  peygamberine  inanasınız. O’n(un dâvâsın)a yardım edesiniz. O’nu  yüceltesiniz. Sabah ve akşam  O’nu tesbih edesiniz! (Fetih:  48/9)   (Ey Muhammed!) Doğrusu, Biz seni hak ile müjdeleyici ve  uyarıcıolarak gönderdik. Sen cehennemliklerden sorumlu tutulmazsın! (Bakara:  2/119) (Ey Rasûlüm!) Biz seni (rahmet ile) müjdeleyici  ve (azab  ile) uyarıcı olarak hak (Kur’ân) ile gönderdik. Hiç bir ümmet  yoktur ki içinden  bir uyarıcı (peygamber) geçmiş olmasın.  (Fâtır: 48/24)   (Ey Rasûlüm!) Biz seni bütün insanlara ancak  müjdeleyici  ve (azabımızdan da) uyarıcı (bir peygamber) olarak  gönderdik. Fakat insanların  çoğu (bunu) bilmezler. (Sebe’:  34/28)   (Ey Rasûlüm!) Biz seni ancak müjdeleyici olarak ve  korkutucu olarak gönderdik. ((Furkan:  25/5)  (Ey Muhammed!) Biz seni ancak âlemlere rahmet olarak  gönderdik. (Enbiya: 21/10)   O (Allah), Rasûlünü hidayet ve hak dinle gönderendir ki  müşrikler istemese dahi onu(n dinini) bütün dinlerin üstüne  çıkarsın. (Sâf: 61/9) (Zikret) o günü ki her ümmetin içinde  kendilerinin  üzerine kendilerinden bir şahit göndereceğiz. Seni de (ey  Muhammed) onların  üzerine şahit getiririz. Biz Kitab’ı sana her şey  için bir açıklama, bir  hidayet, rahmet kaynağı ve müslümanlar için de  bir müjdeci olarak  indirdik. (Nahl: 16/89)   İnsanlardan birtakım beyinsizler; “Acaba onları  üzerinde  bulundukları kıblelerinden döndüren nedir?” diyecekler. (Ey  Muhammed!) de ki:  “Doğu ve Batı Allah’ındır. Allah dilediğini doğru  yola iletir.” (Bakara: 2/142)   Allah onlara şiddetli bir azab hazırlamıştır. O  halde ey  iman eden akıl sahipleri! Allah’tan korkun. İşte Allah size  bir zikir (Kur’an)  gönderdi. (Talâk: 65/10)   (Ve) Allah’ın (emir ve yasaklarını) açıklayan  âyetlerini  sizlere okuyan bir (de) elçi (gönderdi) ki iman edip salih  ameller işleyenleri  (küfrün) karanlıklar(ın)dan çıkarsın (diye). Kim  Allah’a iman edip salih amel  işlerse Allah onu (ahirette) içlerinde  ebedî kalmak üzere cennetlere koyacaktır.  Allah ona gerçekten güzel bir  rızık vermiştir! (Talâk: 65/11)   Andolsun ki Allah mü’minlere, kendilerine  (Allah’ın)  âyetlerini okuyan, onları (tebliğatıyla küfürden) arıtan,  Kitab ve Hikmet’i  öğreten, kendi içlerinden bir peygamber göndermekle  lütufta bulunmuştur. Oysa  onlar daha önceleri apaçık bir sapıklığın  içindeydiler. (Âl-i İmran: 3/164)   Nitekim (nimetim olarak) aranızdan size bir  peygamber  olarak (Hz. Muhammed’i) gönderdik ki size âyetlerimizi  (Kur’an’ı) okusun, sizi  (şirkten) temizlesin ve size Kitab ve Hikmet’i  öğretsin. Sizlere  bilmediklerinizi de öğretsin. (Bakara:  2/151)   (İbadet ederek) Beni anın ki ben de sizi (sevap vererek)  anayım! Bana şükredin, nankörlük etmeyin! (Bakara: 2/152)   Andolsun gerçekten size kendinizden olan bir  peygamber  geldi. Sıkıntıya düşmeniz O’na ağır gelir. Size pek düşkün,  mü’minlere pek  merhametli, şefkatlidir. (Tevbe:  9/128)   Allah’tan (gelen) bir rahmetten ötürü (Ey  Muhammed!) sen  onlara karşı yumuşak davrandın. Eğer kaba ve katı kalpli  olsaydın, kesinlikle  etrafından dağılırlardı. Onları affet, onlar için  mağfiret dile, iş hususunda  onlarla istişare et! (İstişareden sonra)  Karar verdiğinde de Allah’a güven!  