Ana sayfa
Forumlar
Yeni mesajlar
Forumlarda ara
Blog
Neler yeni
Yeni mesajlar
Son aktiviteler
Giriş yap
Kayıt ol
Neler yeni
Ara
Ara
Sadece başlıkları ara
Kullanıcı:
Yeni mesajlar
Forumlarda ara
Menü
Giriş yap
Kayıt ol
Install the app
Yükle
Forumlar
Mizah ve Eğlence
Serbest Kürsü
Nihayete Yaklaşırken....
JavaScript devre dışı. Daha iyi bir deneyim için, önce lütfen tarayıcınızda JavaScript'i etkinleştirin.
Çok eski bir web tarayıcısı kullanıyorsunuz. Bu veya diğer siteleri görüntülemekte sorunlar yaşayabilirsiniz..
Tarayıcınızı güncellemeli veya
alternatif bir tarayıcı
kullanmalısınız.
Konuya cevap cer
Mesaj
<blockquote data-quote="ABDULLAH4" data-source="post: 215632" data-attributes="member: 1004566"><p>Yaklaşmak; uzakta kalanların ve yolda olanların hasret muştusu. </p><p> </p><p>Yaklaşmak; her an nihayetle sonlanacak olan nefesin hesaplı ve değerli adımları .. </p><p> </p><p>Yaşamak, bilinen her şeyden daha diri ve daha gerçekçidir. Yaklaşmanın ilk adımıdır. İlk adım hep sancılıdır, doğan her canlı varlık için. Hep geçmiş vardır ilk adımdan sonra. Çünkü ilk olmak, ilk adımı atmak /atabilmek, geleceğe ilişkin umutları saklar ve inanç da umutları besler .. </p><p> </p><p>İlk adımdan sonra hüzün vardır. Nihayet iyi de sonuçlansa, kötü de sonuçlansa bir hüznü biriktirir insan?. </p><p> </p><p>İnsan hep biriktirir. Ne zaman ne biriktirdiğini merak etse, ilk aklına gelen geçmiştir. Bilhassa geçmişi biriktirir insan... </p><p> </p><p>Yaklaşmakta olanı düşünür, geleceği düşünür eksilttikleri ile birlikte! </p><p> </p><p>Kendini düşünür, sevdiğini düşünür, niçin yaşadığını düşünür. En son ne zaman ağladığını, ne zaman güldüğünü en son... </p><p> </p><p>Gitmeyi; her şeyi ve herkesi arkasında bırakıp gitmeyi... Sonra kalmayı; acısıyla kardeş olup ruhuyla baş başa kalmayı... Ve düşünülecek ne varsa... </p><p> </p><p>Yaşadığım şehrin insanları, birbirlerinden Duâ bekliyorlar. İçlerini ısıtan bir kaç güzel emanet kalmış. Bu yüzden yaklaşmakta olana hazırlık Duâ ile mümkün. Çünkü Duâ, yardımcı olmakta nihayete giden yolun aydınlanmasında. Her Duâ tefekkür eden için bir Nûr. Her Nûr bir yaşamak aslında. </p><p> </p><p>Büyük bir rüyanın ortasında, rüya içinde rüyaya dalıyoruz. Rüya sonrasını düşünmek için rüyadan çıkmak gerekiyor lakin; yaşadığımız dünya bize rüya içinde düşünmeyi ve karar vermeyi imkan veriyor. İmtihanımız dünya denilen rüyada başlıyor ve bitiyor. Bütün olan ve bitenden haberdarız imtihanımızda. </p><p> </p><p>İmtihan zor ama biz de kolay sayılmayız. Hatta biz de zoruz. Orta okul yıllarıydı. O zamanlar zor bir matematik problemini çözemediğimde kendime her defasında şu soruyu sorardım: Bu soru zor ama, zorluğu kabullenmek daha zor... </p><p> </p><p>Yaşamak için yaşamıyorsak da, ölmek için de yaşamıyoruz hayatta!. Yaratıcının Rızası bizim Nihayetimiz... bu nihayeti bilenler boşuna söylememişler: </p><p> </p><p>“Biz bu dünyadan gider olduk </p><p> </p><p>Kalanlara selam olsun.” </p><p> </p><p>Onun için sevmeyi, nihayetimize yaklaşırken önümüzdeki engelleri kaldırmada, yüreğimizi burkan hüzünleri Bad-ı saba(sabah meltemi) esintisiyle neşelendirmede, ve rüyaları da Rahmete kavuşmak için gönüllerine yerleştirmede azimli ve ümitvar olanlara selam olsun... </p><p> </p><p>Yasin Onat</p></blockquote><p></p>
