JavaScript devre dışı. Daha iyi bir deneyim için, önce lütfen tarayıcınızda JavaScript'i etkinleştirin.

Konuya cevap cer

Mesaj: <blockquote data-quote="Garib" data-source="post: 30863" data-attributes="member: 1249">                                ZERRE Hidayet-i Kur'âniyenin şuâsından  İ'lem eyyühe'l-aziz! Cenab-ı Hakka nâzır ve Ona vasıl olan yollar, kapılar,  âlemin tabakaları, sayfaları, mürekkebatı nisbetinde bir yekûn teşkil  etmektedir. Âdi bir yol kapandığı zaman bütün yolların kapanmış olduğunu  tevehhüm etmek, cehaletin en büyük bir şahididir. Bu odamın meseli, gayet büyük  askerî bir karargâhı hâvi büyük bir şehirde, karargâhın bayrağını görmediğinden,  sultanın ve askeriyeye ait bütün şeylerin inkârına veya teviline başlayan adamın  meseli gibidir.İ'lem eyyühe'l-aziz! Herşeyin bâtını zahirinden daha âli, daha kâmil, daha  lâtif, daha güzel, daha müzeyyen olduğu gibi, hayatça daha kavî, şuurca daha  tamdır. Ve zahirde görünen hayat, şuur, kemal ve saire, ancak bâtından zahire  süzülen zayıf bir tereşşuhtur. Yoksa bâtın câmid, meyyit olup da ilim ve hayatı  dışarıya vermiş olduğuna zehaba ihtimal yoktur.Evet, karnın (miden) evinden, cildin gömleğinden ve kuvve-i hâfızan senin  kitabından, nakış ve intizamca daha yüksek ve daha gariptir. Binaenaleyh, âlem-i  melekût âlem-i şehadetten, âlem-i gayb dünya ve âhiretten daha âli ve daha  yüksektir. Maalesef, nefs-i emmâre, hevâ-i nefisle baktığı için, zahiri,  hayatlı, ünsiyetli bir perde gibi meyyit ve zulmetli ve vahşetli zannettiği  bâtın üstüne serilmiş olduğunu görüyor.İ'lem eyyühe'l-aziz! Senin yüzün, veçhin o kadar küçüklüğüyle beraber, geçmiş  ve gelecek bütün insanların adedince kendisini onlardan ayıran ve tarif eden  nişan ve alâmetleri hâvi olduğu gibi, yüzünü teşkil eden esas ve erkânında da  bütün insanlar ittifaktadır. Bütün insanlarda, biri tevafuk, diğeri tehalüf  olmak üzere iki cihet vardır. Tehalüf ciheti Sâniin muhtar olduğuna, tevafuk  ciheti ise Sâniin Vahid-i Ehad olduğuna delâlet ederler. Bu iki cihetin bir  Kasıdın kasdıyla, bir Muhtarın ihtiyarıyla, bir Mürîdin iradesiyle, bir Alîmin  ilmiyle olmadığını tevehhüm etmek, muhâlâtın en acibidir. Fesübhanallah! Yüzün o  küçük sayfasında nasıl gayr-ı mütenahi nişanlar derc edilmiştir ki, gözle okunur  da nazarla, yani akılla görünmez.İnsan nevinde şu tehalüfle beraber buğday, üzüm, arı, karınca nevilerindeki  tevafuk, kör tesadüfün işi olmadığı güneş gibi âşikârdır. Madem ki kesretin  böyle uzak, ince, geniş ahval ve etvarında da tesadüfün müdahalesine imkân  yoktur. Ve tesadüfün elinden mahfuzdur. Ve ancak bir Hakîmin kasdı ve bir  Muhtarın ihtiyarı ve Semî, Basîr bir Mürîdin iradesinin dâire-i  tasarrufundadır.Tesadüf, şirk ve tabiattan teşekkül eden fesat şebekesinin âlem-i İslâmdan  nefiy ve ihracına Risale-i Nurca verilen karar infaz edilmiştir.