JavaScript devre dışı. Daha iyi bir deneyim için, önce lütfen tarayıcınızda JavaScript'i etkinleştirin.

Konuya cevap cer

Mesaj: <blockquote data-quote="Huseyni" data-source="post: 403302" data-attributes="member: 27">[NOT]“Der tarik-i aczmendî lâzım âmed çâr çiz / Fakr-ı mutlak, acz-i mutlak, şükr-ü mutlak, şevk-i mutlak ey aziz.”[/NOT]Risale-i Nur'un mesleğinde ise mezkur terklere mukabil şu dört şey esastır.Bunlar fakrı mutlak; yani bütün zenginliğini Allah'tan bilme, her şeyinin, maddi-manevi bütün varlığının tek Sahibi olarak Rabbini görmek ve bilmek. Emanet verilenlerden kendine hisse çıkarmamak.Aczi mutlak; kendini mutlak bir surette aciz bilmek, Allah cc. izin vermezse en basit birşeye dahi güç yetiremeyeceğini bilmek. Kendi kudretinden sıyrılıp, herşeyi Allah'ın kudretinden bilmek.Gerek fakr-ı mutlak ve gerekse acz-i mutlak ifadeleri kullara ve fanilere karşı olan bir fakr ve acz hali değildir. Tamamen Allah'a karşı aczini ve fakrını bilmek manasındadır.Şükrü mutlak; Üstad Hazretleri şükr-ü mutlakı dört esasın en büyüğü olarak nitelendiriyor Yirmi Sekizinci Mektupta.  [TAVSIYE]Elhasıl, en âlâ ve en yüksek tarik olan tarik-i ubûdiyet ve mahbubiyetin dört esasından en büyük esası şükürdür ki,..[/TAVSIYE] Yani abdin her daim şükür halinde bulunması, lezzet-i şükür için istemesi, farzlara, sünnete, emirlere ve yasaklara azami riayet göstermesi..Şevki mutlak; yani bu yolda hiçbir engeli tanımamak, her daim aşk ve heyecanla, şevkle davasına sarılmak.Bunlardan ayrı, başka bir risalede Üstad Hazretleri Cenab-ı Hakka ulaştıran en kısa tarik olarak şu dört esası zikrediyor.  "acz ve fakr ve şefkat ve tefekkür" Yirmi Altıncı Sözün ZeyliFaydalı olru düşüncesiyle o kısmı da aynen aktaralım.[TAVSIYE]Zeylبِسْمِ اللهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحِيمِBu küçücük zeylin büyük bir ehemmiyeti var. Herkese menfaatlidir.CENÂB-I HAKKA  vâsıl olacak tarikler pek çoktur. Bütün hak tarikler Kur’ân’dan  alınmıştır. Fakat tarikatlerin bazısı, bazısından daha kısa, daha  selâmetli, daha umumiyetli oluyor. O tarikler içinde, kàsır fehmimle  Kur’ân’dan istifade ettiğim "acz ve fakr ve şefkat ve tefekkür"  tarikidir.Evet, acz dahi, aşk gibi, belki daha eslem bir  tariktir ki, ubûdiyet tarikiyle mahbubiyete kadar gider. Fakr dahi  Rahmân ismine isal eder. Hem şefkat dahi, aşk gibi, belki daha keskin ve  daha geniş bir tariktir ki, Rahîm ismine isal eder. Hem tefekkür dahi,  aşk gibi, belki daha zengin, daha parlak, daha geniş bir tariktir ki,  Hakîm ismine isal eder.Şu tarik, hafî tarikler misillü,  “letâif-i aşere“ gibi on hatve değil; ve tarik-i cehriye gibi “nüfus-u  seb’a“ yedi mertebeye atılan adımlar değil; belki Dört Hatveden  ibarettir. Tarikatten ziyade hakikattir, şeriattir.Yanlış  anlaşılmasın; acz ve fakr ve kusurunu Cenâb-ı Hakka karşı görmek  demektir. Yoksa onları yapmak veya halka göstermek demek değildir.Şu  kısa tarikin evrâdı, ittibâ-ı sünnettir; ferâizi işlemek, kebâiri terk  etmektir. Ve bilhassa, namazı tâdil-i erkânla kılmak, namazın  arkasındaki tesbihatı yapmaktır.Birinci Hatveye [SUP]1[/SUP] فَلاَ تُزَكُّوۤا اَنْفُسَكُمْ âyeti işaret ediyor.