Ana sayfa
Forumlar
Yeni mesajlar
Forumlarda ara
Blog
Neler yeni
Yeni mesajlar
Son aktiviteler
Giriş yap
Kayıt ol
Neler yeni
Ara
Ara
Sadece başlıkları ara
Kullanıcı:
Yeni mesajlar
Forumlarda ara
Menü
Giriş yap
Kayıt ol
Install the app
Yükle
Forumlar
Eğitim ve Kültür
Kütüphane
Makale - Menkıbe ve Denemeler
Ramazan ve Yalnızlık/Ekrem DUMANLI
JavaScript devre dışı. Daha iyi bir deneyim için, önce lütfen tarayıcınızda JavaScript'i etkinleştirin.
Çok eski bir web tarayıcısı kullanıyorsunuz. Bu veya diğer siteleri görüntülemekte sorunlar yaşayabilirsiniz..
Tarayıcınızı güncellemeli veya
alternatif bir tarayıcı
kullanmalısınız.
Konuya cevap cer
Mesaj
<blockquote data-quote="bizar" data-source="post: 149819" data-attributes="member: 12884"><p><strong>Ramazan ve yalnızlık</strong></p><p></p><p style="text-align: center"><strong>Ramazan ve yalnızlık</strong> </p><p></p><p> </p><p style="text-align: center"><strong>İnsanlar vardır Ramazan'da; yalnız, yapayalnız. </strong></p> <p style="text-align: center"><strong>Bin bir çeşit sebebin bin bir çeşit yalnızlığına katlanılır bu muhteşem </strong></p> <p style="text-align: center"><strong>ayda. Kalabalık içinde yaşamak, yalnızlığı alıp götürmüyor içimizden. </strong></p> <p style="text-align: center"><strong>Varlık içinde yokluk gibi bir şeydir bu. </strong></p> <p style="text-align: center"><strong>Esbabı çeşit çeşit, esvabı türlü türlü. Hepsinin de ortak bir özelliği </strong></p> <p style="text-align: center"><strong>var; yalnızlığı örtülü...Birisi yapayalnızdır Ramazan boyunca. Bomboş </strong></p> <p style="text-align: center"><strong>bir ev. Ne iftarın tadı vardır, ne sahurun. Ezanı bekler sofrasız. Ezan, </strong></p> <p style="text-align: center"><strong>ba'sü badel mevttir her bir fert için, onu huşu içinde topluca beklerseniz </strong></p> <p style="text-align: center"><strong>mahşer dirilişine benzer; tek başına beklerseniz yalnızlık sizi ezer </strong></p> <p style="text-align: center"><strong>geçer. Yalnızlık zordur; o yüzden "Allah'a mahsustur" demiştir </strong></p> <p style="text-align: center"><strong>halk. Ramazan'da daha zordur bu yalnızlık. Göz ucuyla seyreder yalnız adam </strong></p> <p style="text-align: center"><strong>iftar telaşını ve bir kez daha hisseder yalnızlığını. Teravihte ayrı </strong></p> <p style="text-align: center"><strong>bir koşuşturmaya şahit olur. Tatlı bir telaştır bu. Heyhat! Yalnız </strong></p> <p style="text-align: center"><strong>adam, bir delilik edip karışsa bir Ramazan çadırına, yine de çare bulamaz </strong></p> <p style="text-align: center"><strong>yalnızlığına... </strong></p> <p style="text-align: center"><strong>Birisi, uzakta olmanın yakınlığını, yakında </strong></p><p></p><p style="text-align: center"><strong>olmanın uzaklığına tercih eder. Kendine rağmen yaşamaktır bu! Ne var </strong></p> <p style="text-align: center"><strong>ki bilmez, bilemez nâdân, gurbetteki adamın bağrında cayır cayır yanan </strong></p> <p style="text-align: center"><strong>bir ocaktır vatan. Yanarsın yandım diyemeden, ağlarsın gözyaşlarını söyleyemeden. </strong></p> <p style="text-align: