JavaScript devre dışı. Daha iyi bir deneyim için, önce lütfen tarayıcınızda JavaScript'i etkinleştirin.

Konuya cevap cer

Mesaj: <blockquote data-quote="Merih" data-source="post: 198508" data-attributes="member: 2">İbrahim suresi ayet 31İman etmiş  kullarıma söyle: Alış verişin ve dostluğun olmadığı o gün gelmezden evvel, dosdoğru  namazı kılsınlar...Namazın müslümanla kâfiri ayırdedici özelliği Bakara suresi ayet 143 Böylece biz sizi,  insanlara şahid (ve örnek) olmanız için vasat bir ümmet kıldık;  peygamber de üzerinizde bir şahid olsun. Senin üzerinde bulunduğun  (yönü, Kâ'be'yi) kıble yapmamız, peygambere uyanları, iki topuğu  üzerinde gerisin geri dönenlerden ayırdetmek içindir. Doğrusu (bu,)  Allah'ın hidayete ulaştırdıklarının dışında kalanlar için büyük (bir  yük) tür. Allah, imanınızı boşa çıkaracak değildir. Şüphesiz, Allah,  insanlara şefkat edendir, esirgeyendir. Bu, İslâm ümmetinin önderliğinin ilân edilmesidir. "Böylece" (Kezalik)  sözü hem Hz. Muhammed (s.a.) , hem de kıblenin değiştirilmesini  kastetmektedir. Müslümanlar kendilerinin "vasat ümmet" olmalarını  sağlayan üstün meziyetlere, Hidayet'e tâbi olarak ulaşmışlardı.  Kıble'nin, Mescid-i Aksa'dan Kâbe'ye çevrilmesi ise, İsrailoğulları'nın  önderlik görevinden alınıp, yerine müslümanların konulduğunu  gösteriyordu. Bu nedenle Kıble'nin Kudüs'ten Kâbe'ye çevrilmesi  beyinsizlerin sandığı gibi sadece bir yön değişikliği değil, aslında  önderlik görevinin İsrailoğulları'ndan alınıp Hz. Muhammed'e (s.a.)  inananlara verildiğinin ilânı idi.Arapça "Ümmet-i Vasat" kelimesi başka bir dilde hiçbir kelimenin tam  anlamını ifade edemeyeceği kadar geniş anlamlıdır. O, belirli sınırları  aşmayan, orta yolu izleyen, diğer milletlere âdil davranan ve diğer  milletlerle olan ilişkilerini hak ve adalete dayandıran doğru ve soylu  bir toplumdur."Böylece biz sizi, insanlara şahit (ve örnek) olmanız için vasat bir  ümmet kıldık; peygamber de üzerinizde bir şahit olsun" ayetinin anlamı:Bütün insanların bir araya toplanacağı kıyamet gününde her peygamberden,  kendisine vahyolunan Hakk'ı hiç gizlemeksizin söz ve fiil ile ümmete  tebliğ ettiğini ispatlayacak deliller göstermesi istenecektir. Buna  karşılık ümmetten de, peygamberden aldığı şekliyle Hakk'ı söz ve fiil  ile diğer insanlara tebliğ etmek için elinden geleni yaptığını gösterir  deliller istenecektir.Şuna da dikkat edilmelidir ki Allah, önderlik şerefiyle, insanlar önünde  Hakk'a şahitlik etme görevini aynı düzeyde tutmaktadır. Önderlik  şerefli bir konum olmakla birlikte, yanında birçok şerefli  sorumlulukları da getirmektedir. Bu görev peygamberin diğer insanlara  şahitlik etmesi gibi, İslâm toplumunun diğer insanlar önünde hakkın,  doğruluğun ve adaletin yaşayan şahitleri olmalarını ve hakkın,  doğruluğun ve adaletin anlamını tüm dünyaya göstermelerini gerektirir.Bu  görev sebebiyle hesaba çekilecek İslâm toplumuna çok büyük sorumluluk  düşer. Nasıl Hz. Peygamber (s.a.) Allah'ın hidayetini tebliğ etmekle  görevli idiyse, aynı şekilde müminler de hidayeti diğer insanlara tebliğ  etmekle sorumludurlar. Eğer Allah huzurunda bu görevi ellerinden  geldiğince iyi bir şekilde yerine getirdiklerini gösteremezlerse orada  cezalandırılacaklardır. Eğer Hakk'ın şahitleri olarak görevlerinde en  ufak bir gevşeklik göstermişlerse, kendi kötü amelleri ile birlikte  kendi önderlikleri zamanında yayılan kötülüklerden de sorumlu  tutulacaklardır. Kıyamet gününde Allah şöyle soracaktır: "Dünyayı kasıp  kavuran sapıklık, zulüm ve günah salgınını gördüğünüzde onu engelemek  için ne yaptınız?" Kıblenin değiştirilmesi aynı zamanda gerçek müminlerle, önyargılarına  tapanların ve ırkçıların ayırdedilmesini de sağlamıştı. Bir tarafta,  kendi Kâbe'lerini