Konuya cevap cer

Mesaj

<blockquote data-quote="harp" data-source="post: 236559" data-attributes="member: 1008315">Aczini bilmekte büyük rahmet vardır…&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;&nbsp; 06 Şubat 2011 / 00:01&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;&nbsp; Günün Risale-i Nur dersi...&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; Bismillahirrahmanirrahim&nbsp; &nbsp; DÖRDÜNCÜ NÜKTE&nbsp; &nbsp;&nbsp; İnsan, şu kâinat içinde pek nâzik ve nâzenin bir çocuğa benzer.&nbsp; Zaafında büyük bir kuvvet ve aczinde büyük bir kudret vardır. Çünkü, o&nbsp; zaafın kuvvetiyle ve aczin kudretiyledir ki, şu mevcudât, ona musahhar&nbsp; olmuş.&nbsp; &nbsp; Eğer insan zaafını anlayıp, kâlen, halen, tavren duâ etse&nbsp; ve aczini bilip istimdâd eylese, o teshîrin şükrünü edâ ile beraber,&nbsp; matlûbuna öyle muvaffak olur ve maksadları ona öyle musahhar olur ki,&nbsp; iktidar-ı zâtîsiyle onun aşr-ı mîşârına muvaffak olamaz. Yalnız, bâzı&nbsp; vakit, lisân-ı hal duâsıyla hâsıl olan bir matlûbunu, yanlış olarak&nbsp; kendi iktidarına hamleder.&nbsp; &nbsp; Meselâ, tavuğun yavrusunun zaafındaki&nbsp; kuvvet, tavuğu arslana saldırtır. Yeni dünyaya gelen arslanın yavrusu, o&nbsp; canavar ve aç arslanı kendine musahhar edip, onu aç bırakıp kendi tok&nbsp; oluyor. İşte, cây-ı dikkat, zaaftaki bir kuvvet ve şâyân-ı temâşâ bir&nbsp; cilve-i rahmet!..&nbsp; &nbsp; Nasıl ki, nazdar bir çocuk, ağlamasıyla, ya&nbsp; istemesiyle, ya hazin haliyle, matlûblarına öyle muvaffak olur ve öyle&nbsp; kavîler ona musahhar olurlar ki, o matlûblardan binden birisine, bin&nbsp; defa kuvvetciğiyle yetişemez. Demek zaaf ve acz, onun hakkında şefkat ve&nbsp; himâyeti tahrik ettikleri için, küçücük parmağıyla kahramanları kendine&nbsp; musahhar eder. Şimdi, böyle bir çocuk, o şefkati inkâr etmek ve o&nbsp; himâyeti ittiham etmek sûretiyle, ahmakâne bir gururla, &quot;Ben kuvvetimle&nbsp; bunları teshîr ediyorum&quot; dese, elbette bir tokat yiyecektir.