JavaScript devre dışı. Daha iyi bir deneyim için, önce lütfen tarayıcınızda JavaScript'i etkinleştirin.

Konuya cevap cer

Mesaj: <blockquote data-quote="uður1" data-source="post: 277944" data-attributes="member: 1016557">Ya Bediüzzaman doğrudan Van’a gitmediyse?                 29 Kasım 2011 Salı 07:24                                     Şu bir  hakikat ki; Bediüzzaman’ın Tarihçe-i Hayat’ı üzerine yapılan çalışmaları  “karşılaştırmalı” bir okumaya/sınamaya tâbi tutmaya ihtiyacımız var.  Zira bu hususta yapılan o kadar çok çalışma var ki; bu çalışma eflasyonu  içinde iyi ile kötünün, özenli ile özensizin birbirinden ayrılması pek  güç... Özellikle hatıra nakli üzerine bina edilmiş tarihçe  anlatımlarının doğurduğu sıkıntılar ortada. Bu hatıraların çok güzel ve  değerli olanları bulunmakla birlikte, başka başka kaynaklarda  nakledilirken değişikliklere uğramış, ayrıntılarda birbirlerinden  farklılık taşıyanlar da var. Bunların bir güzel tasnif edilmesi ve  muhakkik tarihçilerin elinden geçmesi şart. Böylece Bediüzzaman’ın  Tarihçe-i Hayat’ı adına daha sağlam adımlarla geleceğe yürümemiz  mümkün...    Ben de bu yazıda işte bu karşılaştırmalı okumaya bir  örnek göstermek istiyorum. Bu ayrıntı aslında okuduğum kitaplardan  birisinde dikkatimi çekmişti. Külliyata ait iki eser arasında yapacağım  bu karşılaştırmada yıllardır sahip olduğumuz bir bilginin “bildiğimizden  biraz farklı” olabileceğini öğreneceğiz. (Zira ben de bu yazıyı  yazmadan önce arkadaşlarıma bu meseleyi nasıl bildiklerini sordum.   Hepsinin malumatı benimkisi gibiydi. Bazıları külliyatı defalarca  bitirmiş insanlar olmalarına rağmen dikkatlerini çektiğim ayrıntı ile  şaşırdılar.)    Üzerinde konuşacağımız ve metinler okuyacağımız  mesele Üstad’ın Ankara’dan ayrılıp Van’a gidişi üzerine... Birçoğunuz da  belki benim gibi Üstad’ın Ankara’daki yönetimle anlaşamayarak doğrudan  Van’a gittiğini bilenlerdensiniz. Böyle bilmeniz normal, zira Tarihçe-i  Hayat’ta da mesele zaten böyle anlatılıyor. Metinden okuyalım:     “(...) Ankara’da teşrik-i mesai edemeyeceği için, kendisine tevdi  edilmek istenen meb’usluk, Darü’l-Hikmeti’l-İslâmiye gibi Diyanetteki  azalığı, hem vilâyât-ı şarkiye vaiz-i umumiliği tekliflerini kabul  etmez. Kendisini fikrinden vazgeçirmek için çalışan ve Ankara’dan  ayrılmamasını rica için istasyona kadar gelen bir kısım meb’usların da  arzularına uyamayacağını bildirerek Ankara’dan ayrılır, Van’a gider. Ve  orada hayat-ı içtimaiyeden uzaklaşarak Erek Dağı eteğinde, Zernabad Suyu  başında bir mağaracıkta idame-i hayat etmeye başlar.”    Evet,  Tarihçe-i Hayat’ta hadiselerin gelişimi Üstad Hazretlerinin tren  vasıtasıyla doğrudan Van’a gittiği şeklinde aktarılıyor. En azından  okuyanların tamamı meseleyi benim anladığım gibi anlıyor. Ama bakınız  Üstad Hazretleri, Şualar’da, Mustafa Sungur ağabeye yazdırdığı metinde  olayı nasıl aktarıyor:    “ (...) Dârü’l-Hikmeti’l-İslâmiyeye âzâ  oldum. Mütareke zamanında, istilâ kuvvetlerine karşı bütün  mevcudiyetimle İstanbul’da çalıştım. Millî hükûmetin galibiyeti üzerine,  yaptığım hizmetler Ankara hükûmetince takdir edilerek Van’da üniversite  açmak teklifi tekrarlandı.    Buraya kadar geçen hayatım bir  vatanperverlik hali idi. Siyaset yoluyla dine hizmet hissini taşıyordum.  Fakat bu andan itibaren dünyadan tamamen yüz çevirdim ve kendi  ıstılahıma göre “Eski Said”i gömdüm. Büs bütün âhiret ehli “Yeni Said”  olarak dünyadan elimi çektim. Tam bir inziva ile bir zaman İstanbul’un  Yûşâ Tepesine çekildim. Daha sonra doğduğum yer olan Bitlis ve Van  tarafına giderek mağaralara kapandım.”    