JavaScript devre dışı. Daha iyi bir deneyim için, önce lütfen tarayıcınızda JavaScript'i etkinleştirin.

Konuya cevap cer

Mesaj: <blockquote data-quote="Ahmet.1" data-source="post: 523546" data-attributes="member: 1040028">Sath-ı âlemde kurulan şu sergi-yi İlahîde teşhir edilen tezyinata, kemalâta, güzel manzaralara ve rububiyetin haşmetiyle uluhiyetin azametine bir müşahid, bir mütenezzih, bir mütehayyir, bir mütefekkir lâzımdır ki, o güzellikleri görsün; o manzaralar arasında tenezzüh etsin; o hârika nakışlara, zînetlere tefekkür ile hayran olsun. Sonra o sergiden Sâni'in celaline, Mâlikinin iktidar ve kemalâtına intikal ile Onun azametine secde-i hayret etsin. Bu vazifeyi îfa edecek insandır. Çünki insan gerçi cahil, zulmetli bir şeydir amma, öyle bir istidadı vardır ki, âleme bir enmuzec ve bir nümune olmaya liyakatı vardır. Hem o insanda öyle bir emanet vedia bırakılmıştır ki, onun ile gizli defineyi bulur, açar. Hem o insandaki kuvvetler tahdid edilmeyerek mutlak bırakılmıştır. Buna binaen küllî bir nevi şuur sahibi olur ki, Sultan-ı Ezel'in azamet ve haşmetinin şaşaasını idrak ediyor.Sath-ı âlem: Âlem sathı, kâinat yüzü.Sergi-yi İlahî: İlahî sergi, Allah'a(cc) ait sergi.Teşhir: Sergileme, gösterme.Tezyinat: Süslemeler.Kemalât: Kemaller, mükemmellikler, olgunluklar, üstünlükler.Rububiyet: Allah'ın(cc) herşeyin sahibi, ihtiyaçlarının karşılayıcısı ve terbiye edicisi olması.Uluhiyet: Allah'ın(cc) kainattaki bütün varlıkları emir ve idaresi altına alıp kendine kulluk ettirmesi.Azamet: Büyüklük.Müşahid: Gören, şahit olan.Mütehayyir: Hayrette kalmış, şaşmış.Mütefekkir: Tefekkür eden, düşünen, düşünce sahibi, düşünür.Tenezzüh: Gezinti.Zînet: Süs, güzellik.Celal: Büyüklük, ululuk, haşmet.Îfa: Yapma, yerine getirme.Enmuzec: Nümune, misal, örnek.Vedia: Emanet.Tahdid: Hudutlandırma, sınırlama, sınır getirme.Sultan-ı Ezel: Ezel sultanı, başlangıcı olmayıp sonsuz olan Allah (cc).Evet maşukun hüsnü, âşıkın nazarını istilzam ettiği gibi, Nakkaş-ı Ezelî'nin rububiyeti de insanın nazarını iktiza eder ki, hayret ve tefekkür ile takdir ve tahsinlerde bulunsun.Hüsn: Güzellik.İstilzam: Gerektirme, gerekli olma.Nakkaş-ı Ezelî: Ezelden beri var olan süsleme san'atkarı, başlangıcı ve sonu olmayan ve herşeyi san'at incelikleriyle süsleyen. (Allah (cc))Rububiyet: Allah'ın(cc) herşeyin sahibi, ihtiyaçlarının karşılayıcısı ve terbiye edicisi olması.İktiza: Gerekme, lazım gelme.Tahsin: Güzelleştirme, süsleme. *İyi ve güzel bulmak, beğenmek.Evet gül ve çiçeklerin yüzlerini güzelleştiren zât, nasıl o güzel yüzlere arılardan, bülbüllerden istihsan âşıkları icad etmesin? Ve güzellerin güzel yüzlerinde güzelliği yaratan, elbette o güzelliğe müştakları da yaratır.İstihsan: Beğenme, güzel bulma.Müştak: İştiyaklı, çok istekli, çok arzulu.Kezalik bu âlemi şu kadar zînetler ile, nakışlar ile tezyin eden Mâlik-ül Mülk, elbette ve elbette o hârika, antika, mu'cize manzaraları, zînetleri, seyircilerden, müşahidlerden, âşık ve müştaklardan, ârif dellâllardan hâlî bırakmayacaktır. İşte câmiiyeti dolayısıyla insan-ı kâmil, halk-ı eflâke ille-i gaiye olduğu gibi, halk-ı kâinata da semere ve netice olmuştur.Kezalik: Böylece, bunun gibi, buda böyle.Tezyin: Süsleme, bezemek.Mâlik-ül Mülk: Mülkün sahibi, kainatın ve içindekilerin gerçek sahibi.Müşahid: Gören, şahit olan.Ârif: Tanıyan, derin ve yüksek bilgi sahibi. Gerçekleri iç yüzleriyle bilen. Hâlî: Boş, ıssız, tenha.İnsan-ı kâmil: Olgun ve üstün insan.Halk-ı eflâk: Göklerin yaratılması.İlle-i gaiye: Elde edilmesine çalışılan gaye ve sonuç, göreve bağlı faydalar ve sonuçlar.Halk-ı kâinat: Kainatın halk edilmesi, evrenin yaratılması.Semere: Meyve, netice, sonuç.Mesnevi-i Nuriye</blockquote>

Adı

İnsan doğrulaması: Peygamber Efendimiz a.s.v.'ın kabri nerededir? (Sadece şehir adını küçük harfler ile giriniz)