İ'lem eyyühe'l-aziz! Şeytanın ilka etmekte olduğu vesveselerden biri:"Yahu, şu koyun veya inek, eğer Kadîr ve Alîm-i Ezelînin nakşı, mülkü olmuş  olsaydı, bu kadar miskin, biçare olmazlardı. Eğer bâtınlarında, içlerinde Alîm,  Kadîr, Mürîd bir Sâniin kalemi çalışmış olsaydı, bu kadar câhil, yetim, miskin  olmazlardı" diyen ve cinnî şeytanlara üstad olan ey şeytân-ı insî! Cenab-ı Hak,  herşeye lâyıkını veriyor. Ve maslahata göre veriyor. Eğer atâsı, in'âmı bu  kaideden hariç olsaydı, senin eşeğinin kulağı senden ve senin üstadlarından daha  akıllı, daha âlim olması lâzımdı. Ve senin parmağın içinde senin şuur ve  iktidarından daha çok bir şuur, bir iktidar yaratırdı. Demek herşeyin bir haddi  var. O şey, o had ile mukayyeddir.Kader, herşeye bir miktar ve o miktara göre bir kalıp vermiştir. Feyyaz-ı  Mutlaktan aldığı feyze olan kabiliyeti o kalıba göredir. Mâlûmdur ki, dahilden  harice süzülen cüz-ü ihtiyarî mizanıyla, ihtiyaç derecesiyle, kabiliyetin  müsaadesiyle, hâkimiyet-i Esmânın nizam ve tekabülüyle feyz alınabilir. Maahaza,  şemsin azametini bir kabarcıkta aramak, akıllı olanın işi değildir.İ'lem eyyühe'l-aziz! İnsan, hikmetle yapılmış bir masnûdur. Ve Sâniin gayet  hakîm olduğuna, yaptığı vuzuh-u delâletle, sanki mücessem bir hikmet-i  nakkaşedir. Tecessüd etmiş bir ilm-i muhtardır. İncimad etmiş bir kudret-i  basîre olduğu gibi, öyle bir fiilin mahsulüdür ki, istidadı irade ettiği şeyi  kendisine veriyor. Öyle bir in'âm ve ihsanın kesîfidir ki, bütün hâcâtına  vakıftır. Öyle bir kaderin tersim ettiği bir surettir ki, bünyesine lâzım ve  münasip şeyleri bilir, bu malûmatla herşeyin mâliki olan Mâlikinden nasıl  tegafül eder? Ve bütün cinayetlerini bilen, hâcâtını gören, vâveylâlarını işiten  Semî, Basîr, Alîm, Mücîb olarak üstünde bir Rakîbin bulunmamasını nasıl tevehhüm  edebilir?Ey nefs-i emmâre! Niçin kendini hariç tevehhüm ediyorsun? Eğer evâmire  imtisal dairesinden çıkarsan, ya herkesin ayağını öpercesine müraat ve ihtiram  etmeye mecbur olursun. Veya ehemmiyet vermeyerek zâlim-i ale'l-küll olacaksın.  Bu yük ağırdır, taşıyamayacaksın, en iyisi, ecnebî olan     şirki terkle mülküllahın dairesine gir ki, rahat edesin. Ve illâ, sefineye  binip yükünü arkasına alan ebleh adam gibi olacaksın.İ'lem eyyühe'l-aziz! Bir insanı yaratan Hâlıkın, âlemi müştemilâtıyla beraber  yaratmasında bir bu'd, bir garabet yoktur. Zira, bir insanın yaratılışı,  içerisinde bulunan eşyanın yaratılmasından ibaret olduğu gibi, âlemin de  yaratılışı müştemilâtının yaratılışından ibarettir. Ve keza, insan, âleme bir  enmuzec ve küçük bir fihristedir. Çünkü kavunun hâlıkı, çekirdeğinin hâlıkından  başkası olması mümtenidir.İ'lem eyyühe'l-aziz! Senin iktidarın kısa, bekan az, hayatın mahdut, ömrünün  günleri mâdud ve herşeyin fânidir. Öyleyse, şu kısa, fâni ömrünü fâni şeylere  sarf etme ki, fâni olmasın. Bâki şeylere sarf et ki, bâki kalsın.Evet, yaşadığın ömürden dünyada göreceğin istifade ancak yüz sene olur. Bu  yüz sene ömrünü yüz tane hurma çekirdeği farz edelim. Bu çekirdekler iska edilip  muhafaza edilirse, ilâ-mâşaallah semere verecek yüz tane ağaç olur. Aksi  takdirde, ateşe atıp yakmaktan başka bir istifadeyi temin etmez. Kezâlik, senin  o yüz senelik ömrün de, şeriat suyuyla iska ve âhirete sarf edilirse, âlem-i  bekada ilelebed semerelerinden istifade edeceksin. Binaenaleyh, semeredar yüz  tane hurma ağacını terk ve yüz tane çekirdeklerine kanaatla aldanırsa, o adam,  hutameye (Cehenneme) hatab olmaya lâyıktır.İ'lem eyyühe'l-aziz! Evham, şübehat, dalâletin menşe' ve mahzenlerinden biri:  Nefis, kendisini kader ve sıfât-ı İlâhiyenin tecelliyat dairesinden hariç  addeder. Sonra tecelliyata mazhar olanlardan birisinin mevkiinde kendisini farz  eder, onda fenâ olur. Sonra, başlar, bazı tevillerle o şeyi de Allah'ın  mülkünden, tasarrufundan çıkartır. Kendisinin girmiş olduğu şirk-i hafîye  girdirir. Ve şirk-i hafîden aldığı bazı halleri o mâsuma da aksettirir.Hülâsa: Nefs-i emmâre, devekuşu gibi aleyhine olan şeyi lehine zanneder.  