Dikkatinizi çekti mi sizin  de? Üstad burada doğrudan Van’a gitmediğini söylüyor. Önce İstanbul’a,  Yûşâ Tepesine çekildiğini, orada bir süre kaldığını ve daha sonra Bitlis  ve Van taraflarına gittiğini beyan ediyor. Bizzat kendisi Mustafa  Sungur ağabey vasıtasıyla yazdırıyor bunu...    O halde Tarihçe-i  Hayat’taki bilgi ne? Elbette ki, bilgi yanlış değil. Yine yanlış  anlaşılmayayım. Ancak belki bir dipnot, bir haşiye, bir uyarı bilgisi  içermesi gerekiyor. Üstad Ankara’dan Van’a gidiyor, bu doğru... Ancak  doğrudan değil. Diğer tarihçe çalışmaları da okunduğunda mesele iyice  ayrıntılarıyla ortaya çıkıyor. Mesela Necmeddin ağabey de Gebze’den  Van’a hareket ettiğini söylüyor. Bunun gibi başka yollar söyleyenler de  var.    Bütün bunları düşününce soruyorum: Üstad’ın hayatını tüm  ayrıntılarıyla ve sağlıklı bir şekilde ortaya koyma adına, artık  karşılıklı okumalar eşliğinde bir tarihçe yapılmasının zamanı gelmedi  mi? Yoğun bir bilgi sağnağı olan böyle meselelerde birazcık “eleştirel”  gözle bakmak bana tahkik mesleği icabı elzem görünüyor. Dışarıdan  birileri bize bu eleştirileri sunmadan, kendi içimizde bunları  konuşmamız şart... Yoksa, eleştiri geldiğinde çok sarsılırız.Mahkumiyet ve mağduriyet                 30 Kasım 2011 Çarşamba 06:25                                     Hazret-i Ömer’in  ihtida hikayesini bilirsiniz. İslam tarihi kaynakları Hazret-i Ömer’in  cahilliye devrinde yaşadığı iki olaydan birinin kendini  hüzünlendirdiğini, diğerinin de güldürdüğünü aktarır. Hz. Ömer’i  güldüren olay cahilliye devrinde sefere çıkmadan önce kafirlerin  helvadan put yaptıklarını, acıktıklarında bu putları yediklerini  hatırlamasıydı. Onu hüzünlendiren olay ise yine cahilliye devri adetleri  uyarınca kızını diri diri toprağa gömeceği mezarı kazarken kızının,  babası Ömer’in alnındaki terleri silmesini hatırlamasıydı.         Adalet Kur’an’ın dört temel kavramından birisi.  Evet cahilliye Ömer’i büyük bir zulmü irtikap ederek kızını diri diri  toprağa gömmek suretiyle ölüme mahkum etmişti. Oysa Ömer Kur’an’ı  dinleyerek ihtiha edip, Hz. Ömer unvanını aldıktan sonra, o Kitap ona  öyle bir hak, hukuk ve adalet anlayışı vermişti ki, adil bir hükümdar ve  makul bir hakim olarak tarih sahnesinde yerini almıştı. Bunun içindir  ki o tarihten günümüze kadar  milyonlarca insanın zihninde adalet ve Hz. Ömer isimleri birbirlerinin mütemmim cüzü gibi algılanır hale gelmişti.         Risale-i Nur, Kur’an’ın bu asırdaki manevi mucizesi. Bediüzzaman’ın tabiriyle Risale-i Nur’un mesleği Ömeriyye. Risale Hz. Ömer’in meşrebini takip etmiş. Bunun içindir ki adalet Risalenin en temel unsurlarından birisidir.         Risaleyi 1990 yılında lise yıllarındaKırklareli’de  tanıdım. O günlerde başımdan geçen bir olay, hatırladıkça aradan geçen  bunca zamana rağmen beni hala Hz. Ömer’i hüzünlendiren olay gibi  hüzünlendirir.         Samimiyetine  güvendiğim, samimiyetime de güvendiğine inandığım Ahmet adında benden 2  yaş küçük halis bir nur şakirdi kardeşim vardı. Ben Üniversiteyi okumak  üzere Kırklareli’nden ayrılmıştım. Ama Kırklareli’deki Risale hizmeti  ve Ahmet ile olan irtibatım devam ediyordu. O yıl Ahmet üniversite  sınavına girecekti. Meşveret kararı uyarınca Ahmet’e Risale hizmeti  adına daha hayırlı olacağı düşüncesiyle Hukuk Fakültesi yerine ona  nispetle yaklaşık 50 puan düşük olan bir okulu yazması yönünde telkini  aşan bir dayatmada bulunduk.         