İkinci Hatveye [SUP]2[/SUP] وَلاَ تَكُونُوا كَالَّذِينَ نَسُوا اللهَ فَاَنْسٰيهُمْ اَنْفُسَهُمْ âyeti işaret ediyor.Üçüncü Hatveye[SUP]3[/SUP]مَاۤ اَصَابَكَ مِنْ حَسَنَةٍ فَمِنَ اللهِ وَمَاۤ اَصَابَكَ مِنْ سَيِّئَةٍ فَمِنْ نَفْسِكَ âyeti işaret ediyor.Dördüncü Hatveye [SUP]4[/SUP] كُلُّ شَىْءٍ هَاِلكٌ اِلاَّ وَجْهَهُ âyeti işaret ediyor.Şu Dört Hatvenin kısa bir izahı şudur ki:BİRİNCİ HATVEDE:[SUP]5[/SUP]فَلاَ تُزَكُّوۤا اَنْفُسَكُمْ  âyeti işaret ettiği gibi, tezkiye-i nefis etmemek. Zira, insan,  cibilliyeti ve fıtratı hasebiyle nefsini sever. Belki, evvelâ ve bizzat  yalnız zâtını sever; başka herşeyi nefsine feda eder. Mâbuda lâyık bir  tarzda nefsini metheder; mâbuda lâyık bir tenzihle nefsini meâyipten  tenzih ve tebrie eder. Elden geldiği kadar kusurları kendine lâyık  görmez ve kabul etmez. Nefsine perestiş eder tarzında, şiddetle müdafaa  eder. Hattâ, fıtratında tevdi edilen ve Mâbud-u Hakikînin hamd ve  tesbihi için ona verilen cihazat ve istidadı kendi nefsine sarf ederek, [SUP]6[/SUP]مَنِ اتَّخَذَ اِلٰهَهُ هَوٰيهُ  sırrına mazhar olur. Kendini görür, kendine güvenir, kendini beğenir.  İşte, şu mertebede, şu hatvede tezkiyesi, tathiri, onu tezkiye etmemek,  tebrie etmemektir.İKİNCİ HATVEDE:وَلاَ تَكُونُوا كَالَّذِينَ نَسُوا اللهَ فَاَنْسٰيهُمْ اَنْفُسَهُمْ  dersini verdiği gibi, kendini unutmuş, kendinden haberi yok. Mevti  düşünse, başkasına verir. Fenâ ve zevâli görse, kendine almaz. Ve külfet  ve hizmet makamında nefsini unutmak, fakat ahz-ı ücret ve istifade-i  huzuzat makamında nefsini düşünmek, şiddetle iltizam etmek, nefs-i  emmârenin muktezasıdır.Şu makamda tezkiyesi, tathiri, terbiyesi,  şu hâletin aksidir. Yani, nisyân-ı nefis içinde nisyan etmemek. Yani,  huzuzat ve ihtirasatta unutmak; ve mevtte ve hizmette düşünmek...ÜÇÜNCÜ HATVEDE:[SUP]7[/SUP]مَاۤ اَصَابَكَ مِنْ حَسَنَةٍ فَمِنَ اللهِ وَمَاۤ اَصَابَكَ مِنْ سَيِّئَةٍ فَمِنْ نَفْسِكَ  dersini verdiği gibi, nefsin muktezası, daima iyiliği kendinden bilip  fahr ve ucbe girer. Bu Hatvede, nefsinde yalnız kusuru ve naksı ve aczi  ve fakrı görüp, bütün mehâsin ve kemâlâtını, Fâtır-ı Zülcelâl tarafından  ona ihsan edilmiş nimetler olduğunu anlayıp, fahr yerinde şükür ve  temeddüh yerinde hamd etmektir.Şu mertebede tezkiyesi, [SUP]8[/SUP] قَدْ اَفْلَحَ مَنْ زَكّٰيهَا sırrıyla şudur ki: Kemâlini kemâlsizlikte, kudretini aczde, gınâsını fakrda bilmektir.DÖRDÜNCÜ HATVEDE:[SUP]9[/SUP]كُلُّ شَىْءٍ هَاِلكٌ اِلاَّ وَجْهَهُ dersini  verdiği gibi, nefis kendini serbest ve müstakil ve bizzat mevcut bilir.  Ondan, bir nevi rububiyet dâvâ eder; mâbuduna karşı adâvetkârâne bir  isyanı taşır. İşte, gelecek şu hakikati derk etmekle ondan kurtulur.  Hakikat şöyledir ki:Herşey, nefsinde mânâ-yı ismiyle fânidir, mefkuttur, hâdistir, mâdumdur.  Fakat mânâ-yı harfiyle ve Sâni-i Zülcelâlin esmâsına âyinedarlık  cihetiyle ve vazifedarlık itibarıyla şahittir, meşhuddur, vâciddir,  mevcuttur.