&nbsp; &nbsp;&nbsp; İşte, insan dahi, Hâlıkının rahmetini inkâr ve hikmetini ittiham edecek&nbsp; bir tarzda küfrân-ı nimet sûretinde, Kârun gibi &quot;Ben kendi ilmimle,&nbsp; kendi iktidarımla kazandım&quot; (Kasas Sûresi: 78.) dese, elbette sille-i&nbsp; azaba kendini müstehak eder. (Sözler 23. Söz sh.296)&nbsp; &nbsp; Bediüzzaman Said Nursi&nbsp; &nbsp; SÖZLÜK&nbsp; &nbsp; ÂCZ : Güçsüzlük, kudretsizlik.&nbsp; &nbsp; AŞR-I MÎŞÂR : Onda birin onda biri, yüzde bir.&nbsp; &nbsp; CÂY-I DİKKAT : Dikkat edilecek nokta; dikkat edilecek yer veya şey.&nbsp; &nbsp; CİLVE-İ RAHMET : Rahmet tecellîsi,görüntüsü.&nbsp; &nbsp; EDÂ : Yerine getirme, ödemek&nbsp; &nbsp; HÂLEN : Tavır, hareket, davranış veya durum olarak.&nbsp; &nbsp; HÁLIK : Yaratıcı, herşeyi yoktan yaratan Allah.&nbsp; &nbsp; HAMLETMEK : Yüklemek, yüklenmek, isnad etmek.&nbsp; &nbsp; HAZİN : Hüzün veren, acıklı, kederli.&nbsp; &nbsp; HİMÂYET : Koruma, korunma.&nbsp; &nbsp; İKTİDÂR : Güç, kuvvet.&nbsp; &nbsp; İKTİDÂR-I ZÂTÎ : Kendi gücü, kendi kudreti.&nbsp; &nbsp; İSTİMDAD : Medet ve yardım istemek.&nbsp; &nbsp; İTTİHAM : Suçlama; suçlu duruma düşürme.&nbsp; &nbsp; KÁLEN : Söylemek sûretiyle; söyleyerek; sözle.&nbsp; &nbsp; KAVÎ : Kuvvetli, sağlam, metin, zorlu.&nbsp; &nbsp; KÜFRÂN-I NÎMET : Cenâb-ı Hakkın ihsan ettiği nîmetleri bilmeme ve hürmetsizlik etme, nankörlük.&nbsp; &nbsp; MAKSAD : Ana fikir; kastedilmiş, istenilen şey.&nbsp; &nbsp; MATLUB : Talep edilen. İstenen.&nbsp; &nbsp; MEVCUDÂT : Yaratılmış olan, mevcut olan şeyler; varlıklar.&nbsp; &nbsp; MUSAHHAR : Emre verilmiş, itaatkâr, fethedilmiş, birine bağlanmış.&nbsp; &nbsp; MUVAFFAK : Başarılı.&nbsp; &nbsp; NÂZENİN : İnce, nâzik, latîf, nazlı.&nbsp; &nbsp; SİLLE-İ AZÂB : Azab tokadı.&nbsp; &nbsp; ŞÂYÂN-I TEMÂŞA : Seyretmeye değer.&nbsp; &nbsp; ŞEFKAT : Karşılıksız, samimi sevgi besleme; başkasının kederiyle alâkalı olma, acıyarak merhamet etme.&nbsp; &nbsp; ŞÜKR : (Şükür) Allah&#039;ın (C. C.) nimetlerine karşı memnunluk göstermek. Allah&#039;a teşekkür.&nbsp; &nbsp; TAHRİK : Harekete geçirme; kışkırtma.&nbsp; &nbsp; TARZ : Usul, şekil, üslûb.&nbsp; &nbsp; TAVREN : Hareket olarak, davranış olarak, tavırla.&nbsp; &nbsp; TESHÎR : İtaat ettirmek, boyun eğdirmek, emir altına almak.&nbsp; &nbsp; ZAAF : Zayıflık, iktidarsızlık, kudretsizlik.</blockquote>

