JavaScript devre dışı. Daha iyi bir deneyim için, önce lütfen tarayıcınızda JavaScript'i etkinleştirin.

Konuya cevap cer

Mesaj: <blockquote data-quote="faris" data-source="post: 718418" data-attributes="member: 1006387"><h2 style="text-align: center">Dördüncü Lem’a</h2>“Minhâcü’s-Sünne” bu risaleye lâyık görülmüştür.Mesele-i İmamet bir mesele-i fer’iye olduğu halde, ziyade ehemmiyet verildiğinden, bir mesâil-i imaniye sırasına girip, ilm-i kelâmda ve usulüddinde medar-ı nazar olduğu (1) cihetle Kur’ân’a ve imana ait hizmet-i esasiyemize münasebeti bulunduğundan, cüz’î bahsedildi.بِسْمِ اللّٰهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحِيمِ لَقَدْ جَاۤءَكُمْ رَسُولٌ مِنْ اَنْفُسِكُمْ عَزِيزٌ عَلَيْهِ مَا عَنِتُّمْ حَرِيصٌ عَلَيْكُمْ بِالْمُؤْمِنِينَ رَؤُفٌ رَحِيمٌ - فَاِنْ تَوَلَّوْا فَقُلْ حَسْبِىَ اللّٰهُ لاَۤ اِلٰهَ اِلاَّ هُوَ عَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ وَهُوَ رَبُّ الْعَرْشِ الْعَظِيمِ 2 قُلْ لاَۤ اَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ اَجْرًا اِلاَّ الْمَوَدَّةَ فِى الْقُرْبىٰ 3Şu âyet-i azîmenin çok hakaik-i azîmesinden bir iki hakikatine İki Makam ile işaret edeceğiz.<h3>Birinci Makam</h3>Dört Nüktedir.BİRİNCİ NÜKTEResul-i Ekrem Aleyhissalâtü Vesselâmın ümmetine karşı kemâl-i şefkat ve merhametini ifade ediyor.Evet, rivayet-i sahiha ile, mahşerin dehşetinden herkes, hattâ enbiya dahi "nefsî, nefsî" dedikleri zaman, Resul-i Ekrem Aleyhissalâtü Vesselâm "ümmetî, ümmetî" diye (4) refet ve şefkatini göstereceği gibi, (5) yeni dünyaya geldiği zaman, ehl-i keşfin tasdikiyle, validesi onun münâcâtından "ümmetî, ümmetî" (6) işitmiş. Hem bütün tarih-i hayatı ve neşrettiği şefkatkârâne mekârim-i ahlâk, kemâl-i şefkat ve refetini gösterdiği gibi, ümmetinin hadsiz salâvatına hadsiz ihtiyaç göstermekle, (7) ümmetinin bütün saadetleriyle kemâl-i şefkatinden alâkadar olduğunu göstermekle hadsiz bir şefkatini göstermiş.İşte bu derece şefkatli ve merhametli bir rehberin sünnet-i seniyyesine müraat etmemek ne derece nankörlük ve vicdansızlık olduğunu kıyas eyle.İKİNCİ NÜKTEResul-i Ekrem Aleyhissalâtü Vesselâm, küllî ve umumî vazife-i nübüvvet içinde bazı hususî, cüz'î maddelere karşı azîm bir şefkat göstermiştir. Zâhir hale göre o azîm şefkati o hususî, cüz'î maddelere sarf etmesi, vazife-i nübüvvetin fevkalâde ehemmiyetine uygun gelmiyor. Fakat hakikatte o cüz'î madde, küllî, umumî bir vazife-i nübüvvetin medarı olabilecek bir silsilenin ucu ve mümessili olduğundan, o silsile-i azîmenin hesabına, onun mümessiline fevkalâde ehemmiyet verilmiş.Dipnotlar - Arapça İbareler - Haşiyeler:1 : el-İcî, Kitabü’l-Mevakıf: 3:331; Ahmed bin Muhammed, Kitabü Usûli’d-Dîn: 269, 279.2 : “Size, kendi içinizden öyle bir peygamber geldi ki, sizin sıkıntıya uğramanız ona pek ağır gelir. O size çok düşkün, mü’minlere çok şefkatli, çok merhametlidir. Ey Peygamber, eğer senden yüz çevirecek olurlarsa de ki: Allah bana yeter. Ondan başka ibadete lâyık hiçbir ilâh yoktur. Ben Ona tevekkül ettim. Yüce Arşın Rabbi de Odur.” Tevbe Sûresi, 9:128-129.3 : “De ki: Vazifem karşılığında sizden bir ücret istemiyorum. Sizden istediğim, ancak akrabaya sevgi ve Ehl-i Beytime muhabbettir.” Şûrâ Sûresi, 42:23.4 : Buharî, Tevhid: 36, Tefsir: 17, Sûre 5, Fiten: 1; Müslim, Îmân: 326, 327; Tirmizî, Kıyâmet: 10; Dârimî, Mukaddime: 8.5 : bk. Buhârî, Tevhid: 32; Müslim, Îman: 326.6 : bk. Suyûtî, el-Hasâisü'l-Kübrâ: 1:80, 85, 91; en-Nebhânî, Hüccetullâhi ale'l-Âlemîn: 224, 227-228.7 : bk. Ahzap Sûresi, 33:56; Ayrıca bk.: Tirmizî, Kıyamet: 24.<h2></h2><h2>Bediüzzaman’a göre Resûl-i Ekrem (s.a.v)’in ümmetine olan şefkati “kemâl derecesinde”dir. Bu şefkatin mahiyeti nedir, nasıl anlaşılmalıdır?