JavaScript devre dışı. Daha iyi bir deneyim için, önce lütfen tarayıcınızda JavaScript'i etkinleştirin.

Konuya cevap cer

Mesaj: <blockquote data-quote="nurul reþha" data-source="post: 223278" data-attributes="member: 1008015">Risale-i Nur Mesleğinde 16 - ENANİYETİ TERK ETMEK ESASTIR(Hubb-u cah, İhlâs, Riya düsturlarına da bakınız) Risale-i  Nur Mesleğinde çok ehemmiyetle nazara verilen enaniyeti terk etmek  düsturu hakkındaki sarih beyanlardan bir kısmıdır.  Bediüzzaman Hazretlerinin terk-i enaniyette nümune-i imtisal bir hali ve vasiyeti: 1- «Bu zamanda şan, şeref perdesi altında riyakârlık yer aldığından, âzamî ihlâs ile bütün bütün enaniyeti terk lâzımdır.  Dostlar uzaktan ruhuma Fatiha okusunlar, mânevî dua ve ziyaret  etsinler. Kabrimin yanına gelmesinler. Fatiha uzaktan da olsa ruhuma  gelir. Risale-i Nur’daki âzamî ihlâs ile bütün bütün terk-i enaniyet için buna bir mânevî sebep hissediyorum.  Kendini Risale-i Nur’a vakfetmiş olan, yanımda bulunanlardan nöbetle  birer adam kabrimin yakınında olup, bu mânâyı, lüzumsuz ziyarete  gelenlere bildirsinler.”» (Emirdağ Lâhikası-ll sh: 201) Enaniyet en mühim bir ruhî hastalık olup şirk-i hafîye kapı açar.  @font-face {   font-family: "Arial Black"; }@font-face {   font-family: "Huseyin Gunday"; }@font-face {   font-family: "Arial Narrow"; }@font-face { }p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal { margin: 0cm 0cm 0.0001pt; font-size: 10pt; font-family: "Arial Narrow"; }h1 { margin: 12pt 0cm 3pt; page-break-after: avoid; font-size: 16pt; font-family: Arial; }p.MsoFootnoteText, li.MsoFootnoteText, div.MsoFootnoteText { margin: 0cm 0cm 0.0001pt; font-size: 10pt; font-family: "Arial Narrow"; }p.dipnot, li.dipnot, div.dipnot { margin: 2pt 0cm 5pt; text-align: justify; text-indent: 28.05pt; font-size: 8pt; }div.Section1 { page: Section1; }  2- «İHLÂSI KIRAN İKİNCİ MÂNİ: Hubb-u  cahtan gelen şöhretperestlik saikasıyla ve şan ve şeref perdesi  altında teveccüh-ü âmmeyi kazanmak, nazar-ı dikkati kendine celb  etmekle enâniyeti okşamak ve nefs-i emmâreye bir makam vermektir ki,  en mühim bir maraz-ı ruhî olduğu gibi, “şirk-i hafî” tabir edilen  riyâkârlığa, hodfuruşluğa kapı açar, ihlâsı zedeler.  Ey kardeşlerim! Kur’ân-ı Hakîmin hizmetindeki mesleğimiz hakikat ve uhuvvet olduğu ve uhuvvetin sırrı, şahsiyetini kardeşler içinde fâni edip <a href="http://www.ittihad.com.tr/fckeditor.html?InstanceName=fulltext&Toolbar=Advanced#_ftn1" target="_blank">HAŞİYE onla</a>rın nefislerini kendi nefsine tercih etmek olduğundan, mâbeynimizde bu nevi hubb-u cahtan gelen rekabet tesir etmemek gerektir. Çünkü mesleğimize bütün bütün münâfidir.» (Lem’alar sh: 165) Enâniyeti terk edemeyen ehl-i diyanet, büyük hataya düşer. 3-  «Enâniyetten tecerrüd edemedikleri için, ifrat ve tefrit yüzünden,  ulvî bir menba-ı kuvvet olan ittifakı kaybedip, ihlâs da kırılır. Ve  vazife-i uhreviye de zedelenir. Kolayca rıza-yı İlâhî de elde edilmez.  