[QUOTE="ABDULLAH4, post: 215632, member: 1004566"] Yaklaşmak; uzakta kalanların ve yolda olanların hasret muştusu. Yaklaşmak; her an nihayetle sonlanacak olan nefesin hesaplı ve değerli adımları .. Yaşamak, bilinen her şeyden daha diri ve daha gerçekçidir. Yaklaşmanın ilk adımıdır. İlk adım hep sancılıdır, doğan her canlı varlık için. Hep geçmiş vardır ilk adımdan sonra. Çünkü ilk olmak, ilk adımı atmak /atabilmek, geleceğe ilişkin umutları saklar ve inanç da umutları besler .. İlk adımdan sonra hüzün vardır. Nihayet iyi de sonuçlansa, kötü de sonuçlansa bir hüznü biriktirir insan?. İnsan hep biriktirir. Ne zaman ne biriktirdiğini merak etse, ilk aklına gelen geçmiştir. Bilhassa geçmişi biriktirir insan... Yaklaşmakta olanı düşünür, geleceği düşünür eksilttikleri ile birlikte! Kendini düşünür, sevdiğini düşünür, niçin yaşadığını düşünür. En son ne zaman ağladığını, ne zaman güldüğünü en son... Gitmeyi; her şeyi ve herkesi arkasında bırakıp gitmeyi... Sonra kalmayı; acısıyla kardeş olup ruhuyla baş başa kalmayı... Ve düşünülecek ne varsa... Yaşadığım şehrin insanları, birbirlerinden Duâ bekliyorlar. İçlerini ısıtan bir kaç güzel emanet kalmış. Bu yüzden yaklaşmakta olana hazırlık Duâ ile mümkün. Çünkü Duâ, yardımcı olmakta nihayete giden yolun aydınlanmasında. Her Duâ tefekkür eden için bir Nûr. Her Nûr bir yaşamak aslında. Büyük bir rüyanın ortasında, rüya içinde rüyaya dalıyoruz. Rüya sonrasını düşünmek için rüyadan çıkmak gerekiyor lakin; yaşadığımız dünya bize rüya içinde düşünmeyi ve karar vermeyi imkan veriyor. İmtihanımız dünya denilen rüyada başlıyor ve bitiyor. Bütün olan ve bitenden haberdarız imtihanımızda. İmtihan zor ama biz de kolay sayılmayız. Hatta biz de zoruz. Orta okul yıllarıydı. O zamanlar zor bir matematik problemini çözemediğimde kendime her defasında şu soruyu sorardım: Bu soru zor ama, zorluğu kabullenmek daha zor... Yaşamak için yaşamıyorsak da, ölmek için de yaşamıyoruz hayatta!. Yaratıcının Rızası bizim Nihayetimiz... bu nihayeti bilenler boşuna söylememişler: “Biz bu dünyadan gider olduk Kalanlara selam olsun.” Onun için sevmeyi, nihayetimize yaklaşırken önümüzdeki engelleri kaldırmada, yüreğimizi burkan hüzünleri Bad-ı saba(sabah meltemi) esintisiyle neşelendirmede, ve rüyaları da Rahmete kavuşmak için gönüllerine yerleştirmede azimli ve ümitvar olanlara selam olsun... Yasin Onat [/QUOTE]
Adı
İnsan doğrulaması
Peygamber Efendimiz a.s.v.'ın kabri nerededir? (Sadece şehir adını küçük harfler ile giriniz)
Cevap yaz
Forumlar
Mizah ve Eğlence
Serbest Kürsü
Nihayete Yaklaşırken....
Bu site çerezler kullanır. Bu siteyi kullanmaya devam ederek çerez kullanımımızı kabul etmiş olursunuz.
Accept
Daha fazla bilgi edin.…
Üst