JavaScript devre dışı. Daha iyi bir deneyim için, önce lütfen tarayıcınızda JavaScript'i etkinleştirin.

Konuya cevap cer

Mesaj: <blockquote data-quote="Ali Said" data-source="post: 120708" data-attributes="member: 8283">Yıllar önce, ‘Drina Jedina’ (Biricik  Drina), isimli bir sigaranın, bende tedai ettirdikleri hatırıma geldi bu soruyla  birlikte…    ‘Bizim sigara’ sevinciyle sigarayı  yakmış ve bir nefes çeker çekmez de kendimi Drina Köprüsünün üzerinde bulmuştum.     Üstat Necip Fazıl (Rh.A.),  makberinden ‘Sakarya Türküsü’nü göndermişti o an…   Drina nehrine bakarken,  ‘Nerde kardeşlerin/ Cömert Nil, yeşil Tuna’ mısralarına gözyaşımı katık etmiş,  ‘Giden şanlı akıncının’ yurduna ne gün döneceğini bilmemenin verdiği ıstırapla,  muhayyilemde geçit resmi yapan muhteşem medeniyetin ordusunu selamlamıştım.      Kurtuba  deyince birden o anı hatırladım… Sonra gözlerimin önüne Arap  yarımadası geldi.  Cehaletin kopkoyu karanlığının,  bütün tavahhuşuyla hüküm sürdüğü günler…  Bir baba…  Bütün insani duygularını  evde bırakmış, merhamet ve şefkatten soyunmuş bir halde dünyalar güzeli kızını  diri diri gömüyor…     Sonra bir Güneş doğuyor karardıkça  kararan bu cehaletin üzerine…    Her yer, ‘Anam babam sana feda  olsun!’ civanmertliğinin muhatabı olan ve kâinatın bir daha asla göremeyeceği bu  muhteşem Güneşin nuruyla aydınlanıyor…   Aydınlanıyor da ne kelime, nura gark  oluyor bütün ihtişamıyla…   Ve ardından, soylu ve kutlu elçinin,  O, en sevgilinin (S.A.V.) müjdecileri, ellerindeki ‘Hidayet Rehberiyle’ dünyaya  asalet ve adalet üleştirmeye koşuşuyorlar…   Duraklardan birisi ciğerparemiz  Endülüs… ‘İyiye, doğruya ve güzele dair’ her  ne varsa hepsini sinesinde barındıran kâinatın ruhu, tüm haşmeti, azameti ve  muhteşemliği ile tenevvür ediyor bu beldede… Kurtuba da bu mübarek azıktan  nasipleniyor olabildiğince…  Öyle ki, Ulu Camii kadar ululaşıyor  Allah’a kul olma bilincinin ürettiği medeniyet sayesinde.   Kurtuba:  İslâm medeniyetinin emzirdiği şehir…   Bu şehre dair güzellikleri ve  harikuladelilikleri, ansiklopedilerin ve sair kitapların anlatımına havale  edelim isterseniz.  Sözü hiç eğip bükmeden ‘Kurtuba’nın  bana neler anlattığına gelelim dosdoğru bir biçimde…   Tıpkı Drina Köprüsü gibi Kurtuba’nın  da gözleri yaşlıydı muhayyilemdeki muhaveremizde… Bana, hırs ve tamaın Müslüman’ı  nasıl bitirdiğini anlattı Kurtuba…   Gâvurlar, adına  Reconquista yani Endülüs’ü yeniden gâvurlaştırma ideali dedikleri kutsal  amaçları için Kurtuba önlerinde toplaşmışlardı.   Kastilya birliği, bu kuşatmadaki ilk  saldırganlardı.  Kastilya Kralı III. Fernando,  birbirleriyle kıyasıya savaşan Müslüman liderlerden Kurtuba’nın da idaresini  elinde bulunduran İbn Hûd ile daha önce yaptığı sözde anlaşmayı, işbirlikçi bir  grubun davetini gerekçe göstererek ve bu nedenle anlaşmayı bozmuş sayılmayacağı  iddiasıyla Kurtuba kuşatmasını başlatmıştı.    Her geçen gün ordu büyüyordu.  Tarikat şövalyeleri, Beyyase ve Kunka piskoposları ve duyan herkes kuşatma için  oradaydılar.  Kuşatma aylar sürmüştü.  İnsanlar açlıktan perişan durumdaydılar ve şehre adeta kısılıp kalmışlardı.     Kurtubalılar idaresinde bulundukları  İbn Hûd’dan imdat istediler pek tabii olarak. İbn Hûd 35 bini aşkın ordusuyla  Kurtuba’ya hareket etmişti. Şehre varmadan bir yerde ordugâh kurdu.    