JavaScript devre dışı. Daha iyi bir deneyim için, önce lütfen tarayıcınızda JavaScript'i etkinleştirin.

Konuya cevap cer

Mesaj: <blockquote data-quote="TaLHa" data-source="post: 270777" data-attributes="member: 1">Otuz İkinci Söz - Sayfa 826etmiş olsun. Fakat, madem bir emareden o imkân ve ihtimal neş’et etmiyor; onun vücuduna ve su olduğuna kat’î ilmimize tesir etmez, şek ve vesvese vermez.İşte, bunun gibi, mevcudatın her tarafından, kâinatın her köşesinden sorduk. Birinci Mevkıfta gösterildiği gibi, zerrattan yıldızlara kadar ve İkinci Mevkıfta görüldüğü gibi, hilkat-i semâvât ve arzdan, tâ simalardaki teşahhusâta kadar hangi şeyden sorulduysa, lisan-ı hâl ile vahdâniyete şehadet ve sikke-i tevhidi gösterdi; sen de gördün. Öyle ise, kâinatın mevcudatında bir emare yok ki, şirk ihtimali ona bina edilsin. Demek, dâvâ-yı şirk, sırf tahakkümî ve mânâsız söz ve dâvâ-yı mücerret olduğundan, şirki iddia etmek mahz-ı cehalet, ayn-ı belâhettir.İşte, ehl-i dalâletin vekili, buna karşı diyeceği kalmıyor. Yalnız diyor ki: “Şirke emare, kâinattaki tertib-i esbabdır, herşeyin bir sebeple bağlı olduğudur. Demek esbabın hakikî tesirleri vardır. Tesirleri varsa şerik olabilirler.”Elcevap: Meşiet ve hikmet-i İlâhiyenin muktezasıyla ve çok esmânın tezahür etmek istemesiyle, müsebbebat esbaba raptedilmiş, herbir şey bir sebeple bağlanmış. Fakat çok yerlerde ve müteaddit Sözlerde kat’î ispat etmişiz ki, esbabda hakikî tesir-i icadî yok.<img src="http://www.erisale.com/images/blank.gif" alt="" class="fr-fic fr-dii fr-draggable " style="" />1 Şimdi yalnız bu kadar deriz ki:Esbab içinde, bilbedâhe en eşrefi ve ihtiyarı en geniş ve tasarrufatı en vâsi, insandır. İnsanın dahi en zâhir ef’âl-i ihtiyariyesi içinde en zâhiri, ekl ve kelâm ve fikirdir. Yani yemek, söylemek, düşünmektir. Şu yemek, söylemek, düşünmek ise, gayet muntazam, acip, hikmetli birer silsiledir. O silsilenin yüz cüz’ünden, insanın dest-i ihtiyarına verilen, ancak bir cüz’üdür. Meselâ, yemekten, bedenin tagaddî-i hüceyrâtından tut, tâ semerâtın teşekkülüne kadar olan silsile-i ef’al içinde insanın dest-i ihtiyarına verilen, yalnız ağızdaki dişlerin değirmenini tahrik[NOT]Dipnot-1 bk. Enfâl Sûresi, 8:17; Sâffât Sûresi, 37:96[/NOT]<table style='width: 100%'><tr><td>acip:  hayrette bırakan</td><td>ayn-ı belâhet:  aptallığın ta kendisi</td></tr><tr><td>bilbedâhe:  ap açık bir şekilde</td><td>cüz’:  kısım, parça (bk. c-z-e)</td></tr><tr><td>dest-i ihtiyar:  irade ve dileme eli (bk. ḫ-y-r)</td><td>dâvâ-yı mücerret:  delilsiz iddia, sadece bir iddia</td></tr><tr><td>dâvâ-yı şirk:  Allah’a ortak koşma iddiasında bulunma</td><td>ef’âl-i ihtiyariye:  kişinin kendi isteğiyle yaptığı işler (bk. f-a-l; ḫ-y-r)</td></tr><tr><td>ehl-i dalâlet:  doğru ve hak yoldan sapmış inançsız kimseler (bk. ḍ-l-l)</td><td>ekl:  yeme</td></tr><tr><td>emâre:  belirti, işaret</td><td>esbab:  sebepler (bk. s-b-b)</td></tr><tr><td>esmâ:  Allah’ın isimleri (bk. s-m-v)</td><td>eşref:  en şerefli</td></tr><tr><td>fikir:  düşünme (bk. f-k-r)</td><td>hakikî:  gerçek, doğru (bk. ḥ-ḳ-ḳ)</td></tr><tr><td>hikmet:  herşeyin belirli gayelere yönelik olarak, mânâlı, faydalı ve tam yerli yerinde olması (bk. ḥ-k-m)</td><td>hikmet-i İlâhî:  Allah’ın herşeyi bir sebep ve gayeye bağlaması (bk. ḥ-k-m; e-l-h)</td></tr><tr><td>hilkat-i semâvat ve arz:  göklerin ve yerin yaratılması (bk. ḫ-l-ḳ; s-m-v)</td><td>ihtiyar:  irade, dileme, tercih (bk. ḫ-y-r)</td></tr><tr><td>imkân:  olabilirlik (bk. m-k-n)</td><td>kat’î:  kesin</td></tr><tr><td>kelâm:  konuşma (bk. k-l-m)</td><td>kâinat:  evren, yaratılmış herşey (bk. k-v-n)</td></tr><tr><td>lisan-ı hâl:  hal dili</td><td>mahz-ı cehalet:  sırf cahillik</td></tr><tr><td>mevcudat:  varlıklar (bk. v-c-d)</td><td>mevkıf:  bölüm, kısım</td></tr><tr><td>meşiet:  irade, dileme</td><td>mukteza:  bir şeyin gereği</td></tr><tr><td>muntazam:  düzenli (bk. n-ẓ-m)</td><td>müsebbebat:  sebeplerle meydana gelmiş şeyler, sonuçlar (bk. s-b-b)</td></tr><tr><td>müteaddit:  birçok, çeşitli</td><td>neş’et:  doğma, meydana gelme</td></tr><tr><td>rapt etmek:  bağlamak</td><td>semerât:  meyveler</td></tr><tr><td>sikke-i tevhid:  Allah’ın birliğini gösteren işaret, mühür (bk. v-ḥ-d)</td><td>silsile:  zincir</td></tr><tr><td>silsile-i ef’al:  fiiller zinciri (bk. f-a-l)</td><td>sima:  yüz, çehre</td></tr><tr><td>tagaddî-i hüceyrât:  hücrelerin gıda alması, beslenmesi</td><td>tahakkümî:  zoraki ve delilsiz olma (bk. ḥ-k-m)</td></tr><tr><td>tahrik etmek:  harekete geçirmek</td><td>tasarrufat:  dilediği gibi kullanma ve idare etme (bk. ṣ-r-f)</td></tr><tr><td>tertib-i esbab:  sebeplerin düzenlenmesi (bk. s-b-b)</td><td>tesir-i icadî:  yaratma kabiliyeti (bk. v-c-d)</td></tr><tr><td>tezahür:  belirme, görünme (bk. ẓ-h-r)</td><td>teşahhusât:  belirlenmeler, şekillenmeler</td></tr><tr><td>teşekkül:  oluşum</td><td>vahdâniyet:  Allah’ın birliği (bk. v-ḥ-d)</td></tr><tr><td>vesvese:  şüphe, kuruntu</td><td>vâsi:  geniş</td></tr><tr><td>vücud:  varlık (bk. v-c-d)</td><td>zerrât:  atomlar, en küçük madde parçaları</td></tr><tr><td>zâhir:  açık, görünen (bk. ẓ-h-r)</td><td>şehadet:  şahitlik, tanıklık (bk. ş-h-d)</td></tr><tr><td>şek:  şüphe</td><td>şerik:  ortak</td></tr><tr><td>şirk:  Allah’a ortak koşma</td><td></td></tr></table> <tbody> </tbody></blockquote>

Adı

İnsan doğrulaması: Peygamber Efendimiz a.s.v.'ın kabri nerededir? (Sadece şehir adını küçük harfler ile giriniz)