Bu mühim marazın merhemi ve ilâcı, “El-hubbu fillah” sırrıyla, tarik-i hakta gidenlereiftihar etmek ve arkalarından gitmek ve imamlık şerefini onlara bırakmak ve o hak yolunda kim olursa olsun kendinden daha iyi olduğunun ihtimaliyle enâniyetinden vazgeçip ihlâsı kazanmak ve ihlâsla bir dirhem amel, ihlâssız batmanlarla amellere râcih olduğunu bilmekle ve tâbiiyeti dahi, sebeb-i mes’uliyet ve hatarlı olan metbûiyete tercih etmekle o marazdan kurtulur ve ihlâsı kazanır, vazife-i uhreviyesini hakkıyla yapabilir.» (Lem’alar sh: 153) refakatle  Risale-i Nur terk-i enâniyet dersini verir. 4- «Risale-i  Nur’un bize verdiği ders de, hakikat-i ihlâs ve terk-i enâniyet ve  daima kendini kusurlu bilmek ve hodfuruşluk etmemektir.» (Emirdağ Lâhikası-l sh: 49) 5- «Hırs-ı şöhret, hubb-u cah, makam sahibi olmak, emsaline tefevvuk etmek gibi hisler ve  insanlara iyi görünmek, tasannukârâne (haddinden fazla kendine  ehemmiyet verdirmek) ve tekellüfkârâne (lâyık olmadığı yüksek  makamlarda görünmek) tarzını takınmakla riya eder. Risale-i Nur şakirdleri, ene’yi, nahnü’ye tebdil ettikleri, yani enaniyeti bırakıp, Risale-i Nur dairesinin şahs-ı mânevisinin hesabına çalışması, ben yerine biz demeleri  ve ehl-i tarikatın fenâ fi’ş-şeyh, fenâ fi’r-resul ve nefs-i emmareyi  öldürmek gibi riyadan kurtaran vasıtaların bu zamanda birisi de fenâ fi’l-ihvan,  yani şahsiyetini kardeşlerinin şahs-ı maneviyesi içinde eritip öyle  davrandığı için, inşaallah, ehl-i hakikatin riyadan kurtulmaları  gibi, bu sırla onlar da kurtulurlar.» (Kastamonu Lâhikası sh: 184) 6- «Bu zaman, ehl-i hakikat için, şahsiyet ve enaniyet zamanı değil. Zaman, cemaat zamanıdır.  Cemaatten çıkan bir şahs-ı mânevî hükmeder ve dayanabilir. Büyük bir  havuza sahip olmak için, bir buz parçası hükmündeki enaniyet ve  şahsiyetini o havuza atmaktır ve eritmek gerektir. Yoksa, o buz  parçası erir, zayi olur o havuzdan da istifade edilmez.» (Kastamonu  Lâhikası sh: 143) 7-  «Bu zamanda enaniyet çok ileri gitmiş. Herkes, kameti miktarında bir  buz parçası olan enaniyetini eritmeyip bozmuyor, kendini mazur biliyor  ondan nizâ çıkıyor. Ehl-i hak zarar eder ehl-i dalâlet istifade  ediyor.» (Kastamonu Lâhikası sh: 196) 8- «Sakın, benlik ve gurura medar şeylerden çekin. Tevazu, mahviyet ve terk-i enaniyet, bu zamanda ehl-i hakikate lâzım ve elzemdir. Çünkü, bu asırda en büyük tehlike benliktenkusurunu görmek ve nefsini itham etmek gerektir.» (Emirdağ Lâhikası-l sh: 62) ve hodfuruşluktan ileri geldiğinden, ehl‑i hak ve hakikat, mahviyetkârâne daima  9- «Bu zamanın bir hastalığı daha var o da benlik, enaniyet, hodfuruşluk, hayatını güzelce medeniyet fantaziyesiyle geçirmek iştahı, tiryakilik gibi hastalıklardır. Risale-i Nur’un Kur’ân’dan