JavaScript devre dışı. Daha iyi bir deneyim için, önce lütfen tarayıcınızda JavaScript'i etkinleştirin.

Konuya cevap cer

Mesaj: <blockquote data-quote="mihrimah" data-source="post: 249867" data-attributes="member: 656">Hakkımı Helal EttimHakkımı Helal EttimBediüzzaman Hazretlerinin hayatına bakarsanız, bir müddet onatalebe olma nimetini yakalamış kimselerden Üstad'ı bırakarak ayrılıpgiden insanlar görürsünüz. Fakat Üstad, o insanları kötüleme manâsınagelebilecek tek kelime söylemez; siz onun sözlerinde sadece müjdeleriduyarsınız. Birisi Nur'ları yazmayı terk etse ve çekip gitse; o kat'iyen"Falan ayrıldı, gitti" demez. Eğer, o gidenlerden biri sonra tekrar dönüpgelir ve kalemini yeniden eline alırsa, işte o zaman "Şu kardeşimiz Haşirrisalesini okumuş, çok beğenmiş ve on nüsha teksir etmiş; beni çoksevindirdi, adeta bütün dünyalar benim oldu; binlerce maşaallah,barekallah!" der, onu takdir ve tebcil eder. Siz de düşünmeden edemez;kendi kendinize "O ne zaman ayrılmıştı ki?" dersiniz. Negatif noktalarıgörme yoktur Üstad'ın hayatında; o bütün mülahazalarını pozitifhususlara bağlamıştır. Öyle ki, gözünün menfi hadiseleri gören yanınaperde çekmiştir adeta. İnsanlarda çok küçük de olsa bir parıltı aramış;karanlıklara hiç bakmamış. Bütün görüş ufkunu o ışıkçığa bağlamış.27Sadece mü'minleri, dost ve yakınlarını değil, hasımlarını bile affetmeufkunda yaşamış ve şu sözleriyle bize de o ufku göstermiş; "Madem kinur-u hakikat, imana muhtaç gönüllerde tesirini yapıyor; bir Said değil,bin Said fedâ olsun. Yirmi sekiz sene çektiğim ezâ ve cefalar, mâruzkaldığım işkenceler ve katlandığım musibetler hep helâl olsun. Bana zulmedenlere,beni kasaba kasaba dolaştıranlara, hakaret edenlere, türlütürlü ithamlarla mahkûm etmek isteyenlere, zindanlarda bana yer hazırlayanlara,hepsine hakkımı helâl ettim."Ayrıca, muhatabımız kâfir bile olsa, ona veryansın etme, sınır tanımadansaldırma ve acımasızca sövüp sayma bir ibadet ve faziletdeğildir. Peygamber Efendimiz, kendisine sürekli hakaret eden ve hepsaygısızlıkta bulunan Ebu Cehil hakkında bile kötü söz söylemeyitavsiye etmemiş; meselâ, "Ebu Cehil'e on defa lanet okursanız, benimşefaatimi ha-ketmiş olursunuz!" gibi bir söz söylememiştir. Yani,Peygamber'e hakaret eden ve saygısız davranan insanlara bile lanet okumakve gidip her yerde onların kötülüğünü anlatmak gibi bir ibadetolduğuna dair dinde herhangi bir kayıt göstermek mümkün değildir. Birinsan selim kalb taşıyorsa, çirkin sözler ne maksatla söylenirse söylensinonun ruhunda yara yapar. İnanmış bir gönül, fenalık hangi zaviyedengelirse gelsin, kötü duygu ve tutkular hangi enstrümanla seslendirilirseseslendirilsin onlardan rahatsız olur ve o türlü şeylere karşı hep kapalıkalır. Kur'an-ı Ke-rim'in ta'lim ettiği ahlâk çerçevesi içinde Resûl-ü EkremEfendimiz öyle davranmıştır. Ebu Cehil öldüğü zaman, bir rivayetegöre, sadece "Bu ümmetin firavunu öldü" demiş ama Mekke'ninfethinden bir müddet sonra Müslüman olan Ebu Cehil'in oğlu Hazretiİkrime'nin de bulunduğu bir mecliste, Ebu Cehil aleyhinde bazı sözlersöylenince, "Babalarını kınamak ve haklarında kötü söz söylemeksuretiyle çocuklarını rencide etmeyin!" buyurmuştur. Peygamber Efendimizbu beyanıyla, hem mü'minlere lüzumsuz sözler sarfetmemeleri tembihindebulunmuş hem de yanında babasına hakaret etmek suretiyleoğuldaki cibilli duyguları harekete geçirmemeleri hususunda ashabınıikaz etmiştir.Allah Rasûlü'nün afv u safh ve müsamahasına bir misal de Abdullahb. Ubey b. Selül'e karşı olan tavır ve davranışlarıdır. Bildiğiniz gibi, o birmünafıktı, hatta münafıkların başıydı. İfk hadisesi gibi pek çok fitnedeonun parmağı vardı. Fakat oğlu Abdullah çok güzel bir mü'mindi. Birgün bu nezih oğul, Peygamber Efendimize gelerek "Ey Allah'ın Rasûlü,kulağıma geldiğine göre, babam Abdullah b. Ubeyy'i öldürtecekmişsiniz.Allah'a yemin ederim, Hazrec kabilesi içinde benden daha fazla babasınahürmet eden bir kişi yoktur. Eğer kararınızı vermişseniz, bana emredin28de, onu ben öldüreyim. Çünkü korkarım ki, babamı başkası öldürürse,babamın katili halkın arasında gezerken nefsim beni rahat bırakmaz veonu öldürmem hususunda benimle uğraşır. Böylece bir mü'mini bir kâfiryerine öldürmüş olurum ve cehenneme müstahak hale gelirim!" demişti.Peygamber Efendimiz de ona, "Hayır, biz babana merhamet ederiz. Bizimleberaber kaldığı müddetçe ona ihsanda bulunuruz" buyurmuştu. VeAllah Rasûlü, Abdullah b. Ubeyy'in münafık olduğunu bildiği haldeonun cenazesine iştirak etmiş; oğlu Abdullah'ın ısrarı üzerine kabribaşında onun için mağfiret talebinde bulunacağı sırada "Kâfir olarakölüp cehennemlik oldukları kendilerine belli olduktan sonra, akraba bileolsalar, müşriklerin affedilmelerini istemek, Peygamberin de, müminlerinde yapacağı bir iş değildir" (Tevbe, 9/113) mealindeki ayeti kerimenazil olmuş ve ondan sonra Peygamber Efendimiz müşrik ve münafıklarıncenaze namazlarını kılmadığı gibi onlar için istiğfarda da bulunmamıştır.Bununla beraber, o gün sırtındaki temiz gömleğini çıkarıp Abdullahb. Ubeyy'in oğluna vermiş ve "Bunu babana kefen olarak giydir"demiştir.</blockquote>

Adı

İnsan doğrulaması: Peygamber Efendimiz a.s.v.'ın kabri nerededir? (Sadece şehir adını küçük harfler ile giriniz)