JavaScript devre dışı. Daha iyi bir deneyim için, önce lütfen tarayıcınızda JavaScript'i etkinleştirin.

Konuya cevap cer

Mesaj: <blockquote data-quote="NuruAhsen" data-source="post: 222287" data-attributes="member: 857">Aile  içinde istenmeyen tartışmalar yaşanabiliyor. Eşler, tartışmayı ileri  boyutlara götürüp birbirine "çek git" resti çekebiliyor. Her  iki taraf da aynı tonda konuşur, direnir ve diretirse, ortak kayıplar  yaşanır. Bunun olmaması için yapılması gereken "deli/veli" rolü  üstlenmektir.    “Ben 2 yıldır evli bir insanım. Eşimle üniversitede tanışıp evlenmeye karar verdik. Üniversiteyi  bu nedenden dolayı bitiremedim. Eşimin ailesi çok detaycı ve çok lüks  yaşamayı seven bir aile… Eşim her zaman onların etkisinde kalıp benim  yapamayacağım taleplerde bulunuyor. Konuşma açılınca da muhakkak bir  tartışma ortamı oluyor. Yakında askere gideceğim. Eşimde, ben  askerdeyken ‘Nerede kalacağım’ paniği başladı. Kendisi ‘Ailemde kalırım’  diyor. ‘İstediğim zaman da kayınvalidemlere giderim, yalnız yatıya  kalmam diyor?’ Sizce bu sorunları nasıl aşabilirim?”   Evet,  bu ve buna benzer sorunlar maalesef ailelerde yaşanıyor. İsterim ki  herkes sorunsuz bir şekilde ailesiyle yaşasın, eşi kendisinden yerine  getiremeyeceği taleplerde bulunmasın. Ama bunlar hayatın bir gerçeği.  Bunu böyle kabul edip zorluklardan kaçmak yerine sorunları çözmek  gerekir. Sorunları çözmek için de sevgi, şefkat, anlayış ve sabır  gerekir. eşiniz sizden yerine getirmekte zorlanacağınız taleplerde bulunursa  nasıl davranmak gerekir? Böyle bir durumda en iyi davranış şekli nedir?  İsterseniz bu konuya öncelikle yukarıda bahsi geçen soruna çözüm yolları  önermekle başlayalım. Eşiniz  nerede rahat ediyor, kimin yanında kalmak istiyorsa, orada kalsın. Bu  bir tercih ve gönül meseledir. Zorlamanın, ısrar etmenin bir faydası  olmaz. Annesiyle birlikte kalmak istiyorsa, seve seve annesiyle kalsın.  Bir hanımın en rahat ettiği yer şüphesiz ki annesinin evidir. Ama sizin  ailenizle de ilişkiyi kesmemeye çalışsın. Bir  kişinin eşinin "yapamayacağı taleplerde" bulunmaması lazım. Çünkü  evlenmeden önce eşinin gelir durumunu, aile yapısını biliyordu. Eşini  zorda bırakması, bir yerde sıkboğaz etmesi aradaki sevginin, saygının ve  güvenin aksamasına, azalmasına ve zayıflamasına yol açar.  Aileniz  varlıklı olabilir, çok lüks yaşayabilirler, her istediğinizi  alabilirler, fakat sizin aynısını eşinizden istemeniz ne gerçeklere  sığar ne de aile bütünlüğüne... Hayat, alışkanlıkların terk edilmesiyle  huzur içinde devam eder. Bunun için tartışmaya, münakaşa etmeye, işi  açmaza, çıkmaza sürüklemeye gerek yok, ihtiyaç da yoktur. Ailenizdeki  huzuru, sevinci ve neşeyi temin eden para pul, giyim kuşam, ev eşya da  değildir. Bunları aşmanız, bunları geçmeniz, bunları öncelik sırasına  koymamanız lazım. Kendi ayaklarınız üzerinde durmaya çalışın,  birbirinizi sevginizle ayakta tutun, kanaat etmeye, var olanla yetinmeye  alışın.  Sizin  lüksünüz, aşkınız, sevdanız olsun. Bunlar olmazsa maddenin de bir  değeri kalmıyor. Bu hayata baştan karar vermişsiniz, kararınızda sabit  kalın, birbirinize sahip çıkın, ailenizden de gelse, aranızın soğumasına  göz yummayın!  Her deliye veli rolü Bazen  de aile içinde istenmeyen tartışmalar yaşanabiliyor. Eşler, tartışmayı  ileri boyutlara götürüp birbirine "çek git" resti çekebiliyor. Ancak bir  süre sonra kızgınlık geçince, etraf sakinleşince eşler birbirine karşı  ettikleri sözlerin pişmanlığını yaşıyor.  