Muhakkak ki Allah, kendisine  güvenenleri sever. (Âl-i İmran: 159)  Siz ona yardım etmeseniz de Allah ona  (Muhammed’e)  muhakkak yardım eder. Hani sadece ikiden biri olarak  kâfirler onu çıkardığında,  ikisi (Sevr dağındaki) mağarada iken  (“Müşrikler ayaklarının dibine baksalar  bizi görecekler” diye  endişelenen) arkadaşına şöyle diyordu: “Sakın hüzne  kapılma! Elbette  Allah bizimle beraberdir.” Böylece Allah da ona sakînesini  indirmiş,  onu sizin görmediğiniz (melekten) ordularla desteklemişti. Küfre   sapanların da kelimesini (şirk dâvâlarını) alçaltmıştı. Allah’ın  kelimesi  (şehadet kelimesi) ise en yüce olandır. Allah üstündür, hikmet   sahibidir. (Tevbe: 9/40)   Muhammed Allah’ın Rasûlü’dür. Onunla beraber  bulunanlar  da kâfirlere karşı şiddetli (çetin) ve kendi aralarında  merhametlidirler. Onları  rükû ve secde edenler olarak görürsün. Onlar  Allah’tan bir lütuf ve rıza  isterler. Yüzlerinde secdelerin izinden  nişanları vardır. İşte onların  Tevrat’taki vasıflan (budur). İncil’deki  vasıflarına gelince; (onlar) bir ekin  gibidirler ki filizini çıkardı.  Derken onu güçlendirdi, kalınlaştı ve gövdesinin  üstüne dikildi.  (Ekinin böyle gelişmesi) ekicilerin hoşuna gider. (Allah)  Onlarla  (müslümanları çoğaltıp gürleştirmekle) kâfirleri de öfkelendirir. Allah   onlardan iman edip, salih ameller işleyenlere (Ahiret’te) mağfiret ve  büyük  mükâfat va’detmiştir. (Fetih:  48/29)   Onlar yanlarında bulunan Tevrat ve İncil’de  yazılmış  buldukları o Rasûle, Ümmi Peygamber’e (Muhammed’e) tâbi  olurlar. O (Peygamber)  onlara marufu (iyiliği) emreder, onları  münkerden (kötülükten) nehyeder. Onlara  tayyibâtı (temiz şeyleri)  helâl, habâisi (kan, dumuz eti, rüşvet ve faiz gibi  pis şeyleri) de  haram kılar. Üzerlerindeki ağırlıkları (olan bazı  sorumlulukları) ve  sırtlarında bulunan zincirleri (geçmişteki şeriatların ağır   hükümlerini) kaldırır. Ona iman eden, saygı gösteren, ona yardım eden ve  onunla  beraber inen o nura (Kur’an’a) tâbi olanlar var ya! İşte onlar  felaha  erenlerdir. (A’raf: 7/157)   Andolsun ki Allah (savaşa katılmamak için izin   isteyenlere müsaade ettiğinden dolayı) Peygamber’e ve içlerinden  neredeyse kalbi  kaymak üzere iken güçlük saatinde Peygamber’e tâbi olan  Muhacirler ve Ensar’a da  tevbe nasib etti. Ve sonra onların  tevbelerini kabul etti. Çünkü O, onlara karşı  çok esirgeyici, çok  merhametlidir. (Tevbe: 9/117)   Ve (savaştan) geri bırakılan o üç kişi(nin de   tevbelerini kabul etti). Yeryüzü tüm genişliğine rağmen onlara dar  gelmişti.  Nefisleri de kendilerine dar gelmişti. Allah’tan yine Allah’a sığınmaktan  başka  çıkar yol olmadığını anlamışlardı. Allah, tevbelerini kabul için  onları tevbe  etmeye muvaffak kıldı. Muhakkak ki Allah tevbeleri çokça  kabul eden ve çokça  esirgeyendir. (Tevbe: 9/118)   (Ey Rasûlüm!) Andolsun ki Allah o ağacın  altında  (Hudeybiye’de ölünceye kadar Kureyşlilerle savaşacakları  hususunda) sana biat  ettikleri zaman mü’minlerden razı olmuştur. Allah  onların kalplerindeki  (sadakatleri)ni bildi ve onlara sekine (huzur)  indirdi. Ve onları yakın bir  fetihle (Hayber’in fethiyle)  mükâfatlandırdı. (Fetih: 48/18).   Yine onlara alacakları birçok ganimetler bağışladı.  Allah üstündür, hikmet sahibidir.  (Fetih: 48/19)   Muhacirlerden ve Ensar’dan daha önce  geçenlerle,  (Bedir’de şehid olan ya da vefat edenlerle), onlara güzelce  uyanlardan Allah  razı oldu. Onlar da Allah’tan razı oldular. Allah  onlara altından ırmaklar akan  ve içinde ebedî kalacakları cennetler  hazırlamıştır. İşte büyük zafer  budur. (Tevbe: 9/100)   Ve (bu ganimet malları) fakir muhacirlere  aittir. O  muhacirler ki Allah’tan bir fazl ve bir hoşnudluk  aramaktadırlar; Allah ve  peygamberine (mal ve canlanyla) yardım etmekte  iken yurtlarından ve mallarından  çıkarılmışlardır. İşte onlar  sadıkların tâ kendileridir. (Haşr: 59/8)   Muhacirlerden önce (Medine’yi) yurt edinenler  ve imana  sarılan kimseler (ensar) kendilerine hicret edenleri severler.  Onlara verilen  şeylerden ötürü gönüllerinde bir istek duymazlar.  Kendilerinin ihtiyaçları olsa  dahi, onları kendilerinden üstün  tutarlar. Kim nefsinin hırsından ve  cimriliğinden korunursa, işte  kurtulanlar onlardır: (Haşr: 59/9)   Allah kelâmının en güzelini (âyetlerinin biri  diğerine)  benzer ve tekrarlanmış bir kitap halinde indirdi. Rablerinden  korkanların ondan  (bu Kitap’tan azap âyetleri okunduğu zaman) derileri  ürperir. Sonra onların  derileri ve kalpleri Allah’ın zikrine  (yönelerek) yumuşar. İşte bu Allah’ın  hidayetidir. Onunla dilediğini  hidayete eriştirir. Allah kimi saptırırsa artık  ona hidayet edecek  yoktur. (Zümer:  39/23)   Bizim âyetlerimize ancak, âyetlerimiz  hatırlatıldığı  zaman büyüklük taslamadan secde etmek üzere yere  kapananlar ve hamd ile  Rablerini tesbih edenler iman ederler.  (Secde: 32/15)   Hiçbir kimse, işlediklerinin karşılığı olarak  kendileri  için gözler aydınlığı olacak (nimetlerden) nelerin  saklandığını  bilmez. (Secde: 32/17)   O (Allah) iman edip, salih amel işleyenler(in  duasını)  kabul eder. Lütfundan da onlara daha fazlâsını verir.  Kâfirlere gelince; onlar  için şiddetli bir azap vardır. (Şûrâ:  42/26) Göklerin, yerin ve bunların içinde  (yaratıp) yaydığı  canlıların yaratılışı da O’nun (kudretinin)  âyetlerindendir. O dilediği zaman  onları (tekrar) toplamaya kadirdir.  (Şûrâ: 42/29)   (O) mü’minler içinde Allah’a verdikleri sözünde  sadakat  gösteren nice erkekler vardır. İşte onlardan bazıları (Allah  yolunda şehid  olarak) adadığını yerine getirdi. Bazıları da (şehid  olmayı) bekliyor. Onlar  (sözlerini) hiç mi hiç değiştirmediler.  (Ahzâb: 33/23)   Ki Allah doğruluk gösterenleri sadakatlarından  ötürü  mükâfatlandırsın. Münafıklara gelince; (Allah dilerse) onlara  azab eder, dilerse  tevbelerini kabul eder. Şüphesiz ki Allah çok  bağışlayan ve çok  esirgeyendir. (Ahzâb: 33/23) Yoksa o (inkâr eden kimse), Ahiret’ten  çekinip, Rabbinin  rahmetini umarak gece saatlerinde secdeye kapanan,  kıyamda iken (gecenin  saatlerini) ibadetle geçiren kimse (gibi) midir?  (Ey Rasûlüm!) De ki: “(Allah’ı  veya ilâhî gerçekleri) Bilenlerle  bilmeyenler hiç bir olur mu?” Ancak akıl  sahipleri öğüt ve ibret  alırlar.  (Zümer: 39/9) [1] _____________________________________________ [1] Muhammed Yusuf  Kandehlevi, Hayatu’s-Sahabe, Akçağ Yayınları: 1/19-24.</blockquote>

Adı

İnsan doğrulaması: Peygamber Efendimiz a.s.v.'ın kabri nerededir? (Sadece şehir adını küçük harfler ile giriniz)