JavaScript devre dışı. Daha iyi bir deneyim için, önce lütfen tarayıcınızda JavaScript'i etkinleştirin.

Konuya cevap cer

Mesaj: <blockquote data-quote="Huseyni" data-source="post: 229543" data-attributes="member: 27">Çatırdayan Nedensellik       Eşyanın hakikatini inceleyen en temel bilim fizik olmuştur.  Fizik biliminin bulgularındaki değişim eşyanın açıklanmasına dönük felsefeleri  de otomatik olarak değiştirmiştir.       Newton'un 1600 lerde ortaya koyduğu nedensellik anlayışının en  önemli destekçisi olan "tabiat-atom modeli" genel kabul görmüş ve üç asır  boyunca tabiatın katı, kütlesel, kesif, yer değiştirebilir karakterde temel  inşaat bloklarının varlığına inanılmıştı. Ancak kuantum fıziginin  derinliklerdeki incelemelerinde atom altı parçacıkların gözden kayboluşu  belgelendi. Bu yolda ilk adımı Werner Heisenberg tarafından atıldı.  "Kesinsizlik-uncertainity" prensibiyle tanımladığı teorisinde bir parçacık  yakalanmaya çalışıldığında pozisyonu belirleniyor sonra kaybediliyor, bir an  momentumu ölçülebiliyor sonra belirsizleşiyordu. Kuantum mekaniği sonunda bu  partiküllerin gerçek fizik vücutlarının olmadığını gördü. Newton'un bulgularının  tam aksine eşyanın boş uzayda hareket eden katı parçacıklardan oluşmadıgı  anlaşıldı. Tespitler araştırmacıları sonunda uzayın tamamen nabız gibi atan  alanlardan oluştugu fikrine götürdü. Şimdi kuantum mekaniği parçacıkları  dalgalar veya ihtizaz paketleri şeklinde alt alanlardan yukarıya sıçramalar  olarak tanımlamaktadır ki bu durum, Newton'un "katı madde" tanımlamasını yok  etmiştir.       Elimizdeki kitabın yüzey seviyesinde katı maddenin gerçek bir  fızik vücudu vardır; katı ve kesin olarak maddi varlıgı sürer. Ancak maddenin  iç-alt seviyesinde fızikçiler maddi gerçekliği bulamamakta, bunun yerine içerde  sadece alanlar ve dalgalar tespit edilmekte, yani "hiçbir şey" bulunmaktaydı.  Madde, özünde hiçbir şey ise madde yok muydu, biz hayal mi görüyorduk?       Gerçekte "yokluk" yoktu yani fızik dışı da olsa vücut vardı;  sadece görmek için hangi seviyede baktığımız, tabiatı hangi seviyede ve boyutta  inceledigimiz önemliydi. Çünkü bir boyutta varlığı olmayan bir vücut diğer bir  boyutta beliriyordu.       Heisenberg'in keşifleriyle birlikte madde içine dogru seyahatler  devam etti. İçerde değişik alanlar keşfedilip tanımlanınca alanların  kendilerinin bir tabanı, en temel yönü, en az hareketlilik (excitation)  seviyesi, ihtizaz alanı veya boşluk durumu ortaya çıkıyordu. Buradan alanların  ana özünün görülmez, geçişken (transitional) temeli, esası anlaşılmaya  başlanmıştı. Bu elektromanyetik "en az hareketlilik durumlu alan", atom altı  parçacıkların yani maddi vücudun bittiği yerde başlıyordu. Bir başka tabirle  varlığın vücudu hareketlilik-tahrik (excitation) ile açıklanıyordıı. Bir  elektron titreşimler dalgalanmalar veya alttaki alanların hareketliliği şeklinde  var olabiliyordu. Araştırmalar gösterdi ki elektronun varlığı değişik hareket  seviye ve(ya) durumunda bulunabiliyor; çok aktif veya sakin olabiliyordu.  Elektronun yaşayabileceği vücut alemde bulunabileceği değişik hareketlilik  durumlarına kesin bir alt limit-sınır yoktu. Elektron belli bir noktanın altında  iyice sakinleştiğinde vücudunu tamamen kaybediveriyor, yani  elektromanyetik/enerji alandan da sıyrılıp yok oluyordu. Hareketin sıfır oldugu  noktada vücut sıfır oluyordu. En az hareketlilik durumu, elektronun bir parçacık  etkisi oluşturabilmesi için yetersiz bir dalgalanmadan ibaretti.       Elektronun düştügü yokluk-boşluk durumu (vacuum state) tamamen  boşluk ama aynı zamanda tamamen doluluk durumudur. Bu alan içinde hiçbir şey  tespit edilemedigi halde, parçacıkların vücut kaynagı, tabiatın inşaat  bloklarının başlangıç noktası olarak gözükmektedir. Bu sonsuz potansiyel alanı  olan eşyanın kaynağı, kendi içinde fıziki "gerçek" taşımamaktadır. Bu boşluk  durumu fizikçi Sudarshan tarafından "geçirgen (transitionel), gizli  (unmanifested), her yere nafiz, kâinattaki bütün düzlemlerin aktifliklerinin  besleyicisi, uzaya ve zamana ait almayan, değişmez, mutlak mükemmelliğin  kaynağı, tesadüf ve düzensizlik seviyesi sıfır olan kuantum alan" şeklinde  tanımlanmaktadır.       Modern bilim geldigi bu noktada acı bir itirafla "bu boşlugun  her nasılsa-somehow nasıl ve neden olmuşsa, "doluluk ve sonsuz potansiyel alan"  olduğu sonucuna varmıştır.       Bilimin ulaştıgı bu noktada "nedensellik" artık geçerliligini  yitirmiştir. Tabiatta gözlemlenen sebep-sonuç ilişkisi düşüncesinin yerini, bu  ilişkiyi düzenleyenin "tabiat arkasında ve tabiatın boyutlarının (zaman-mekân)  dışında olan bir alan olduğu" düşüncesi almıştır. Ancak bilim bu alanın vücudunu  da "her nasılsa var olan" şeklindeki bir bilinmezlige terk ederek göz ardı  etmekten başka bir çözüm bulamamıştır. Artık "nedensellik" bilimsel yaklaşımın  temeli olmaktan çıkmıştır.</blockquote>

Adı

İnsan doğrulaması: Peygamber Efendimiz a.s.v.'ın kabri nerededir? (Sadece şehir adını küçük harfler ile giriniz)