Ahmet bizim tercihlerimiz doğrultusunda tercihlerini yaptı. Sınava girdi. Sonuçlar açıklandı. Ahmet Hukuk Fakültesine girecek bir puan aldığı halde 50 puan eksik olan -tam da bizim istediğimiz- okulu kazanmıştı.        Oysa arkadaşlarımızın çoğu o dönem Hukuk Fakültesinde okuyordu. Şimdi beraber Risale hizmeti yaptığımız bu arkadaşlarımızdan çoğu hakim, savcı veya avukat oldu. Ahmet ise daha düşük bir ekonomik güç ve statü ile hayatını devam ettiriyor.         Ahmet’in bu durumunu düşündükçe haksız hüküm vererek birinin mağduriyetine ve mahrumiyetine neden olmuş hakim hüznü yaşıyorum. Bundan mıdır, nedir, bir süredir mahkum ve hakim kavramlarının bendeki karşılıkları üzerine kafa yoruyorum. Hakim kim, mahkum kim, mahkumiyet ne demek?...        Hepimizin  bildiği üzere, mahkumiyet, insanın yaşam alanlarının daraltıldığı veya  sıkışan ilişkilerin hayata yön verdiği toplumlarda toplumu oluşturan  bireylere karşı bazen başkalarının, bazen de kişinin kendi kendisine  takındığı bir tavrın sonucudur.         Mahkum  kişi bu durumun sonucu olarak bir dizi mağduriyetin veya mahrumiyetin  içinde bulur kendini. Bu durum kişinin mahkumiyetine neden olan kişi ile  bu duruma neden olan olayların türüne göre değişiklik gösterir.        Gerçekte toplumda birini mahkum etme yetkisi sadece hakime verilmiştir.Hakim  yazılı ve yazılı olmayan örfi hukuk ile vicdanının birleştiği noktada  kararını vererek sanık pozisyonunda olan kişiye cezai müeyyideyi  uygular. Bu tür mahkumiyet haklı nedene dayalı bir mahrumiyetler  silsilesi olarak karşımıza çıkar.  Fakat devlet idaresi yozlaşan toplumlarda hakim sıfatının yerini çoğu kere “hakim güçler” alır. Hakim güçler “Hakim” bile olsalar verilen hüküm hukukla bağdaşmaz. Bu durumda verilen hükmün sonuçları sadece mahrumiyet ile sınırlı kalmaz; mağduriyeti de kapsar.        Mahkumiyet,  haklı nedenler olmaksızın başka kişi veya güçler tarafından uygulanan  bir cezai müeyyide olarak karşımıza çıktığı takdirde, mahkumun toplumu oluşturan diğer bireyler tarafından bir kahraman gibi algılanması kolaylaşmaktadır. Dolayısıyla görünüşte mahkum edilen kişi bir süre sonra toplumun vicdanında hakim irade olarak etkili olmaya başlamaktadır.        Bir toplumda kişi sadece başkaları tarafından mahkum edilmez. Kişi bazen de kendi kendini mahkum eder. Bu tür mahkumiyette “hakim” kişinin kendi nefsidir. Nefsinin emirlerine teslim olan kişi özgürlüğünü kaybeder. Böyle bir mahkumiyette hem mağduriyetten hem de mahrumiyetten bahsetmek mümkündür.        Peygamberimiz döneminde  ölüm cezasını gerektiren suçlar ile şeriatta ve örfi hukukta cezası  açıkça tanımlanmış fiiller dışındaki suçlarda müeyyide olarak bir kişiye verilebilecek en büyük ceza sürgün ve halkla konuşmaktan men edilmek şeklindeydi. Zamanla genişleyen İslam coğrafyası zindanları ve cezaevlerini doğurdu.         İslam  tarihi günümüze kadar mahrumiyet ve mağduriyet merkezinde haklı veya  haksız nedenlerle bir çok mahkumiyet olayına şahit oldu. Bediüzzaman ve Ebu Hanife gibi bir çok İslam büyüğü ömrünün  bir kısmını haksız sebeplerle hapishanelerde geçirmek zorunda kaldı. Bu  gün de bir çok İslam büyüğü aynı gerekçelerle dünyanın dört bir  tarafındaki hapishanelerde ömürlerini geçiriyor…    Yarın devam edelim…</blockquote>

Adı

İnsan doğrulaması: Peygamber Efendimiz a.s.v.'ın kabri nerededir? (Sadece şehir adını küçük harfler ile giriniz)