JavaScript devre dışı. Daha iyi bir deneyim için, önce lütfen tarayıcınızda JavaScript'i etkinleştirin.

Konuya cevap cer

Mesaj: <blockquote data-quote="harp" data-source="post: 228078" data-attributes="member: 1008315">İstidraç ise, gaflet içinde iken eşya-yı gaybiyenin inkişafından ve  garip fiilleri izhar etmekten ibarettir. Fakat, bu istidraç sahibi,  nefsine istinad ve iktidarına isnad         etmekle enaniyeti, gururu öyle fazlalaşır ki, 1 اِنَّمَاۤ اُوتِيتُهُ عَلٰى عِلْمٍ  okumaya başlar. Lâkin o inkişaf, tasfiye-i nefis ve tenevvür-ü kalb  neticesi olduğu takdirde, ehl-i istidraç ile ehl-i keramet arasında  tabaka-i ûlâda fark yoktur. Tam mânâsıyla fenaya mazhar olanlar ise,  onlara da Allah’ın izniyle eşya-yı gaybiye inkişaf eder. Ve onlar da, o  eşyayı fenâ fillâh olan havaslarıyla görürler. Bunun istidraçtan farkı  pek zahirdir. Zira, zahire çıkan bâtınlarının nurâniyeti, mürâîlerin  zulümatıyla iltibas olmaz.• • •وَاِنْ مِنْ شَىْءٍ اِلاَّ يُسَبِّحُ بِحَمْدِهِ2İ’lem eyyühe’l-aziz!  Tesbihat, ibâdât, gayr-ı mahdud envâlarıyla herşeyde vardır. Fakat,  herşeyin kendi tesbihat ve ibadetini bütün vecihlerini daima bilip şuur  edinmesi lâzım değildir. Çünkü, husul huzuru istilzam etmez. Tesbih ve  ibadet edenler, yalnız yaptıkları amelin mahsus bir tesbih veya sıfatı  malûm bir ibadet olduğunu bilirlerse kâfidir. Zaten Mâbud-u Mutlakın  ilmi kâfidir. İnsandan maadâ mahlûkatta teklif olmadığından, onlara  niyet lâzım değildir. Ve keza, amellerinin sıfâtını bilmek de lâzım  değildir.İ’lem eyyühe’l-aziz! İnsan-ı mü’minin kıymeti,  ihtiva ettiği san’at-ı âliye ile Esmâ-i Hüsnâdan in’ikâs eden cilvelerin  nakışları nisbetindedir. İnsan-ı kâfirin kıymeti ise, et, kemikten  ibaret fâni ve sâkıt maddesinin kıymetiyle ölçülür. Kezâlik,         bu âlem de, eğer Kur’ân’ın tarif ettiği gibi mânâ-yı harfiyle, yani  Cenâb-ı Hakkın azametine bir âlet nazarıyla bakılırsa, o nisbette  kıymettar olur. Eğer felsefenin dediği gibi mânâ-yı ismiyle, yani hiçbir  fâil, Hâlık ile bağlı olmayıp müstakil-i bizzat nazarıyla bakılırsa,  kıymeti câmide, mütegayyir maddesinde münhasır kalır. Kur’ân’dan  istifade edilen ilmin felsefe ilminden ne derece yüksek olduğu, şu misal  ile tebârüz eder:1وَجَعَلْنَا الشَّمْسَ سِرَاجًا Bu hükm-ü Kur’ânî, Esmâ-i Hüsnânın cilvelerine bakmak için bir pencere açıyor. Şöyle ki:Ey  insan! Bu şems, azametiyle beraber size musahhardır. Meskenlerinize nur  veriyor. Yemeklerinizi hararetiyle pişirtiyor. Sizin öyle Azîm, Rahîm  bir Mâlikiniz var ki, bu şems onun bir lâmbası olup, misafirhanesinde  sakin misafirlerini ziyalandırıyor.Felsefenin hikmetince, şems  büyük bir ateştir, yerinde dönüyor. Arz ile seyyarat, ondan uçan  parçalardır; câzibe ile şemse merbut kalarak medarlarında hareket  ediyorlar.İ’lem eyyühe’l-aziz! İnsanın Cenâb-ı Haktan  hiçbir hakkı talep etmeye hakkı yoktur. Bilâkis, daima Ona şükretmeye  medyundur. Çünkü, mülk Onundur, insan Onun memlûküdür.</blockquote>

Adı

İnsan doğrulaması: Peygamber Efendimiz a.s.v.'ın kabri nerededir? (Sadece şehir adını küçük harfler ile giriniz)