center"><strong>Hüzünlü gurbetin sürgüne döndüğü demde, mehip ve vakur bir insan, dağların </strong></p> <p style="text-align: center"><strong>dayanamadığı yalnızlığa katlanır. Başkaları için yaşamak, böyle bir </strong></p> <p style="text-align: center"><strong>şeydir. Bazen mütemadiyen oruçlu olmayı şart koşar; ama hayatında açlık </strong></p> <p style="text-align: center"><strong>çekmemiş biri, anlamaz bu muhteşem tevekkülü. </strong></p> <p style="text-align: center"><strong>Birisi yapayalnızdır iftar vakti. İlaç </strong></p><p></p><p style="text-align: center"><strong>kokulu hastaneden uzaklara gönderir buruk sevgisini. İster ki dua dua </strong></p> <p style="text-align: center"><strong>yükselen her bir cümlesi, bir üveyke dönüşsün de evinin penceresinden </strong></p> <p style="text-align: center"><strong>içeriye süzülsün. Otursun masanın bir kenarına, bakmadan vefasız evlatlarına </strong></p> <p style="text-align: center"><strong>ve onların hoyratlığına; başlarını okşasın ve öylece beklesin iftar </strong></p> <p style="text-align: center"><strong>vaktini. Hayaldir bunların hepsi. Soğuk gerçeğin ta kendisi, gösteriyor </strong></p> <p style="text-align: center"><strong>ki yoktur aslında bu dünyada böyle adamların kimsesi... </strong></p> <p style="text-align: center"><strong>Birisi yetim kalmanın hüznünü yaşar ömür </strong></p><p></p><p style="text-align: center"><strong>boyu. Şefkat, ipeklerden daha yumuşak bir kalp ister. Oysa kasvet, bizi </strong></p> <p style="text-align: center"><strong>karanlık dehlizlere iter. Yetimlik vardır milletçe yaşanan. Uzandıkça </strong></p> <p style="text-align: center"><strong>insanlar sonsuz bir şefkate, tamtam sesleri yükselir ve davetiye gönderilir </strong></p> <p style="text-align: center"><strong>şiddete. Kalabalıklara yafta yafta isimler bulunur ve ardından kalabalıklar </strong></p> <p style="text-align: center"><strong>içinde her bir insan yalnızlığa soyunur. Bu haliyle ne iftar kaynaşmayı </strong></p> <p style="text-align: center"><strong>temin eder ne teravih; farklı maskeler takmış güruhun çatışmasıdır bizde </strong></p> <p style="text-align: center"><strong>tarih... </strong></p> <p style="text-align: center"><strong>Bütün yalnızlıklar bir şeyler alıp götürür </strong></p><p></p><p style="text-align: center"><strong>içimizden. En derin yerimizden. Nesiller kaybolur, miras yok olur... Bu </strong></p> <p style="text-align: center"><strong>arada, biz olmadan farkında, yeni bir tekevvün belirir nârin ruhlarımızda. </strong></p> <p style="text-align: center"><strong>Hatırlarız ki aslında yalnızlık, kaderimizin bir parçası. Aldığımız son </strong></p> <p style="text-align: center"><strong>nefesin sonrası, Münker, Nekir ve tabii ki Sen! Yalnız, yapayalnız çekilirsin </strong></p> <p style="text-align: center"><strong>hesaba. Ne mala güvenebilirsin artık; ne evlad ü iyale. Makam bir hiçtir, </strong></p> <p style="text-align: center"><strong>şöhret bir kirdir; yalnızların elinden tutacak sadece O kimsedir. Ramazan'da </strong></p> <p style="text-align: center"><strong>yalnızlık damla damla sürüklüyorsa