aldığı dersin en birinci esası benlik, enaniyet, hodfuruşluğu terk etmek lüzumudur.» (Emirdağ Lâhikası-ll sh: 245) 10- «Ehl-i dalâletin tarafgirleri, enâniyetten istifade edip kardeşlerimi benden çekmek istiyorlar. Hakikaten, insanda en tehlikeli damar enâniyettir. Ve en zayıf damarı da odur. Onu okşamakla çok fena şeyleri yaptırabilirler. Ey kardeşlerim! Dikkat ediniz, sizi enâniyette vurmasınlar, onunla sizi avlamasınlar. Hem biliniz ki, şu asırda ehl-i dalâlet ene’ye binmiş, dalâlet vadilerinde koşuyor. Ehl-i hak, bilmecburiye, eneyi terk etmekle hakka hizmet edebilir.  Enenin istimalinde haklı dahi olsa, madem ki ötekilere benzer ve onlar  da onları kendileri gibi nefisperest zannederler, hakkın hizmetine  karşı bir haksızlıktır. Bununla beraber, etrafına toplandığımız hizmet-i Kur’âniye, ene’yi kabul etmiyor, nahnü istiyor. “Ben demeyiniz, biz deyiniz” diyor.» (Mektubat sh: 424) 11- «Kardeşlerim, enâniyetin işimizde en tehlikeli ciheti kıskançlıktır.  Eğer sırf lillâh için olmazsa, kıskançlık müdahale eder, bozar. Nasıl  ki bir insanın bir eli bir elini kıskanmaz ve gözü kulağına haset etmez  ve kalbi aklına rekabet etmez. Öyle de, bu heyetimizin şahs-ı  mânevîsinde, herbiriniz bir duygu, bir âzâ hükmündesiniz. Birbirinize  karşı rekabet değil, bilâkis birbirinizin meziyetiyle iftihar etmek,  mütelezziz olmak bir vazife‑i vicdaniyenizdir.» (Mektubat sh: 426) 12- «Aziz kardeşlerim, Evvel âhir tavsiyemiz, tesanüdünüzü muhafaza enâniyet, benlik, rekabetten tahaffuz ve itidal-i dem ve ihtiyattır. Said Nursî » (Şualar sh: 312) 13- «“Biz,  değil böyle cüz’î hukukumuzu, belki hayatımızı ve haysiyetimizi ve  dünyevî saadetimizi Risale-i Nur’un en kuvvetli rabıtası olan tesanüde  feda etmeye mükellefiz. O bize kazandırdığı netice itibarıyla dünyaya, enaniyete ait herşeyi feda etmek vazifemizdir” deyip nefsinizi susturunuz.» (Kastamonu Lâhikası sh: 234) 14- «İtidal-i dem ve tahammül etmek ve mümkün olduğu derecede bizim arkadaşlar uhuvvetlerini ve  tesanüdlerini tevazu ile ve mahviyetle ve terk-i enâniyetle takviye etmek gayet lâzım ve zarurîdir.» (Şualar sh: 315) 15- «Said, tam toprak gibi mahviyet ve terk-i enaniyet ve tevazu-u mutlakta bulunmak şarttır tâ ki Risaletü’n-Nur’u bulandırmasın, tesirini kırmasın.» (Kastamonu Lâhikası sh: 18) 16- «Ey kardeşlerim, sizler biliyorsunuz ki, bizim mesleğimizde  benlik, enaniyet, şan ve şeref perdesi altında makam sahibi olmaktan,  öldürücü zehir gibi ondan kaçıyoruz. Onu ihsas eden hâlâttan şiddetle  ictinab ediyoruz.» (Kastamonu Lâhikası sh: 146) 17- «Bu mesele yalnız şahsıma taallûk etseydi, ben cidden nefs-i emmaremi tam kırmak için ona minnettar olurdum. Mesleğimiz, bu zamanda hakka hizmet, bütün bütün terk-i enaniyetle olabileceğini  kat’î kanaatimiz olduğu gibi, yirmi senedir nefs-i emmarem ister  istemez o mesleğe