bırakıp Mescid-i Aksa'yı kıble olarak kabul etmeye  hazır olmayan Araplar vardı. İlk önce onlar denendi. Bu zorlu bir  sınavdı, fakat samimi müminler geçtiler, kavmiyetçilik putuna tapanlar  ise sınavı kaybettiler. Kıblenin, Kudüs'ten Kâbe'ye çevrilmesiyle ise  müslüman olan Yahudi ve Hıristiyanlar da deneniyordu. Atalarının  kıblesinden başka bir kıble kabul etmek onlar için çok zordu. Bu şekilde  İslâm'dan yüz çeviren ırkçılar Allah'ın gerçek kullarından ayırdedildi  ve Hz. Peygamber'in (s.a.) yanında sadece gerçek müminler kaldı.Namazın müslümanla kâfiri ayırdedici özelliği Tevbe suresi ayet 5 Haram aylar (süre tanınmış  dört ay) sıyrılıp-bitince (çıkınca) müşrikleri bulduğunuz yerde öldürün,  onları tutuklayın, kuşatın ve onların bütün geçit yerlerini  kesip-tutun. Eğer tevbe edip namaz kılarlarsa ve zekâtı verirlerse  yollarını açıverin. Gerçekten Allah, bağışlayandır, esirgeyendir. Buradaki "Haram aylar"ın hangi aylar olduğu tefsir bilginleri arasında  tartışmalıdır. Acaba bu aylar üzerlerinde anlaşma sağlanmış olan klâsik  "haram aylar"mıdır ki, bunlar Zilkaade, Zilhicce, Muharrem ve Recep  aylarıdır. Eğer böyle ise "Hacc-ı Ekber" günü yapıla ilişki kesme  açıklamasından sonraki mühlet Zilhicce ayının kalan günleri ile Muharrem  ayından ibaret olur, bu da elli gün eder. Yoksa kavramın buradaki  anlamı o yıl ki Kurban bayramını izleyen ve bitimine kadar savaşın yasak  olduğu özel bir "mühlet"midir. Eğer öyle ise bu yıl ki Rebiulaher  ayının sonuna kadar uzayan bir süredir. Yoksa ilk mühlet antlaşmalarını  bozan müşrikler için sözkonusu iken, ikinci mühlet hiç bir antlaşması  olmayan veya süresiz antlaşmalı müşrikler için mi geçerlidir? Bize göre burada sözü edilen haram aylar, bilinen haram aylar değildir;  bu sıfatla anılmalarının sebebi sırf bu sürede varolan savaşma yasağı  yüzündendir; bu yasak müşriklere seyahat özgürlüğü tanımak amacı ile  getirilmiştir ve geneldir. Sadece antlaşmaları süreye bağlanmış olan  müşrikler bu yasağın kapsamı dışındadır; çünkü onların antlaşmaları,  sürelerinin sonuna kadar geçerli sayılmıştır. Bu kavramı böyle  yorumlamak gerekir. Çünkü madem ki, yüce Allah, müşriklere "Dört ay  boyunca yeryüzünde serbestçe seyahat ediniz" buyuruyor, bu dört ayın bu  açıklamanın yapıldığı günden itibaren başlaması gerekir. Bu "ilân"ın, bu  bildirimin özelliği ile bağdaşan yorum budur. Yüce Allah, müslümanlara bu dört aylık sürenin bitiminden itibaren,  müşrikleri ya buldukları yerde öldürmelerini ya esir almaları ya -eğer  kapalı bir yere sığınmışlarsa- kuşatma altına almalarını ya da yollarını  gözlemek üzere pusuya yatarak kaçmalarını ve gelip-geçişlerini  önlemelerini emrediyor. Bunun tek istisnası antlaşmaları, sürelerinin  sonuna kadar geçerli sayılan ve bu süre içinde her hangi bir yaptırım  uygulamasından muaf tutulan müşriklerdir. Çünkü müşriklere daha önce  gereken uyarı yapılmış, kendilerine yeterli süreyi kapsayan bir mühlet  verilmişti. Buna göre ne öldürülmeleri bir gaddarlıktır ve ne de  yakalanmaları sürpriz bir baskın sonucudur. Kendileri ile yapılan  antlaşmalar bozulmuş ve karşılaşacakları akıbetten önceden haberdar  edilmişlerdir. Ayrıca onlara yöneltilen bu saldırı bir yoketme, bir öc alma saldırısı  değildir. Amaç onları son kez uyarmak ve İslâm'a yönelmelerini  sağlamaktır. Okuyoruz: "Eğer tevbe eder de namazı kılar ve zekâtı verirlerse onları  salıveriniz. Hiç şüphesiz Allah affedicidir, merhametlidir." Düşünelim ki, müslümanlar ile müşriklerin arasındaki ilişkilerin  yirmiiki yıllık bir geçmişi vardı. Bu süre içinde müslümanlar,  müşriklere çağrı yapar, açıklamada bulunurken müşriklerden çeşitli  eziyetler, dinlerinden döndürme girişimleri, savaş girişimleri ve yeni  devletlerini yıkmaya