seni O'na, üzülme; yalnız değilsin. </strong></p> <p style="text-align: center"><strong>Aslında hiçbir zaman yalnız kalmadın. Ne gurbette, ne uzlette seni seninle </strong></p> <p style="text-align: center"><strong>baş başa bırakmadı O. Ne güzel söylemiş şair: Kimsesiz bir kimse yok, </strong></p> <p style="text-align: center"><strong>her kimsenin var kimsesi/ Kimsesiz kaldım meded ey kimsesizler kimsesi! </strong></p> <p style="text-align: center"><strong>Belki kirlenmiş gündemlerin içinden sıyrılıp </strong></p><p></p><p style="text-align: center"><strong>kendimize yönelmemiz, içimizi bir kere daha okumamız ve şöyle dememiz </strong></p> <p style="text-align: center"><strong>gerekiyor: Ey kimsesizler kimsesi! Bize bir şekilde yalnızlığı yaşattın. </strong></p> <p style="text-align: center"><strong>Yalnızlığı yaşamayan kalmadı içimizde. Dersler çıkardık kimsesizlikten. </strong></p> <p style="text-align: center"><strong>Aczimiz kuvvetimiz oldu, fakrımız tesellimiz. Ve anladık ki hayatın kendisi </strong></p> <p style="text-align: center"><strong>aslında mukaddes bir oruçmuş ve anladık ki asıl iftar, dudakların çatladığı </strong></p> <p style="text-align: center"><strong>o günde ab-ı kevserin sunulduğu anmış. Senden dileğimiz o ki, Ramazan </strong></p> <p style="text-align: center"><strong>vesilesiyle bizlere kapılarını aç; Sen de biliyorsun gönüller Sana muhtaç</strong></p></blockquote><p></p>
[QUOTE="bizar, post: 149819, member: 12884"] [b]Ramazan ve yalnızlık[/b] [CENTER][B]Ramazan ve yalnızlık[/B] [/CENTER] [CENTER][B]İnsanlar vardır Ramazan'da; yalnız, yapayalnız. [/B] [B]Bin bir çeşit sebebin bin bir çeşit yalnızlığına katlanılır bu muhteşem [/B] [B]ayda. Kalabalık içinde yaşamak, yalnızlığı alıp götürmüyor içimizden. [/B] [B]Varlık içinde yokluk gibi bir şeydir bu. [/B] [B]Esbabı çeşit çeşit, esvabı türlü türlü. Hepsinin de ortak bir özelliği [/B] [B]var; yalnızlığı örtülü...Birisi yapayalnızdır Ramazan boyunca. Bomboş [/B] [B]bir ev. Ne iftarın tadı vardır, ne sahurun. Ezanı bekler sofrasız. Ezan, [/B] [B]ba'sü badel mevttir her bir fert için, onu huşu içinde topluca beklerseniz [/B] [B]mahşer dirilişine benzer; tek başına beklerseniz yalnızlık sizi ezer [/B] [B]geçer. Yalnızlık zordur; o yüzden "Allah'a mahsustur" demiştir [/B] [B]halk. Ramazan'da daha zordur bu yalnızlık. Göz ucuyla seyreder yalnız adam [/B] [B]iftar telaşını ve bir kez daha hisseder yalnızlığını. Teravihte ayrı [/B] [B]bir koşuşturmaya şahit olur. Tatlı bir telaştır bu. Heyhat! Yalnız [/B] [B]adam, bir delilik edip karışsa bir Ramazan çadırına, yine de çare bulamaz [/B] [B]yalnızlığına... [/B] [B]Birisi, uzakta olmanın yakınlığını, yakında [/B][/CENTER] [CENTER][B]olmanın uzaklığına tercih eder. Kendine rağmen yaşamaktır bu! Ne var [/B] [B]ki bilmez, bilemez nâdân, gurbetteki adamın bağrında cayır cayır yanan [/B] [B]bir ocaktır vatan. Yanarsın yandım diyemeden, ağlarsın gözyaşlarını söyleyemeden. [/B] [B]Hüzünlü gurbetin sürgüne döndüğü demde, mehip ve vakur bir insan, dağların [/B] [B]dayanamadığı yalnızlığa katlanır. Başkaları için yaşamak, böyle bir [/B] [B]şeydir. Bazen