Ana sayfa
Forumlar
Yeni mesajlar
Forumlarda ara
Blog
Neler yeni
Yeni mesajlar
Son aktiviteler
Giriş yap
Kayıt ol
Neler yeni
Ara
Ara
Sadece başlıkları ara
Kullanıcı:
Yeni mesajlar
Forumlarda ara
Menü
Giriş yap
Kayıt ol
Install the app
Yükle
Forumlar
Mizah ve Eğlence
Mizahi Sohbet
Orada Bahar Geldimi Bilmem
JavaScript devre dışı. Daha iyi bir deneyim için, önce lütfen tarayıcınızda JavaScript'i etkinleştirin.
Çok eski bir web tarayıcısı kullanıyorsunuz. Bu veya diğer siteleri görüntülemekte sorunlar yaşayabilirsiniz..
Tarayıcınızı güncellemeli veya
alternatif bir tarayıcı
kullanmalısınız.
Konuya cevap cer
Mesaj
<blockquote data-quote="SaYa" data-source="post: 17948" data-attributes="member: 5"><p><strong><span style="color: green">ORDA BAHAR GELDI MI BILMEM AMA... </span></strong></p><p><strong><span style="color: green">(Birgün kasabamizin küçük patikasindan yukariya dogru tirmaniyordum. Yanima solgun yüzlü, on-onbir yaslarinda küçük bir çocuk geldi ve bana:</span></strong></p><p><strong><span style="color: green">_Abla, size birsey sormak istiyorum, izin verir misiniz?.. dedi... Ben de ona gülümseyerek:</span></strong></p><p><strong><span style="color: green">_Tabi sorabilirsin!.. dedim. Gözleri bir anda piril piril oldu ve:</span></strong></p><p><strong><span style="color: green">_Ben.., seyy, cennete bir mektup göndermek istiyorum!.. Bana bunu nasil yapabilecegimi söyleyecek kimsem yok.. Acaba siz bana yardimci olabilir misiniz?</span></strong></p><p><strong><span style="color: green">Çok sasirmistim... Öyle ümit dolu, öyle yalvaran gözlerle bakiyordu ki...Ardindan devam etti:</span></strong></p><p><strong><span style="color: green">_Bana yardim ederseniz size anneme yazdigim bu mektubu</span></strong></p><p><strong><span style="color: green">okuyabilirim... Tabi eger bunu isterseniz!..</span></strong></p><p><strong><span style="color: green">Gözlerim dolmustu... Bir an duraksadim ve:</span></strong></p><p><strong><span style="color: green">_Belki de sana yardim edebilirim küçük. dedim. Dudaklarinda öyle bir gülümseme belirdi ki hala aklimda...</span></strong></p><p><strong><span style="color: green">_Çok tesekkür ederim, gerçekten çok tesekkür ederim... Emin olun size büyüdügümde mutlaka bu iyiliginizin karsiligini ödeyecegim...</span></strong></p><p><strong><span style="color: green">_Hayir küçük, benim için hiçbir sey yapmana gerek yok... Sadece annenin mezarinin nerede oldugunu söyle bana, bu yeterli!..</span></strong></p><p><strong><span style="color: green">_Aaa, evet tabi kiii!.. Ama önce size mektubu okumak istiyorum.. Bunu istiyor musunuz?</span></strong></p><p><strong><span style="color: green">_Sen bilirsin, bu özel bir sey olmali...</span></strong></p><p><strong><span style="color: green">_Evet çok özel ama size okumak istiyorum...</span></strong></p><p><strong><span style="color: green">_Peki öyleyse.. dedim ve yürümeye basladik. Ardindan da mektubu okumaya basladi:</span></strong></p><p><strong><span style="color: green"></span></strong></p><p><strong><span style="color: green">ORDA BAHAR GELDI MI BILMEM AMA...</span></strong></p><p><strong><span style="color: green">Hani, bir zaman bacagini kirdigim için,</span></strong></p><p><strong><span style="color: green">Çok kizdigin küçük bir masam vardi...</span></strong></p><p><strong><span style="color: green">Onu tamir etmek için çok ugrasmistin hani...