JavaScript devre dışı. Daha iyi bir deneyim için, önce lütfen tarayıcınızda JavaScript'i etkinleştirin.

Konuya cevap cer

Mesaj: <blockquote data-quote="ABDULLAH4" data-source="post: 436402" data-attributes="member: 1004566"> <table style='width: 100%'><tr><td> <table style='width: 100%'><tr><td> ALLAH İÇİN NEFRET VE ALLAH İÇİN MUHABBETİN ÖLÇÜSÜ </td></tr></table> Şeriatın tesbit ettiği ince bir husus vardır. Bu bize Rasûlullah tarafından açıklanmıştır...Allah için buğz etme; fâile değil, fiilinedir!..Diyelim ki Ahmed’den bir kötü fiil meydana geldi. Biz, Ahmed’in bu fiiline buğz edeceğiz, Ahmed’e değil!.Çünkü, “Ahmed” ismiyle işaret ettiğimiz varlık gerçekte Hakk’ın varlığıdır!.. ”Ahmed” ismiyle kastettiğimiz varlık, Allah isimlerinin bir terkib hâlinde, bir mahalde görülmesi hâlidir!..Biz Ahmed’e buğz ettiğimiz zaman, bu isimlerin mânâlarına, dolayısıyla da Hakk’a buğz etmiş ve Hakk’tan perdelenmiş oluruz!..Onun içindir ki, şeriat, “fiile buğz” esasını almıştır, fâile değil!..O fiile buğz edeceğiz!.. Niye?.. Çünkü o fiil neticede terkîbiyet kayıtlarını, birimsel düşünce kayıtlarını ve neticede cehennemi meydana getirir; fâilse Hakk’ın varlığıdır!..Fâil, hatalı fiilini kestiği anda, bir başka fiiliyle Hakk’kın Hakk’lığına müşâhede gereği olarak fâile sevgi duymamız sevgi ile yönelmemiz gerekir... Demek ki Allah için nefret etmek dediğimiz olay, fiiledir, fâile değil!.. Çünkü fâil Hakk’ın kendisidir!..Biz yanlışlıkla, fiile fâili karıştırıp da, o fiilinden dolayı fâile buğz edersek, Hakk’a buğz etmiş; böylece de Hakk’tan perdelenmiş Hakk’tan uzaklaşmış, Hakk’tan gâfil olmuş oluruz!.. Bu da neticede bizim kendi cehennemimizi doğurur!..Demek ki fâile buğz ettiğimiz sürece, kendimizi cehenneme atıyoruz!... Fiile buğz edersek, işin hakkını veriyoruz. Sevgi de böyledir!.. Sevdiğimiz Hakk olacak!.. Beşeri yapıdan-özellikten dolayı beşeri seviyoruz dersek, kendimizi gaflete atıyoruz, azâba atıyoruz!.Ama o kişiliğin ardındaki Hakk’ı müşâhede ederek seversek, sevgimiz yerini bulmuş olur!.. Nefretimiz fiile, sevgimiz Hakk’a olacak!.. O mahaldeki Hakk’ı seveceğiz!..Eğer o mahaldeki Hakk’ı müşâhede edemeyip, o mahalli, Hakk’tan ayrı olarak görüp de seversek; sevgiye ihânet etmemiz, Hakk’a ihânet etmemiz demek olur!..Hakk’tan gayrına tapınmamız olur!..“Ben karımı seviyorum, kızımı seviyorum, paramı, malımı, mülkümü seviyorum” dediğin anda, Hakk’a şirk koşmaktasın!.. Çünkü bu isimler altında gerçekte Hakk’tan gayrı bir şey yok!..Hakk’ı bildiğin halde bu isimleri düşünüp, onlara Hakk’tan ayrı bir varlık verip bu isimdekileri seviyorum dersen; yâni, sen bu isimlerdekileri Hakk’tan ayrı olarak seviyorsan, bu sende şirkten başka bir şey değildir..Öyle ise, her halùkârda Hakk’ı müşâhede edip; Hakk’ı seveceksin; buna karşı hangi fiilde terkibiyeti, tabiatı, alışkanlığı, şartlanmayı doğuruyorsa ondan nefret edeceksin.Kimde terkîbiyetten kopma, tabiatından geçme istikametinde bir fiil varsa, o fiile de sevgi göstereceksin..Sevgi ve nefretin; yâni Allah için buğz ve Allah için muhabbetin ölçüleri bunlar olacak.. alinti</td></tr></table></blockquote>

Adı

İnsan doğrulaması: Peygamber Efendimiz a.s.v.'ın kabri nerededir? (Sadece şehir adını küçük harfler ile giriniz)