JavaScript devre dışı. Daha iyi bir deneyim için, önce lütfen tarayıcınızda JavaScript'i etkinleştirin.

Konuya cevap cer

Mesaj: <blockquote data-quote="Huseyni" data-source="post: 229540" data-attributes="member: 27">Bilim ve Pozitivizm     Bilimin kavrayış ve ifade kapsamının önemli felsefi akımlardan  biri olan pozitivizm ile iyice sınırlandırıldığını görüyoruz. Pozitivizmi  (olguculuk) literatüre ilk getiren Fransız Aguste Comte'tur. Comte'un  pozitivizminde "Doğrudan deneyle sağlanamayan bilgi metafizik veya teolojiktir.  Duyularla alınamayacak hiçbir şey bilgi ve tecrübe konusu yapılamaz. Varlık  aleminde psikolojiye yer yoktur ve psikoloji biyolojiyle açıklanır."     Görüldüğü gibi Comte göz, kulak, burun, dil ve ten dışında bir  yolla algılandıgı ileri sürülen hiç bir gerçeklik olmadıgını ileri sürer ve  ilmin (bilginin) sadece duyularla algılanabilen ve deneylenebilen olgular  dışında hiç bir şeye dayandırılamayacağını savunur. Bu kapsam dışında var olan  ilim Comte'a göre ya metafizik ya da teolojiktir; yani safsatadır. Bu yaklaşım  günümüze kadar çeşitli değişimlere uğramış olsa da kökenlerini hala aynen  korumakta ve bilim son zamanlardaki çatırdamalarla birlikte pozitivizmin  kalıplarıyla sınırlı kalmaktadır.     Bilimselliğin özellikle pozitivizmin etkisi altında insanlığa  sunduğu bilgi çercevesi eşyanın hakikatine ilişkin boyutların derinliği  sözkonusu olduğunda ciddi şekilde sorgulanmaya ihtiyaç gösterir. Kâinatı bütün  boyutlarıyla bilim vasıtasıyla sorgulayan insan akvaryum içerisinde akvaryumu iç  ve dış dünyasıyla sorgulamaya çalışan balığın pozisyonuna benzer. Üç boyutlu bir  nesnenin içerisinde bulunan bir nesneyle bu nesneye dışarıdan bakan bir nesnenin  yakalayabilecegi boyutlar arasında büyük uçurumlar vardır. Mekânın içerisinde  bulunan bir varlık mekânın ve zamanın belli bir köşesine hapsolmuştur; mekânın  bütün boyutlarıyla sınırlarını ve ötesini tespit edemeyecegi gibi zamanın  başlangıç ve sonunu tespit edemez.     Bilim mekânın belli bir kesiti üzerinde ve teknik imkânların  desteğiyle zamanın da belli bir kesitinde tespitlerde bulunabilir. Yine bilim  bulgularına dayanarak varlığa ilişkin bir başlangıç-bitiş teorisi üretebilir;  ancak başlangıcın öncesi ve bitişin sonrasına ilişkin bilimin ortaya  koyabileceği hiç bir şey yoktur. Kaldı ki bilim varoluşu incelerken mevcut  sistemlerin işleyişindeki muharrik gücü de göz ardı eder. Çözüm olarak  "nedensellik" ihdas edilmiş olsa da bu, doğruluğu asla ispat edilemeyen bir  varsayımdan ibaret kalmaya mahkum olmuştur.     Bilim kâinata ilişkin prensipler (tahiat kanunları) ortaya  koymakla birlikte bu prensiplere ait ne birer fiziksel vücut tespit edilebilmiş;  ne de bunların kaynaklarına inilebilmiştir. Hatta asıl önemli olan bu konular  "gerçekdışılık" anlamı yüklenen "metafizik" kavramı içerisine oturtulmuş ve  metafizik te pozitivizmin etkisiyle bilim dışına itilmiştir. Oysa günümüzde  kuantum fiziğinin derinlere inerek, madde-madde ötesi arası çizgiyi çok fazla  zorlaması; derinlikler psikolojisi ve parapsikolojinin üzerinde odaklandıgı  pozitivizme oturtulamayan reddi gayri kabil "levitasyon, telekinezi, telepati"  gibi gerçekliklerin tartışılmaya başlanması, bilime dolaysıyla bilimselliğe  örtülen kabukta çatlamalara yol açmıştır. Artık bilim adamları mevcut kalıbıyla  bilimin tek başına hakikatleri kavramaya ve ifade etmeye yetmediği gerçeğini  seslendirmeye başlamıştır.     