[QUOTE="harp, post: 236559, member: 1008315"] Aczini bilmekte büyük rahmet vardır… 06 Şubat 2011 / 00:01 Günün Risale-i Nur dersi... [I][B]Bismillahirrahmanirrahim[/B][/I] DÖRDÜNCÜ NÜKTE İnsan, şu kâinat içinde pek nâzik ve nâzenin bir çocuğa benzer. Zaafında büyük bir kuvvet ve aczinde büyük bir kudret vardır. Çünkü, o zaafın kuvvetiyle ve aczin kudretiyledir ki, şu mevcudât, ona musahhar olmuş. Eğer insan zaafını anlayıp, kâlen, halen, tavren duâ etse ve aczini bilip istimdâd eylese, o teshîrin şükrünü edâ ile beraber, matlûbuna öyle muvaffak olur ve maksadları ona öyle musahhar olur ki, iktidar-ı zâtîsiyle onun aşr-ı mîşârına muvaffak olamaz. Yalnız, bâzı vakit, lisân-ı hal duâsıyla hâsıl olan bir matlûbunu, yanlış olarak kendi iktidarına hamleder. Meselâ, tavuğun yavrusunun zaafındaki kuvvet, tavuğu arslana saldırtır. Yeni dünyaya gelen arslanın yavrusu, o canavar ve aç arslanı kendine musahhar edip, onu aç bırakıp kendi tok oluyor. İşte, cây-ı dikkat, zaaftaki bir kuvvet ve şâyân-ı temâşâ bir cilve-i rahmet!.. Nasıl ki, nazdar bir çocuk, ağlamasıyla, ya istemesiyle, ya hazin haliyle, matlûblarına öyle muvaffak olur ve öyle kavîler ona musahhar olurlar ki, o matlûblardan binden birisine, bin defa kuvvetciğiyle yetişemez. Demek zaaf ve acz, onun hakkında şefkat ve himâyeti tahrik ettikleri için, küçücük parmağıyla kahramanları kendine musahhar eder. Şimdi, böyle bir çocuk, o şefkati inkâr etmek ve o himâyeti ittiham etmek sûretiyle, ahmakâne bir gururla, "Ben kuvvetimle bunları teshîr ediyorum" dese, elbette bir tokat yiyecektir. İşte, insan dahi, Hâlıkının rahmetini inkâr ve hikmetini ittiham edecek bir tarzda küfrân-ı nimet sûretinde, Kârun gibi "Ben kendi ilmimle, kendi iktidarımla kazandım" (Kasas Sûresi: 78.) dese, elbette sille-i azaba kendini müstehak eder. (Sözler 23. Söz sh.296) Bediüzzaman Said Nursi [B][U]SÖZLÜK [/U][/B]ÂCZ : Güçsüzlük, kudretsizlik. AŞR-I MÎŞÂR : Onda birin onda biri, yüzde bir. CÂY-I DİKKAT : Dikkat edilecek nokta; dikkat edilecek yer veya şey. CİLVE-İ RAHMET : Rahmet tecellîsi,görüntüsü. EDÂ : Yerine getirme, ödemek HÂLEN : Tavır, hareket, davranış veya durum olarak. HÁLIK : Yaratıcı, herşeyi yoktan yaratan Allah. HAMLETMEK : Yüklemek, yüklenmek, isnad etmek. HAZİN : Hüzün veren, acıklı, kederli. HİMÂYET : Koruma, korunma. İKTİDÂR : Güç, kuvvet. İKTİDÂR-I ZÂTÎ : Kendi gücü, kendi kudreti. İSTİMDAD : Medet ve yardım istemek. İTTİHAM : Suçlama; suçlu duruma düşürme. KÁLEN : Söylemek sûretiyle; söyleyerek; sözle. KAVÎ : Kuvvetli, sağlam, metin, zorlu. KÜFRÂN-I NÎMET : Cenâb-ı Hakkın ihsan ettiği nîmetleri bilmeme ve hürmetsizlik etme, nankörlük. MAKSAD : Ana fikir; kastedilmiş, istenilen şey. MATLUB : Talep edilen. İstenen. MEVCUDÂT : Yaratılmış olan, mevcut olan şeyler; varlıklar. MUSAHHAR : Emre verilmiş, itaatkâr, fethedilmiş, birine bağlanmış. MUVAFFAK : Başarılı. NÂZENİN : İnce, nâzik, latîf, nazlı. SİLLE-İ AZÂB : Azab tokadı. ŞÂYÂN-I TEMÂŞA : Seyretmeye değer. ŞEFKAT : Karşılıksız, samimi sevgi besleme; başkasının kederiyle alâkalı olma, acıyarak merhamet etme. ŞÜKR : (Şükür) Allah'ın (C. C.) nimetlerine karşı memnunluk göstermek. Allah'a teşekkür. TAHRİK : Harekete geçirme; kışkırtma. TARZ : Usul, şekil, üslûb. TAVREN : Hareket olarak, davranış olarak, tavırla. TESHÎR : İtaat ettirmek, boyun eğdirmek, emir altına almak. ZAAF : Zayıflık, iktidarsızlık, kudretsizlik. [/QUOTE]

Adı

İnsan doğrulaması

Peygamber Efendimiz a.s.v.'ın kabri nerededir? (Sadece şehir adını küçük harfler ile giriniz)