Konuya cevap cer

Mesaj

<blockquote data-quote="harp" data-source="post: 252406" data-attributes="member: 1008315">&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; KADER RİSALESİ 6.3.ZEYL(DEVAMI)&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;&nbsp; İKİNCİ&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; HATVEDE:وَلاَ تَكُونُوا كَالَّذِينَ نَسُوا اللهَ فَاَنْسٰيهُمْ اَنْفُسَهُمْ dersini&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; verdiği gibi, kendini unutmuş, kendinden haberi yok. Mevti düşünse,&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; başkasına verir. Fenâ ve zevâli görse, kendine almaz. Ve külfet ve hizmet&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; makamında nefsini unutmak, fakat ahz-ı ücret ve istifade-i huzuzat&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; makamında nefsini düşünmek, şiddetle iltizam etmek, nefs-i emmârenin&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; muktezasıdır.Şu makamda tezkiyesi, tathiri, terbiyesi, şu hâletin&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; aksidir. Yani, nisyân-ı nefis içinde nisyan etmemek. Yani, huzuzat ve&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; ihtirasatta unutmak; ve mevtte ve hizmette düşünmek...ÜÇÜNCÜ&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; HATVEDE:1مَاۤ اَصَابَكَ مِنْ حَسَنَةٍ فَمِنَ اللهِ وَمَاۤ اَصَابَكَ مِنْ سَيِّئَةٍ فَمِنْ نَفْسِكَ dersini verdiği&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; gibi, nefsin muktezası, daima iyiliği kendinden bilip fahr ve ucbe girer.&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; Bu Hatvede, nefsinde yalnız kusuru ve naksı ve aczi ve fakrı görüp, bütün&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; mehâsin ve kemâlâtını, Fâtır-ı Zülcelâl tarafından ona ihsan edilmiş&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; nimetler olduğunu anlayıp, fahr yerinde şükür ve temeddüh yerinde hamd&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; etmektir.Şu mertebede tezkiyesi, 2 قَدْ اَفْلَحَ مَنْ زَكّٰيهَا sırrıyla şudur&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; ki: Kemâlini kemâlsizlikte, kudretini aczde, gınâsını fakrda&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; bilmektir.DÖRDÜNCÜ HATVEDE:3كُلُّ شَىْءٍ هَاِلكٌ اِلاَّ وَجْهَهُ dersini verdiği gibi, nefis&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; kendini serbest ve müstakil ve bizzat mevcut bilir. Ondan, bir nevi&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; rububiyet dâvâ eder; mâbuduna karşı adâvetkârâne bir isyanı taşır. İşte,&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; gelecek şu hakikati derk etmekle ondan kurtulur. Hakikat şöyledir ki:&nbsp; &nbsp; &nbsp;&nbsp; Herşey, nefsinde&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; mânâ-yı ismiyle fânidir, mefkuttur, hâdistir, mâdumdur. Fakat mânâ-yı&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; harfiyle ve Sâni-i Zülcelâlin esmâsına âyinedarlık cihetiyle ve&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; vazifedarlık itibarıyla şahittir, meşhuddur, vâciddir,&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; mevcuttur.