JavaScript devre dışı. Daha iyi bir deneyim için, önce lütfen tarayıcınızda JavaScript'i etkinleştirin.

Konuya cevap cer

Mesaj: <blockquote data-quote="Huseyni" data-source="post: 229538" data-attributes="member: 27">Muhammed Bozdağ                          Aleme gözünü açan insan kendini hayatı boyunca sürecek  çözümlemelerle karşı karşıya bulur. İnsan nedir, içinde yaşanılan alem nedir,  sistemli olarak işleyen bu alemin geçmişi —varsa gelecegi— ve sonu nasıl  kavranılabilir? Asırlar boyunca insanoglu aleme vücut veren müdahil bir yaratıcı  kudreti tanımakla, alemin vücudunu kendine irca etmek gibi iki yol arasında  muhtelif çizgiler oluşturarak bu güne geldi.   Eşyanın içini, dışını-mekânsal nlarak cismani ve varsa cisim  ötesi bütün boyutlarını zaman boyutuyla birlikte tanıtabilecek "mutlak  gerçeklikte" bir kozmolojinin ortaya konulması bütün dinlerde oldugu kadar bütün  felsefelerde -pek tabi ki bilim felsefesinde de en önemli konu olmuştur.  İlimin (bilginin) kaynaklarından olan "bilim" ve "din"  tartışılırken zaman zaman bilimin eşyanın "nasıl oluyor"una cevap verdigi, dinin  ise "niçin oluyor"u açıkladıgı ileri sürülerek bir ayrım ortaya konur. Gerçekte  din -dini, mutlak hakikati kavramamızı sağlayan islam anlamında kullanıyoruz  eşyanın niçini kadar "nasıl"ına da ışık tutarken bilim nasılı ortaya koyma  iddiasında iken dolaylı olarak niçine de cevap vermektedir. Bilimin üzerine oturtulan dinden bağımsız felsefenin yol açtığı  en büyük yanılgı eşyanın gerçekten "nasıl" oldugunu açıkladığını  zannettirmesidir. Bu yanılgı bilimin imkânlarının hem cismaniyet alanıyla  kısıtlı olması, hem de insanların bilimi ancak belli kalıplar -paradigmalar  çerçevesinde yorumlamalarından kaynaklanır.   Eşyanın hakikatinin kavranmasına ilişkin bir yaklaşımın gerçekçi  olması bu yaklaşımın eşyanın bütün boyutlarını tespit edebilecek mekânizmaları  saglamasıyla mümkündür.   Varlık sadece gözlemlenebilir ve dokunulabilir alemden mi  ibarettir yoksa bunların dışında boyut(ları) var mıdır? Eger varlık kokusu,  tadı, görüntüsü, sesi, sertliği olan beş farklı kavrama boyutlu cisimsel  bedenlerden oluşuyor ve bunların ötesinde bir yapı yansıması taşımıyorsa eşya bu  kavrama boyutlarınca tanımlanabilecektir.  Madde üzerinde yapılan incelemelerde, günümüz fiziğince maddenin  yapısal kökeninin tanımlanmasını sağlayabilecek sabit partiküler varlıkların  vücudu tespit edilememiştir. Atomun tespitinin ardından bu parçacığın, en küçük  -değişmezyapı taşı olduğuna dair bilim bulgusunun yol açtıgı "maddenin  ezeliyeti" şeklindeki felsefı yaklaşım Einstein'den sonra; atom altına doğru  belirginleşen sınırsız parçalanmalarla birlikte şüpheye dönüşmüştür. Sonunda  kuantum fiziği maddenin en küçük partiküler pozisyonunun varlık ve yokluk  arasında gidip geldiğini, bir şekilde maddeyi teşkil eden en küçük vücutlu  partiküler yapıların fızik vücutsuz bir enerji alemden fizik vücuda sıçramalar  yaptığını ortaya çıkardı. Bu durumda maddenin beş boyutlu kavrama alanlarının  (görüntü, ses, koku, tad, yogunluk) dışında bir alandan sıçrayarak vücut  kazandıgı anlaşılıyordu. Maddenin vücudunun kaynagı gibi gözüken bu enerji  alemin hakikati nasıl tanımlanacaktı? Günümüz fiziğinin karşılaştığı bir başka sorun daha vardı.  Cisimsel alem birbirine nispetle farklı zaman ve dolayısıyla mekân boyutlarından  oluşuyordu. Cismin kendi içindeki bu farklılık bir yana farklılıgın boyutları  cismaniyetin dışına taştığında varlık nasıl tanımlanacaktı. Örnegin Einstein'in  getirdigi hız-zaman-kütle arası ilişkiyi düzenleyen formüle göre bir varlığın  hızı ışık hızı sınırına ulaştığında hatta bu sınırı aştığında varlık cisim  boyutlu tanımlanamıyordu. Işık hızını aşmış bir varlık imajiner alemde (kütlesiz  yani madde ötesi) bir yapı arz ediyor; formülde zaman açıklanmaz bir yapıya  bürünerek "sonsuz şimdi zaman düzlemi" şeklinde yorumlanabilecek bir durum  ortaya çıkıyordu.   Eşyanın hakikatinin tespitinde odaklaşırken ortaya çıkan bu yeni  bulgulara çeşitli tanımlayıcı felsefi yaklaşımlar getirildi. Bu yaklaşımlardan  birisi Hint asıllı fizikçi Maharishi Mahesh Yogi'nindi. Maharishi "Birteşik Alan  Teorisi" ile fiziksel vücut ile fizik ötesi vücut arasında bir birleşim  oluşturdu. Fizik vücut, derununda fizik ötesi bir vücuda dayanıyordu. Çünkü  fizik, maddi vücudun yapı taşı olan fizik vücutlar tespit edememiş, tam tersine  maddi vücutların fizik ötesi bir alemden ani sıçramalarla cisimsel aleme  aralıksız olarak geçiş yaptıgını ve bu sıçramaların ani geliş/gidiş tarzında yer  degiştirmelerle devam edip gittigini tespit etmişti.   Bu noktada Maharishi varlıkların cismani vücuda sıçradıkları  alanın aşagısının varlıgın yaratıcısı olan -herşeyi bilen, her an her yerde  olan, kudreti her şeye yeten mutlak bir enerji varlık oldugu tezini ortaya attı.  Bu bir tür panteist yaklaşımdı ve varlığın yaratılışının varlığın arkasında  şiddet ve yoğunluguyla her şeye nüfuz ettiği için farkedilmeyen bir güce  isnadını gerektiriyordu.   Ortaya atılan bütün açıklama biçimlerine rağmen insanlık  elindeki imkânlarla hala varlığın mekân olarak en küçük ve en büyük (enfüsi ve  afaki) uçlarını belirleyememekte; tersine varlık gittikçe içinden çıkılmaz  sorunları ve bilinmezlikleri beraberinde getirmekteydi.   Bu durumda insanlık varlığı nasıl yorumlayacak ve kavrayacak;  gerçek kozmolojiyi nasıl ortaya koyacaktır?</blockquote>

Adı

İnsan doğrulaması: Peygamber Efendimiz a.s.v.'ın kabri nerededir? (Sadece şehir adını küçük harfler ile giriniz)