Ana sayfa
Forumlar
Yeni mesajlar
Forumlarda ara
Blog
Neler yeni
Yeni mesajlar
Son aktiviteler
Giriş yap
Kayıt ol
Neler yeni
Ara
Ara
Sadece başlıkları ara
Kullanıcı:
Yeni mesajlar
Forumlarda ara
Menü
Giriş yap
Kayıt ol
Install the app
Yükle
Forumlar
Eğitim ve Kültür
Kütüphane
Şiirler
kaldırımlar...
JavaScript devre dışı. Daha iyi bir deneyim için, önce lütfen tarayıcınızda JavaScript'i etkinleştirin.
Çok eski bir web tarayıcısı kullanıyorsunuz. Bu veya diğer siteleri görüntülemekte sorunlar yaşayabilirsiniz..
Tarayıcınızı güncellemeli veya
alternatif bir tarayıcı
kullanmalısınız.
Konuya cevap cer
Mesaj
<blockquote data-quote="ebrar172" data-source="post: 30861" data-attributes="member: 157"><p><strong><em>Sokaktayım, kimsesiz bir sokak ortasında;</em></strong></p><p><strong><em>Yürüyorum, arkama bakmadan yürüyorum.</em></strong></p><p><strong><em>Yolumun karanlığa saplanan noktasında,</em></strong></p><p><strong><em>Sanki beni bekleyen bir hayal görüyorum.</em></strong></p><p><strong><em></em></strong></p><p><strong><em>Kara gökler kül rengi bulutlarla kapanık;</em></strong></p><p><strong><em>Evlerin bacasını kolluyor yıldırımlar.</em></strong></p><p><strong><em>İn cin uykuda, yalnız iki yoldaş uyanık.</em></strong></p><p><strong><em>Biri benim, biri de serseri kaldırımlar.</em></strong></p><p><strong><em></em></strong></p><p><strong><em>İçimde damla damla bir korku birikiyor;</em></strong></p><p><strong><em>Sanıyorum, her sokak başını kesmiş devler...</em></strong></p><p><strong><em>Üstüme camlarını, hep simsiyah, dikiyor;</em></strong></p><p><strong><em>Gözüne mil çekilmiş bir ama gibi evler.</em></strong></p><p><strong><em></em></strong></p><p><strong><em>Kaldırımlar, çilekeş yalnızların annesi;</em></strong></p><p><strong><em>Kaldırımlar, içimde yaşamış bir insandır.</em></strong></p><p><strong><em>Kaldırımlar, duyulur, ses kesilince sesi;</em></strong></p><p><strong><em>Kaldırımlar, içimde kıvrılan bir lisandır.</em></strong></p><p><strong><em></em></strong></p><p><strong><em>Bana düşmez can vermek, yumuşak bir kucakta;</em></strong></p><p><strong><em>Ben bu kaldırımların emzirdiği çocuğum!</em></strong></p><p><strong><em>Aman, sabah olmasın, bu karanlık sokakta;</em></strong></p><p><strong><em>Bu karanlık sokakta bitmesin yolculuğum!</em></strong></p><p><strong><em></em></strong></p><p><strong><em>Ben gideyim, yol gitsin, ben gideyim, yol gitsin;</em></strong></p><p><strong><em>İki yanımdan aksın, bir sel gibi fenerler.</em></strong></p><p><strong><em>Tak, tak, ayak sesimi aç köpekler işitsin;</em></strong></p><p><strong><em>Yolumun zafer takı, gölgeden taş kemerler.</em></strong></p><p><strong><em></em></strong></p><p><strong><em>Ne sabahı göreyim, ne sabah görüneyim; </em></strong></p><p><strong><em>Gündüzler size kalsın, verin karanlıkları!</em></strong></p><p><strong><em>Islak bir yorgan gibi, sımsıkı bürüneyim;</em></strong></p><p><strong><em>Örtün, üstüme örtün, serin karanlıkları.</em></strong></p><p><strong><em></em></strong></p><p><strong><em>Uzanıverse gövdem, taşlara boydan boya;</em></strong></p><p><strong><em>Alsa buz gibi taşlar alnımdan bu ateşi.</em></strong></p><p><strong><em>Dalıp, sokaklar kadar esrarlı bir kuyuya,</em></strong></p><p><strong><em>Ölse, kaldırımların kara sevdalı eşi..</em></strong></p><p> </p><p> </p><p><strong><em>üstadım...</em></strong></p><p><strong><em></em></strong></p><p><strong><em></em></strong></p></blockquote><p></p>
[QUOTE="ebrar172, post: 30861, member: 157"] [B][I]Sokaktayım, kimsesiz bir sokak ortasında; Yürüyorum, arkama bakmadan yürüyorum. Yolumun karanlığa saplanan noktasında, Sanki beni bekleyen bir hayal görüyorum. Kara gökler kül rengi bulutlarla kapanık; Evlerin bacasını kolluyor yıldırımlar. İn cin uykuda, yalnız iki yoldaş uyanık. Biri benim, biri de serseri kaldırımlar. İçimde damla damla bir korku birikiyor; Sanıyorum, her sokak başını kesmiş devler... Üstüme camlarını, hep simsiyah, dikiyor; Gözüne mil çekilmiş bir ama gibi evler. Kaldırımlar, çilekeş yalnızların annesi; Kaldırımlar, içimde yaşamış bir insandır. Kaldırımlar, duyulur, ses kesilince sesi; Kaldırımlar, içimde kıvrılan bir lisandır. Bana düşmez can vermek, yumuşak bir kucakta; Ben bu kaldırımların emzirdiği çocuğum! Aman, sabah olmasın, bu karanlık sokakta; Bu karanlık sokakta bitmesin yolculuğum! Ben gideyim, yol gitsin, ben gideyim, yol gitsin; İki yanımdan aksın, bir sel gibi fenerler. Tak, tak, ayak sesimi aç köpekler işitsin; Yolumun zafer takı, gölgeden taş kemerler. Ne sabahı göreyim, ne sabah görüneyim; Gündüzler size kalsın, verin karanlıkları! Islak bir yorgan gibi, sımsıkı bürüneyim; Örtün, üstüme örtün, serin karanlıkları. Uzanıverse gövdem, taşlara boydan boya; Alsa buz gibi taşlar alnımdan bu ateşi. Dalıp, sokaklar kadar esrarlı bir kuyuya, Ölse, kaldırımların kara sevdalı eşi..[/I][/B] [B][I]üstadım... [/I][/B] [/QUOTE]
Adı
İnsan doğrulaması
Peygamber Efendimiz a.s.v.'ın kabri nerededir? (Sadece şehir adını küçük harfler ile giriniz)
Cevap yaz
Forumlar
Eğitim ve Kültür
Kütüphane
Şiirler
kaldırımlar...
Bu site çerezler kullanır. Bu siteyi kullanmaya devam ederek çerez kullanımımızı kabul etmiş olursunuz.
Accept
Daha fazla bilgi edin.…
Üst