Konuya cevap cer

Mesaj

<blockquote data-quote="harp" data-source="post: 221966" data-attributes="member: 1008315">Nur’dan zarar gelmez&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;&nbsp; 13 Kasım 2010 / 00:01&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;&nbsp; Günün Risale-i Nur dersi...&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; Bismillahirrahmanirrahim&nbsp; &nbsp; Suâl: &quot;Ey Seydâ! İstanbul&#039;a gittin. Bu inkılâb-ı azîmi gördün. Mühim işler içine girdin. Bize ne getirdin?&quot; &nbsp; &nbsp; Cevap: Müjde getirdim.&nbsp; &nbsp;&nbsp; &nbsp; &nbsp; Suâl: &quot;Müjde ne demek? Bâzılar, bize, &#039;Sizin için fenalık var&#039; diyorlar.&quot; &nbsp; &nbsp; Cevap: Nurdan zarar gelmez; gelirse, huffâşa gelir, murdar şeylere&nbsp; gelir. Size, cemî kuvvetimle, yalnız Kürdistana değil, belki âleme&nbsp; işittirecek tarzda bağırarak müjde veriyorum ki; &#039;umum İslâmın,&nbsp; lâsiyyemâ Osmânîlerin, bâhusus Ekrâdın saadetinin fecr-i sâdıkının&nbsp; geldiğini, hattâ Bâşid başında görüyorum.&nbsp; &nbsp; (Ümitsizlik ve karamsarlığın sembolü olan Arap filozof ve şâiri Ebû Alâi&#039;l-Maarrîye rağmen)&nbsp; &nbsp; Faraza, şu devletin yarı milleti, pahasında verilse idi gene erzân ve zulmetle beraber yansa idi gene ucuz!&nbsp; &nbsp; Suâl: &quot;Biz öyle işitmedik.&quot; &nbsp; &nbsp; Cevap: Şeytanın arkadaşları çoktur...&nbsp; &nbsp; Suâl: &quot;Öyle ise zihnimize gelen şüpheleri ve suâlleri hallet.&quot; &nbsp; &nbsp; Cevap: Elbette; fakat müşteri olmadan, istemeden malımı satmam.&nbsp; &nbsp;&nbsp; Suâl: &quot;İstibdat nedir? Meşrûtiyet nedir?&quot; Diğeri: &quot;Ermeniler ağa&nbsp; oldular. Biz sefil kaldık.&quot; Başkası: &quot;Dînimize zarar yok mu?&quot; Daha&nbsp; başkası: &quot;Jön Türkler şöyledirler, böyledirler, bizi de zarardîde&nbsp; edecekler.&quot; Diğeri: &quot;Gayr-i müslim, nasıl asker olacak?&quot; İlâ âhir... &nbsp; &nbsp; Cevap: Yahu, şu gürültülü, karma karışık, sizin gibi intizamsız suâllerinize nasıl cevap vereceğim?&nbsp; &nbsp; Suâl: &quot;Kâide-i suâli sen göster?&quot; &nbsp; &nbsp; Cevap: Meşrûtiyet kânunuyla suâl ediniz. Yani içinizde bir iki zekî&nbsp; adamı intihap ediniz; tâ size vekil olarak müşteri olup, suâl etsin. Siz&nbsp; de dinleyiniz. &nbsp; &nbsp; Onlar: &quot;Peki, peki...&quot;&nbsp; &nbsp; Suâl: &quot;İstibdat nedir; meşrûtiyet nedir?&quot; &nbsp; &nbsp; Cevap: İstibdat tahakkümdür, muâmele-i keyfiyedir, kuvvete istinad ile&nbsp; cebirdir, rey-i vâhiddir, sû-i istimâlâta gâyet müsâit bir zemindir,&nbsp; zulmün temelidir, insâniyetin mâhisidir. Sefâlet derelerinin esfel-i&nbsp; sâfilînine insanı tekerlendiren ve âlem-i İslâmiyeti zillet ve sefâlete&nbsp; düşürttüren ve ağrâz ve husûmeti uyandıran ve İslâmiyeti zehirlendiren,&nbsp; hattâ herşeye sirâyet ile zehrini atan, o derece ihtilâfâtı&nbsp; beyne&#039;l-İslâm îkâ edip, Mûtezile, Cebriye, Mürcie gibi dalâlet&nbsp; fırkalarını tevlid eden, istibdattır.