</span></strong></p><p><strong><span style="color: green">Simdi o kirik masa benim tek arkadasim...</span></strong></p><p><strong><span style="color: green">Simdi aglamakla geçiriyorum günlerimi</span></strong></p><p><strong><span style="color: green">O kirik masanin basinda...</span></strong></p><p><strong><span style="color: green">Bir de pencerem var tabi...</span></strong></p><p><strong><span style="color: green">Aa, o da ne penceremin önüne </span></strong></p><p><strong><span style="color: green">Küçük, küçücük, zavalli bir güvercin kondu...</span></strong></p><p><strong><span style="color: green">Kim bilir kime ait...</span></strong></p><p><strong><span style="color: green">Kim bilir annesi nerden...</span></strong></p><p><strong><span style="color: green">Ben de ona benziyorum bir parça...</span></strong></p><p><strong><span style="color: green">Onun gibi zavalli, yapayalniz...</span></strong></p><p><strong><span style="color: green">Ama bu güvercin bence bir seyleri isaret ediyor </span></strong></p><p><strong><span style="color: green">Yoksa, yoksa bahar mi geliyor!..</span></strong></p><p><strong><span style="color: green">Aman Allahim...</span></strong></p><p><strong><span style="color: green">Yoksa, kisin o soguk o karanlik günleri bitiyor mu?..</span></strong></p><p><strong><span style="color: green">Lütfen, lütfen izin ver bana.. </span></strong></p><p><strong><span style="color: green">Bir kaç dakika disariya çikayim...</span></strong></p><p><strong><span style="color: green">Evet, evet bu masadan kalkmali ve.. </span></strong></p><p><strong><span style="color: green">Ve disariya çikmaliyim...</span></strong></p><p><strong><span style="color: green">....</span></strong></p><p><strong><span style="color: green">Simdi geldim annecigim..</span></strong></p><p><strong><span style="color: green">Seni beklettigim,</span></strong></p><p><strong><span style="color: green">Birkaç dakika da olsa mektubu geciktirdigim için </span></strong></p><p><strong><span style="color: green">Çok özür dilerim!..</span></strong></p><p><strong><span style="color: green">Bu birkaç dakikada ne çok sey gördüm bir bilsen...</span></strong></p><p><strong><span style="color: green">Bir bilsen annecigim, </span></strong></p><p><strong><span style="color: green">O kus civiltilari,</span></strong></p><p><strong><span style="color: green">O yumusacik günes isinlari</span></strong></p><p><strong><span style="color: green">Ve hiçbir zaman bana arkadaslik etmemis olan</span></strong></p><p><strong><span style="color: green">Hayalimdeki sevgili arkadaslarimin kahkahalari ile, </span></strong></p><p><strong><span style="color: green">Sen gittiginden beri </span></strong></p><p><strong><span style="color: green">Benden nefret eden babamin bakislari,</span></strong></p><p><strong><span style="color: green">O kadar farkli ki birbirinden..</span></strong></p><p><strong><span style="color: green">Hayat bu mu annecigim..</span></strong></p><p><strong><span style="color: green">Hayat baharda kis yasamak mi her zaman...</span></strong></p><p><strong><span style="color: green">Hani, bana kardeslik, mutluluk hikayeleri anlatirdin,</span></strong></p><p><strong><span style="color: green">Hani hep bahardan, onun güzelliklerinden bahsederdin!...</span></strong></p><p><strong><span style="color: green">Çiçeklerden...