itaate mecbur olmuş. Risale-i Nur ve mukaddematları,  buna bir hüccet-i katıadır. Fakat garaz ve inat ve bir nevi taassub-u meslekiyeyi ihsas eden ve esrar-ı mestûreyi işaa  suretinde gelen itiraz ve ayıplara karşı Eski Said (r.a.) lisanıyla  derim: İşte meydan! En mutaassıp ulemadan ve en büyük velîden tut, tâ  en dinsiz filozoflara ve müdakkik hükemalara, Risale-i Nur’daki  dâvâları ispat etmeye hazırım ve hem de ispat etmişim ki, benim  mahvıma ve idamıma mütemadiyen çalışan zındık filozoflar ve mülhidler, o  dâvâları cerh edemiyorlar ve edememişler.» (Sikke-i Tasdik-i Gaybî  sh: 62) 18- «Gaflet ve dünyaperestlikten çıkan dehşetli bir enâniyet bu zamanda hükmediyor. Onun için ehl‑i hakikat —hattâ meşrû bir tarzda dahi olsa— enâniyetten, hodfuruşluktan vazgeçmeleri lâzım olduğundan, Risale-i Nur’un hakikî şakirdleri,  buz parçası olan enâniyetlerini şahs-ı mânevîde ve havz-ı müşterekte  erittiklerinden, inşaallah bu fırtınada sarsılmayacaklar.» (Şualar  sh: 318) 19- «İslâmiyet, tevhid-i hakikî dinidir ki, vasıtaları, esbabları iskat ediyor, enâniyeti kırıyor, ubudiyet-i hâlisa tesis ediyor. Nefsin rububiyetinden tut, tâ her nevi rububiyet-i bâtılayı kat ediyor, reddediyor. Bu sır içindir ki, havastan bir büyük insan tam dindar olsa, enâniyeti terk etmeye mecbur olur. Enâniyeti terk etmeyen, salâbet-i diniyeyi ve kısmen de dinini terk eder.» (Mektubat sh: 437) 20-  «İslâmiyetin esası, mahz-ı tevhiddir vesâit ve esbaba tesir-i hakikî  vermiyor, icad ve makam cihetiyle kıymet vermiyor. Hıristiyanlık ise,  “velediyet” fikrini kabul ettiği için, vesâit ve esbaba  bir  kıymet verir, enâniyeti kırmaz. Adeta rububiyet-i İlâhiyenin bir cilvesini azizlerine, büyüklerine verir. اِتَّخَذُوا اَحْبَارَهُمْ وَرُهْبَانَهُمْ اَرْبَابًا مِنْ دُونِ اللَّهِ âyetine  mâsadak olmuşlar. Onun içindir ki, Hıristiyanların dünyaca en yüksek  mertebede olanları, gurur ve enâniyetlerini muhafaza etmekle beraber,  sabık Amerika Reisi Wilson gibi, mutaassıp bir dindar olur. Mahz-ı  tevhid dini olan İslâmiyet içinde, dünyaca yüksek mertebede olanlar ya enâniyeti ve gururu bırakacak veya dindarlığı bir derece bırakacak. Onun için, bir kısmı lâkayt kalıyorlar, belki dinsiz oluyorlar.» (Mektubat sh: 326) Yukarıda  kısmen nakledilen beyanlar ve açık ifadelerin bir neticesi olarak  Risale-i Nur Mesleğinde terk-i enaniyet, müsellem bir düstur ve  esastır.       <a href="http://www.ittihad.com.tr/fckeditor.html?InstanceName=fulltext&Toolbar=Advanced#_ftnref1" target="_blank">HAŞİYE</a> Evet,  bahtiyar odur ki, kevser-i Kur’ânîden süzülen tatlı, büyük bir havuzu  kazanmak için, bir buz parçası nev’indeki şahsiyetini ve enâniyetini o  havuz içine atıp eritendir. (Bediüzzaman)</blockquote>

Adı

İnsan doğrulaması: Peygamber Efendimiz a.s.v.'ın kabri nerededir? (Sadece şehir adını küçük harfler ile giriniz)