Şu makamda tezkiyesi ve tathiri şudur ki: Vücudunda&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; adem, ademinde vücudu vardır. Yani, kendini bilse, vücut verse, kâinat&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; kadar bir zulümat-ı adem içindedir. Yani, vücud-u şahsîsine güvenip&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; Mûcid-i Hakikîden gaflet etse, yıldız böceği gibi bir şahsî ziya-yı&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; vücudu, nihayetsiz zulümât-ı adem ve firaklar içinde bulunur, boğulur.&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; Fakat enâniyeti bırakıp, bizzat nefsi hiç olduğunu ve Mûcid-i Hakikînin&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; bir âyine-i tecellîsi bulunduğunu gördüğü vakit, bütün mevcudatı ve&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; nihayetsiz bir vücudu kazanır. Zira, bütün mevcudat, esmâsının cilvelerine&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; mazhar olan Zât-ı Vâcibü’l-Vücudu bulan, herşeyi bulur.&nbsp; &nbsp; &nbsp;&nbsp; Dipnotlar&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; - Arapça İbareler - Haşiyeler :&nbsp; &nbsp; &nbsp;&nbsp; 1&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; :&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; “Sana her ne iyilik erişirse Allah’tandır. Sana her ne kötülük gelirse, o&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; da kendi nefsindendir.” Nisâ Sûresi, 4:79. 2&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; : “Nefsini günahlardan arındıran kurtuluşa ermiştir.” Şems&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; Sûresi, 91:9. 3 : “Herşey helâk olup gidicidir-Ona&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; bakan yüzü müstesnâ.” Kasas Sûresi, 28:88.&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; Lügatler&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; : &nbsp; &nbsp; &nbsp;&nbsp; acz : âcizlik,&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; güçsüzlükadâvetkârâne : düşmancasınaahz-ı ücret :&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; ücret almabizzat : kendisidâvâ etmek : iddia&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; etmekderk etmek : anlamakfahr : övünme,&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; gururfakr : fakirlik, ihtiyaç halifâni : gelip&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; geçici, ölümlüFâtır-ı Zülcelâl : sonsuz haşmet ve yücelik&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; sahibi olan ve herşeyi harika, üstün sanatıyla yaratan&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; Allahfenâ : göçüp gitme, ölümlülük&nbsp; &nbsp; &nbsp;&nbsp; firak :&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; ayrılıkgınâ : zenginlikhâdis : sonradan&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; olanhakikat : gerçekhâlet : durum,&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; halhamd : övgü ve şükürhatve : basamak,&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; mertebehuzuzat : haz ve lezzet veren şeylerihsan :&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; bağış, iyilikihtirasat : ihtiraslar, aşırı istekler,&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; tutkulariltizam : taraf tutma, taraftarlıkistifade-i&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; huzuzat : hazlardan, lezzetlerden istifadekemâl :&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; mükemmellik, kusursuzlukkemâlât : mükemmellikler, üstün&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; özelliklerkudret : güç, iktidarkülfet :&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; zorlukmâbud : kendisine ibadet edilenmâdum : yok,&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; ölü&nbsp; &nbsp; &nbsp;&nbsp; mânâ-yı harfî : bir&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; şeyin kendisini değil de san’atkârını, ustasını, sahibini bilip tanıtan&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; mânamânâ-yı ismî : bir şeyin bizzat kendisine bakan ve&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; kendisini tanıtan mânâsımefkut : kayıp,&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; bilinmeyenmehâsin : güzellikler, iyiliklermevcut :&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; var, varlıkmevt : ölüm&nbsp; &nbsp; &nbsp;&nbsp; Mûcid-i Hakikî :&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; gerçek var edici, yaratıcı olan Allahmukteza : bir şeyin&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; gereğimüstakil : bağımsıznaks : noksanlık,&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; eksikliknefis : kişinin kendisi; insanı daima kötülüğe, yasak&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; zevk ve isteklere teşvik eden duygunefs-i emmâre : insanı daima&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; kötülüğe, yasak zevk ve isteklere teşvik eden duygunevi : tür,&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; çeşit&nbsp; &nbsp; &nbsp;&nbsp; nihayetsiz :&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; sonsuznisyan : unutmaknisyân-ı nefis : nefsi&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; unutmakrububiyet : rablık&nbsp; &nbsp; &nbsp;&nbsp; Sâni-i Zülcelâl :&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; sonsuz haşmet ve yücelik sahibi san’atkâr, Allahsır : gizli&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; gerçek, gizem&nbsp; &nbsp; &nbsp;&nbsp; şahsî :&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; kişiselşükür : verdiği nimetlerden dolayı Allah’a memnuniyetini&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; sunmatathir : temizlemetemeddüh :&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; böbürlenmetezkiye : temizlemeucb : kibir, kendini&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; beğenme&nbsp; &nbsp; &nbsp;&nbsp; vâcid : var eden,&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; vücuda getirenvücud : varlıkvücud-u şahsî : kendi&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; kişisel varlığıZât-ı Vâcibü’l-Vücud : varlığı zorunlu olan ve&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; yokluğu asla düşünülemeyen Zât, Allah&nbsp; &nbsp; &nbsp;&nbsp; zevâl : gelip&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; geçicilik, yoklukziya-yı vücud : varlık ışığızulümât-ı&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; adem : yokluk karanlığı</blockquote>