&nbsp; &nbsp; Evet, taklidin pederi ve&nbsp; istibdâd-ı siyâsînin veledi olan istibdâd-ı ilmîdir ki, Cebriye,&nbsp; Râfıziye, Mûtezile gibi İslâmiyeti müşevveş eden fırkaları tevlid&nbsp; etmiştir. (Münazarat sh. 20)&nbsp; &nbsp; Bediüzzaman Said Nursi&nbsp; &nbsp; SÖZLÜK:&nbsp; &nbsp; AĞRÂZ : Garazlar, maksatlar.&nbsp; &nbsp; BÂHUSUS : Bilhassa, özellikle, bununla beraber.&nbsp; &nbsp; BEYNE&#039;L-İSLÂM : Müslümanlar arasında.&nbsp; &nbsp; CEBİR (CEBR) : Zorlama, baskı.&nbsp; &nbsp; CEBRİYE : insanın irâdesini inkâr ederek, kulun, rüzgâr önündeki yaprak&nbsp; gibi, kaderin mahkûmu olduğunu ileri süren bâtıl îtikadî bir mezhep.&nbsp; &nbsp; CEMÎ : Bütün . (gramerde) çokluk bildiren kelime, çoğul.&nbsp; &nbsp; DALÂLET : Hak ve hakîkatten, dinden sapma, ayrılma; azma.&nbsp; &nbsp; EKRÂD : Kürtler.&nbsp; &nbsp; ERZÂN : Ucuz.&nbsp; &nbsp; ESFEL-İ SÂFİLÎN : Aşağıların en aşağısı&nbsp; &nbsp; FARAZÂ : Meselâ, say ki, tut ki, diyelim ki.&nbsp; &nbsp; FECR-İ SÂDIK : Gerçek aydınlık, sabaha karşı doğu ufkunda yayılmaya başlayan beyaz aydınlık.&nbsp; &nbsp; FIRKA : Grup, parti, topluluk, tümen.&nbsp; &nbsp; GAYR-I MÜSLİM : Müslüman olmayanlar. İslâmiyete girmeyenler.&nbsp; &nbsp; HUFFÂŞ : Yarasa.&nbsp; &nbsp; HUSÛMET : Düşmanlık. Kin beslemek.&nbsp; &nbsp; İHTİLÂFÂT : Birbirine zıt ve farklı şeyler, farklılıklar.&nbsp; &nbsp; ÎKA : Ortaya çıkarma, meydana getirme.&nbsp; &nbsp; İNKILÂBAT-I AZÎME : Büyük değişiklikler. (Meşrutiyetin ilanı gibi)&nbsp; &nbsp; İNTİHAB : Seçmek, ayırıp beğenmek.&nbsp; &nbsp; İNTİZAM : Tertib, düzen, nizam üzere olmak&nbsp; &nbsp; İSTİNAD : Dayanma, güvenme.&nbsp; &nbsp; KÁİDE-İ SUÂL : Soru sorma kaidesi, prensibi.&nbsp; &nbsp; LÂSİYYEMÂ : Bilhassa, husûsan, özellikle.&nbsp; &nbsp; MÂHİ : Mahveden. Ortadan kaldıran.&nbsp; &nbsp; MEŞRÛTİYET : Bir hükümdarın başkanlığı altındaki millet meclisi ile idâre edilen devlet sistemi.&nbsp; &nbsp; MUÂMELE-İ KEYFİYE : Keyfî muâmele. Kanunsuz işlem yapma.&nbsp; &nbsp; MURDAR : Leş, kokuşmuş, Pis, kirli.&nbsp; &nbsp; MÛTEZİLE : Emevîler devrinde ortaya çıkan ve Allah&#039;ı tenzih etmek&nbsp; maksadıyla meseleleri sırf akılla izaha çalışan ve #Kul fiilinin&nbsp; yaratıcısıdır# görüşüne inanan bâtıl bir îtikadî mezhep.&nbsp; &nbsp; MÜRCİE :&nbsp; İnsanların yaptıkları fiiller husûsunda iyi kötü gibi değerlendirmelerde&nbsp; bulunmayıp Allah&#039;a havâle eden bâtıl îtikadî bir mezhep.&nbsp; &nbsp; MÜŞEVVEŞ : Karmakarışık, düzensiz, anlaşılmaz.&nbsp; &nbsp; PAHA : Fiyat, kıymet.&nbsp; &nbsp; RÂFIZÎ : Bırakan; kurallardan ve nizamdan ayrılan; Şiî gruplarından&nbsp; olup Hz. Ebû Bekir ve Hz. Ömer&#039;i kabul etmeyen, hak mezhepten ayrılmış,&nbsp; namazsız, îtikadı bozuk kimse.&nbsp; &nbsp; REY-İ VÂHİD : Tek bir kişinin görüşü, arzusu.&nbsp; &nbsp; SEFÂLET : Perişanlık, yoksulluk.