Esasen bilimsellik ve pozitivizm arasında birebir ilişki olduğu  ileri sürülemez. Aksi taktirde bilim gerçekliğin sadece dar bir alanının  ifadesinden ibaret kalacaktır. Bilimin olgusal alemi ifade çalışmalarına pozitif  yaklaşması insanlık tarafından kolay kavranabilirlik açısından gereklidir. Çünkü  insanlık mutlak çoğunluk itibariyle kolay oldugu için duyularıyla  algıladıklarını kavrarlar ama bu, bütünlüğün diger boyutlarını kavramak için  yeterli değildir. Sorun, kavranılanların varlığının kavranılamayanların  yokluğuna delil imiş gibi kullanıldığında ortaya çıkar. Amacımız mutlak  gerçeklige ilişkin olgusal tespitlerin mutlak gerçekliğin dogru ancak sadece bir  kısmını tanımlayabildiğini vurgulamaktır. İtirazımız sosyal bilimler veya fen  bilimlerinin yine de mutlak çerçevesiyle tespit edemediği vücudun işleyiş  mekanizmasına ilişkin tanımlamalarına degit, bu tanımlamalar üzerine oturtulan  felsefi çerçeveyedir. Bilim olguların tespitiyle ilgilidir ve bulguları zorunlu  olarak kabul edilir. Ancak bilimsellik olgulardan, bunları yorumlamaya ve  bilgiyi (ilmi) sınırlamaya dönük bir felsefi sıçrayıştır ki ciddi bir  anlaşmazlık sebebidir. İnancını taşıdıgımız dini ilim bilimin mutlak  tespitleriyle degil de bilimin üzerine oturtulan felsefe ile çatıştıgı taktirde  ilim ile bilim arasında gerçek dışı bir cepheleşme oluşturulur ve bilimsellik,  bilim felsefesiyle çatışan evrensel tevhid dinine dayalı ilmin reddini zorlar.  Oysa gerçek çatışma sözkonusu ilmin bilimce tespit edilen mutlak işleyiş  prensipleriyle (kanunlarla) çelişmesi durumunda ortaya çıkar.     Ne yazık ki ilmin kaynağı din oldugu yerde, bilim ile çelişmeyen  ilim pozitivizmle kalıplı bilimsellikle çatıştırılmış ve kâinata ilişkin  kavrayışların çok fazla sınırlanmasına sebep olunmuştur. Din ile bilim arasında  vaktiyle oluşturulan çatışma böyle bir durumdan doğmuştur. Bilimin tespitlerine  itiraz etmek bir yana, ışık ve çerçeve kazandıran hatta bilimin yer yer bizzat  kaynağı olan din (İslâm), bilimin ulaşamadığı alanları-mutlak gerçekliğin zaman  ve mekân içi ve dışı boyutlarını tanımlamıştır. Ancak dinin bu tanımlamaları  insanlığın ürettigi bilimsellik maskesi arkasındaki felsefeyle karşı karşıya  geldigi için "çağı tanımlayan bilim, çağdışı olan din kaynaklı ilim" şeklinde  bir inanç üretilmeye çalışılmıştır.     İlmin kaynaklarından birisi olan bilim maddeyi tahlil ederken  pozitivist -olgucu bir bakış açısını kural olarak kullanmalıdır; ama maddi  varlık kalıplarının sınırlarında, bu bakış açısı aşılmalıdır. Dahası bilime  dayalı tespitlerin yorumlanması -felsefe üretilmesi aşamasında pozitivizmin  kalıplarından kesinlikle sıyrılınmalıdır. Aksi taktirde asıl sorgulanması  gereken zihin çatlatıcı sorular bu güne kadar batı dünyasınca yapıldıgı gibi,  sürekli metafıziğin bilinmezligine itilerek unutulmaya terk edilecektir. Özetle  bilim sadece maddenin analizi aşamasında olgucu yaklaşımı gerektirirken  olguculuk bilimselligi bir aşamadan sonra -zaman ve mekânın farklı boyutlarında  safsataya dönüştürür. Tıpkı her şeyi mükemmel açıklayarak giden Einstein'in bir  noktadan sonra "varlıkların, kudreti sonsuz Yaratıcının bir parçası olduklarını"  iddia etmesinde oldugu gibi... Bu yüzden bilim adamlarının çoğunluğu aynı  gerçeklere dayanarak birbirleriyle asla uyuşmayan felsefi tartışmalar  geliştirmişler, bilimin felsefeye dolayısıyla ideolojiye dönüştügü yerde  birbirlerine karşıt binlerce akım ortaya çıkmıştır.</blockquote>

Adı

İnsan doğrulaması: Peygamber Efendimiz a.s.v.'ın kabri nerededir? (Sadece şehir adını küçük harfler ile giriniz)