</span></strong></p><p><strong><span style="color: green">Yemyesil çimenlerden</span></strong></p><p><strong><span style="color: green">Ve onlarin üzerinde zip zip ziplayan</span></strong></p><p><strong><span style="color: green">Bembeyaz tüylü keçilerden...</span></strong></p><p><strong><span style="color: green">Sen gittiginden beri</span></strong></p><p><strong><span style="color: green">Bunlari anlatan kimse yok bana...</span></strong></p><p><strong><span style="color: green">Aslinda kimsenin,</span></strong></p><p><strong><span style="color: green">Anlatacagi hiçbir sey yok!...</span></strong></p><p><strong><span style="color: green">Halbuki benim o kadar çok var ki!...</span></strong></p><p><strong><span style="color: green">Ama kime, nasil anlatirim?..</span></strong></p><p><strong><span style="color: green">Nasil paylasirim su küçücük kalbime sigmayan</span></strong></p><p><strong><span style="color: green">Kocaman sevgiyi...</span></strong></p><p><strong><span style="color: green">Nasil paylasirim senin sevgini...</span></strong></p><p><strong><span style="color: green">Hem, kim dinler kii beni...</span></strong></p><p><strong><span style="color: green">Kim umursar...</span></strong></p><p><strong><span style="color: green">Simdi yanimda olsaydin</span></strong></p><p><strong><span style="color: green">Ki herhalde yanimdasindir!</span></strong></p><p><strong><span style="color: green">Herhalde bu güzel bahar gününde </span></strong></p><p><strong><span style="color: green">Benim bu karanlik odada</span></strong></p><p><strong><span style="color: green">Bu kirik masanin basinda</span></strong></p><p><strong><span style="color: green">Yalniz basima oturmama</span></strong></p><p><strong><span style="color: green">Asla izin vermez</span></strong></p><p><strong><span style="color: green">"Hadi birlikte dolasmaya çikalim" derdin</span></strong></p><p><strong><span style="color: green">Ben sevinçle boynuna sarilir</span></strong></p><p><strong><span style="color: green">Öpücüklere bogardim seni...</span></strong></p><p><strong><span style="color: green">Sonra birlikte küçük tepemize tirmanir,</span></strong></p><p><strong><span style="color: green">Orada islak çimenlerin üstüne otururduk.. </span></strong></p><p><strong><span style="color: green">Basimizi gökyüzüne kaldirir</span></strong></p><p><strong><span style="color: green">O sonsuz maviligi seyre dalardik...</span></strong></p><p><strong><span style="color: green">Senin dizine koyardim basimi sonra...</span></strong></p><p><strong><span style="color: green">Ama sen yoksun kii...</span></strong></p><p><strong><span style="color: green">Belki birlikte en mutlu olacagimiz zamanlarda </span></strong></p><p><strong><span style="color: green">Beni birakip gittin..</span></strong></p><p><strong><span style="color: green">Yoksa orada burda oldugundan daha fazla mi mutlusun?..</span></strong></p><p><strong><span style="color: green">Orda bahar geldi mi bilmem ama...</span></strong></p><p><strong><span style="color: green">Burda bahar geldi...</span></strong></p><p><strong><span style="color: green">Kimi canlilar yasamina basladi yeniden,</span></strong></p><p><strong><span style="color: green">Rengarenk çiçekler açti, </span></strong></p><p><strong><span style="color: green">Tabiat hayata döndü annecigim,</span></strong></p><p><strong><span style="color: green">Kis günlerinin bitisi </span></strong></p><p><strong><span style="color: green">Yeniden hayata döndürdü onlari..