JavaScript devre dışı. Daha iyi bir deneyim için, önce lütfen tarayıcınızda JavaScript'i etkinleştirin.

Konuya cevap cer

Mesaj: <blockquote data-quote="molla_zehra" data-source="post: 78889" data-attributes="member: 30">Yitirilmiş yaşamları ve insan eksiklerini. Acır gözleriniz önce, görmezlikten gelirsiniz. Bilip de bilmezlikten gelerek yani, başınızı çevirirsiniz. İki üşüme arasındaki ateşsiniz, geçti zannedersiniz. Geçmez. Yani öğrenirsiniz, yani görürsünüz, yani bilirsiniz. Değişir anlamı İstanbul oluşun. Ve gemileri beyaz, akşamları mavi kente veda edersiniz. Tahammül, başkaldırıdan kolaydır nasılsa, terk etmek dayanmaktan. Yumarsınız gözlerinizi, bu kenti adeta terk edersiniz. Öyle ya bu kent salt incelikli saraylardan, asır-dîde kitaplıklardan, âsûde mezarlık ve mabedlerden ibaret değildir. Hele hele insanların birbirini anladığı bir yer hiç değildir. Taşralara sığınırsınız. Görünen ve görünmeyen hayatlar arasındaki kayma oralarda çok geniş değildir ne de olsa. Ne de olsa on beş milyonluk kendin ihtimallerinden daha az hesaba gelir, nüfusu küçük rakamlı, neredeyse sıfır rakımlı kendin mutsuzluk oranları. Halk her sabah yollara dökülmez kim bilir hangi kuyrukların müdahili olmak için. Zaten siz. Sabahları herkesler uyanmadan evvel uyanmaları da hiç sevmezsiniz. Hep olmuş, bitmiş, devrini ve hükmünü kaybetmiş hikayeleri sevdiniz. Suskundu çevresinde bir pervane gibi döndükleriniz. Taşlar ne denli soğuksa o kadar bahtiyar, kapılar ne denli kapalıysa bahtınız o kadar açık. Araya giren zaman ne kadar uzunsa o kadar yakın. Aşklarınızın ölümsüzlüğü sevgililerinizin ölümlülüğünden kaynaklandı hep. Gözlerinizi sessizce kendi üzerinize indiriniz. Suskun bahçeler. Tehlikesiz. Kendinize özne kendinize eylem, ezcümle. Bu kent çekilmez, bunu iyi bildiniz. - Yine de bir başka yüzü daha var İstanbul’un. Yine de bir umut doktor, öyle mi? Yoksa bütün bunlar bir kandırmaca biçiminde mi resmedilmişti? Yoksa bütün hikâyeler giriş, gelişme ve sonuçtan ibaret değil miydi? Gözleriniz nemli. Haydi gizlemeyin artık. Son sabaha karşısında suları ve gecesi mavi, gemileri beyaz kentin. Yedi tepesinden kim bilir kaçıncısına kurulmuş son salâtin camiin minareleri arasınd asılı kalınca ışık kuşları. Ve son sabahı boydan boya uğurlarken sabâ makamlı sabah ezanları. Masal ve gerçeği ilk kez birbiriyle telif ettiniz. Belki öyle değildi ama öyle hissettiniz. Kaçıncı defadır ki sığındığınız bu yalandan oyunun içinden çıkarak, hayır, diyebildiniz. Minareler şehrinin yağmurlu gecesinden sanki ilk kez geçmektesiniz. Yeni kapılar kapanmış, eski kapılar açılmıştır bir kere. Kendinizi turuncu sis lâmbalarının şemsiyesinden denize dökülen sağanağın ortasında bulmuşsunuzdur ya işte. Sultanını çoktandır yitirmiş sarayın bahçesine güz gelir. Hangi yüzüyle olursa olsun bu şehirden vazgeçemezsiniz. Suyun üzerine saldı seccadesini nilüfer. Bir kaçış hikâyesiydi bu, bir buluşun hikâyesine dönüşmesi işten bile değildir, artık fark etseniz… Nazan Bekiroğlu-Mavi Lâle Kitabından- </blockquote>

Adı

İnsan doğrulaması: Peygamber Efendimiz a.s.v.'ın kabri nerededir? (Sadece şehir adını küçük harfler ile giriniz)