JavaScript devre dışı. Daha iyi bir deneyim için, önce lütfen tarayıcınızda JavaScript'i etkinleştirin.

Konuya cevap cer

Mesaj: <blockquote data-quote="NuruAhsen" data-source="post: 163186" data-attributes="member: 857">Mehmet Çağlayan 1941 yılında İzmit’te askerdim. Ezan Türkçe okunuyor. Her tarafta manevî bir hüzün ve sıkıntı vardı. İtiraz eden veya Türkçe okumayanlar eziyet görüyor, hakarete maruz kalıyordu. Birkaç arkadaşımla birlikte keşif için gittiğimiz yol güzergâhında namaz vakti olmuştu. Köyde abdestimizi aldık, köyün camisine vardık, etrafta görevli yoktu. Ben de minaresine çıkıp ezan okudum. Arapça ve aslına uygun okuduğum ezan bütün köylüleri o kadar etkilemişti ki, bir anda caminin önü kalabalıklaştı. Minareden inince köylüler hıçkırıklarla boynuma sarılıp beni tebrik ettiler. Hasret çektikleri ezanı, hem de asker kıyafeti ile birinin okuması onları çok etkilemişti. Ben ve arkadaşlarıma çok ilgi gösterdiler, oldukça güzel ağırlayıp bizi misafir edip açlığımızı giderdiler. Daha sonra dualarla bizi yolcu ettiler.</blockquote>

İnsan doğrulaması: Peygamber Efendimiz a.s.v.'ın kabri nerededir? (Sadece şehir adını küçük harfler ile giriniz)