JavaScript devre dışı. Daha iyi bir deneyim için, önce lütfen tarayıcınızda JavaScript'i etkinleştirin.

Konuya cevap cer

Mesaj: <blockquote data-quote="molla_zehra" data-source="post: 82189" data-attributes="member: 30">III.1934 tarihi Necip Fazıl’ın hayatında bir dönümdür, ama şiirinde bir dönüm değildir. O şiirinin devamını gerçekleştirir. Sadece geçmiş döneme ait bazı şiirlerini dışlar. Bu dönem onun için yeni bir çatışmanın başlangıcıdır. Birçok şiirini, birçok nedene bağlı olarak değiştirmek durumunda kalır. Yukarıda, şiirlerinin ruhundan olduğu gibi, ayniyle dışa yansıdığını belirtmiştik. Bundan böyle imgeler yeni açılımlara yönelecek, imgelem dünyası değişecek ve yeni bir alana kayacak, ruhsal denetim bir terbiyeden geçecek. Gaiblerden bir ses geldi: Bu adam,Gezdirsin boşluğu ense kökünde!Ve uçtu tepemden birdenbire dam;Gök devrildi künde üstüne künde…Necip Fazıl’ın şiirinin ruhunda bir değişim yok, ama geçmişin bazı şeylerine pişmanlık duyacaktır. Bu yüzden birçok şiirindeki dizelere müdahalede bulunacak, yeni şiirlerini daha çok felsefi düşünceye doğru açımlayacaktır. “Çile” şiiri bunun somut örneğidir. Sonraki şiirlerinde daha İslamî öz ve ruhludur. Kendisi de geçmişten, yeni zamana geçişi “ Nur topu günlerin kanına girdiğini” sözleriyle ifade edecektir. Böylece, “güzel, adsız ve dilsiz” dostlarına, sevgililerine kavuşur. Nasıl, şehirden kaçma, “ Şehirlerin kölesi” olmaktan kurtulma isteği var idiyse; şimdi de, o denli dostlarına sığınma isteği baskınlaşır. Sık sık Abdülhakim Arvasi Hazretlerinin yanına, gölgesine sığınacaktır. O, eskiden bir köle gibi nefsine tutkuluydu, savrulup duruyordu; ama bu yeni döneminde bir tüy gibi hafifti. Her şey bir el’e bağlıdır; altındaki minderi çekip alacak kadar.Dünya, onda gurbet; ölüm ve öte, öz yurdu olur. Çocukluğunda ölüm ürpertisi onu ne denli sarsıyor idiyse, bu yeni zamanda ölüm onun kapı komşusudur. Öz yurdunda bir an önce Sevgili’ye kavuşma arzusu belirgindir ve en baskın olanıdır. İstek ve şevk, coşku doludur. O, Sevgili’nin vapurunda paspas, kapısının eşiğinde köpek olma bağlılığı ve duygusu içindedir. Bu bağlanış Yunus Emre’nin bağlılığı gibidir. Onun şeyhinin eşiğine uzanışı gibi…Ben’in ayak altına alınışının en belirgin yanı budur. Necip Fazıl’daki ben, bu bendir. Korku da, vehim de yeni anlamlar kazanır. Hem gurbette olduğu, hem öz yurduna kavuşma umudunda olduğu, Sevgili’ye de ancak böyle varılabileceğini bilmektedir. Sevgili’ye varmanın bir bedeli vardır, acı ve çile yüklüdür.“ Ateş “ bir gölgelik, “ kaynar su “da gülümseyecektir. Cesurdur, dayanıklıdır ve umut yüklüdür. Bu, onun neyi nasıl karşılayacağını ve nasıl bir hayata razı olacağını gösterir. Dünya ile öte Dünya arasında yalnızca bir perde vardır. Birlikte olacağı sevgili ve dostları, ölümle kurtulmuş olanlar seccadelerini oraya çevirmiş, onlarla ruhta buluşmuşlardır. Onlarla buluşmak anlık bir olaydır. Çünkü ölüm hemen yanı başındadır.Necip Fazıl’ı durultan ve durulaştıran, sakinleştiren de vehim, korku ve ukdedir; onu asıl gerçeğiyle buluşturan da. Bohem ve sıradan bir yaşama tarzından kurtulmuştur sonunda.Bir deli kafacıktımSonsuzluğa acıktımFarzet denize çıktımSu biter derdim bitmez.der. Biz de buna eyvallah der, teslim oluruz.Mavera Dergisi, nr. 80,81,82/1983.( Ali Haydar Haksal – Necip Fazıl Kısakürek Büyük Doğu Irmağı kitabından )</blockquote>

Adı

İnsan doğrulaması: Peygamber Efendimiz a.s.v.'ın kabri nerededir? (Sadece şehir adını küçük harfler ile giriniz)