JavaScript devre dışı. Daha iyi bir deneyim için, önce lütfen tarayıcınızda JavaScript'i etkinleştirin.

Konuya cevap cer

Mesaj: <blockquote data-quote="enesbinmuaz" data-source="post: 237833" data-attributes="member: 1008316">Lokman, işinde becerikli, sadık ve sevilen bir köleydi.Efendisi ona oğullarından daha çok güvenirdi. Çünkü o,görünüşte köleydi ama nefsinin efendisiydi. Efendisi, ondakibu olgunluğun farkındaydı. Lokman'ı âzat etmek için uygun birfırsat kolluyordu.Efendinin önüne yemek geldiğinde, Lokman'ı çağırır, önce onunyemesini isterdi. Onup yiyip içtiklerini zevkle yer,yemediklerine elini sürmezdi.Bir gün, efendiye bir kavun hediye getirdiler. Her zamanolduğu gibi Lokman'ı çağırttı. Kavundan bir dilim kesipLokman'a uzattı. Lokman, ikram edilen kavunu iştahla yedi.Efendi bir dilim daha verdi. Lokman, aynı şekilde onu da yiyipbitirdi. Efendi Lokman'ın kavunu iştahla yediğini görünce, çoksevdiğini düşünerek, bir dilim kalasıya kadar hepsini ikrametti. Son kalan dilimi ağzına götürüp bir lokma alınca,kavunun tadının zehir gibi olduğunu farketti. Kavununacılığından gözünden ateş çıktı. Boğazı yandı. Dili kabardı.Ağzındaki acılık gittikten sonra, Lokman'a, ''Böyle acı kavununasıl iştahla yedin?'' diye sordu. Lokman, ''Efendim! Bugünekadar sizin birçok güzel ikramınıza nâil oldum. Acı olduğunubilmeyerek verdiğiniz bu ikramı, geri çevirmekten utandım.Ayrıca size olan sevgim, kavunun acılığını banahissettirmedi.''***Acılar, sevgiyle tatlılaşırBakır, yoğurulunca sevgiyle altın olurBulanmışlar, sevgiyle durulurDertler, sevgiyle devasını bulurSevgi, ölüyü diriltirŞahı ise sana köle yapar</blockquote>

Adı

İnsan doğrulaması: Peygamber Efendimiz a.s.v.'ın kabri nerededir? (Sadece şehir adını küçük harfler ile giriniz)