JavaScript devre dışı. Daha iyi bir deneyim için, önce lütfen tarayıcınızda JavaScript'i etkinleştirin.

Konuya cevap cer

Mesaj: <blockquote data-quote="harp" data-source="post: 233675" data-attributes="member: 1008315">Kim daha yaralı     SÜLEYMAN SARGIN        Hazret-i Eyyûb aleyhisselâm bugünkü Suriye'nin bulunduğuKim daha yaralı     SÜLEYMAN SARGIN      Hazret-i Eyyûb aleyhisselâm bugünkü Suriye'nin bulunduğu  bölgede yaşardı. Orası bağları ve bahçeleriyle meşhur, zengin bir yerdi.  Yüce Allah Hazret-i Eyyûb'a zenginlik, ilim, yüksek fazilet ve ahlak  ihsan etmişti. Bazı rivayetlere göre 10(on), bazılarına göre 13(onüç)  çocuğu vardı.        O da sahip olduğu malları, Allah'ın emaneti oldukları düşüncesiyle  durmadan dağıtıyor, ahlak ve faziletiyle insanlara örnek oluyordu. O'nun  bu cömert, dürüst ve faziletli halini çekemeyenler de vardı. Onlar,  cömert insanlar için her dönemde söylenen o cümleyi tekrar edip  duruyorlardı: "İnsanın bu kadar malı olunca elbette dağıtır. Var ki  veriyor. Bu kadar malı olan insan tabii iyi ahlaklı olacak..."       Yüce  Yaratıcı, Eyyûb peygamberin samimiyet ve sadakatini bütün insanlara  göstermek için onu bir kısım imtihanlara maruz bıraktı. İlk imtihan  mallarından olacaktı. Sürüler dolusu hayvanları teker teker ölmeye  başladı. Bir müddet sonra bir tek ineği ve keçisi bile kalmadı. Etrafındakiler nasıl tepki vereceğini merakla beklerken O, Rabbine teveccühle sürekli sabrını ve tevekkülünü ifade ediyordu.          Bir müddet sonra evinin bir sarsıntıyla yıkıldığını ve bütün çocuklarının vefat ettiğini haber aldı. Mal ile imtihandan sonra evlat ile imtihan oluyordu. Hz. Eyyûb, bu imtihanda da hepimize örnek olacak şekilde teslimiyetini ifade ediyordu. Ancak imtihanlar henüz bitmemişti...         Hz. Eyyûb aleyhisselâm'ın vücudunda yaralar çıkmaya başladı. Küçük  küçük çıbanlar gün geçtikçe büyüdü ve vücuduna yayıldı. O, bu halinden  asla şikâyet etmiyor sabırla tevekkülünü ve teslimiyetini ifade  ediyordu. Çünkü Hazret-i Eyyûb, Allah'a karşı olabildiğince edepli,  müthiş bir sabır kahramanıydı. Zamanla yaralar diline ve kalbine sirayet  etti. Bunun üzerine, [FONT=verdana,sans-serif]kendi  rahatı için değil, hakkıyla kulluk yapamayacağı endişesiyle halini  Rabbine arz etti ve "Rabbim, bu dert bana iyice dokundu (ve sana  gerektiği gibi ibadet edemez hale geldim). Sen merhametlilerin en  merhametlisisin!" diyerek niyazda bulundu. (Enbiya Sûresi, 83) [/FONT]  Rahmeti  Sonsuz O'nun bu duasını kabul etti ve "Ayağınla yere vur. İşte sana,  yıkanmak ve içmek için soğuk bir su kaynağı!" (Sâd Sûresi, 42) buyurdu.  Eyyûb peygamber bu suyla yıkandı, bol bol içti ve Allah'ın izniyle şifa  buldu. Sabrının  ve tevekkülünün bir mükâfatı olarak, kaybettiği kadar yeniden evlat  sahibi oldu ve eski zenginliğine kavuştu. Rivayetlerde bu hastalıktan  sonra uzun bir ömür sürdüğü ve vazifesini yaptığı anlatılır.        Bediüzzaman, Hazret-i Eyyûb'un kıssasını özetle hatırlattıktan sonra  bir kısım hakikatlere dikkat çeker: "Hazret-i Eyyûb aleyhisselam'ın  zahirî yara ve hastalıklarına mukabil, bizim batınî (iç), ruhî ve kalbî  hastalıklarımız vardır. İç dışa, dış içe bir çevrilsek, Hazret-i  Eyyûb'dan daha ziyade yaralı ve hastalıklı görüneceğiz. Çünkü  işlediğimiz her bir günah, kafamıza giren her bir şüphe, kalb ve  ruhumuzda yaralar açıyor." (Lem'alar, 2. Lem'a)   Evet,  bizim yaralarımız çoktur. Her günahımız yeni bir yara sebebidir.  Yaranın büyüklüğü ve derinliği, günahın büyüklüğüyle doğru orantılıdır.   Gafletlerimiz,  dalaletlerimiz, isyanlarımız, nisyanlarımız... Kılmadığımız namazlar,  hakkını vermediğimiz oruçlar, bildiğimiz halde yapmadığımız doğrular...  Gıybetlerimiz, hasetlerimiz, kinlerimiz, nefretlerimiz... Su-i  zanlarımız, çekememezliklerimiz, çelmelerimiz, arkadan dolap  çevirmelerimiz... Riyalarımız, fahirlerimiz, makam düşkünlüğümüz...  "Ene"miz, "estağfirullah" bekleyen tevazularımız, şımarıklıklarımız...  Zulümlerimiz, haksızlıklarımız, çiğnediğimiz kul hakları... Anlatıp  yaşamadıklarımız, yaşayıp anlatmaya çekindiklerimiz... Yapmadıklarımızla  övünmemiz, hak etmediğimiz iltifatlara dilbeste olmamız, başkalarının  başarılarını kendimize mal etmemiz...   Anne-baba  hukukuna saygısızlıklarımız, evladı, eşi ihmallerimiz, büyüklere  saygıyı unutmamız... Haram nazarlar, haram konuşmalar, haram  dokunuşlar... Haram dinlemeler, haram izlemeler... Yeme, içme  konusundaki rahatlıklarımız... Kaybettiğimiz hassasiyetlerimiz, istikbal  endişelerimiz, beklentilerimiz... İbadete isteksizliğimiz, zikirden,  duadan kaytarmalarımız, günahlara meylimiz... Ve daha neler, neler...  Hepsi bizi takatsiz düşüren ve birer kurt gibi içimizi kemiren  yaralarımız.   Bu  yaralardan kurtulmak için Hazreti Eyyûb gibi ayağımızı yere vurmamız ve  çıkan âb-ı hayatla şifa bulmamız gerek. Ayağını yere vurmak, tevbe  iradesi ortaya koymaktır. O iradenin ardından fışkıran su ise Cenab-ı  Hakk'ın sonsuz Rahmeti ve Mağfiretidir. O tatlı ve bereketli suda  yıkanıp yaralarımızı tedavi edebiliriz.   Ancak o zaman Rahmeti Sonsuz, bütün güzellikleri ve nimetleri bize yeniden ihsan edecektir.</blockquote>

Adı

İnsan doğrulaması: Peygamber Efendimiz a.s.v.'ın kabri nerededir? (Sadece şehir adını küçük harfler ile giriniz)