</span></strong></p><p><strong><span style="color: green">Sen kisin bittiginin farkinda degil misin yoksa?</span></strong></p><p><strong><span style="color: green">Kis bitti annecigim, </span></strong></p><p><strong><span style="color: green">Sen niye hala hayata dönmüyorsun?..</span></strong></p><p><strong><span style="color: green">Orda mevsim hep bahar mi yoksa...</span></strong></p><p><strong><span style="color: green">Kis geldiginde burda solacagindan mi korkuyorsun?..</span></strong></p><p><strong><span style="color: green">Yoksa, yoksa biktin mi bahardan?..</span></strong></p><p><strong><span style="color: green">Yoksa orda hiç mi bahar gelmiyor?..</span></strong></p><p><strong><span style="color: green">Özledin mi?..</span></strong></p><p><strong><span style="color: green">Öyleyse buraya gel...</span></strong></p><p><strong><span style="color: green">Yeniden mutlu olalim...</span></strong></p><p><strong><span style="color: green">Seninle birlikte hayata yeniden baslayalim..</span></strong></p><p><strong><span style="color: green">Korkuyor musun yoksa?..</span></strong></p><p><strong><span style="color: green">Orda bahar geldi mi bilmem ama...</span></strong></p><p><strong><span style="color: green">Burda çoktan geldi ve SENI BEKLIYOR!...</span></strong></p><p><strong><span style="color: green"></span></strong></p><p><strong><span style="color: green">Mektubu bitirdiginde annesinin mezarina ulasmistik. Gözlerimdeki yaslari göstermemek için arkami döndüm. Agladigimi anlamis olacak ki:</span></strong></p><p><strong><span style="color: green">_Özür dilerim, böyle olacagini bilseydim okumazdim. Sizi üzdügüm için affedin beni...</span></strong></p><p><strong><span style="color: green">_Ben önemli degilim küçük, simdi bunun hiç önemi yok!..</span></strong></p><p><strong><span style="color: green">Ve devam ettik yürümeye... Annesini isminin yazili oldugu mezar tasini gördügünde, hiçkiriklara boguldu... O güne kadar hiç böyle içten aglayan birini görmemistim.. Onun bu halini gördügümde ben de dayanamadim ve aglamaya basladim... Sonra onu annesiyle basbasa biraktim.. Aglamayi birakmis, gözlerini hiç ayirmadan mezar tasini izlemeye koyulmustu... Her tarafta bir ölüm sessizligi vardi. Sanki az önce civil civil olan doga birden bire sus pus olmustu.. Birazdan elindeki yesil zarfi topragin üzerine birakti ve yanima geldi... Gülümsemeye çalisarak:</span></strong></p><p><strong><span style="color: green">_Mutlu olmalisin, sen cennete mektup gönderen ilk insansin!.. dedim. O da gülümsemeye çalisarak:</span></strong></p><p><strong><span style="color: green">_Isterseniz bu oyuna devam etmeyelim.. dedi.. Çok sasirdim ve:</span></strong></p><p><strong><span style="color: green">_Nasil yani, ne demek istiyorsun sen küçük? dedim.</span></strong></p><p><strong><span style="color: green">_Cennete asla mektup gönderilemeyecegini biliyorum aslinda ben.......</span></strong></p><p><strong><span style="color: green">O an soka ugradim, meger bütün bunlar sadece...</span></strong></p><p><strong><span style="color: green">Yere egildim ve çocuga sikica sarildim... Sonra elinden tuttum ve geldigimiz yoldan ikimiz de tek kelime konusmadan geri döndük.. O günden sonra bir kaç kez daha karsilastim çocukla ama ikimiz de nedense hep yere baktik ve hiç konusmadik.. Bir ay sonra çocugun yagmurda fazlaca islanip zatürre oldugunu ögrendim. Evlerini buldum ama gittigimde onu son kez görbilmek için çok geç kalmaistim.. Çocugun o günkü gözyaslari geldi aklima ve onun için sevindim. Çünkü simdi bir zaman mektup gönderdigi cennett, annesiyle birlikte.. Mevsim de BAHAR!..</span></strong></p><p> </p><p><strong><span style="color: green">alıntı </span></strong></p></blockquote><p></p>
