JavaScript devre dışı. Daha iyi bir deneyim için, önce lütfen tarayıcınızda JavaScript'i etkinleştirin.

Konuya cevap cer

Mesaj: <blockquote data-quote="Huseyni" data-source="post: 226992" data-attributes="member: 27">Kardeş şu alıntıyla cevap vermeye çalışalım risaleden. "Gençlik Rehberinde izahı bulunan ibretli bir hâdisenin hülâsası şudur:Bir  zaman, Eskişehir Hapishanesinin penceresinde, bir Cumhuriyet Bayramında  oturmuştum. Karşısındaki lise mektebinin büyük ları, onun avlusunda  gülerek raksediyorlardı. Birden, mânevî bir sinema ile elli sene sonraki  vaziyetleri bana göründü. Ve gördüm ki, o elli altmış lardan ve  talebelerden kırk ellisi, kabirde toprak oluyorlar, azap çekiyorlar. Ve  on tanesi, yetmiş seksen yaşında çirkinleşmiş, gençliğinde iffetini  muhafaza etmediğinden sevmek beklediği nazarlardan nefret görüyorlar  kat’î müşahede ettim. Onların o acınacak hallerine ağladım.  Hapishanedeki bir kısım arkadaşlar ağladığımı işittiler. Geldiler,  sordular. Ben dedim: “Şimdi beni kendi halime bırakınız, gidiniz.”"Asay-ı MusaÜstad hazretleri ölümü şu anki hazır zamana getirmek, yani şu an ölüyormuş gibi kendini düşünmenin zor olacağı nı savunuyor çünkü insan hayattayken, her tarafını gaflet sarmışken ölümü o ana getirmek pek kolay olmuyor. Bu yüzden daha garanti olan 2. yolu tercih ediyor çünkü bu er ya da geç kesin olacak olan birşey. Yukarıdaki alıntı bunun bir örneği. Nasıl ki geçmişte yapılmış, ölmüş insanların oynadığı bir filmi bugün canlı gibi izleyebiliyoruz. Aynen o şekilde bu günkü insanların da bir asır sonraki hallerinin de mezarda, toprak altında yaptıklarının karşılıklarını görüyor olmalarını düşünmek hakikate daha uygun geliyor. Yani biri hayali ise diğeri tehkiki kesin olan bir şeyi gösteriyor. En doğrusunu Allah bilir.</blockquote>

Adı

İnsan doğrulaması: Peygamber Efendimiz a.s.v.'ın kabri nerededir? (Sadece şehir adını küçük harfler ile giriniz)