</h2>Bediüzzaman Hazretleri burada Peygamber Efendimiz (s.a.v)’in şefkatini beşerî bir merhametin çok ötesinde, nübüvvet vazifesinin ruhuna yerleşmiş küllî bir rahmet olarak ele alır.Normal bir insanın şefkati:<ul> <li data-xf-list-type="ul">Yakın çevresiyle sınırlıdır.</li> <li data-xf-list-type="ul">Zamana ve mekâna bağlıdır.</li> </ul>Fakat Resûl-i Ekrem (s.a.v)’in şefkati:<ul> <li data-xf-list-type="ul">Bütün ümmeti kapsar.</li> <li data-xf-list-type="ul">Kıyamete kadar devam eder.</li> <li data-xf-list-type="ul">Ahireti ve ebedî saadeti hedef alır.</li> </ul>Bu yüzden Bediüzzaman “kemâl-i şefkat” tabirini kullanır. Yani eksiksiz, zirve noktada, ilâhî rahmete mazhar bir şefkat.<hr /><h3></h3>Bu ayette geçen:<ul> <li data-xf-list-type="ul">حَرِيصٌ عَلَيْكُمْ (harîsun aleykum) → ümmetinin kurtuluşunu hırs derecesinde istemesi</li> <li data-xf-list-type="ul">رَؤُفٌ رَحِيمٌ (raûf, rahîm) → Allah’ın isimlerine yakın bir şefkat ve merhamet</li> </ul>Bu ifade, Peygamberimizin ümmete olan merhametinin sıradan değil, ilâhî terbiyeyle şekillenmiş olduğunu gösterir.<hr />Bu hadis, Peygamberimizin şefkatinin mahşer gibi en dehşetli anda bile ümmetinden kopmadığını gösterir.<hr /><h2></h2><h2>Mahşer günü herkes “nefsî, nefsî” derken Resûl-i Ekrem (s.a.v)’in “ümmetî, ümmetî” demesi Risale açısından ne ifade eder?</h2>Bediüzzaman burada çok ince bir hakikate işaret eder:<ul> <li data-xf-list-type="ul">Mahşer günü akıl durur.</li> <li data-xf-list-type="ul">Enbiyâ bile ilâhî haşyet karşısında kendi nefsiyle meşgul olur.</li> <li data-xf-list-type="ul">Fakat Resûl-i Ekrem (s.a.v), nübüvvet vazifesinin gereği olarak ümmetini bırakmaz.</li> </ul>Bu hâl, Peygamberimizin şefkatinin:<ul> <li data-xf-list-type="ul">Zamana bağlı olmadığını,</li> <li data-xf-list-type="ul">Ahiret âlemine taşındığını,</li> <li data-xf-list-type="ul">Şefaat makamının temelini oluşturduğunu gösterir.</li> </ul><hr />Bu hadis, şefaatin rastgele değil; şefkatin neticesi olduğunu ortaya koyar.<hr />Bu ayet, Peygamberimizin şefaatinin ve ümmete düşkünlüğünün kaynağını açıklar: O, sadece bir kavme değil bütün âlemlere rahmettir.<hr /><h2></h2><h2>Peygamber Efendimiz (s.a.v)’in doğumu esnasında “ümmetî, ümmetî” demesi Risale-i Nur’da nasıl anlaşılmalıdır?</h2>Bediüzzaman bu rivayeti, Peygamberimizin şefkatinin:<ul> <li data-xf-list-type="ul">Sonradan kazanılmış değil,</li> <li data-xf-list-type="ul">Fıtratına yerleştirilmiş,</li> <li data-xf-list-type="ul">Nübüvvetle beraber yaratılmış olduğunu göstermek için zikreder.</li> </ul>Yani ümmetini düşünmek, onun için bir tercih değil; yaratılışının bir parçasıdır.<hr />Süyûtî ve Nebhânî gibi âlimlerin aktardığı rivayetlerde, validemiz Âmine’nin bu hâli işittiği nakledilir.Bu rivayetler, Kur’ân’daki şu hakikatin pratiğidir:<hr /><h2>Bediüzzaman’a göre Peygamberimizin ümmetin salâvatına ihtiyaç göstermesi hangi derin şefkati ifade eder?</h2>Peygamber Efendimiz (s.a.v) salâvata muhtaç değildir; fakat:<ul> <li data-xf-list-type="ul">Ümmetinin mânevî terakkisine vesile olsun diye,</li> <li data-xf-list-type="ul">Onları kendisiyle irtibatlı tutsun diye,</li> <li data-xf-list-type="ul">Şefaat bağını kuvvetlendirsin diye salâvatı istemiştir.</li> </ul>Bu, şefkatin pedagojik bir tezahürüdür.<hr />Bu da ümmetin saadetini isteyen bir rehberin ince bir terbiyesidir.<hr /><h2>Bediüzzaman neden sünnete uymamayı “nankörlük ve vicdansızlık” olarak niteler?</h2>Çünkü:<ul> <li data-xf-list-type="ul">Bu kadar şefkatli bir rehber,</li> <li data-xf-list-type="ul">Bütün hayatını ümmeti için feda etmişken,</li> <li data-xf-list-type="ul">Onun yolunu terk etmek, şefkate karşı körlüktür.</li> </ul>Sünnet, Peygamberimizin ümmetine bıraktığı şefkat mirasıdır.<hr /></blockquote>

Adı

İnsan doğrulaması: Peygamber Efendimiz a.s.v.'ın kabri nerededir? (Sadece şehir adını küçük harfler ile giriniz)