JavaScript devre dışı. Daha iyi bir deneyim için, önce lütfen tarayıcınızda JavaScript'i etkinleştirin.

Konuya cevap cer

Mesaj: <blockquote data-quote="Huseyni" data-source="post: 260749" data-attributes="member: 27">Vehbi HORASANLI 05.09.2011<a href="http://yeniasya.com.tr/yazi_detay2.asp?id=3244" target="_blank">http://yeniasya.com.tr/yazi_detay2.asp?id=3244</a>  Nasıl yaşarsanız öyle ölürsünüz...  Bir ambulans hemşiresinin ibadetle  ilgili hatırasını Mustafa Nutku  hocamız bana da göndermiş, önemine  binaen ben de sizlerle paylaşmak  istedim…Sıradan bir hafta sonuydu.  Tatilin tadını çıkarmak adına geç  saatlerde kalkmış, kahvaltı yapıp, “Bugün ne yapabilirim, geriye kalan  vaktimi nasıl değerlendirebilirim?” diye  düşünür-ken cep telefonum  çaldı. Çalıştığım hastaneden arıyorlardı. Ne  olabilirdi ki? Umarım, tatilimi mahvedecek bir şey değildir, diye  düşündüm.  Görevli arkadaş “icapçı hemşire” olduğumu, İstanbul’a  bir hastanın  götürüleceğini ve en geç 20 dakika içerisinde hazır olup  hastaneye  gelmem gerektiğini söyledi. Ben de hazırlandım tabiî, ama  söylene  söylene. Nereden bilebilirdim bu yolculuğun hayatımı  değiştireceğini.  Hastaneye geldi-ğimde ambulans hazır halde beni  bekliyordu. Fakat hasta  yoktu. Burada kaldığı bir evden alınıp,  sonrasında da İstanbul  Fatih’teki evine bırakılacaktı.  “Oh,” dedim, “Demek ki hastanın önemli bir problemi yok.” Gerekli malzeme kontrollerini yaptıktan sonra yola koyulduk. Hastanın bulunduğu eve vardığımızda, bir doktor karşıladı bizi.   Hastanın ilerlemiş bir beyin tümörünün olduğunu ve yapmam gerekenleri   bir bir anlattı. Hastayı sedyeyle ambulansa aldığımızda, bilinci yarı   açıktı. Bazen bizi işitiyor, bazen de derin bir uykudaymışçasına hiç   konuşmuyordu. Eşi de yanında refakat etmekteydi. Bir süre bu şekilde   gittikten sonra, hasta idrarının geldiğini söyledi. Bir “ördek”   yardımıyla bu işi hallettik. Sonrasında da, eşinin kulağına bir şeyler   fısıldadı.  “Eşinizin ağrısı mı varmış?” dedim.  “Hayır, namaz vakti geldi mi diye soruyor” dedi. “Abdest alacakmış da.”  “Nasıl yani, yerinden bile kalkamıyor, nasıl abdest alacak?  Üstelik  verdiğimiz ilâçlar devamlı idrar yaptırır ve abdesti sık sık  bozulur, o  zaman ne yapacağız?”  Hastanın gözleri ilâçların etkisiyle yavaş  yavaş kapandı ve derin bir  uykuya daldı. Belli bir süre bu şekilde  devam etti yolculuğumuz. Hasta  bir ara gözlerini aralayıp:  “Namaz vakti geldi mi?” dedi.  “Evet,” dedi karısı.  Hasta, ambulansı uygun bir yerde durdurup, kendisi için bir tuğla parçası arayıp aramayacağımı sordu:  “Tabiî ki ararım” dedim. “Ama ne yapacaksınız ki tuğla parçasını?”  “Abdest alacağım hemşire hanım” dedi bitkin bir şekilde. Aman Allah’ım, “Yoldayım” diye kılmadığım, “Uykusuzum” diye kazaya  bıraktığım, “Biraz sonra kılarım” diye ertelediğim namazlarım geliverdi  aklıma.  Ambulansı bir tesiste durdurduk ve bir tuğla parçası  aramaya koyuldum.  Birinci adım, ikinci adım derken, bir de baktım ki  tuğla parçası  karşımda duruyor. Sanki bilinçli bir el onu benim almamı  istercesine  oraya koymuş gibiydi âdeta. Tuğla parçasını aldım,  hastaya verdim. Taşı karnının üzerine koydu ve  yolculuk boyunca her  abdesti bozulduğunda teyemmüm edip abdest aldı ve  ardından namazını eda  etti. Bilinci yerindeyken, dudaklarında hep bir  mırıltı, durmadan duâ  ediyordu.  “Allah’ım nedir bu yaşadıklarım. Bu insanlar gerçek  olabilir mi?” diye geçiriyordum içimden. Yerinden kalkamayacak kadar  hastayken “Namaz vakti geldi mi?” diye  soruyordu adam. İmkânsız olduğunu  düşünürken tuğla parçasını bulmam,  adamın devamlı teyemmüm abdesti  alması o kadar garibime gitmişti ki...  Başım ağrıyor,  romatizmam var, ayaklarımda mantar var, uykusuzum,  yorgunum, işlerim çok  yoğun gibi bahanelerle abdestten, namazdan  kaçanlar var ya, onlar geldi  aklıma. Kendim geldi aklıma. Utandım,  yıkıldım ve o adamı tanıdıktan  sonra namaza dört elle sarıldım, sanki  namazla yeniden dirildim.  Sanırım, hastanın sonunu merak ediyorsunuz. Hasta kısa bir süre sonra vefat etmiş.  Nasıl öldüğünü tahmin ediyorsunuzdur herhalde. Nasıl yaşadıysa öyle...  Evet, rivayette vardır ki “Nasıl yaşarsanız öyle ölürsünüz, nasıl ölürseniz öyle haşrolur, diriltilirsiniz” vesselâm…</blockquote>

Adı

İnsan doğrulaması: Peygamber Efendimiz a.s.v.'ın kabri nerededir? (Sadece şehir adını küçük harfler ile giriniz)