[QUOTE="SaYa, post: 17948, member: 5"] [B][COLOR=green]ORDA BAHAR GELDI MI BILMEM AMA... (Birgün kasabamizin küçük patikasindan yukariya dogru tirmaniyordum. Yanima solgun yüzlü, on-onbir yaslarinda küçük bir çocuk geldi ve bana: _Abla, size birsey sormak istiyorum, izin verir misiniz?.. dedi... Ben de ona gülümseyerek: _Tabi sorabilirsin!.. dedim. Gözleri bir anda piril piril oldu ve: _Ben.., seyy, cennete bir mektup göndermek istiyorum!.. Bana bunu nasil yapabilecegimi söyleyecek kimsem yok.. Acaba siz bana yardimci olabilir misiniz? Çok sasirmistim... Öyle ümit dolu, öyle yalvaran gözlerle bakiyordu ki...Ardindan devam etti: _Bana yardim ederseniz size anneme yazdigim bu mektubu okuyabilirim... Tabi eger bunu isterseniz!.. Gözlerim dolmustu... Bir an duraksadim ve: _Belki de sana yardim edebilirim küçük. dedim. Dudaklarinda öyle bir gülümseme belirdi ki hala aklimda... _Çok tesekkür ederim, gerçekten çok tesekkür ederim... Emin olun size büyüdügümde mutlaka bu iyiliginizin karsiligini ödeyecegim... _Hayir küçük, benim için hiçbir sey yapmana gerek yok... Sadece annenin mezarinin nerede oldugunu söyle bana, bu yeterli!.. _Aaa, evet tabi kiii!.. Ama önce size mektubu okumak istiyorum.. Bunu istiyor musunuz? _Sen bilirsin, bu özel bir sey olmali... _Evet çok özel ama size okumak istiyorum... _Peki öyleyse.. dedim ve yürümeye basladik. Ardindan da mektubu okumaya basladi: ORDA BAHAR GELDI MI BILMEM AMA... Hani, bir zaman bacagini kirdigim için, Çok kizdigin küçük bir masam vardi... Onu tamir etmek için çok ugrasmistin hani... Simdi o kirik masa benim tek arkadasim... Simdi aglamakla geçiriyorum günlerimi O kirik masanin basinda... Bir de pencerem var tabi... Aa, o da ne penceremin önüne Küçük, küçücük, zavalli bir güvercin kondu... Kim bilir kime ait... Kim bilir annesi nerden... Ben de ona benziyorum bir parça... Onun gibi zavalli, yapayalniz... Ama bu güvercin bence bir seyleri isaret ediyor Yoksa, yoksa bahar mi geliyor!.. Aman Allahim... Yoksa, kisin o soguk o karanlik günleri bitiyor mu?.. Lütfen, lütfen izin ver bana.. Bir kaç dakika disariya çikayim... Evet, evet bu masadan kalkmali ve.. Ve disariya çikmaliyim... .... Simdi geldim annecigim.. Seni beklettigim, Birkaç dakika da olsa mektubu geciktirdigim için Çok özür dilerim!.. Bu birkaç dakikada ne çok sey gördüm bir bilsen... Bir bilsen annecigim, O kus civiltilari, O yumusacik günes isinlari Ve hiçbir zaman bana arkadaslik etmemis olan Hayalimdeki sevgili arkadaslarimin kahkahalari ile, Sen gittiginden beri Benden nefret eden babamin bakislari, O kadar farkli ki birbirinden.. Hayat bu mu annecigim.. Hayat baharda kis yasamak mi her zaman... Hani, bana kardeslik, mutluluk hikayeleri anlatirdin, Hani hep bahardan, onun güzelliklerinden bahsederdin!... Çiçeklerden... Yemyesil çimenlerden Ve onlarin üzerinde zip zip ziplayan Bembeyaz tüylü keçilerden... Sen gittiginden beri Bunlari anlatan kimse yok bana... Aslinda kimsenin, Anlatacagi hiçbir sey yok!... Halbuki benim o kadar çok var ki!... Ama kime, nasil anlatirim?.. Nasil paylasirim su küçücük kalbime sigmayan Kocaman sevgiyi... Nasil paylasirim senin sevgini... Hem, kim