Sadece bekliyordu her ne  hikmetse. Bekledi… Bekledi…  Bekledi. Saldırıya geçse Hıristiyan  kuvvetlerini darmadağın etmesi işten bile değildi…  Ama o bekledi… Sonra fırsat bu fırsat diyerek  Belensiye’yi almak için bölgeden ayrıldı. Çeşitli rivayetler var bu hususta  ama hiçbirisi gözümüzün nuru Kurtuba’nın gâvurlara adeta peşkeş çekilmesini  mazur kılmıyor.  Yaklaşık on ay süren muhasara  sonunda perişan bir şekilde teslim oldu Kurtubalılar…  İbn Hûd ise Kral’la, senelik 52 bin  dinar haraç karşılığı 6 yıllığına çoktan anlaşmıştı.    Şövalyeler ve piskoposlar teslim  olma fikrine sıcak bakmıyorlardı. ‘Şehre girelim, tarumar edelim, Müslümanların  hepsini kılıçtan geçirelim hatta kanlarını içelim’ diyorlardı.  Kral, daha pragmatik davranmış  şehrin harap olmasına gönlü el vermediği için bu fikri kabul etmemişti.   Ve 23 Şevval 633 de yani 30 Haziran  1236 da Kurtuba düştü… Tamı tamına 525 yıl Müslümanların  elinde bir güneş gibi parlayan medeniyet harikası Kurtuba, artık gâvurların  yanlarında getirdikleri karanlığa gömülüyordu.  Ulu Camiin tepesine dikilen haç, bir  medeniyetin nasıl bir ıstıraba mahkûm olduğunu ilan ediyordu çalınan çanlar  eşliğinde…   Kurtuba diyince, kendi kendimize  yaptığımız ihanet geldi aklıma ister istemez.  ‘Her ne olursa bize, bizden olur’  hakikati yani… Şeytana en çok mağlup olduğumuz  zaafımız yani… Yani nefsimiz ve  enaniyetimiz… İşte ihanete giden menfur yolun, en  can yakan tarafı…   Başta dedik, karanlığa gömülmüş bir  topluluğa avuç avuç aydınlık taşıyan, medeniyet meşalesi Kurtuba’ya dair başka  eserler konuşsun.  Biz, olur da ibret alırız ümidiyle,  yüreğimize ateş salan bu acı tarafına bakalım istedik. İşte bu nedenle Kurtuba diyince  aklıma ikinci olarak bir uygarlık (dikkat medeniyet değil!) müsveddesi olan Batı  ve insanımsı bir tür olan batılılar geliyor. Onlar ki, tarihte binlerce örneğini  sergiledikleri vahşet ötesi zulümlerini ayniyle Kurtuba üzerinde tatbik etmek  isteyenlerdir.  Yakan, yıkan, yok eden, öldüren,  işkence yapan ve hakikati inkâr eden insanlık tarihinin en karanlık  özneleri… Onlar geliyor aklıma elimde olmadan.     İçlerinden kendilerini anlatan da  olmuş… ‘Kadın gözüyle Avrupa’da fahişeliğin tarihi’ isimli kitabın yazarı Jess  Wells, insanlığın yüz karası bir topluluğun şenaatine dair akıllara durgunluk  veren örnekleri bir bir sayıp dökmüş mesela…    Bizim medeniyetimiz sayesinde  insanlıkla tanışan, ilimle, sanatla, estetikle ve daha birçok insani hal ve  davranışla tanışan ve fakat bir türlü terakki edemeyen bu topluluk geliyor  aklıma hiç istemediğim halde.    Çok övündükleri Rönesanslarını bile  bu tanışıklığa borçlu olanların, teknoloji marifetiyle yeryüzünü cehenneme  çevirmelerini de matah bir şeymiş gibi takdim etmelerindeki irrite eden tuhaf  psikolojileri geliyor aklıma…   Ve daha bir sürü şey…        Kurtuba, ah Kurtuba!… Ama söz!.. Bir gün geleceğiz yine…   Bir ‘Bilge Kral’ımız olacak  belki… Belki, İbn-i Arabî katılacak  bize… Kim bilir, İbn-i Rüşd, İbn-i Hazm,  İbn-i Haldun, El İdrisi el verecek bu dönüşümüze… Hep beraber gelip, güneşin battığı  yerde, karanlıklar imparatorluğu kuran medeniyet düşmanlarının elinden  kurtaracağız seni, inan buna… Ama ne zaman bilmiyorum. Bildiğim tek şey, ‘Ağızlarıyla  Allah’ın nurunu söndüreceğini’ sananların feci şekilde yanıldıkları ve ‘onlar  istemeseler de nurun tamamlanacağı…’</blockquote>

Adı

İnsan doğrulaması: Peygamber Efendimiz a.s.v.'ın kabri nerededir? (Sadece şehir adını küçük harfler ile giriniz)