JavaScript devre dışı. Daha iyi bir deneyim için, önce lütfen tarayıcınızda JavaScript'i etkinleştirin.

Konuya cevap cer

Mesaj: <blockquote data-quote="hatve" data-source="post: 49324"> Şeytanın mühim bir desisesi: İnsana kusurunu itiraf ettirmemektir. Tâ ki, istiğfar ve istiâze yolunu kapasın. Hem nefs-i insaniyenin enaniyetini tahrik edip, tâ ki, nefis kendini avukat gibi müdafaa etsin; âdeta taksirattan takdis etsin. Evet şeytanı dinliyen bir nefis, kusurunu görmek istemez; görse de, yüz tevil ile tevil ettirir.      وَ عَيْنُ الرِّضَا عَنْ كُلِّ عَيْبٍ كَلِيلَةٌ         sırriyle: Nefsine nazar-ı rıza ile baktığı için ayıbını görmez.       Ayıbını görmediği için itiraf etmez, istiğfar etmez, istiaze etmez; şeytana maskara olur.    Hazret-i Yûsuf Aleyhisselâm gibi bir Peygamber-i Âlîşan, اُبَرِّئُ نَفْسِى اِنَّ النَّفْسَ َلاَمَّارَةٌ بِالسُّوءِ اِلاَّ مَا رَحِمَ رَبِّى وَمَا dediği halde, nasıl nefse itimad edilebilir?        Nefsini ittiham eden, kusurunu görür.         Kusurunu itiraf eden, istiğfar eder.         İstiğfar eden, istiaze eder.          İstiaze eden, şeytanın şerrinden kurtulur.      Kusurunu görmemek o kusurdan daha büyük bir kusurdur.      Ve kusurunu itiraf etmemek, büyük bir noksanlıktır.   Ve kusurunu görse, o kusur kusurluktan çıkar; itiraf etse, afva müstehak olur</blockquote>

İnsan doğrulaması: Peygamber Efendimiz a.s.v.'ın kabri nerededir? (Sadece şehir adını küçük harfler ile giriniz)