&nbsp; &nbsp; SEFİL : Sefâlet çeken, sıkıntıda olan, perişan.&nbsp; &nbsp; SEYDÂ : #Üstâdım ve efendim# mânâsında âlimler için kullanılan bir hitap şekli.&nbsp; &nbsp; SİRÂYET : Bulaşma, yayılmak, gelişmek.&nbsp; &nbsp; SÛ-İ İSTİMÂL : Birşeyi kötüye kullanma.&nbsp; &nbsp; TAHAKKÜM : Zorbalık etme; zorla hükmetme, mânevî baskı. Diktatörlük.&nbsp; &nbsp; TAKLİD : Benzetmeye ve benzemeye çalışmak, benzerini yapmak, birine benzemeye çalışmak.&nbsp; &nbsp; TEVLİD : Doğurma, netice verme.&nbsp; &nbsp; TEVLİD : Doğurma, netice verme.&nbsp; &nbsp; ZARARDÎDE : Zarar görmek.&nbsp; &nbsp; ZİLLET : Aşağılık, horluk, alçaklık.&nbsp; &nbsp; ZULMET : Karanlık.</blockquote>

[QUOTE="harp, post: 221966, member: 1008315"] Nur’dan zarar gelmez 13 Kasım 2010 / 00:01 Günün Risale-i Nur dersi... [B]Bismillahirrahmanirrahim[/B] Suâl: "Ey Seydâ! İstanbul'a gittin. Bu inkılâb-ı azîmi gördün. Mühim işler içine girdin. Bize ne getirdin?" Cevap: Müjde getirdim. Suâl: "Müjde ne demek? Bâzılar, bize, 'Sizin için fenalık var' diyorlar." Cevap: Nurdan zarar gelmez; gelirse, huffâşa gelir, murdar şeylere gelir. Size, cemî kuvvetimle, yalnız Kürdistana değil, belki âleme işittirecek tarzda bağırarak müjde veriyorum ki; 'umum İslâmın, lâsiyyemâ Osmânîlerin, bâhusus Ekrâdın saadetinin fecr-i sâdıkının geldiğini, hattâ Bâşid başında görüyorum. (Ümitsizlik ve karamsarlığın sembolü olan Arap filozof ve şâiri Ebû Alâi'l-Maarrîye rağmen) Faraza, şu devletin yarı milleti, pahasında verilse idi gene erzân ve zulmetle beraber yansa idi gene ucuz! Suâl: "Biz öyle işitmedik." Cevap: Şeytanın arkadaşları çoktur... Suâl: "Öyle ise zihnimize gelen şüpheleri ve suâlleri hallet." Cevap: Elbette; fakat müşteri olmadan, istemeden malımı satmam. Suâl: "İstibdat nedir? Meşrûtiyet nedir?" Diğeri: "Ermeniler ağa oldular. Biz sefil kaldık." Başkası: "Dînimize zarar yok mu?" Daha başkası: "Jön Türkler şöyledirler, böyledirler, bizi de zarardîde edecekler." Diğeri: "Gayr-i müslim, nasıl asker olacak?" İlâ âhir... Cevap: Yahu, şu gürültülü, karma karışık, sizin gibi intizamsız suâllerinize nasıl cevap vereceğim? Suâl: "Kâide-i suâli sen göster?" Cevap: Meşrûtiyet kânunuyla suâl ediniz. Yani içinizde bir iki zekî adamı intihap ediniz; tâ size vekil olarak müşteri olup, suâl etsin. Siz de dinleyiniz. Onlar: "Peki, peki..." Suâl: "İstibdat nedir; meşrûtiyet nedir?" Cevap: İstibdat tahakkümdür, muâmele-i keyfiyedir, kuvvete istinad ile cebirdir, rey-i vâhiddir, sû-i istimâlâta gâyet müsâit bir zemindir, zulmün temelidir, insâniyetin mâhisidir. Sefâlet derelerinin esfel-i sâfilînine insanı tekerlendiren ve âlem-i İslâmiyeti zillet ve sefâlete düşürttüren ve ağrâz ve husûmeti uyandıran ve İslâmiyeti zehirlendiren, hattâ herşeye sirâyet ile zehrini atan, o derece ihtilâfâtı beyne'l-İslâm îkâ edip, Mûtezile, Cebriye, Mürcie gibi dalâlet fırkalarını tevlid eden, istibdattır. Evet, taklidin