dinler kii beni... Kim umursar... Simdi yanimda olsaydin Ki herhalde yanimdasindir! Herhalde bu güzel bahar gününde Benim bu karanlik odada Bu kirik masanin basinda Yalniz basima oturmama Asla izin vermez "Hadi birlikte dolasmaya çikalim" derdin Ben sevinçle boynuna sarilir Öpücüklere bogardim seni... Sonra birlikte küçük tepemize tirmanir, Orada islak çimenlerin üstüne otururduk.. Basimizi gökyüzüne kaldirir O sonsuz maviligi seyre dalardik... Senin dizine koyardim basimi sonra... Ama sen yoksun kii... Belki birlikte en mutlu olacagimiz zamanlarda Beni birakip gittin.. Yoksa orada burda oldugundan daha fazla mi mutlusun?.. Orda bahar geldi mi bilmem ama... Burda bahar geldi... Kimi canlilar yasamina basladi yeniden, Rengarenk çiçekler açti, Tabiat hayata döndü annecigim, Kis günlerinin bitisi Yeniden hayata döndürdü onlari.. Sen kisin bittiginin farkinda degil misin yoksa? Kis bitti annecigim, Sen niye hala hayata dönmüyorsun?.. Orda mevsim hep bahar mi yoksa... Kis geldiginde burda solacagindan mi korkuyorsun?.. Yoksa, yoksa biktin mi bahardan?.. Yoksa orda hiç mi bahar gelmiyor?.. Özledin mi?.. Öyleyse buraya gel... Yeniden mutlu olalim... Seninle birlikte hayata yeniden baslayalim.. Korkuyor musun yoksa?.. Orda bahar geldi mi bilmem ama... Burda çoktan geldi ve SENI BEKLIYOR!... Mektubu bitirdiginde annesinin mezarina ulasmistik. Gözlerimdeki yaslari göstermemek için arkami döndüm. Agladigimi anlamis olacak ki: _Özür dilerim, böyle olacagini bilseydim okumazdim. Sizi üzdügüm için affedin beni... _Ben önemli degilim küçük, simdi bunun hiç önemi yok!.. Ve devam ettik yürümeye... Annesini isminin yazili oldugu mezar tasini gördügünde, hiçkiriklara boguldu... O güne kadar hiç böyle içten aglayan birini görmemistim.. Onun bu halini gördügümde ben de dayanamadim ve aglamaya basladim... Sonra onu annesiyle basbasa biraktim.. Aglamayi birakmis, gözlerini hiç ayirmadan mezar tasini izlemeye koyulmustu... Her tarafta bir ölüm sessizligi vardi. Sanki az önce civil civil olan doga birden bire sus pus olmustu.. Birazdan elindeki yesil zarfi topragin üzerine birakti ve yanima geldi... Gülümsemeye çalisarak: _Mutlu olmalisin, sen cennete mektup gönderen ilk insansin!.. dedim. O da gülümsemeye çalisarak: _Isterseniz bu oyuna devam etmeyelim.. dedi.. Çok sasirdim ve: _Nasil yani, ne demek istiyorsun sen küçük? dedim. _Cennete asla mektup gönderilemeyecegini biliyorum aslinda ben....... O an soka ugradim, meger bütün bunlar sadece... Yere egildim ve çocuga sikica sarildim... Sonra elinden tuttum ve geldigimiz yoldan ikimiz de tek kelime konusmadan geri döndük.. O günden sonra bir kaç kez daha karsilastim çocukla ama ikimiz de nedense hep yere baktik ve hiç konusmadik.. Bir ay sonra çocugun yagmurda fazlaca islanip zatürre oldugunu ögrendim. Evlerini buldum ama gittigimde onu son kez görbilmek için çok geç kalmaistim.. Çocugun o günkü gözyaslari geldi aklima ve onun için sevindim. Çünkü simdi bir zaman mektup gönderdigi cennett, annesiyle birlikte.. Mevsim de BAHAR!..[/COLOR][/B] [B][/B] [B][COLOR=green]alıntı [/COLOR][/B] [/QUOTE]
Adı
İnsan doğrulaması
Peygamber Efendimiz a.s.v.'ın kabri nerededir? (Sadece şehir adını küçük harfler ile giriniz)
Cevap yaz
Forumlar
Mizah ve Eğlence
Mizahi Sohbet
Orada Bahar Geldimi Bilmem
Bu site çerezler kullanır. Bu siteyi kullanmaya devam ederek çerez kullanımımızı kabul etmiş olursunuz.
Accept
Daha fazla bilgi edin.…
Üst
