karatopprak1975
Member
Nisyanın en kötüsü de nefsin unutulmasıdır. Fakat, hizmet, sa'y, tefekkür zamanlarında, nefsin unutulması, yani nefse bir iş verilmemesi dalalettir. Hizmetler görüldükten sonra, neticede, mükafat zamanlarında nefsin unutulması kemaldir. Bu itibarla, ehl-i dalal ile ehl-i kemal, nisyan ve tezekkürde müteakistirler. Evet dall olan kimse, bir iş ve bir ibadet teklifinde başını havaya kaldırarak firavunlaşır. Lakin mükafatın, menfaatin tevziinde bir zerreyi bile terk etmez. Amma nefsini unutan ehl-i kemal, sa'y, tefekkür, süluk zamanlarında herşeyden evvel nefsini ileri sürüyor....(Mesnevî-i Nuriye , Sayfa No:309)
Nefis hizmet zamanında geri kaçar İkinci hatve: Nefis hizmet zamanında geri kaçar. Ücret vaktinde ileri safa hücum ediyor. Bu mertebede onun tezkiyesi, yaptığı fiili aksetmekle olur. Yani işe, hizmete ileriye sevk edilmeli, ücret tevziinde geriye bırakılmalıdır. Üçüncü hatve: Kendi nefsinde,...(Mesnevî-i Nuriye , Sayfa No:270)
Yukarıdaki bahisler sanırım ibadet ile ilgili fakat biz bunu iş ve ev hayatındada uygulayabilirmiyiz .öyle oluyorki nefis tembelleşiyor hiç bir iş yapmak istemiyor yapsada suhre gibi oluyor biz iş hayatındada çalışkanlıkta önde ücrette geridemi olmalıyız?
fikirlerinizi paylaşabilirmisiniz