Şu makamda tezkiyesi ve tathiri şudur ki: Vücudunda  adem, ademinde vücudu vardır. Yani, kendini bilse, vücut verse, kâinat  kadar bir zulümat-ı adem içindedir. Yani, vücud-u şahsîsine güvenip  Mûcid-i Hakikîden gaflet etse, yıldız böceği gibi bir şahsî ziya-yı  vücudu, nihayetsiz zulümât-ı adem ve firaklar içinde bulunur, boğulur.  Fakat enâniyeti bırakıp, bizzat nefsi hiç olduğunu ve Mûcid-i Hakikînin  bir âyine-i tecellîsi bulunduğunu gördüğü vakit, bütün mevcudatı ve  nihayetsiz bir vücudu kazanır. Zira, bütün mevcudat, esmâsının  cilvelerine mazhar olan Zât-ı Vâcibü’l-Vücudu bulan, herşeyi bulur.HâtimeŞu acz, fakr, şefkat,  tefekkür tarikindeki Dört Hatvenin izahatı, hakikatin ilmine, şeriatin  hakikatine, Kur’ân’ın hikmetine dair olan yirmi altı adet Sözlerde  geçmiştir. Yalnız, şurada bir iki noktaya kısa bir işaret edeceğiz.  Şöyle ki:Evet, şu tarik daha kısadır. Çünkü dört hatvedir. Acz,  elini nefisten çekse, doğrudan doğruya Kadîr-i Zülcelâle verir. Halbuki,  en keskin tarik olan aşk, nefisten elini çeker, fakat mâşuk-u mecazîye  yapışır. Onun zevâlini bulduktan sonra Mahbûb-u Hakikîye gider.Hem  şu tarik daha eslemdir. Çünkü nefsin şatahat ve bâlâpervâzâne dâvâları  bulunmaz. Çünkü, acz ve fakr ve kusurdan başka nefsinde bulmuyor ki,  haddinden fazla geçsin.Hem bu tarik daha umumî ve cadde-i  kübrâdır. Çünkü, kâinatı, ehl-i vahdetü’l-vücud gibi, huzur-u daimî  kazanmak için idama mahkûm zannedip Lâ mevcude illâ Hû hükmetmeye  veyahut ehl-i vahdetü’ş-şuhud gibi, huzur-u daimî için kâinatı nisyan-ı  mutlak hapsinde hapse mahkûm tahayyül edip Lâ meşhude illâ Hû demeye  mecbur olmuyor.Belki, idamdan ve hapisten gayet zâhir olarak  Kur’ân affettiğinden, o da sarf-ı nazar edip ve mevcudatı kendileri  hesabına hizmetten azlederek Fâtır-ı Zülcelâl hesabına istihdam edip  Esmâ-i Hüsnâsının mazhariyet ve âyinedarlık vazifesinde istimal ederek,  mânâ-yı harfî nazarıyla onlara bakıp, mutlak gafletten kurtulup huzur-u  daimîye girmektir; herşeyde Cenâb-ı Hakka bir yol bulmaktır. Elhasıl,  mevcudatı mevcudat hesabına hizmetten azlederek, mânâ-yı ismiyle  bakmamaktır.[SUP]1[/SUP]  :  “Nefislerinizi temize çıkarmayın.” Necm Sûresi, 53:32.   [SUP]2[/SUP]  :  “Allah’ı unutanlar gibi olmayın ki, Allah da onlara kendi nefislerini unutturmuştur.” Haşir Sûresi, 59:19.   [SUP]3[/SUP]  :  “Sana her ne iyilik erişirse Allah’tandır. Sana her ne kötülük gelirse, o da kendi nefsindendir.” Nisâ Sûresi, 4:79.   [SUP]4[/SUP]  :  “Herşey helâk olup gidicidir Ona bakan yüzü müstesnâ.” Kasas Sûresi, 28:88.   [SUP]5[/SUP]  :  “Nefislerinizi temize çıkarmayın.” Necm Sûresi, 53:32.   [SUP]6[/SUP]  :  “Nefsinin arzusunu kendine mâbud edinen kimse...” Furkan Sûresi, 25:43.[SUP]7[/SUP] :  “Sana her ne iyilik erişirse Allah’tandır. Sana her ne kötülük gelirse, o da kendi nefsindendir.” Nisâ Sûresi, 4:79. [SUP]8[/SUP]:  “Nefsini günahlardan arındıran kurtuluşa ermiştir.” Şems Sûresi, 91:9.   [SUP]9[/SUP] :  “Herşey helâk olup gidicidir-Ona bakan yüzü müstesnâ.” Kasas Sûresi, 28:88.[/TAVSIYE]</blockquote>

Adı

İnsan doğrulaması: Peygamber Efendimiz a.s.v.'ın kabri nerededir? (Sadece şehir adını küçük harfler ile giriniz)