yönelik ortak komplolar görmüşlerdi. Buna rağmen  gerek Peygamber'den, gerek bu dinden ve gerekse bu dinin bağlılarından  hep müsamaha görmüşlerdi. Bu süre oldukça uzun bir tarihti. Bütün  bunlara rağmen İslâm, onlara kollarını açıyordu. Yüce Allah eziyetlere  uğrayan, dinlerinden dönsünler diye işkenceler altında inletilen;  savaşlara, sürgünlere ve öldürülmelere maruz bırakılan müslümanlara ve  Peygamberimiz'e eğer müşrikler tevbe edip yüce Allah'a dönerlerse, bu  dine teslim olduklarını, onun görevlerini yerine getirmeye  yöneldiklerini, kısacası bu dine girdiklerini kanıtlayacak biçimde onun  farzlarını yapmaya başlarlar ise kendilerine ilişmemeyi, onları  cezalandırma işlemini durdurmayı emrediyordu. Çünkü yüce Allah, ne kadar  günah işlemiş olursa olsun, tevbe eden hiç kimseyi reddetmez. "O  bağışlayıcıdır ve merhametlidir." Sözlerimizin burasında bu âyetin aşağıdaki cümlesi hakkında gerek tefsir  kitaplarının ve gerekse fıkıh kitaplarının dalmış oldukları  tartışmalara girmek istemiyoruz: "Eğer onlar tevbe eder de namazı kılar ve zekâtı verirlerse onları  salıveriniz." Bu şartlar, onları yerine getirmeyenlerin kâfirlikle damgalanmalarına  yolaçacak şartlar mıdır? Bu şartları yerine getirmeyenler ne zaman  kâfirlikle damgalanır? İslâm'ın diğer bilinen şartlarını bir yana  bırakarak sırf bunları yerine getireceğini söyleyen bir tevbekârın  tevbesi yeterli olur mu? Âyetin bu cümlesinde bu sorulardan herhangi birine cevap verme amacı  güdüldüğünü sanmıyoruz. Âyetin cümlesi sadece o gün Arap Yarımadası'nda  barınan müşriklerin hayatlarındaki pratik bir uygulamayı karşılıyor. Bu  pratik uygulamaya göre eğer bir müşrik tevbe edip geçmiş tutumundan  ayrılarak namaz kılmaya ve oruç tutmaya koyulursa bu tutum değişikliği  İslâm'ı tümüyle kabul ettiği, onu her yönü ile benimsediği anlamına  gelirdi. Âyette tevbe etme, namaz kılma ve zekât verme şartları  vurgulanıyor. Çünkü o günlerde müslüman olmayı kafasına koymayan,  İslâm'ın bütün şartlarını onaylamayan ve tam anlamı ile bu dine  bağlanmaya karar vermeyen hiç bir müşrik bu şartları yerine getirmeye  yanaşmazdı. Bu şartları yerine getiren müşrikin diğer İslâm şartlarını  da onayladığı anlaşılırdı. Sözkonusu şartların başında yüce Allah'ın  birliğine ve Peygamberimiz'in peygamber olduğuna inanmak, yani  "Allah'dan başka ilâh olmadığını" ve "Muhammed'in, O'nun elçisi  olduğu"nu dile getiren "şehadet" cümlesini samimiyetle seslendirmek  gelirdi. Demek ki, bu âyette yeralan bu cümlenin amacı İslâm hukukuna (fıkha)  ilişkin bir hüküm ortaya koymak değil, özel eklentileri olan bir pratiği  uygulamaya koymaktır. Son olarak şunu da belirtmeliyiz ki, İslâm dört ay sonrası için  müşriklere topyekün savaş ilân etmiş olmasına rağmen onlara yönelik  hoşgörüsünü, ciddiliğini ve gerçekçiliğini sürdürüyor. Bir defa yukarda  söylediğimiz gibi onlara yok etme amaçlı bir savaş ilân etmiyor. Bunun  yerine onlara karşı mümkün olduğu takdirde doğruyola gelmelerine yönelik  yeni bir kampanya başlatıyor. Hatırlanacağı gibi İslâm'la çatışan,  İslâm'a karşı düşmanlığını ortaya koyan her hangi bir cahiliye grubuna  üye olmayan tek tek müşriklere şu güvenceler veriliyordu: Böyleleri  İslâm yurduna güvenlik içinde girebileceklerdi. Yüce Allah'ın emri ile  Peygamberimiz bunlara bu yolda dokunulmazlık sağlayacak, böylece  Allah'ın mesajını rahatça dinleme, bu çağrının içeriğini tam anlamı ile  öğrenme imkânına kavuşturulacaklardı. Arkasından da can güvenliği içinde  olacakları bir yere ulaşana dek korunacaklardı. Üstelik bütün  güvencelerden yararlanırken müşrikliklerini sürdürebileceklerdi.</blockquote>

Adı

İnsan doğrulaması: Peygamber Efendimiz a.s.v.'ın kabri nerededir? (Sadece şehir adını küçük harfler ile giriniz)