JavaScript devre dışı. Daha iyi bir deneyim için, önce lütfen tarayıcınızda JavaScript'i etkinleştirin.

Konuya cevap cer

Mesaj: <blockquote data-quote="Huseyni" data-source="post: 217075" data-attributes="member: 27">Mânevî ameliyatlar - 1Abdullah Bey: “Risâle-i Nur’da geçen ‘ameliyat-ı cerrahîye,  ameliyat-ı dâhiliye ve ameliyat-ı insaniye’ kavramlarını açıklar  mısınız?”  Risâle-i Nûr’da kalbin hastalıklardan arınmasını ifâde eden  mecazi bir sıfat tamlaması olarak kullanılan ameliyat-ı cerrahiye;  sözlükte, cerrâhî operasyon, tıbben yapılan ameliyat, bir hastalığın  tedâvîsi için vücudun içinin bıçakla açılarak hastalığa müdâhale  edilmesi ve hastaya yapılan cerrâhî müdâhale ve operasyon demektir.  Cenâb-ı Hakk’ın en sevdiği kullarına hastalıklar verdiğini ve  böylece rahmet etmesi ve bağışlaması için hastalıkları birer vesile  kıldığını beyan eden Bedîüzzaman, bundan dolayı hastalıkların dış  görünüşlerine bakıp ah demek yerine, iç mânâlarına bakıp oh denilmesi  gerektiğini tavsiye eder. Bedîüzzaman’a göre, eğer hastalıkların  mânâları güzel olmasaydı Hâlık-ı Rahîm en sevdiği kullarına hastalıklar  vermezdi. Nitekim Peygamber Efendimiz (asm), “İnsanların en çok belâ ve  musîbete maruz kalanları peygamberlerdir, sonra evliyalardır. Sonra da  derecelerine göre diğer insanlardır” buyurmuştur.1 Başta Eyyûb Aleyhisselâm olmak üzere sair peygamberler, evliyalar  ve derecelerine göre salih kimseler çektikleri hastalıklara birer halis  ibadet ve rahmet hediyesi nazarıyla bakmışlar, sabır içinde  şükretmişler; hastalıkları Hâlık-ı Rahîm’in rahmetinden gelen birer  ameliyat-ı cerrahîye nevinden görmüşlerdir.2 Bedîüzzaman’a göre, “O’nun yüzü dışında her şey helâk olacaktır”3  âyetinin meâlini gösteren “Yâ Bâkî! Ente’l-Baki!” cümlesi, dünya ve  dünyadaki sevgililerin ayrılıklarından ve ölümlerinden gelen hadsiz  mânevî yaralar için bir ameliyat-ı cerrahîye hükmündedir. Çünkü “Ya  Baki! Ente’l-Baki!” cümlesi bütün hadsiz manevî yaralara hem merhem, hem  ilâçtır. Yani, “Sen bakisin. Giden gitsin. Sen yetersin. Madem Sen  bakisin; giden her şeye bedel Senin bir rahmet cilven kâfidir. Madem Sen  varsın; Senin varlığına iman ile intisabını bilen ve İslâmiyet sırrıyla o intisaba göre hareket eden insana her şey var. Fenâ ve zevâl, mevt ve  adem bir perdedir, bir tâzelenmektir; ayrı ayrı menzillerde gezmek  hükmündedir” demektir. Böylece o yüreği yandıran, kalbe ayrılık acısı  veren, hüzünlü, elemli, karanlıklı, dehşetli ruh hâli; sevinçli, neşeli, lezzetli, nurlu, sevimli ve hoş bir ruh hâline döner. Dil ve kalp,  hatta vücudun bütün zerreleri hal dili ile “Elhamdülillah” derler.4 “Ya Baki! Ente’l-Baki!” cümlesinin, kalpte âdeta cerrahî bir  ameliyat yaparak kalbin ilgisini Allah’tan başka her şeyden çekip  aldığını söyleyen Saîd Nursî, muhabbetin, yaratılışta insana verilen bir  köklü duygu olduğunu, fakat bu duygunun Cenâb-ı Hak için kullanılması  gerekirken, varlıklar için kullanıldığını; hâlbuki muhabbet edilen  varlıkların durmayıp gidiyor oluşları, insana daima dayanılmaz ayrılık  acısı verdiğini; insanın hadsiz muhabbetinin, böylece hadsiz azaplara  dönüştüğünü, bunun ise insan kalbine dayanılmaz yaralar açtığını  kaydeder. Oysa Bedîüzzaman’a göre, ayrılık azabını çekmekte kabahat ve  kusur insanın kendisine aittir. Çünkü kalbindeki hadsiz muhabbet duygusu  hadsiz ve baki bir güzel olan Cenâb-ı Allah’a yönlendirilmek üzere  verilmiş iken o insan bu duyguyu kötüye kullanarak yüzünü fani  varlıklara çeviriyor. Böylece kusur ediyor; kusurunun cezasını ise  ayrılık azabıyla çekiyor. İşte insanın bu kusurdan uzaklaşıp, fani sevgililerden alâkasını  keserek, sevgililer onu terk etmeden evvel, o fani sevgilileri terk  ederek muhabbetini yalnız Baki olan Cenâb-ı Allah’a çevirmesini ifade  eden “Ya Baki! Ente’l-Baki!” cümlesi; “Hakikî Baki yalnız Sensin. Senden  başka her şey fanidir. Fani olan elbette baki bir sevgiye değmez. Madem  o hadsiz sevgililer fanidirler. Beni bırakıp gidiyorlar. Onlar beni  bırakmadan evvel ben onları ‘Ya Baki! Ente’l-Baki!’ diyerek bırakıyorum. Yalnız Sen bakisin. Ve Senin baki kılman ile varlıklar bekaya mazhar  olmaktadırlar. Öyle ise her şey, ancak Senin muhabbetin ile sevilir.  Yoksa kalbin alâkasına lâyık değildirler.”mânâsını kalplerde  perçinliyor. İşte bu halde bir kalp, hadsiz sevgililerinden vazgeçiyor. Fani  sevgililerin güzellikleri üstünde fanilik damgasını görüyor ve kalbî  alâkasını koparıyor. Eğer koparmazsa sevgilileri adedince manevî  yaraları olacaktır. İkinci defa “Ya Baki! Ente’l-Baki!” cümlesini söylediğimizde ise,  bu beka cümlesinde, hadsiz yaralarımıza hem merhem, hem de hadsiz ilâç  bulmaktayız. Yani demek istemekteyiz ki: “Madem Sen bakisin; yeter, her  şeye bedelsin. Madem Sen varsın; her şey var.” 5  Yarın İnşallah devam edelim. Dipnotlar: 1- Kenzu’l-Ummâl, 3/326/6780. 2- Lem’alar, s. 215. 3- Kasas Sûresi, 28/88. 4- Lem’alar, s. 245. 5- Lem’alar, s. 21. Süleyman KÖSMENE 11.10.2010 YeniAsya          </blockquote>

Adı

İnsan doğrulaması: Peygamber Efendimiz a.s.v.'ın kabri nerededir? (Sadece şehir adını küçük harfler ile giriniz)