pederi ve istibdâd-ı siyâsînin veledi olan istibdâd-ı ilmîdir ki, Cebriye, Râfıziye, Mûtezile gibi İslâmiyeti müşevveş eden fırkaları tevlid etmiştir. (Münazarat sh. 20) [B]Bediüzzaman Said Nursi[/B] [B]SÖZLÜK:[/B] AĞRÂZ : Garazlar, maksatlar. BÂHUSUS : Bilhassa, özellikle, bununla beraber. BEYNE'L-İSLÂM : Müslümanlar arasında. CEBİR (CEBR) : Zorlama, baskı. CEBRİYE : insanın irâdesini inkâr ederek, kulun, rüzgâr önündeki yaprak gibi, kaderin mahkûmu olduğunu ileri süren bâtıl îtikadî bir mezhep. CEMÎ : Bütün . (gramerde) çokluk bildiren kelime, çoğul. DALÂLET : Hak ve hakîkatten, dinden sapma, ayrılma; azma. EKRÂD : Kürtler. ERZÂN : Ucuz. ESFEL-İ SÂFİLÎN : Aşağıların en aşağısı FARAZÂ : Meselâ, say ki, tut ki, diyelim ki. FECR-İ SÂDIK : Gerçek aydınlık, sabaha karşı doğu ufkunda yayılmaya başlayan beyaz aydınlık. FIRKA : Grup, parti, topluluk, tümen. GAYR-I MÜSLİM : Müslüman olmayanlar. İslâmiyete girmeyenler. HUFFÂŞ : Yarasa. HUSÛMET : Düşmanlık. Kin beslemek. İHTİLÂFÂT : Birbirine zıt ve farklı şeyler, farklılıklar. ÎKA : Ortaya çıkarma, meydana getirme. İNKILÂBAT-I AZÎME : Büyük değişiklikler. (Meşrutiyetin ilanı gibi) İNTİHAB : Seçmek, ayırıp beğenmek. İNTİZAM : Tertib, düzen, nizam üzere olmak İSTİNAD : Dayanma, güvenme. KÁİDE-İ SUÂL : Soru sorma kaidesi, prensibi. LÂSİYYEMÂ : Bilhassa, husûsan, özellikle. MÂHİ : Mahveden. Ortadan kaldıran. MEŞRÛTİYET : Bir hükümdarın başkanlığı altındaki millet meclisi ile idâre edilen devlet sistemi. MUÂMELE-İ KEYFİYE : Keyfî muâmele. Kanunsuz işlem yapma. MURDAR : Leş, kokuşmuş, Pis, kirli. MÛTEZİLE : Emevîler devrinde ortaya çıkan ve Allah'ı tenzih etmek maksadıyla meseleleri sırf akılla izaha çalışan ve #Kul fiilinin yaratıcısıdır# görüşüne inanan bâtıl bir îtikadî mezhep. MÜRCİE : İnsanların yaptıkları fiiller husûsunda iyi kötü gibi değerlendirmelerde bulunmayıp Allah'a havâle eden bâtıl îtikadî bir mezhep. MÜŞEVVEŞ : Karmakarışık, düzensiz, anlaşılmaz. PAHA : Fiyat, kıymet. RÂFIZÎ : Bırakan; kurallardan ve nizamdan ayrılan; Şiî gruplarından olup Hz. Ebû Bekir ve Hz. Ömer'i kabul etmeyen, hak mezhepten ayrılmış, namazsız, îtikadı bozuk kimse. REY-İ VÂHİD : Tek bir kişinin görüşü, arzusu. SEFÂLET : Perişanlık, yoksulluk. SEFİL : Sefâlet çeken, sıkıntıda olan, perişan. SEYDÂ : #Üstâdım ve efendim# mânâsında âlimler için kullanılan bir hitap şekli. SİRÂYET : Bulaşma, yayılmak, gelişmek. SÛ-İ İSTİMÂL : Birşeyi kötüye kullanma. TAHAKKÜM : Zorbalık etme; zorla hükmetme, mânevî baskı. Diktatörlük. TAKLİD : Benzetmeye ve benzemeye çalışmak, benzerini yapmak, birine benzemeye çalışmak. TEVLİD : Doğurma, netice verme. TEVLİD : Doğurma, netice verme. ZARARDÎDE : Zarar görmek. ZİLLET : Aşağılık, horluk, alçaklık. ZULMET : Karanlık. [/QUOTE]

Adı

İnsan doğrulaması

Peygamber Efendimiz a.s.v.'ın kabri nerededir? (Sadece şehir adını küçük harfler ile giriniz)