[QUOTE="harp, post: 252406, member: 1008315"] [B] [U]KADER RİSALESİ[/U][/B] [B][U]6.3.ZEYL(DEVAMI)[/U][/B] [B][U]İKİNCİ HATVEDE:[/U][/B] [B][FONT=Times New Roman]وَلاَ[/FONT][/B][B] [/B][B][FONT=Times New Roman]تَكُونُوا[/FONT][/B][B] [/B][B][FONT=Times New Roman]كَالَّذِينَ[/FONT][/B][B] [/B][B][FONT=Times New Roman]نَسُوا[/FONT][/B][B] [/B][B][FONT=Times New Roman]اللهَ[/FONT][/B][B] [/B][B][FONT=Times New Roman]فَاَنْسٰيهُمْ[/FONT][/B][B] [/B][B][FONT=Times New Roman]اَنْفُسَهُمْ[/FONT][/B] dersini verdiği gibi, kendini unutmuş, kendinden haberi yok. Mevti düşünse, başkasına verir. Fenâ ve zevâli görse, kendine almaz. Ve külfet ve hizmet makamında nefsini unutmak, fakat ahz-ı ücret ve istifade-i huzuzat makamında nefsini düşünmek, şiddetle iltizam etmek, nefs-i emmârenin muktezasıdır. Şu makamda tezkiyesi, tathiri, terbiyesi, şu hâletin aksidir. Yani, nisyân-ı nefis içinde nisyan etmemek. Yani, huzuzat ve ihtirasatta unutmak; ve mevtte ve hizmette düşünmek... [B][U]ÜÇÜNCÜ HATVEDE:[/U][/B] [B][COLOR=#cc0000]1[/COLOR][/B][B][FONT=Times New Roman]مَاۤ[/FONT][/B][B] [/B][B][FONT=Times New Roman]اَصَابَكَ[/FONT][/B][B] [/B][B][FONT=Times New Roman]مِنْ[/FONT][/B][B] [/B][B][FONT=Times New Roman]حَسَنَةٍ[/FONT][/B][B] [/B][B][FONT=Times New Roman]فَمِنَ[/FONT][/B][B] [/B][B][FONT=Times New Roman]اللهِ[/FONT][/B][B] [/B][B][FONT=Times New Roman]وَمَاۤ[/FONT][/B][B] [/B][B][FONT=Times New Roman]اَصَابَكَ[/FONT][/B][B] [/B][B][FONT=Times New Roman]مِنْ[/FONT][/B][B] [/B][B][FONT=Times New Roman]سَيِّئَةٍ[/FONT][/B][B] [/B][B][FONT=Times New Roman]فَمِنْ[/FONT][/B][B] [/B][B][FONT=Times New Roman]نَفْسِكَ[/FONT][/B] dersini verdiği gibi, nefsin muktezası, daima iyiliği kendinden bilip fahr ve ucbe girer. Bu Hatvede, nefsinde yalnız kusuru ve naksı ve aczi ve fakrı görüp, bütün mehâsin ve kemâlâtını, Fâtır-ı Zülcelâl tarafından ona ihsan edilmiş nimetler olduğunu anlayıp, fahr yerinde şükür ve temeddüh yerinde hamd etmektir. Şu mertebede tezkiyesi, [B][COLOR=#cc0000]2[/COLOR][/B] [B][FONT=Times New Roman]قَدْ[/FONT][/B][B] [/B][B][FONT=Times New Roman]اَفْلَحَ[/FONT][/B][B] [/B][B][FONT=Times New Roman]مَنْ[/FONT][/B][B] [/B][B][FONT=Times New Roman]زَكّٰيهَا[/FONT][/B] sırrıyla şudur ki: Kemâlini kemâlsizlikte, kudretini aczde, gınâsını fakrda bilmektir. [B][U]DÖRDÜNCÜ HATVEDE:[/U][/B] [B][COLOR=#cc0000]3[/COLOR][/B][B][FONT=Times New Roman]كُلُّ[/FONT][/B][B] [/B][B][FONT=Times New Roman]شَىْءٍ[/FONT][/B][B] [/B][B][FONT=Times New Roman]هَاِلكٌ[/FONT][/B][B] [/B][B][FONT=Times New Roman]اِلاَّ[/FONT][/B][B] [/B][B][FONT=Times New Roman]وَجْهَهُ[/FONT][/B] dersini verdiği gibi, nefis kendini serbest ve müstakil ve bizzat mevcut bilir. Ondan, bir nevi rububiyet dâvâ eder; mâbuduna karşı adâvetkârâne bir isyanı taşır. İşte, gelecek şu hakikati derk etmekle ondan kurtulur. Hakikat şöyledir ki: Herşey, nefsinde mânâ-yı ismiyle fânidir, mefkuttur, hâdistir, mâdumdur. Fakat mânâ-yı harfiyle ve Sâni-i Zülcelâlin esmâsına âyinedarlık cihetiyle ve vazifedarlık itibarıyla şahittir, meşhuddur, vâciddir, mevcuttur. Şu makamda tezkiyesi ve tathiri şudur ki: Vücudunda adem, ademinde vücudu vardır. Yani, kendini bilse, vücut verse, kâinat kadar bir zulümat-ı adem içindedir. Yani, vücud-u şahsîsine güvenip Mûcid-i Hakikîden gaflet etse, yıldız böceği gibi bir şahsî ziya-yı vücudu, nihayetsiz zulümât-ı adem ve firaklar içinde bulunur, boğulur. Fakat enâniyeti bırakıp, bizzat nefsi hiç olduğunu ve Mûcid-i Hakikînin bir âyine-i tecellîsi bulunduğunu gördüğü vakit, bütün mevcudatı ve nihayetsiz