JavaScript devre dışı. Daha iyi bir deneyim için, önce lütfen tarayıcınızda JavaScript'i etkinleştirin.

Konuya cevap cer

Mesaj: <blockquote data-quote="Huseyni" data-source="post: 217664" data-attributes="member: 27">Günahlarda gizlilik tövbeye yaklaştırırMustafa Bey:1. “İşlenen bir haramı anlatmak dînimizce câiz midir? 2. Günahların örtülmesi için kişi böyle bir suçunu gizlemesi mi gerekir? 3. Yani kul kendi vicdanında mı tövbeye sarılmalıdır?      4. Yoksa ibret-i âlem  için bilinmesini istemesi günah mıdır?”   Günahlar, kulun Rabbi ile iletişimine sınır koyan parazitlerdir.  Kulun, Yüce Yaradanı ile görüşmesinin sağlıklılığı, bu parazitleri  hayatından temizlemesi ile yakından alâkalıdır.   Bir yakınınızla telefon  görüşmesi yaptığınızı farz edelim. Araya bir parazit girdiğinde, nasıl  görüşmeden bir şey anlamıyorsunuz ve görüşmeyi yarıda kesip önce  parazitin giderilmesine çalışıyorsunuz... Veya bir tv kanalını izlerken  araya parazit girip, görüntü ve ses kaybolduğunda, nasıl kanalı izlemeyi  bırakıp, önce sesin ve görüntünün netliğini sağlıyorsunuz. Fizik  âleminde defalarca yaşadığımız bu hâdise, mânevî âlemde Rabbimizle olan  ilişkilerimizde daha öncelikli olarak söz konusudur. Manevî âlemin  parazitleri günahlardır, haramlardır, Allah’ın yasak kıldığı  davranışlardır, dinimizin nehyettiği hareketlerdir, vicdanımızın mahkûm  ettiği suçlardır.   Günahlar, haramlar ve Allah’ın yasakladığı davranışlar konusunda  bize ilk hesap soran vicdanımızdır. Allah nezdinde bizi en çetin sorguya  çeken kurum vicdanımızdır. Vicdanımızın sorgusu karşısında temize  çıkabilmek ise, tövbenin tâ kendisidir. Temize çıkmadığımız sürece  vicdanımız bize baskı yapmaya ve bizi kınamaya devam eder. Kulun tövbekâr sayılması için kendi vicdanında, yani kendi özünde  ve içinde günahlarına karşı pişmanlığa ve tövbeye sarılması en önemli  şarttır ve yeterlidir. Günahlarını başka bir kurumun veya kişinin önünde  sayıp dökmeye gerek olmadığı gibi, böyle bir davranış tevhid inancı ile  de bağdaşmaz. Çünkü Allah’tan başka hiç kimse günahlara tövbeyi kabul  veya red konusunda ya da günahlara cezâ takdir etmek hususunda yetki  sahibi değildir.   Kul hakkını içeriyor olmadıkça günahlar şahsîdir ve kul ile Rabbi  arasındadır. Kul hakkını içeriyor olması halinde ise günah, yalnız  hakkı zedelenen kul ile hakka geçen şahıs arasında bir meseledir ve  üçüncü şahıslar açısından yine gizlilik taşır.   Yani günahları; 1- Kul, 2- Allah, 3- Hakkı çiğnenen kuldan başka  diğer şahısların bilmesine gerek yoktur. Günahların özünde “gizlilik”  esası vardır ve bu korunmalıdır. Allah’ın “Settâru’l-Uyûb” ismi  günahları gizlemek istemektedir. Af yolunun açık kalması için günahların  gizli kalmasına şiddetle ihtiyaç vardır.   