JavaScript devre dışı. Daha iyi bir deneyim için, önce lütfen tarayıcınızda JavaScript'i etkinleştirin.

Konuya cevap cer

Mesaj: <blockquote data-quote="harp" data-source="post: 236792" data-attributes="member: 1008315">Günümüzdeki İktisat İliminin Tarifi   İlhan ÖZTİN     İktisat: “Sınırlı insan ihtiyaçlarını, sınırsıGünümüzdeki İktisat İliminin Tarifi [FONT=verdana,sans-serif]İlhan ÖZTİN[/FONT]  [FONT=verdana,sans-serif]İktisat:  “Sınırlı insan ihtiyaçlarını, sınırsız imkanlardan yararlanabilmesi  için bir disiplin geliştirmesi gereken bilim dalıdır. Bu bilimin amacı  da; Allah'ın sunduğu sayısız ve sınırsız nimetleri bütün insanlığın adilane ve hakça paylaşımına sunması ve beşeriyetin refahını arttırmaktır.”  “Gereken” diyorum; çünkü şu anda iktisat bilimi bırakın böyle bir  disiplini geliştirmek, aksine insanların ortak kullanımına sunulmuş  varlık âlemini, sadece sermaye çevrelerinin menfaat,çıkarlarına hizmet  edecek şekilde, dünyamızı hoyratça harcamaya yönlendirmeyi amaç edinmiş  görünüyor. Bu dünya; Yaratıcımız yüce Rabbimiz tarafından,  insanlığın ortak kullanımına sunulmuş, Allah'ın mülküdür. Üretim  kültürünü geliştirerek, yine insanlığın faydasına sunmak, fakat sadece  bu günü değil bizden sonraki nesilleri de düşünerek üretmek,tüketmek ve kullanmak esas maksadımız  olmalı değil mi? Son zamanlarda elektronik postalarda dolaşan ve bir  Kızılderili ata sözü olduğu söylenen, “Bu dünyayı gelecek nesillerden  emanet aldık.” mealindeki ifade, konuya çarpıcı bir bakış açısı da  getiriyor. Diğer taraftan bu bilim dalının tarifinde ortak yaklaşım,  “İnsanların sonsuz sayılacak miktardaki ihtiyaçlarını, sınırlı olan  kaynaklar ile en iyi şekilde karşılayıp  gidermenin yollarını araştırmak, böylece genel olarak insanlığın  refahını arttırmaktır.” biçiminde sunulmaktadır. Oysa tanımın içinde yer  alan, “Genel olarak insanlığın refahını arttırmak.” tabiri nasıl  sırıtıyor görebiliyor muyuz? Tabiî bu nereden ve nasıl  baktığınıza bağlı bir değerlendirmedir. Zira özendiğimiz(!) batı  medeniyetinin, beş menfî esas üzerine bina etmiş olduğu mevcut yapısını  meşrulaştırma çabasıdır da diyebiliriz. Bediüzzaman Hazretleri Sünühat adlı eserinin 44.cü sayfasında, bu  beş menfi eses üzerine bina edilmiş medeniyet esaslarını sıralayarak;  işin iktisat teorisini ilgilendiren son esasına şöyle yaklaşmaktadır:  “Cazibedar, yani insana en çekici gelen hizmeti; insanın meşru veya gayri meşru heva ve hevesini, nefsin arzu ve isteklerini kamçılayıp coşturarak, şekillendirdiğ,yönlendirdiği  "sözde" arzuları  tatmin etmek suretiyle, bu isteklerini kolay ulaşabilir hale  getirmektir. O heva ve nefsin arzusu ise; keyfiyeti itibariyle insanı  melek derecesinden, köpek derekesine indirir. İnsanın mânevî çöküşüne  sebep olur. Bu medenîlerden çoğu, eğer içi dışına çevrilse, hayal  aynamızdaki tasvirleri, kurt, ayı, yılan, domuz ve maymun gibi görünür. İşte onun için bu mevcut medeniyet, insanlığın %80 ini meşakkate  atmış olup; halinden şikayet eder duruma düşürmüştür. %10 unu hayali ve  sahte bir saadete çıkarmasına karşılık diğer %10 unu da, ortada bir  yerde bırakmış. Oysa saadet ve refah  odur ki; herkese veya çoğunluğa saadet olmalı. Bu bile en asgari bir  kabuldür ki, İnsanlık âlemine rahmet olan Kur'an, ancak umumun veya en  azından ekseriyetin saadetini içine alan bir medeniyeti kabul eder. Hem nefsin arzu ve isteklerine, sınırsız bir hürriyet tanımının insanda yol açtığı baskıyla, zarûrî olmayan ihtiyaçlar, görenek,alışkanlık,taklit gibi bazı heveslerle zarûrî ihtiyaçlar haline gelmişlerdir. İnsanlığın temelinde bir adam dört şeye muhtaç iken, günümüz medeniyeti  yüz hatta bin şeye muhtaç ve fakir etmiştir. Dolayısıyla meşrû  dairedeki çalışmaya dayalı emek, masrafa kâfî gelmediğinden; insanları  hileye, harama yönlendirmekle, ahlâkın esasını ifsad edip; bozmuştur.” “İnsanların sonsuz sayılacak miktardaki ihtiyaçlarını, sınırlı olan  kaynaklar ile en iyi şekilde gidermenin yollarını araştırmak, böylece  genel olarak insanlığın refahını arttırmaktır.” ifadesi, bir akademik  kurumun iktisat bilimi için yaptığı tanımlamanın takdimidir. Halbuki  biliyoruz ki insan, zaman ve mekân sınırlarıyla kayıtlıdır. Bu kayıt,  insanın bizzat kendi fiziksel kullanım sınırlarıyla birlikte, ömür denen  müddetle de sınırlıdır. Böyle sınırları olan insanın ihtiyaçları nasıl  sınırsız olabilir? Bu mümkün mü?  [/FONT]</blockquote>

Adı

İnsan doğrulaması: Peygamber Efendimiz a.s.v.'ın kabri nerededir? (Sadece şehir adını küçük harfler ile giriniz)