JavaScript devre dışı. Daha iyi bir deneyim için, önce lütfen tarayıcınızda JavaScript'i etkinleştirin.

Konuya cevap cer

Mesaj: <blockquote data-quote="genc_kalem" data-source="post: 175307" data-attributes="member: 15919">DÖRDÜNCÜ BÖLÜMMEDİNE’YE HİCRET Dönmek için Gidiyoruzİslâm'ın Mekke dışına da yayılması karşısında müşrikler, Sevgili Peygamberimizi yok etmeye karar verdiler. Her kabileden bir fedainin katıacağı bir saldırı düzenleyecektiler ve böylece onu kimin öldürdüğü bilinemeyecekti.Onların bu kötü plânlarını haber alan Peygamberimizin de harika bir plânı vardı. Sevgili Peygamberimiz ve can dostu Hazreti Ebubekir, herkes uyurken Medine’ye zıt yöndeki Sevr dağındaki mağaraya gelmişlerdi. Hazreti Ali’yi, Mekkelilerin kendisine teslim ettikleri emanetleri sahiplerine vermek için geride bırakmıştı. O gece Hazreti Ali, müşrikleri yanıltmak için Peygamberimizin yatağında yatmıştı. Hazreti Ebubekir’in oğlu Abdullah mağarada kaldıkları sürede Mekke’de neler olup bittiğini haber verecekti. Bu sırada çobanlık yapan Âmir, koyunları otlatmak üzere Sevr dağının eteklerine getirecek, hem Peygamberimize ve Hazreti Ebubekir’e süt verecek hem de müşrikleri yanıltmak için Abdullah’ın izlerini yok edecekti.  Üreykıd oğlu Abdullah da üçüncü günün sonunda yanına iki deve alarak Sevr dağının eteklerine gelecek ve yolculuk boyunca kendilerine kılavuzluk edecekti. Ertesi gün mağaraya gizlice gelen Hazreti Ebubekir’in oğlu Abdullah, Mekke’de olup bitenleri Peygamberimize şöyle anlattı:–Müşrikler sabahleyin eve girdiklerinde yatağında Hazreti Ali’yi görünce çok şaşırdılar. Hazreti Ali’ye kötü davrandılar ve onu bir süre hapsettiler. Ondan bir şey örenemeyince bizden bilgi almaya çalıştılar. Başaramayınca da çekip gittiler. Ayrıca ölü veya diri sizi kim getirirse ona yüz deve ödül verileceğini etrafa duyurdular.Bunu işiten herkes sizi aramak için yollara düştü. Peygamberimizi evinde bulamayan gözü dönmüş fedailer, her tarafta onu arıyordu. Sonunda onlardan bir grup, Peygamberimizin gizlendiği mağaranın ağzına kadar geldi. Eğilip içeri baksalar da Sevgili Peygamberimizi ve Hazreti Ebubekir'i göreceklerdi. Allah, onları görünmez ordularıyla korudu. Fedailer, onları görmeden dönüp gitti.Mağarada üçüncü gündü. Sabaha doğru, kararlaştırıldığı gibi Üreykıd oğlu Abdullah develeri getirdi ve hep birlikte Medine’ye doğru yola çıktılar. Mekke’den; doğup büyüdüğü, çocukluğunun ve gençliğinin geçtiği bu şehirden ayrılmak Sevgili Peygamberimize çok zor geliyordu. Acılarını, sevinçlerini, umutlarını ve hayallerini bırakıp şehiri terk edecekti. Öte yandan Mekke’de Müslümanlara yapılan baskılar hâlâ devam ediyordu. Allah’ın emirlerini özgürce yerine getiremiyorlardı.  Mekke’den ayrılmak zor da olsa Medine onlar için yeni bir umut kapısıydı. İslâm’ı daha rahat anlatacak ve yaşayacaklardı. Peygamberimiz, devesinin üstünde Mekke’den ayrılırken bunları düşünüyordu. Bir ara durdu ve geriye, Mekke’ye uzun uzun baktı: –Mekke, sen benim için yeryüzünün en güzel Şehirisin.Eğer beni senden ayırmasalardı, ben, asla senden ayrılmazdım. Bir gün sana tekrar döneceğim, dedi.Varaka’nın dediği çıkmıştı , Peygamberimiz, elli üç yaşında ata yurdundan ayrılmak zorunda kalmıştı.Herkes Onu BekliyorduSevgili Peygamberimiz ve yol arkadaşı Hazreti Ebubekir, Sevr dağındaki mağaradan ayrılalı sekiz gün olmuştu. Gündüzün kavurucu sıcağında dinlenip geceleyin yola devam ediyorlardı. Yorucu bir yolculuktan sonra Medine’ye üç kilometre uzaklıktaki Kuba köyüne gelmişlerdi.Medineli Müslümanlar, Peygamberimizin Mekke’den ayrılış haberini almıştı. Her gün Medine’nin dışındaki yüksek bir yere çıkıp heyecanla yolunu gözlüyorlardı.Yine böyle bir gün yolu gözlerken ufukta iki kişinin geldiğini gördüler. Gelenler, Peygamberimiz ve Hazreti Ebubekir’di.Medineli bütün Müslümanlar, Peygamberimizin gelişini büyük bir sevinç ve coşkuyla karşiladılar. Çocuklar hep bir ağızdan “Sevgili Peygamberimiz, hoş geldiniz!”, diye bağırıyorlardı. Medine, bayram yerine dönmüştü.Peygamberimiz Medine’ye girdiğinde, herkes onu evinde ağırlamak için birbiriyle yarışıyor, “Sevgili Peygamberimiz bize buyurun.” diyorlardı. O ise devesini serbest bıraktı ve devesi hangi evin önünde durursa orada misafir olacağını söyledi. Böylece kimsenin gönlünü kırmamış olacaktı. Deve yürüdü, yürüdü ve sonunda boş bir arazide durup oraya çöktü. Buraya en yakın ev Ebu Eyüb Ensarî’nin eviydi. Ebu Eyüb’ün sevincine diyecek yoktu. Peygamberimizi ve Hazreti Ebubekir’i ağırlamak onu çok mutlu edecekti.Sevgili Peygamberimiz bir müddet Ebu Eyüb’ün evinde misafir olarak kaldı.</blockquote>

Adı

İnsan doğrulaması: Peygamber Efendimiz a.s.v.'ın kabri nerededir? (Sadece şehir adını küçük harfler ile giriniz)