JavaScript devre dışı. Daha iyi bir deneyim için, önce lütfen tarayıcınızda JavaScript'i etkinleştirin.

Konuya cevap cer

Mesaj: <blockquote data-quote="nurul reþha" data-source="post: 229650" data-attributes="member: 1008015">Bismillahirrahmanirrahim     Rahman ve Rahim  isimleri  Bismillahirrahmanirrahim’e girdiklerinin ve her mübarek şeyin  başında  zikredilmelerinin çok hikmetleri var.     Onların beyanını başka vakte tâliken, şimdilik kendime ait bir hissimi söyleyeceğim.      Kardeşim, ben Rahman ve  Rahim isimlerini öyle bir nur-u âzam görüyorum  ki, bütün kâinatı ihata  eder ve her ruhun bütün hâcât-ı ebediyesini  tatmin edecek ve hadsiz  düşmanlarından emin edecek, nurlu ve kuvvetli  görünüyorlar. Bu iki nur u  âzam olan isimlere yetişmek için en mühim  bulduğum vesile, fakr ile  şükür, acz ile şefkattir; yani ubûdiyet ve  iftikardır.     Şu mesele münasebetiyle hatıra gelen ve muhakkikîne, hattâ bir üstadım olan İmam-ı Rabbânî’ye muhalif olarak diyorum ki:      Hazret-i Yâkup  Aleyhisselâmın Yusuf Aleyhisselâma karşı şedit ve parlak  hissiyatı,  muhabbet ve aşk değildir, belki şefkattir. Çünkü, şefkat,  aşk ve  muhabbetten çok keskin ve parlak ve ulvî ve nezihtir ve makam-ı   nübüvvete lâyıktır. Fakat muhabbet ve aşk, mecazî mahbuplara ve   mahlûklara karşı derece-i şiddette olsa, o makam-ı muallâ-yı nübüvvete   lâyık düşmüyor. Demek, Kur’ân-ı Hakîmin parlak bir i’câz ile, parlak bir   surette gösterdiği ve ism-i Rahîm’in vusûlüne vesile olan hissiyat-ı   Yâkubiye, yüksek bir derece-i şefkattir. İsm-i Vedûda vesile-i vusûl   olan aşk ise, Züleyhâ’nın Yusuf Aleyhisselâma karşı olan muhabbet   meselesindedir. Demek Kur’ân-ı Mu’cizü’l-Beyan, Hazret-i Yâkup   Aleyhisselâmın hissiyatını ne derece Züleyhâ’nın hissiyatından yüksek   göstermişse, şefkat dahi o derece aşktan daha yüksek görünüyor.      Üstadım İmam-ı Rabbânî,  aşk-ı mecazîyi makam-ı nübüvvete pek münasip  görmediği için demiş ki:  “Mehâsin-i Yusufiye, mehâsin-i uhreviye  nev’inden olduğundan, ona  muhabbet ise mecazî muhabbetler nev’inden  değildir ki, kusur olsun.” 1     Ben de derim: Ey Üstad, o  tekellüflü  bir tevildir. Hakikat şu olmak gerektir ki: O muhabbet  değil, belki yüz  defa muhabbetten daha parlak, daha geniş, daha yüksek  bir mertebe-i  şefkattir.     Evet, şefkat bütün envâıyla lâtîf ve nezihtir. Aşk ve muhabbet ise, çok envâına tenezzül edilmiyor.      Hem şefkat pek geniştir.  Bir zât, şefkat ettiği evlâdı münasebetiyle,  bütün yavrulara, hattâ  zîruhlara şefkatini ihata eder ve Rahîm isminin  ihatasına bir nevi  âyinedarlık gösterir. Halbuki aşk, mahbubuna hasr-ı  nazar edip herşeyi  mahbubuna feda eder. Yahut mahbubunu îlâ ve senâ  etmek için başkalarını  tenzil ve mânen zemmeder ve hürmetlerini kırar.  Meselâ biri demiş:  “Güneş mahbubumun hüsnünü görüp utanıyor; görmemek  için bulut perdesini  başına çekiyor.” Hey âşık efendi! Ne hakkın var,  sekiz İsm-i Âzamın  bir sahife-i nuranîsi olan güneşi böyle  utandırıyorsun?     Hem şefkat hâlistir,  mukabele istemiyor, sâfi ve  ivazsızdır. Hattâ en âdi mertebede olan  hayvânâtın yavrularına karşı  fedakârâne, ivazsız şefkatleri buna  delildir.      Halbuki aşk ücret ister ve mukabele talep eder. Aşkın ağlamaları bir nevi taleptir, bir ücret istemektir.      Demek, suver-i  Kur’âniyenin en parlağı olan Sûre-i Yusuf’un en parlak  nuru olan  Hazret-i Yâkub’un (a.s.) şefkati, ism-i Rahmân ve Rahîm’i  gösterir ve  şefkat yolu rahmet yolu olduğunu bildirir. Ve o elem-i  şefkate devâ  olarak da “En iyi koruyucu Allah’tır; merhametlilerin en  merhametlisi  de Odur.” (Yusuf Sûresi, 12:64.dedirir.) (Mektubat, 8.  Mektup)                                        Bediüzzaman Said Nursi</blockquote>

Adı

İnsan doğrulaması: Peygamber Efendimiz a.s.v.'ın kabri nerededir? (Sadece şehir adını küçük harfler ile giriniz)