bir vücudu kazanır. Zira, bütün mevcudat, esmâsının cilvelerine mazhar olan Zât-ı Vâcibü’l-Vücudu bulan, herşeyi bulur. [B][U][COLOR=#990000]Dipnotlar - Arapça İbareler - Haşiyeler :[/COLOR][/U][/B] [B][COLOR=#cc0000]1[/COLOR][/B][B][COLOR=#cc0000] [/COLOR][/B]: “Sana her ne iyilik erişirse Allah’tandır. Sana her ne kötülük gelirse, o da kendi nefsindendir.” Nisâ Sûresi, 4:79. [B][COLOR=#cc0000]2[/COLOR][COLOR=#cc0000] [/COLOR][/B]: “Nefsini günahlardan arındıran kurtuluşa ermiştir.” Şems Sûresi, 91:9. [B][COLOR=#cc0000]3[/COLOR][COLOR=#cc0000] [/COLOR][/B]: “Herşey helâk olup gidicidir-Ona bakan yüzü müstesnâ.” Kasas Sûresi, 28:88. [B][U][FONT=Calibri]Lügatler : [/FONT][/U][/B] [B]acz[/B] : âcizlik, güçsüzlük [B]adâvetkârâne[/B] : düşmancasına [B]ahz-ı ücret[/B] : ücret alma [B]bizzat[/B] : kendisi [B]dâvâ etmek[/B] : iddia etmek [B]derk etmek[/B] : anlamak [B]fahr[/B] : övünme, gurur [B]fakr[/B] : fakirlik, ihtiyaç hali [B]fâni[/B] : gelip geçici, ölümlü [B]Fâtır-ı Zülcelâl[/B] : sonsuz haşmet ve yücelik sahibi olan ve herşeyi harika, üstün sanatıyla yaratan Allah [B]fenâ[/B] : göçüp gitme, ölümlülük [B]firak[/B] : ayrılık [B]gınâ[/B] : zenginlik [B]hâdis[/B] : sonradan olan [B]hakikat[/B] : gerçek [B]hâlet[/B] : durum, hal [B]hamd[/B] : övgü ve şükür [B]hatve[/B] : basamak, mertebe [B]huzuzat[/B] : haz ve lezzet veren şeyler [B]ihsan[/B] : bağış, iyilik [B]ihtirasat[/B] : ihtiraslar, aşırı istekler, tutkular [B]iltizam[/B] : taraf tutma, taraftarlık [B]istifade-i huzuzat[/B] : hazlardan, lezzetlerden istifade [B]kemâl[/B] : mükemmellik, kusursuzluk [B]kemâlât[/B] : mükemmellikler, üstün özellikler [B]kudret[/B] : güç, iktidar [B]külfet[/B] : zorluk [B]mâbud[/B] : kendisine ibadet edilen [B]mâdum[/B] : yok, ölü [B]mânâ-yı harfî[/B] : bir şeyin kendisini değil de san’atkârını, ustasını, sahibini bilip tanıtan mâna [B]mânâ-yı ismî[/B] : bir şeyin bizzat kendisine bakan ve kendisini tanıtan mânâsı [B]mefkut[/B] : kayıp, bilinmeyen [B]mehâsin[/B] : güzellikler, iyilikler [B]mevcut[/B] : var, varlık [B]mevt[/B] : ölüm [B]Mûcid-i Hakikî[/B] : gerçek var edici, yaratıcı olan Allah [B]mukteza[/B] : bir şeyin gereği [B]müstakil[/B] : bağımsız [B]naks[/B] : noksanlık, eksiklik [B]nefis[/B] : kişinin kendisi; insanı daima kötülüğe, yasak zevk ve isteklere teşvik eden duygu [B]nefs-i emmâre[/B] : insanı daima kötülüğe, yasak zevk ve isteklere teşvik eden duygu [B]nevi[/B] : tür, çeşit [B]nihayetsiz[/B] : sonsuz [B]nisyan[/B] : unutmak [B]nisyân-ı nefis[/B] : nefsi unutmak [B]rububiyet[/B] : rablık [B]Sâni-i Zülcelâl[/B] : sonsuz haşmet ve yücelik sahibi san’atkâr, Allah [B]sır[/B] : gizli gerçek, gizem [B]şahsî[/B] : kişisel [B]şükür[/B] : verdiği nimetlerden dolayı Allah’a memnuniyetini sunma [B]tathir[/B] : temizleme [B]temeddüh[/B] : böbürlenme [B]tezkiye[/B] : temizleme [B]ucb[/B] : kibir, kendini beğenme [B]vâcid[/B] : var eden, vücuda getiren [B]vücud[/B] : varlık [B]vücud-u şahsî[/B] : kendi kişisel varlığı [B]Zât-ı Vâcibü’l-Vücud[/B] : varlığı zorunlu olan ve yokluğu asla düşünülemeyen Zât, Allah [B]zevâl[/B] : gelip geçicilik, yokluk [B]ziya-yı vücud[/B] : varlık ışığı [B]zulümât-ı adem[/B] : yokluk karanlığı [/QUOTE]

Adı

İnsan doğrulaması

Peygamber Efendimiz a.s.v.'ın kabri nerededir? (Sadece şehir adını küçük harfler ile giriniz)