İnsanın kusur ve günah işlemeye kabiliyetli bir fıtratı  bulunduğunu1 beyan eden Üstad Saîd Nursî Hazretleri, Cenâb-ı Hakk’ın  Settâr ve Ğaffâr isimlerinin kusurlar ve günahlara karşı bir siper  hükmünde bulunduğunu; yalnız Kendisine sığınıldığında Cenâb-ı Hakkın  günahları örttüğünü, gizlediğini ve bağışladığını kaydeder.2   Âdil mahkemeler kamuyu ilgilendirmeyen suç ve günahların peşine  düşmezler. Günah veya suç bir veya birden fazla kişinin hakkı ve hukuku  ile ilgili bir alanda işlenmiş ise mahkemeler elbette suçluyu yargılamak  ve masumları korumak için harekete geçerler. Adaletin sağlanması için  bu gereklidir ve bu ayrı bir meseledir. Kişinin mahkemeye karşı suçunu  itiraf etmesi bu bakımdan bir fazilettir ve bu da bir nev'î tövbe  hükmündedir.   Fakat kişi başkasını ilgilendirmeyen günahlarını gizlemeli,  günahlarını yaymaktan kaçınmalı ve günahlarına kendi vicdanında tövbe  etmelidir. Günahları ile övünmek ise haram olduğu gibi, kişinin kendi  kendisini ibret-i âlem olsun diye ele vermesi de caiz değildir. Bu durum  tövbe gerçeği ile çelişir.   Sözü, Resul-i Ekrem Efendimize (asm) bırakalım: * “Günahı açıktan  işlemekten sıkılmayanlar hariç bütün ümmetim bağışlanmıştır. Geceleyin  bir günah işleyip, Allah da yaptığı bu günahı örtmüşken sabahleyin  kalkıp, ‘Akşam şöyle şöyle yaptım’ diyen kişi, açıkça günah işlemekten  sıkılmayan kimselerdendir. Rabbi geceleyin suçunu örtmüşken, sabahleyin  kalkıp Allah’ın örttüğü bu örtüyü kaldırıyor.” 3 * “Bir kul dünyada bir kulun ayıbını örterse, Allah da kıyâmet gününde onun ayıbını örter.” 4 * “İnsanların gizli yanlarını araştırmayın. Ayıplarını öğrenmeye çalışmayın.” 5 * “Günah işlediğinde hemen tevbe et. Gizli işlediğin günaha gizlice, açıktan işlediğin günaha da açıktan tevbe et.” 6   * “Günah gizli kaldıkça sadece sahibine zarar verir. Ortaya çıktığında ise düzeltilmezse, topluma zarar verir.” 7 * “Allah’tan kusurlarınızı örtmesini ve sizi korktuklarınızdan emîn kılmasını isteyin.” 8 * “Allah Teâlâ şöyle buyuruyor: ‘Ben dünyada Müslüman bir kulumun  örttüğüm bir kusurunu, âhirette ortaya çıkarıp onu rezil ve rüsvay  etmeyecek kadar büyük kerem ve af sahibiyim.’” 9 * Resûlullah mescidde iken Müslümanlardan bir kimse yanına geldi ve şöyle dedi: “Yâ Resûlallah! Ben zinâ ettim.” Peygamber Efendimiz (asm) ondan yüz çevirdi. Bu sefer adam, Peygamberin (asm) yüz çevirdiği tarafa geçip tekrar: “Yâ Resûlallah! Ben zinâ ettim” dedi.  Peygamberimiz (asm) tekrar yüzünü döndürdü. Adam bu itirafı  tekrar yaptı. Bu defa Peygamber Efendimiz (asm) adamın sözünden  hoşlanmayarak: “Sen deli misin?” diye sordu.10   * Cüheyne kabilesinin Ğâmid soyundan hamile bir kadın geldi ve:  “Yâ Resûlallah! Beni temizle” dedi. Peygamber Efendimiz (asm): “Yazık!  Yazık! Evine dön de Allah’a tevbe ve istiğfar et!” buyurdu Dipnotlar:     1- Mektûbât, s. 47. 2- Lem’alar, s. 59; Mesnevî-i Nûriye, s.  113.  3- Riyâzu’s-Sâlihîn, 24; Câmiü’s-Sağîr, 3000. 4- Riyâzu’s-Sâlihîn,  240. 5- Câmiü’s-Sağîr, 1576. 6- Câmiü’s-Sağîr, 419. 7- Câmiü’s-Sağîr,  332; 8- Câmiü’s-Sağîr, 638. 9- Câmiü’s-Sağîr, 2893. 10- Müslim, Hudud,  16. 11- Müslim, Hudud, 22.          Süleyman KÖSMENE 14.10.2010 YeniAsya          </blockquote>

Adı

İnsan doğrulaması: Peygamber Efendimiz a.s.v.'ın kabri nerededir? (Sadece şehir adını küçük harfler ile giriniz)