Aile  içinde tartışma olabilir, fakat tartışmayı belli bir sınır içinde  tutmak lazım. Her iki taraf da aynı tonda konuşur, direnir ve diretirse,  ortak kayıplar yaşanır. Bunun olmamasının çaresi "deli/veli" rolü  üstlenmektir.  Bir Allah dostu, bir toplulukta konuşulanları dinler. Hepsi de hanımından  dert yanmaktadır. Fakat kendisinde şikâyet filan yoktur. Derler ki:  "Veli gibi bir hanıma düştün de sesin çıkmıyor." "Hayır" der, "Bizim  hanım veli filan değil, kelimenin tam manasıyla delidir deli!" "Nasıl  geçiniyorsun öyleyse?" dediklerinde de şu açıklamayı yapar: "Hanımla bu  konuda anlaştık. İnsan öfkelenince akıl gidiyor, deli haline geliyor.  Öyleyse kim öfkelenirse o an sanki o delidir. Deliye karşı ise bir veli  lazımdır. Ben öfkelenirsem hemen farkına varacaksın, sabır gösterip ters  cevap vermeyeceksin. Çünkü ben o an deli sayıldığımdan 'deli adamdan  her şey beklenir' diyerek veli rolüne gireceksin, aklım gelinceye kadar  bir deliye bir veli rolü oynayacaksın."   “Kocam ailemle görüşmemden rahatsız” Bana  gelen mektuplardan birisinde bir bayan, “Kocam ailemle görüşmemden  rahatsız, onlar gelemiyor, ben gittiğimde de huzursuz ediyor. Geçerli  bir sebep olmadığı halde ailemi sevmiyor, görüşmüyor. Eşime nasıl  davranmalıyım?” diye soruyor. Burada yine eşlerden birisi diğerinden  yapamayacağı bir şeyi, ailesi ile görüşmemesini istiyor. Bu, fıtrata  uygun olmayan bir davranış ve istek. ,  Kur'an, anne-babaya itaati Allah'a kulluktan sonra sayar. Peygamberimiz  de, Allah'ın rızasının anne-babasının rızasına bağlı olduğunu bildirir.  Erkek, ev bark sahibi olduğunda da anne-babasını ihmal etmemeli. Kadın  da kendi evini, kocasına olan hizmetini veya kocasının izin vermemesini  ileri sürerek anne-babasını ziyaretten uzak kalmamalı.  Anne-baba  bakıma muhtaçsa, bakacak kimse de yoksa, kadın, kocası izin versin  vermesin gider, ihtiyaç olduğu kadar kalır. Erkek, büyük günah işlemiş,  ağır sorumluluk altına girmiş olur. Bu olayın dinî boyutudur. Bir de  meselenin geçim ve psikolojik yönü var.  Önce  siz kendinize düşeni yapın. Bu konunun dışında samimi, sevgi, şefkat  dolu, muhabbetli konuşma ve ilişkileri artırın. Bu arada bu tür  problemleri yaşayanlara da Gülay Atasoy'un "Duy Beni Sevgili Eşim!"  (Nesil Yayınları) kitabını da okumalarını tavsiye ederim.  Eşinizin iyi davranmasını istiyorsanız Bazen, eşler yaşadıkları tartışma sonucu birbirine küsüyor, konuşmuyor. İki kişi, karı koca da olsalar her konuda yüzde yüz anlaşamayabilir fakat meseleyi hemen tatlıya bağlamak çok önemlidir. Eşinizin  gönlünüzü almasını istiyorsanız, nasıl gönül alınmasını siz ona  öğreteceksiniz. Zamanı gelince siz onun gönlünü alacaksınız ki, o da  yeri geldiğinde sizin gönlünüzü alsın. Kendinizi  mutlu etmek istiyorsanız, önce eşinizi mutlu etmelisiniz. O mutlu  oldukça siz de mutlu olursunuz. Karşınızda şen şakrak olsa, neşe dağıtıp  gülüp dursa suratınızı asmaya devam edebilir misiniz? "Ben  ona küsüyorum, o da bana küsüyor" sözü evcilik oynayan küçük çocukların  "küsmece"sine benziyor. Birbirinize küseceğinize şeytanı küstürseniz,  şeytana surat assanız neler kazanacağınızı düşünebiliyor musunuz? Göreceksiniz  o zaman aile içinde büyüttüğünüz sorunların hiç de o kadar büyük  olmadığını fark edeceksiniz. Mutlu ve huzurlu bir aile hayatı için  birbirinize değil, şeytana küsün…Kaynak:Mehmet Paksu </blockquote>

Adı

İnsan doğrulaması: Peygamber Efendimiz a.s.v.'ın kabri nerededir? (Sadece şehir adını küçük harfler ile giriniz)