JavaScript devre dışı. Daha iyi bir deneyim için, önce lütfen tarayıcınızda JavaScript'i etkinleştirin.

Konuya cevap cer

Mesaj: <blockquote data-quote="harp" data-source="post: 252241" data-attributes="member: 1008315">Ne zaman başkasından yardım almalıyız?                                                                                                             MELİH ARATİnsan ne kadar akıllı olursa olsun, özellikle belirsizlik  durumlarında ya da çatışma yaşadıkları dönemlerde dışarıdan soğukkanlı  bir bakışa ihtiyaç duyuyor. Bulutlu ya da dumanlı ortamda özel bir  lambaya sahip olsalar önlerini daha net görebilecekler. Bazı insanlar  mağrur bir şekilde yardım istemiyor ve hatta teklif edilen yardımları  reddediyorlar.  'Ne zaman başkasından yardım almalı?' sorusunun cevabı, özellikle hayatımızdaki belirsizliğin yüksek olduğu dönemler olabilir.   Yardım  edecek kişinin bizimle bir çıkar ilişkisi olmaması, içinde olduğumuz  çatışmanın dışında olması, yaklaşımının tarafsızlığını algılamamız  açısından bir avantaj kabul edilebilir.   İnsanların yardımlarını da ikiye ayırabiliriz: 'Yapabilirsin' diyenler ve 'yapamazsın' diyenler.   'Yapabilirsin' diyenleri ikiye ayırabiliriz: Sadece 'yapabilirsin' deyip bir model kurmayanlar ve 'yapabilirsin; şu nedenler ve şu yöntemle yapabilirsin' diyenler.   'Yapamazsın' diyenleri de ikiye ayırabiliriz: Sadece 'yapamazsın' diyenler ve 'böyle olmaz, ama şöyle yapabilirsin' diyenler.   Bu dört gruptan üçü çok kıymetli:   a-) 'Yapabilirsin' diyenler  b-) 'Yapabilirsin- şu yöntemle' diyenler   c-) 'Bu şekilde yapamazsın- ama şu yöntemle olabilir.' diyenler   Bu üç yaklaşım bizim ileri gitmemizi sağlar.   Son ikisi ise, bizim yöntemle uğraşarak sonuca ulaşmamızı sağlar.   Dolayısıyla  (b) ve (c) yaklaşımlarını duyduğumuzda kulağımızı, gözümüzü ve  kalbimizi açmak, önümüzün aydınlanmasını ve yelkenlerimizin rüzgârla  dolmasını sağlar.   Elbette  yelkenler inikse rüzgârla dolmaz. Burada yelkenlerin inik olması bir  metafor değildir. Bir yelkenlinin hareket edebilmesi, gerçekten de  yelkenlerin çekilmiş olmasına bağlıdır.   İnsanın  kendisiyle yüzleşmesi gerekir. Dışarıdan uzman bir ses, yanlış yoldan  gittiğimizi söylediğinde ya da tamamlanmak üzere bir eksikliğimizi  vurguladığında kibri, kendini beğenmişliği veya iletişim kurmamanın ve  kapalı olmanın verdiği tuhaf gücü bir kenara bırakıp kalbimizi ve  kulaklarımızı açmalıyız.   Bütün  bu örneklere bakacak olursak çevremizde bize ışık veren / vermeye  çalışan insanların sözlerine ve yardım çabalarına kulak vermek,  kafamızın dikine gidip duvara toslamaktan daha iyiye benziyor...   </blockquote>

Adı

İnsan doğrulaması: Peygamber Efendimiz a.s.v.'ın kabri nerededir? (Sadece şehir adını küçük harfler ile giriniz)