Veya Sofestâî gibi münakaşa edenleridir ki, vekilleri birbirini reddeder.  Teâruzan, tesâkutan kabilinden, "Hiçbirisi de hak değildir" diye hükmeder.İ'lem eyyühe'l-aziz! Gafil nefis, âhireti dünyanın bitişiğinde ve dünyayla  bağlı bir menzil zannediyor. Bu itibarla nefsin elinde iki silâh vardır.  Dünyanın zeval ve fenasının eleminden kurtulmak için âhireti düşünmekle ümitvar  olur. Âhiret için lâzım olan a'mâl külfetine gelince, gaflet veya tegafül ile  ondan da kendisini kurtarır. Ölmüş olanların hayatta olmadıklarını düşünmüyor.  Ancak, sefere gidenler gibi, görünmüyorlarsa da hayattadırlar, diye zanneder. Ve  ölüme o kadar ehemmiyet vermiyor. Bazı dünyevî işlerini ebedîleştirmek için  şöyle bir desise de vardır ki, "Matluplarımın dünyada semereleri olmasa da  esasları âhiretle muttasıl ve âhirette faydaları vardır" diye mütesellî oluyor.  Meselâ, ilim gibi, "Dünyada menfaati olmasa bile âhirette faydası vardır" diye  iyi ciheti göstermekle, kötü ciheti altında yutturur.Hülâsa: Nefis, devekuşu gibidir. Şeytan Sofestâî, hevâ da Bektâşîdir.İ'lem eyyühe'l-aziz! Halk-ı eşya hakkında mûcibe-i külliye sadık olmadığı  takdirde, sâlibe-i külliye sadık olur. Yani, ya bütün eşyanın hâlıkı Allah'tır  veya Allah hiçbir şeyin hâlıkı değildir. Çünkü, eşyanın arasında muntazam  tesanütle halk ve yaratmak, tecezzîyi kabul etmez bir külldür, bazıyet yoktur.  Ya mûcibe-i külliye olacaktır veya sâlibe-i külliye olacaktır. Başka ihtimal  yok. Herşeyde illetin ademini tevehhüm eden vehmin vâhi hükmünde bir kıymet yok.  Binaenaleyh, ednâ birşeyde hâlıkıyet eseri göründüğü zaman, bütün eşyada  tahakkuk eder.Ve keza, Hâlık ya birdir veya gayr-ı mütenahidir, evsat yoktur. Zira, Sâni,  vahid-i hakikî olmazsa, kesîr-i hakikî olacaktır. Kesîr-i hakikî ise gayr-ı  mütenahidir.Maahaza, nuru neşredenin nursuz, icad edenin vücudsuz, icab ettirenin  vücubsuz olması muhaldir.Ve keza, ilim sıfatını ihsan edenin ilimsiz, şuuru ihsan edenin şuursuz,  ihtiyarı verenin ihtiyarsız, iradeyi verenin iradesiz, kâmil şeylerin sânii  gayr-ı kâmil olduğunu telâkki etmek muhaldir.Ve keza, ayn'ı tersim, basarı tasvir ve nazarı tenvir edenin basarsız  olduğunu düşünmek, ancak basar ve basiretten mahrum olan adamın işidir. Maahaza,  masnûdaki kemalât, tamamen Sânideki kemalden akan bir feyizdir. Fakat kuşlardan  yalnız sineği gören, tanıyan bir mikrop, kartalı gördüğü zaman, "Bu kuş  değildir" der. Çünkü sinekteki şeyler onda yoktur.İ'lem eyyühe'l-aziz! Nefs-i nâtıkanın en yüksek matlubu devam ve bekadır.  Hattâ vehmî bir devamla kendisini aldatmazsa hiçbir lezzet alamaz. Öyleyse, ey  devamı isteyen nefis! Daimî olan bir Zâtın zikrine devam eyle ki, devam bulasın.  Ondan nur al ki sönmeyesin. Onun cevherine sadef ve zarf ol ki kıymetli olasın.  Onun nesim-i zikrine beden ol ki, hayattar olasın. Esmâ-i İlâhiyeden birisinin  hayt-ı şuasıyla temessük et ki, adem deryâsına düşmeyesin.</blockquote>

Adı

İnsan doğrulaması: Peygamber Efendimiz a.s.v.'ın kabri nerededir? (Sadece şehir adını küçük harfler ile giriniz)