mütemadiyen oruçlu olmayı şart koşar; ama hayatında açlık [/B] [B]çekmemiş biri, anlamaz bu muhteşem tevekkülü. [/B] [B]Birisi yapayalnızdır iftar vakti. İlaç [/B][/CENTER] [CENTER][B]kokulu hastaneden uzaklara gönderir buruk sevgisini. İster ki dua dua [/B] [B]yükselen her bir cümlesi, bir üveyke dönüşsün de evinin penceresinden [/B] [B]içeriye süzülsün. Otursun masanın bir kenarına, bakmadan vefasız evlatlarına [/B] [B]ve onların hoyratlığına; başlarını okşasın ve öylece beklesin iftar [/B] [B]vaktini. Hayaldir bunların hepsi. Soğuk gerçeğin ta kendisi, gösteriyor [/B] [B]ki yoktur aslında bu dünyada böyle adamların kimsesi... [/B] [B]Birisi yetim kalmanın hüznünü yaşar ömür [/B][/CENTER] [CENTER][B]boyu. Şefkat, ipeklerden daha yumuşak bir kalp ister. Oysa kasvet, bizi [/B] [B]karanlık dehlizlere iter. Yetimlik vardır milletçe yaşanan. Uzandıkça [/B] [B]insanlar sonsuz bir şefkate, tamtam sesleri yükselir ve davetiye gönderilir [/B] [B]şiddete. Kalabalıklara yafta yafta isimler bulunur ve ardından kalabalıklar [/B] [B]içinde her bir insan yalnızlığa soyunur. Bu haliyle ne iftar kaynaşmayı [/B] [B]temin eder ne teravih; farklı maskeler takmış güruhun çatışmasıdır bizde [/B] [B]tarih... [/B] [B]Bütün yalnızlıklar bir şeyler alıp götürür [/B][/CENTER] [CENTER][B]içimizden. En derin yerimizden. Nesiller kaybolur, miras yok olur... Bu [/B] [B]arada, biz olmadan farkında, yeni bir tekevvün belirir nârin ruhlarımızda. [/B] [B]Hatırlarız ki aslında yalnızlık, kaderimizin bir parçası. Aldığımız son [/B] [B]nefesin sonrası, Münker, Nekir ve tabii ki Sen! Yalnız, yapayalnız çekilirsin [/B] [B]hesaba. Ne mala güvenebilirsin artık; ne evlad ü iyale. Makam bir hiçtir, [/B] [B]şöhret bir kirdir; yalnızların elinden tutacak sadece O kimsedir. Ramazan'da [/B] [B]yalnızlık damla damla sürüklüyorsa seni O'na, üzülme; yalnız değilsin. [/B] [B]Aslında hiçbir zaman yalnız kalmadın. Ne gurbette, ne uzlette seni seninle [/B] [B]baş başa bırakmadı O. Ne güzel söylemiş şair: Kimsesiz bir kimse yok, [/B] [B]her kimsenin var kimsesi/ Kimsesiz kaldım meded ey kimsesizler kimsesi! [/B] [B]Belki kirlenmiş gündemlerin içinden sıyrılıp [/B][/CENTER] [CENTER][B]kendimize yönelmemiz, içimizi bir kere daha okumamız ve şöyle dememiz [/B] [B]gerekiyor: Ey kimsesizler kimsesi! Bize bir şekilde yalnızlığı yaşattın. [/B] [B]Yalnızlığı yaşamayan kalmadı içimizde. Dersler çıkardık kimsesizlikten. [/B] [B]Aczimiz kuvvetimiz oldu, fakrımız tesellimiz. Ve anladık ki hayatın kendisi [/B] [B]aslında mukaddes bir oruçmuş ve anladık ki asıl iftar, dudakların çatladığı [/B] [B]o günde ab-ı kevserin sunulduğu anmış. Senden dileğimiz o ki, Ramazan [/B] [B]vesilesiyle bizlere kapılarını aç; Sen de biliyorsun gönüller Sana muhtaç[/B][/CENTER] [/QUOTE]
Adı
İnsan doğrulaması
Peygamber Efendimiz a.s.v.'ın kabri nerededir? (Sadece şehir adını küçük harfler ile giriniz)
Cevap yaz
Forumlar
Eğitim ve Kültür
Kütüphane
Makale - Menkıbe ve Denemeler
Ramazan ve Yalnızlık/Ekrem DUMANLI
Bu site çerezler kullanır. Bu siteyi kullanmaya devam ederek çerez kullanımımızı kabul etmiş olursunuz.
Accept
Daha fazla bilgi edin.…
Üst